Papendrecht 4 – Internos 13: 1 – 7

Papendrecht 4 – Internos 13:  1 – 7

Op zondag 6 mei, de geboortedag van Sigmund Freud, de 60e verjaardag van Gerrit Zalm, de naamdag van de heilige Secundianus van Afrika, speelden we thuis de laatste competitiewedstrijd van het seizoen 2011/2012 tegen de nummer 2 uit de stand, Internos 13.
Het had vandaag het laatste optreden van Louis moeten worden, maar hij was te emotioneel om zijn eigen afscheidswedstrijd bij te wonen. In plaats daarvan ging hij met Rob S. naar de Verenigde Staten voor een muzikale rondreis. Ze zijn van plan muzikale bedevaartsoorden te bezoeken als Dollywood en de geboortehuizen van helden als Rebecca Black en Paris en Nicky Hilton. Verder willen ze concerten bezoeken van hun idolen als Miley Cyrus, Justin Bieber, Selena Gomez en van menig boyband. Dat wordt kicken!
Rob S. was maar al te blij dat iemand hem uitgenodigd had. De afgelopen weken waren regelmatig teamleden op pad geweest waarbij ze steevast Rob S. “per ongeluk vergaten” te vragen. Op zich een begrijpelijke vorm van vergeetachtigheid.

Ook voor de enige voetbalmatch in mei heel wat twijfelgevallen en afzeggingen. “Ik kan zondag niet meedoen . Mijn enkel is nog dik. Gr, Gerardo.” Herman: “Ik ben aanwezig, mijn kuit is aan de betere hand en hoop te kunnen spelen, maar niet te vroeg juichen. Kan altijd nog op doel ondanks afgelopen zondag of beter misschien vlaggen. Levert allicht een beter resultaat op.” “Hallo, probeer er zondag gewoon bij te zijn, al is het nu nog niks met de knie. Groet, Marcel.” Ondanks hun pessimisme en ondanks hun blessures maakten Herman en Marcel de 90 minuten gewoon vol. Echt duidelijk over hun fysieke gesteldheid waren ze derhalve niet in hun mails. Dergelijke post werd vaker verstuurd.
“Ben er zondag wel bij maar reken voor mij op een kwartiertje voetballen indien dat nodig is. Ben er a.s. zondag bij om lekker mee te hobbelen. Hoe lang ik het vol ga houden weet ik niet, maar meer dan 1 helft zal het niet zijn. Groeten, Arie.” “Ik ben afgelopen zondag ook niet ongeschonden uit strijd gekomen. Loop nu te trekkebenen met pijnlijke enkel. Ik weet niet hoe snel dit herstelt. De enkel voelt nog steeds niet goed. Ik ben er sowieso, maar reken vooralsnog niet op mij aanstaande zondag. Het is idd laatste potje vh seizoen. Mocht er verbetering optreden dan meld ik me alsnog. Ligt ook aan aantal spelers. Mits genoeg geef ik het rust. Mits te weinig en enkel voelt alsnog goed, dan doe ik mee. Enkel nog steeds gevoelig maar ben er wel gewoon. Ik start als reserve en dan kijk ik in 2e helft wel hoe het gaat. Ben er dan wel pas 10.00-10.15. Kan dat? Grt., Efwin.” Wat moet je nou met zo’n vaag, warrig, onsamenhangend verhaal. “Hallo Edwin, wat mij betreft kan je wat later komen. Begrijp ik nu dat je de tweede helft wilt starten en vervolgens wilt kijken hoe lang je het volhoudt? Tot zondag. Groeten, Jan Willem.” Edwin: “Oké, kom ik later. Ja, ik begin 2e helft en kijk dan hoe het gaat.”
Overigens was Jan Willem zelf ook nogal onduidelijk over zijn fysieke gesteldheid. “Ik heb een gekneusde linkervoet, opgelopen op de vrijdagavondtraining toen ik een sliding inzette op een wijze die kon toen ik nog 19 was, maar nu echt niet meer. Dom, dom, dom.” Fijn dat je dat zelf zegt en inziet. “Mijn linkervoet ziet net zo blauw als Kenneth en Frank op zaterdagavond. Ik verrek van de pijn en kan nauwelijks lopen. Van voetballen zal dus wel niet veel terecht komen. Ik kan uiteraard in geval van nood wel binnen de lijnen komen en het normale speltype van Gerardo en Rob U. kopiëren, dus rond de zijlijn gaan staan in de buurt van de middellijn met mijn handen in mijn zij. Ik kom overigens wel.” Jan Willem dacht duidelijk niet aan het teambelang en alleen aan zichzelf, want hij stond de tweede helft gewoon binnen de lijnen – met de nadruk op staan – , terwijl hij zichtbaar geblesseerd was. Hierdoor zat hij er nog vaker naast dan normaal zoals Ramon terecht opmerkte.
Gerrit: “Ik voel me een beetje een uitzondering… ik speel mee en heb nergens last van!” Ramon: “Ik ben van de partij… Ook kan ik bij dezen mededelen dat ik topfit ben.”

