Be Ready 5 – Papendrecht 4: 0 – 3

Be Ready 5 – Papendrecht 4:  0 – 3

Op 23 september, naamdag van de heilige Leofruna van Minster, ruim 17 uur na het begin van de herfst, 166 jaar na de ontdekking van de planeet Neptunus, geboortedag van Kublai Kahn, sterfdag van Sigmund Freud, de 61e verjaardag van Harry Lubse, een dag voor de 44e verjaardag van Mike Obiku, stond de eerste uitwedstrijd van het seizoen gepland. In Hank gingen we op bezoek bij Be Ready.

Hank is een dorp in de gemeente Werkendam, gelegen in het Land van Altena, aan de rand van de Brabantse Biesbosch. Het is ontstaan als nederzetting aan de dijk van de Nieuwe Dussense Polder, die in de 17e eeuw tussen Werkendam en Dussen werd aangelegd om het gebied te kunnen inpolderen. Hank werd in 1944 door oorlogshandelingen grotendeels verwoest. Het dorp had ook te lijden onder de watersnood van 1953. Hank telt 6 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister en heeft een kleine 4.000 inwoners.

Jan Willem kwam onlangs een licht gebruinde, zwetende, breedgeschouderde, gespierde, hardlopende krijger tegen met een haarband. Jan Willem dacht eerst dat die macho Rambo was, maar de man in kwestie bleek watje Rob S. te zijn. Toch maar een nieuwe bril aanschaffen, Jan Willem.
Ook deze keer was het enthousiasme om te komen spelen groot. “Zondag 23 september ben ik weer van de partij! Groet, Kessi.” “Present! Met vriendelijke groet, Luciën.” Hallo, ik ga rechtstreeks! Tot zondag, Gerardo.” “Patrick en ik gaan ook rechtstreeks naar Hank. Groet, Marcel.” Rob U.: “Ik ook….” Dat laatste is weer jammer. Je blijft hopen op een afmelding van Rob U., maar het kan niet elke week prijs zijn natuurlijk.
Johan was nog steeds niet fit: “Hoi, ik meld me morgen om 9.45 bij Gerrit, teen is nog dubieus!” Voor de wedstrijd nam hij liefst drie pijnstillers in om in elk geval de tweede helft te kunnen spelen. Wat een karakter!
Na de eerste overwinning van het seizoen begonnen sommigen al over het regelen van een zaaltje en een band. Het leek Jan Willem verstandig iedereen met de neus op de feiten te drukken. “Een groot minpunt in vergelijking met afgelopen zondag is, dat Frank en Gerardo weer komen. Het is al bijna een jaar geleden dat we nog eens een competitiewedstrijd wisten te winnen met zowel Frank als Gerardo in de opstelling. En dat was op het Slobbengors. De laatste uitoverwinning met beide heren op het veld dateert van twee seizoenen terug. Dus mocht het komende zondag geen zege worden, dan weet je waar dat aan gelegen heeft.” Reactie van Gerardo: “Hallo allemaal, na dit zeer positieve en opbeurende verhaal van Jan Willem krijg ik meteen weer zin om te voetballen. Heerlijk. TOT zondag allemaal! Hahahahaha.” “Jan Willem ik ben er gewoon, maar als we winnen en ik scoor, verwacht ik een basisplaats voor de rest van het seizoen! Gezien de statistieken kun je die gok best nemen dunkt mij! Het wordt in ieder geval interessant wat Pizza en ik op de mat leggen, na zo’n opzichtige egoprikkeling! Je blijft een strateeg, hulde! Glimpie.” “Het zijn machiavellistische praktijken die JW-tje hier op het matje legt (en ik in het goaltje zondag). @Marcello & Pactricko: kan ik meerijden? Jullie verloren spits Kessi.”

Nu alle aanvallers er waren, was gelijk het spitsenprobleem weer actueel. Een luxeprobleem, maar, zoals J. Cruijff al zei: een luxeprobleem is net zo’n groot probleem als geen luxeprobleem. Topspits Van Wijngaarden is uiteraard een zekerheidje, maar wat te doen met Van den Hoven en Glimmerveen? De kranten stonden er vol van. J. Derksen trok onlangs op RTL7 tijdens Voetbal International de beerput van Zondag 4 open. Volgens Derksen is Zondag 4 in het verleden bijna kapotgegaan aan de ego’s van Van den Hoven en Glimmerveen. Derksen, fan van Van den Hoven, vindt hem duidelijk beter van Glimmerveen. Van den Hoven is in zijn ogen een betere spits dan Glimmerveen, heeft meer overzicht, beweegt meer, kan beter meevoetballen en is veel sneller. Volgens Derksen komt met Van den Hoven het combinatievoetbal van Zondag 4 beter tot zijn recht. Glimmerveen is meer een statische speler.
J. Cruijff is het daar niet mee eens. “As je een hoge balsikkullasie nodig hep, kennut nie zo zijn dadaar een speler medde bal ga lopen. Soas Vaddû Hoofe vaak doe. Dah kannie. Je kun hooguit mettûn bal lopen om hullie de tijd te geefe eggus te komen. Om goete voeballen, heppie goeie voeballers nodig, maar een goeie voeballer hep bijna altijd hut probleem van een gebrek an rendement. Hullie willût altijd mooier doet dan strik noozakelluk. Daarom kennie beter een slechte voeballer as Glimmûfeen heppû. Da’s logisch.”
Wie zou spelen, wie zou tandenknarsend op de bank moeten plaatsnemen. Uiteindelijk werd het probleem elegant opgelost en speelden beide heren één helft.

