TPO 3 – Papendrecht 4: 4 – 1

TPO 3 – Papendrecht 4:  4 – 1

Op zondag 1 april, de feestdag van de heilige Cellach (ook Ceilach of Keilach) van Armagh, de geboortedag van Goeroe Tegh Bahadur, negende goeroe van het sikhisme, de geboortedag van Otto von Bismarck, sterfdag van Sigismund I (81), koning van Polen, was de uitdrukking “Op 1 april verloor Alva zijn bril” weer actueel. Die slaat op de dag waarop de watergeuzen het stadje Den Briel innamen, op 1 april 1572. Wij gingen echter naar Moerdijk voor een confrontatie met het derde elftal van Tussen Puinhopen Opgericht (TPO).
Het dorp Moerdijk ligt in de gelijknamige gemeente. Het zou reeds in 967 bestaan hebben onder de naam Sprangblok. Vóór 1380 werd begonnen met het afgraven van moer. Moer is moeras, slijkerige grond, waarin veel veen en zout voorkomt. Er werd daarom zout en turf uitgewonnen en dikwijls werd een dijk gelegd, om gemakkelijker en veiliger het werk te kunnen doen. Dat was dan een moerdijk. Moerdijk werd een heel belangrijke schakel in de noord-zuidverbinding in West-Nederland. In 1872 werd de eerste Moerdijkbrug geopend, een spoorbrug. Pas in 1936 kwam er ook een verkeersbrug. Ook uit strategisch oogpunt was Moerdijk zeer belangrijk. De Duitsers lieten op 10 mei 1940 hun parachutisten neerdalen bij de bruggen en bij het dorp. Bij de bevrijding van Moerdijk op 9 november 1944 is er veel vernield. Reeds op l7 september van dat jaar werd een gedeelte van Moerdijk van de kaart geveegd door een bombardement. Vijfenvijftig procent van het dorp was totaal vernield. Vijfendertig procent was zeer zwaar beschadigd en de overblijvende tien procent was licht beschadigd. Nog lang niet hersteld van die verwoesting werd Moerdijk nog geen tien jaar later getroffen door de waterramp van 1 februari 1953. De Nederlands-hervormde kerk uit 1815 is een rijksmonument.

We hadden er zin in. “Mannen, ik rijd met heel de auto vol met supporters rechtstreeks naar Moerdijk. Groet, Marcel.” “Als ik het bemoedigende mailtje van JW mag geloven, hoop ik maar dat Marcel als supporters Ad de Wit, Mark Rennert, Joppie Rietveld en een paar gebroeders Sieses als supporters meeneemt. En mssn moeten we ook maar het roemruchte oude 7e het veld in sturen om deze op handen zijnde lastige pot te beslechten. Ik regel idd met Luciën dat we er komen. Tot zondag! Groet, Edwin.” “Da’s toeval… die zitten er inderdaad in zondag, ff de oude banden aangehaald hè.”
Diverse mensen hadden zich afgemeld. Onze financiële man Louis voerde belangrijke gesprekken op het Catshuis om te trachten onze selectie op zijn minst op peil te houden of zelfs uit te breiden. De onderhandelingen met Veldhuis sr. zijn in elk geval op niets uitgelopen. Rob U. was er niet vanwege bijwerkingen van zijn medicijnen tegen luiheid en een drankje om hem slimmer te maken. Ramon maakt met zijn gezin een rondreis aan boord van een Zwitserse kernonderzeeër. Wilco is zijn nieuwe geurtelevisie aan het uittesten. En Patrick was in Leeuwarden. Iets met een zeemijn of zo.
Het was 1 april en in kleedkamer 1 van sportpark De Klaverweide waren voorafgaand aan de wedstrijd de grappen niet van de lucht. Zo zei Jan Willem zowel tegen Rob S. als tegen Frank: “Hé, je veter zit los!” Dat was even lachen. Dus toen Frank zei, dat Kenneth hem gebeld had dat hij zou komen, dachten wij dat het een 1 aprilgrap was, aangezien Kenneth dit kalenderjaar pas eenmaal gespeeld heeft en zich ook voor vandaag afgemeld had. Maar het bleek zowaar nog te kloppen ook. Alleen had Kenneth zijn wekker nog op wintertijd staan waardoor hij een uur te laat kwam. Frank moest nog even snel zijn teennagels knippen en gebruikte daarvoor het mooie schaartje van Johans dochter Demi. Toen Frank klaar was, zei hij dat hij het nagelschaartje kapot gemaakt had. Dan was dat zeker een 1 aprilgrap. Maar ook dat was waar. Van je vrienden moet je het hebben.