Aangezien het de Internationale Anti-dieetdag was en een dag eerder de Internationale Dag van het Naakt-Tuinieren, was Luciën afwezig. “Aanstaande zondag ben ik helaas niet van de partij. Guardiola heeft mij gevraagd wat corners te oefenen met Messi. Die neemt ze alleen maar kort namelijk. Ik stuur nog wel wat foto’s door. Met vriendelijke groet, Luciën Louwman.” Of de trainer van Barcelona daar nu echt zo blij mee is, valt te betwijfelen. Na het nemen van een hoekschop blijft onze middenvelder namelijk steevast onbeweeglijk staan in plaats van terug te lopen. Onze korfballer denkt kennelijk dat hij het aanvalsvak niet uit mag. Ook heeft hij nog steeds moeite met de afschaffing van het middenvak. Luciën heeft wel iets anders aangeschaft, namelijk enkele gloednieuwe auto’s “voor erbij”, waaronder een Dodge Pick-up, zo’n bak waar hij zijn huidige bolide op kan zetten. Daarna gaat hij voor een bulldozer, een tank, een dragcar, een monstertruck, een Lamborghini Sesto Elemento, een Bugatti Veyron Super Sport en een Koenigsegg Trevita.
Patrick schijnt inmiddels een optie op één van de drie laatste modellen te hebben. Hij is intussen met Marcel gaan proefrijden op het circuit van Zandvoort. Veel harder dan 100 km/uur kwamen ze niet, maar om te pochen dat ze wel snel kunnen rijden, stuurde Patrick een van internet geplukte foto op van een snelheidsmeter. Zal wel van de hagelnieuwe Audi van Wim zijn geweest, want op zijn nummerbord staat: “TGV-1”. Dat zegt meer dan genoeg. Overigens is Wim er in tegenstelling tot Rob S. er wel op vooruitgegaan. Fijn om te weten dat onze leider en aanvoerder in tegenstelling tot Rob S. wel goed begrijpend kan lezen en in staat is formulieren goed in te vullen.

Kenneth had zich veel voorgenomen voor vandaag. “Lig nu op de massagetafel bij Jeanette en zij heeft voorgesteld om voor de lagere elftallen een uur voor de wedstrijd korte behandelingen te geven voor geïnteresseerden. Goed plan denk ik! Groet, Kessi.” Dat moest ook wel na vorige week. “Uit betrouwbare bron vernomen dat Kenneth zich verslapen had afgelopen zondag. Op Koninginnedag bij Willaerts viel mij op dat hij echter wel scherp kan zijn, maar dat had denk ik andere redenen… Gr. Rob U, niet te verwarren met die vrouwenverslinder Rob S.” Jan Willem: “Het is zoals altijd even afwachten of Kenneth daadwerkelijk komt. Dat weet je pas met zekerheid als hij in voetbaluitrusting het veld oploopt.”
We waren dan ook stomverbaasd toen Kenneth als vierde kleedkamer 2 binnenstapte. Dat hadden we in de 15 jaar dat hij lid is van ons team, nog niet eerder meegemaakt. Het was hét gespreksonderwerp van de dag. Het werd nog gekker want Kenneth ging als eerste in voetbalkledij naar buiten en zetten de vier vlaggenstokken op hun plaats. We waren met stomheid geslagen. Wat was hier aan de hand? Iedereen had er rekening mee gehouden dat hij net als Edwin pas tegen half 11 zou arriveren. Kenneth was daarom voor de eerste helft buiten het elftal gelaten.

