Het proza van Frank

Het proza van Frank

Frank Glimmerveen, sponsor van onze trainingspakken en baas van herenmodezaak King Young Men Style die te vinden is op winkelcentrum De Schoof te Hendrik-Ido-Ambacht, staat behalve zijn uitspattingen vooral bekend om zijn verbeeldende proza. Toen aan het begin van dit seizoen bekend werd dat Ramon onze gelederen zou komen vertrekken, verstuurde hij onderstaand, literair schrijven.

Hallo lieverds, moet ik dan bij Gilze 5 gaan spelen of rechts- bek- af? ……………………………………………………………………………………………………………………………………………  (Hierboven wat ruimte voor suggesties! Wellicht is het een beter idee om mijn multifunctionele inzetbaarheid wat meer te gaan exploreren!? Mid-mid is toch meer een plaats voor geniale leiders, niet!? De tijd, dat ik mij low-profile op de bank liet posteren is voorbij! Jules (da’s mijn vriendin, Ramon!”) heeft mij dat laatste zetje gegeven, echt weer voor jezelf gaan, kwestie van je focus zetten, zei ze me letterlijk!!! In de jeugd noemde de goegemeente mij Eeg, deed ……, maar kon ook alles zelf, helaas heb ik me ertoe laten bewegen de grijze massa te volgen en in dienst te gaan spelen van het elftal, eeuwig zonde! Hoeveel kampioenschappen hebben we daardoor laten liggen!? Toen, nog jong en onervaren voelde ik me onbegrepen, nu gepokt en gemazeld zie ik het weer in het juiste perspectief: “een elftal heeft een dragende speler nodig, klasse mag je uitdragen, je bent het eigenlijk aan de groep die je nodig heeft!, verplicht!!” Had ik toen maar meer geluisterd naar die innerlijke stem: “je kunt het verschil maken batsie, dus maak die actie, vergeet je omgeving, laat de jongens maar schreeuwen, jij weet beter, vertrouw op al die geniale ingevingen, laat je leiden door je zelf. Monden zouden zijn opengevallen bij het aanschouwen van zoveel voetbalgogme, die jongen is een genie, een parel voor het voetbal, “Dirckie”liet zijn radio voor wat die was, “Ajax”was even niet belangrijk, op veld 2 sneed een andere godenzoon als een mes langs zijn verbijsterde tegenstanders, Goof zou zijn kruk zonder morren hebben afgestaan, “het Slobbengors” zou zijn omgedoopt tot ” Eegs Veste” en ik hoefde net zoals Wilco, onze jongste voetbaltelg, nooit geen rondje meer te halen! Onze huisschrijver zou nooit meer tegen mij schreeuwen en Doortje zou er niet meer over hebben gepeinsd de stekker uit onze verkering te trekken, jammer voor “Oen den Poet” en latere tobbers van het derde garnituur! Sommige Jongens het is nog niet te laat, met wat geluk mogen jullie nog wat jaren met mij spelen, in de rug van de zeer welkome Ramon Lafour de lijnen uitzetten, eindelijk valt alles op zijn plaats! Tot gauw, Eeg.
Reactie van Wim: Geniaal!!

Aan het eind van dit seizoen schreef hij het volgende gedicht, met als titel:

Kenneth doe jij de inventarisatie van ons jaarlijkse uitje?

Want als elftal blinken wij volgens mij wel elk jaar uit in het hebben van gezellige uitjes!
De Jazzmiddagjes, Chardonnaymomentjes, en de familiedaagjes zijn niet van de lucht.
Dat terrein hebben we kennelijk nog niet optimaal uitgenut.
En ook dit jaar zijn we weer hoopvol gestemd om in het Sodom & Gomorra van Breda nog een keer te vlammen.
16 rijpe kerels gaan na ieder seizoen nog eenmaal rucksichtloos los!!
De Bommel is ons jachtterrein en geen vrouw is meer veilig.
Daarvoor eerst nog even eten, want we willen met een goed gevulde maag op jacht!
De vrouwen smachten zoals elk jaar gebruikelijk naar strak geprepareerde rijpe kerels zoals wij!

We pochen wat over onze voetbalkwaliteiten, en met name oud-Hoofdklassers doen het goed bij de meisjes, en soepel als wij zijn dansen we er een avondje stevig op los.
Het wat meewarig kijken der wijven zien wij al jaren over het hoofd, deze blikken hebben wij in onze bovenkamers gereset en vervangen door die van bewondering en adoratie!
Een buik wordt een buikje, een buikje wordt een sixpack, kaal wordt wat kalend, en kalend wordt een opportuun VPRO-kuifje en in gedachte kunnen we het nog steeds 3x op een avond, ook hier behoort Rob U overigens 1 x per twee maanden tot de beste, althans dat heeft hij me wel eens ingefluisterd!
Rob S., ook allang niet meer te redden vertelt ons wat we zoal met de deernes uit Brabant kunnen doen en zo heeft iedereen zijn kwaliteiten die op zo’n avond goed van pas kunnen komen!
Enig opportunisme blijft voor iedereen van levensbelang, want onze successen op voetbal- alsmede op “vrouwtechnisch”gebied zijn tanende, dat ziet een blind paard nog wel!
Training op beide fronten lijkt mij van vitaal belang, willen wij de strijd blijven aangaan met al die jonge veulens.
Willen wij niet te gronde gaan aan verdere vergrijzing of een aan de op de loer liggende midlifecrisis, zullen we de messen moeten blijven scherpen, de brede 14 op, niet omkijken, maar Breda of Rotterdam inpakken met onze natuurlijke charmes, en je zult zien ze eten zoals gewoonlijk weer uit onze hand.

Volgend jaar weer kampioen!! Groetjes, Eeg.

“Hallo Frank, ik heb twee prachtige mails van jou plus een foto op onze website gezet onder de kop: “Het proza van Frank”. Dat is toch wel goed neem ik aan? Groeten, Jan Willem.”
“Jan Willem, een vanzelfsprekend ja. Uiteraard! Ben natuurlijk vereerd om in de schaduw van onze bebrilde huisdichter wat Mavo-proza te mogen spuien! Groetjes en tot bij het inmiddels naderende drankgelag! Eeg.”

We hopen vurig volgend seizoen nieuwe epistels van Frank te mogen ontvangen die ongetwijfeld van een veel hoger niveau zullen zijn dan zijn voetbalspel.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.