We speelden de eerste helft voortreffelijk; compact, gegroepeerd en we werkten hard. De linies sloten uitstekend op elkaar aan. Achterin hielden we het prima dicht en voorin kwamen we geregeld in de buurt van de TPO-doelman. Zo goed hadden we in geen maanden meer gevoetbald. “Huh”, zult u wellicht denken, “hoe kan dat nou?” “Oh, dat is dan zeker een 1 aprilgrap.” Maar nee, ook dat was waar. Enige minpunt was dat we gedurende de eerste 45 minuten niet wist te scoren. De mannen uit Moerdijk raakten tot twee keer toe de bovenkant van de lat.
Binnen het half uur vielen twee TPO-spelers met blessures uit. Toen de tweede TPO-man zich langzaam strompelend en krimpend van de pijn naar de zijlijn begaf, lagen zijn collega’s op de reservebank minutenlang dubbel van het lachen. Opvallend.
Het begin van de tweede helft was jammer genoeg matig van onze kant. Al na 4 minuten stond het 1 – 0. Voor ons het sein aanvallender te gaan spelen. Na een mooie aanval over vele schijven werd Gerardo vrij gezet voor de TPO-doelman, maar vanaf een paar meter schoot hij naast. Het verhaal van het seizoen. Ons aanvalspel leverde een hele reeks hoekschoppen op die door Luciën genomen werden. Dit leidde tot veel gevaar. Niet alleen voor TPO 3, maar ook voor ons, omdat de opponenten na een afgeslagen corner goed omschakelden, waar wij niet altijd juist op reageerden. Na een counter kwam het in ons strafschopgebied tot een duel tussen Herman en een besnorde TPO-speler die Herman alleen via een overtreding kon stoppen. De leidsman kon niets anders dan fluiten en naar de strafschopstip wijzen. De terecht gegeven elfmeter werd hard en feilloos ingeschoten: 2 – 0.
Niet veel later kregen we opnieuw een hoekschop. Deze keer wist Luciën het hoofd van Johan te bereiken die prima inknikte. Rob S. vond het kennelijk maar niks dat Johan opnieuw zou scoren, dus Rob hield de bal tegen om deze daarna zelf tegen de touwen te tikken: 2 – 1. Het was maar liefst het eerste doelpunt van het seizoen van deze aanvaller. Nu begrijpt u waarschijnlijk nog beter waarom we achterin soms gek worden van die spits die elke week een hele serie kansen verprutst waardoor we vrijwel alles verliezen. Rob speelde overigens voor de tweede achtereenvolgende week op de reserveschoenen van Marcel. Misschien dat Rob daarom eindelijk eens behoorlijk speelde en scoorde. Het is wel triest dat hij kennelijk geen geld heeft om nieuwe te kopen. Binnenkort maar een inzamelingsactie houden. Je kan ook bij de kringloopwinkel kijken, Rob.
Na de 2 – 1 hing de gelijkmaker in de lucht en leken we zelfs op weg naar meer. Toch gebeurde dat niet. Hoe dat kwam? Laten we het erop houden dat het 1 april was. Eindstand: 4 – 1. En och, tegenwoordig maakt voor ons een nederlaag meer of minder ook niet meer uit. Om de prijzen spelen we al jaren niet meer. En we hadden een leuke en goede wedstrijd achter de rug tegen een correcte tegenstander op een puik veld onder prachtige weersomstandigheden. En ach, zoals Johan al zei, zonder scheidsrechter kan je niet voetballen, nietwaar?

Vorige week was Edwin naar een beurs geweest. Geen idee welke, maar dat hij moet hij vaker doen. Zo geweldig hadden wij hem in tijden niet zien voetballen. Hij werd daarom uitgeroepen tot speler van de week. Herman is grensrechter van de week.
In de kantine was het beregezellig. Daar hing een scherm waarop mededelingen vertoond werden, maar ook foto’s van onze wedstrijd. Zo zagen we Jan Willem, Gerardo en tweemaal Marcel langskomen. Heel leuk.
Nog leuker waren de verhalen van Frank en Kenneth over hun wintersportvakantie. Zo hoorden we dat Frank na een avondje stappen er in zijn zoveelste dronken bui vandoor ging met een plantenbak met daarin een grote kaars. Benieuwd hoe hij die spullen op het vliegveld door de douane gekregen heeft. “Hebt u wat aan te geven, meneer?” “Nou…”
Verder vertelden ze dat ze na de eerste avond zo “moe” waren dat ze een taxi namen naar hun verblijfplaats, terwijl die op loopafstand lag. Door het vele innemen wisten ze echter niet meer waar ze naartoe moesten. De eerste taxichauffeur was op een gegeven moment het rondjes rijden zo zat – precies de toestand van Frank en Kenneth – dat hij ze de taxi uitzette. Wel na betaling van 90 euro. Dan maar een tweede taxichauffeur aangehouden. Die was een stuk behulpzamer en wist ze uiteindelijk bij hun slaapplaats af te leveren. Na betaling van 50 euro, 140 euro in totaal dus. Precies het bedrag waar je bij Frank een paar sokken voor hebt. Weet je als klant gelijk weer waarom de prijzen bij Frank zo hoog zijn en waar je geld naartoe gaat.
Frank was overigens gekomen in een nieuwe Opel Astra. Had hij gekregen bij een pak waspoeder. Niemand wil tegenwoordig meer een Opel hebben. Heel begrijpelijk. Vandaar dat de Duitse autofabrikant op omvallen staat. Dat leek bij Frank na zijn vele consumpties ook te gebeuren toen hij naar zijn auto liep. Benieuwd wat hem dat deze keer voor straf opgeleverd heeft van politievrouw Jules. We vermoeden de geselpaal, de pijnbank, het schandblok en iets met klemmen, punaises, roedes, een knots en een knuppel.
Voor de liefhebbers werd de zondag afgesloten met een thuiswedstrijd van Zondag 1. Het is voor de familie van voormalige gastspelers Teus B. en Aart van T. te hopen dat het niet zo afgelopen is als na de laatste thuiswedstrijd van het eerste, toen de genoemde heren tegen bedtijd pas thuiskwamen. Bij de beschrijving van hun toestand werd een kleur genoemd alsmede een muziekinstrument, een jong schaap, een verwarmingstoestel en een bijbels persoon.

Opstelling:  Gerrit; Marcel, Wim (55. Herman), Eric (46. Arie) en Jan Willem; Gerardo, Edwin, Herman (46. Johan) en Luciën; Frank (46. Kenneth) en Rob S.
Grensrechter eerste helft:  Arie.
Grensrechter tweede helft:  Herman (55. Eric).
Aantal toeschouwers:  26.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.