De eerste helft speelden we uitstekend. We waren lange tijd gelijkwaardig aan de vice-kampioen. De opponenten wisten geen opening te creëren in onze hechte defensie. Gelukkig voor hen stak Rob U. een handje toe. De afgelopen weken had hij heel aardig gespeeld, maar vandaag was het weer ouderwets niks. Een volledig gebrek aan interesse, inzet, concentratie en instelling, waar zelfs Johan boos om werd. “Luie donder, scheid uit met dat gesjok en doe nou eens iets.” Ook langs de kant was al geconstateerd dat Rob U. zich met van alles en nog wat bezig hield, behalve met een goede prestatie op voetbalgebied neerzetten. Na een hoekschop van Internos 13 kwam de bal rond de strafschopstip voor Robs voeten te liggen met geen mens in de buurt. We hebben geen idee waar hij mee bezig was, maar hij deed niets en stond een beetje naar de lucht te staren. Dat had een Brabander ook gezien, dus die dacht: “Laat ik dan maar naar de bal lopen en deze in het doel schieten.” Toen was de ban gebroken en volgde al snel de 0 – 2, tevens de ruststand. Bij ons was er ook vervolgens ook iets gebroken, want in de tweede helft imiteerden we massaal Robs gedrag en dat zelfs in overtreffende trap. Neem daarbij dat een stel gekwetsten per se mee wilden doen, terwijl ze nauwelijks in staat waren te voetballen en voeg daar tenslotte nog flink wat geflater aan toe en het moge duidelijk zijn dat de tegenstrevers uit Etten-Leur een bijzonder gemakkelijke tweede helft hadden.
Een voorbeeld van ons geklungel was de vierde tegentreffer. Voorafgaand aan een corner voor de gasten besloot Wim het veld uit te gaan. Op zich al een dom moment, maar vooruit. Terwijl allang geregeld was, wie waar zou gaan spelen, bleef een man of 5 man doorgaan met overleggen, ook nadat de hoekschop genomen was. De langste man van het veld kon daardoor volkomen ongehinderd binnenknikken. En vervolgens niet eens de hand in eigen boezem steken, maar roepen dat het de schuld van Gerrit was, dat hij uit had moeten komen nadat de corner genomen was, terwijl Gerrit de voorzet toch echt niet weg had kunnen tikken.
Marcel deed nog een poging de Tikkie-Terug-Bokaal te veroveren. Na een voorzet vanaf onze rechterkant had hij alle kans om de bal weg te werken, maar in plaats daarvan besloot hij de bal keihard in het zijnet naast de kansloze Gerrit te knallen.
Gelukkig hadden we enkele goede momenten. Na een prachtige voorzet vanaf rechts leek Arie bij de verre paal de bal in het doel te kunnen tikken. Helaas wist een Internos-verdediger de bal nog net met zijn hoofd te schampen, waardoor de bal tussen Aries benen doorging. Een bijzonder koddig moment dat illustratief was voor Aries seizoen. Patrick leek zijn seizoenstotaal nog wat verder op te kunnen krikken toen hij bij de tweede paal de bal kreeg na een nieuwe, mooie voorzet vanaf rechts. Hij kopte de bal schitterend in via de grond, maar de Internos-doelman, die tot dan toe nauwelijks iets te doen gehad had, ranselde de witte knikker op fantastische wijze uit zijn doel. Driemaal was gelukkig scheepsrecht. Het was Frank die onze eretreffer produceerde.
We mochten blij zijn dat de tegenstanders het op een gegeven moment wel geloofden, waardoor de nederlaag beperkt bleef tot 1 – 7. Om even voor twaalven floot de beste man van het veld, Peter Bosselaar, voor het laatst. Arie is grensrechter van de week.

Overigens was Rob U. gedurende de tweede helft als straf grensrechter gezet, wat hij een stuk beter deed dan voetballen. We hadden het ook gedaan om gezichtsverlies te voorkomen, want Robs zoon, de supporter van de week, kwam de tweede helft kijken en zo leek het tenminste nog wat. Rob U. begreep uiteraard niets van de kritiek op zijn voetbalspel. “Het lijkt wel of ik een andere wedstrijd beleefd heb. Ik heb toch het idee dat ik een van de betere spelers was!! Een blind paard kan zien dat ik wekelijks toch 1 van de betere ben… Gr. Rob U.” Gerrit: “Nee Rob, een van de beteren, bedoel je / eventueel een van de slechtsten / maar wel de allerslechtste.” Rob U. “Puritein! Daarom heeft mijn dochter altijd zo’n moeite met jou….”
Rob kreeg in de kleedkamer nog de lachers op zijn hand toen hij verkondigde dat, doordat hij zich op zijn voetbalcarrière gestort had, hij heel wat meisjes had laten lopen. We bleven na afloop ter afsluiting van het seizoen lange tijd massaal in de kantine hangen. Ook Johan. In verleden ging hij nogal eens tijdig naar huis, omdat zijn familie iets leuks met hem wilde doen. Tegenwoordig zitten ze niet meer op hem te wachten en komen ze net uit bed als hij zondagmiddag thuiskomt. Hij is alleen nog maar goed om als chauffeur te dienen. Op naar het volgende seizoen!

Opstelling:  Gerrit; Marcel, Wim (63. Ramon), Johan, Eric; Wilco (46. Edwin), Rob U. (46. Jan Willem), Ramon (46. Arie), Herman; Frank (87. Patrick) en Patrick (46. Kenneth (85. Wilco)).
Scheidsrechter:  Peter Bosselaar.
Grensrechter eerste helft:  Arie.
Grensrechter tweede helft:  Rob U.
Aantal toeschouwers:  12.

Eén antwoord op “Papendrecht 4 – Internos 13: 1 – 7”

  1. Kessi schreef:

    JW, bedankt voor de snedige en scherpe wedstrijdanalyses van ons teampie! Op naar het volgende seizoen….

    Kessi