Om kwart voor 10 verzamelden liefst zes man op het Slobbengors. Rob S. was duidelijk nog niet wakker. Eerst reed Johan in zijn auto vlak langs Rob zonder dat hij dat zag. En toen we wilden vertrekken, wilde Rob S. met Luciën meerijden, maar Rob vergat zijn tas uit zijn wagen te pakken. Gelukkig voor hem werd hij daar tijdig op gewezen.
Het begin van de uitwedstrijden werd kennelijk gelijk aangepakt om nieuwe auto’s te showen. Herman kwam met een hagelnieuwe bolide met vier ringen en Luciën reed in een proefslee met een ster en tractorbanden. Hij heeft een trappetje nodig om in de cabine te kunnen klimmen. Volgens hem kan die een stuk harder dan zijn oude vehikel. Liever zien we Luciën op het veld wat harder gaan.

Om 11 uur werd afgetrapt op veld C van sportpark De Schiethoek. En het moet gezegd: het zou van onze kant een prima duel worden waar weinig op aan te merken viel. In de eerste helft kwam Be Ready 5 slechts sporadisch in de buurt van ons doel en als dat al gebeurde, werd het gevaar vakkundig door onze verdediging geneutraliseerd. We waren voortdurend in het offensief, maar de afronding was zoals zo vaak het probleem. Na een mooie aanval werd de bal tot twee keer toe van de lijn gehaald. Ook een schot van Kenneth werd van de lijn gehaald, nadat de Brabantse doelman al gepasseerd was. Verscheidene schoten gingen net over. Na een mooie actie en dito voorzet van Kenneth schoot Gerardo net naast.
Na een minuut of 20 was het dan eindelijk raak. Kenneth kreeg de bal op links. Hij trok richting het doel en schoot met rechts binnen: 0 – 1, tevens de ruststand.
In de rust voerden we enkele omzettingen door. Zo kwam Rob U. het veld in. Hoewel zoals altijd de opstelling voor het omkleden in de kleedkamer werd opgehangen, had Rob U. uiteraard geen idee waar hij moest staan. “Je staat centraal op het middenveld”, zei Jan Willem, “je speelt met de punt naar achteren.” “Nou”, zei Rob S., “Rob U. speelt liever met zijn punt naar voren.” Waarop volgde: “Petra heeft dat liever ook, al komt dat tegenwoordig nog maar zelden voor.” Rob U. bestreed dat laatste overigens.
De opponenten kwamen duidelijk beter uit de kleedkamer dan wij. Ze waren meer in balbezit zonder echt gevaarlijk te worden. Na een minuut of 65 nam Frank vanaf links een hoekschop. Hij legde de bal precies op het hoofd van Johan, die in de mensenmassa het juiste gaatje vond: 0 – 2. Daarna bouwden we meer zekerheid in door wat achterover te gaan leunen, de boel dicht te spijkeren door iets meer mensen achter de bal te houden en de posities goed bezet te houden, terwijl we tegelijkertijd geduldig op onze kansen bleven loeren. Normaalgesproken één van onze zwakste punten, maar vandaag liep dat uitstekend. Die tactiek werd in de slotfase beloond. Rob U. stuurde op rechts Frank diep. Hij liep richting het vijandelijke doel, bleef rustig en schoof de bal langs de keeper in de linker benedenhoek: 0 – 3. Een paar minuten later volgde het eindsignaal van de uitstekende Brabantse arbiter.

Na afloop vroeg Herman zich af of de uitzege mét Frank en Gerardo op het veld nou betekende, dat Frank voortaan een basisplaats zou krijgen, zie de correspondentie hierboven. Jan Willem was dat al weer compleet vergeten, maar hij zag dat toch anders. De winst kwam immers tot stand doordat Frank alleen de tweede 45 minuten meegedaan had. Volgens die redenering zou Frank dus voortaan alleen voor de tweede helft een basisplaats moeten krijgen. Lijkt ons een prima plan.
Tijdens de nababbel in kleedkamer 8 vroeg Rob S. zich af wat er met ons toch aan de hand is. Nog maar net aan de nieuwe competitie begonnen zijn we aanzienlijk fitter, conditioneel sterker, krachtiger en beter dan aan het eind van het vorige seizoen. Wat zou iedereen in vredesnaam tijdens de zomerstop gedaan hebben, was zijn terechte overdenking. Hij had het over het wonder van de zomer van 2012. Nou moeten we niet gaan overdrijven en overmoedig worden, maar het is een feit dat we voor het laatst ergens ver in het vorige decennium de competitie net zo sterk startte als nu. En de laatste keer dat Gerrit de nul wist te houden op een Brabantse grasmat, was ook al weer anderhalf jaar geleden. Het is dan ook logisch dat Gerrit Man van de Week is. Al moet hierbij vermeld worden dat Arie, die dit keer voorstopper stond, wederom de beste veldspeler was. Samen met Herman overigens. Dat hij van de scheids vijf minuten drinkpauze moest houden, vergeven we Herman.
Vorige week toonde Arie aan weer aanvallend uit de voeten te kunnen, vandaag bleek hij ook zijn verdedigende kwaliteiten teruggevonden te hebben. Arie is overduidelijk weer helemaal back in town!

Opstelling:  Gerrit; Marcel, Wim (46. Johan), Arie en Herman (82. Kenneth); Gerardo (88. Jan Willem), Rob S., Ramon (46. Rob U.) en Luciën; Kenneth (46. Frank) en Patrick.
Grensrechter eerste helft:  Johan.
Grensrechter tweede helft:  Ramon.
Aantal toeschouwers:  27.

 

Commentaren zijn niet meer mogelijk.