Gilze 6 – Papendrecht 4: 8 – 2

Gilze 6 – Papendrecht 4:  8 – 2

Op 14 oktober, naamdag van de heilige Euthymius de Nieuwe, 946 jaar na de Slag bij Hastings, geboortedag van Akbar de Grote, keizer van het Mogolrijk, en van Willy Alberti, sterfdag van Dioscurus, tegenpaus van Rome, de 76e verjaardag van Hans Kraaij sr., een dag na de Internationale Suit-Up-Dag, de laatste dag van de kinderboekenweek en de Rotterdamse OrgelDagen, moesten we in alle vroegte opstaan om af te trappen tegen het zesde van V.V. Gilze.

Gilze is een dorp in de gemeente Gilze en Rijen en heeft ongeveer 7500 inwoners. Opgravingen hebben aangetoond dat zowel in de IJzertijd (van 700 voor Chr. tot het jaar 0) als in de Merovingsche tijd (6e en 7e eeuw) het gebied bewoond was.

Gilze is ontstaan uit het domeinakkerdorp, dat ‘Villa Gillesa cum appendiciis’ werd genoemd. Hilsondis, gravin van Strijen, was in 992 eigenares van dit uitgestrekte domein. Het domein is later aan de Abdis van Thorn geschonken, in elk geval voor het eind van de 11e eeuw. Daarmee is Gilze één van de oudste plaatsen in het land van Breda. Later kwam Gilze in het bezit van de Heer of Baron van Breda. Maar de abdis behield tot aan de Franse Revolutie belangrijke rechten en bezittingen. Het dorp werd in de loop van de geschiedenis enkele malen zwaar getroffen, vooral tijdens de Tachtigjarige Oorlog en de Tweede Wereldoorlog. Gilze telt maar liefst 79 rijksmonumenten, met name voormalige militaire gebouwen uit 1941 – 1942. Gilzes beroemdste inwoner is Frank Glimmerveen.

Patrick deed niet mee: “Hoi, zondag ben ik afwezig, oorzaak ligt in het verhaal dat volgens Frank Glimmerveen de Brabantsen allemaal van die zuigers zijn! En jullie weten dat ik een goed huwelijk heb en dit niet wil meemaken… Alvast veel succes daar. Groeten, Patistuta.”
Jan Willem mocht weer komen. “Het is je vergeven… Met vriendelijke groet, Ramon.” Herman: “Jan Willem, het is je inderdaad vergeven. De sfeer in de kleedkamer was anders dan anders en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het toch enigszins te maken had met jouw afwezigheid.” Met “De sfeer (…) was anders” bedoelde Herman aangenamer, vrolijker, gezelliger, prettiger, geanimeerder, maar vooral positiever.
Rob U.: “Van onze JW kan ik heel veel hebben, ook al zitten we nooit op 1 lijn, wat ik eigenlijk niet helemaal begrijp… 🙂 .” Jan Willem en jij zitten juist op veel gebieden op één lijn, Rob. Alleen niet op voetbalgebied.

Het was de wedstrijd waar iedereen tegenop gezien had vanwege het aanvangstijdstip: half 10. Aangezien Frank op slechts een paar honderd meter van sportpark Verhoven woont, bood hij aan bij hem te overnachten en een slaapfeest te houden. Mevrouw Veldhuis – Verzijl vertrouwde het niet en verbood Arie te gaan omdat ze bang was dat er “gekke dingen” zouden gebeuren. Arie zegde daarom met een smoes af: “Hoi, het schiet nog niet erg op met mijn gekneusde ribben. Helaas kan ik daardoor niet spelen a.s. zondag. Hoop dat ik met een weekje extra rust zal herstellen.” Misschien moet je toch maar eens stoppen met die K1-gevechten, Arie.
Diverse smoezen werden verzonnen door mensen die niet mochten of durfden te komen. Ramon: “Ik ben op dit moment alles behalve fit en sla komende weekend even over.” Het was niet duidelijk of hij naar de Dag van de Rotterdamse Geschiedenis was, naar de Mini-clubdag in Muiden, naar de kofferbakmarkt in Oss, naar de Sieradenbeurs in Arnhem of naar de Open Dag van de Stichting Dierenambulance en Dierenasiel Helmond. Maar waarschijnlijk was hij gewoon het hele weekend naar het Oktoberfeest in Sittard.
Rob U. kon niet naar het slaapfeest en kon ook niet tijdig weg op zondagochtend. Petra was zondag jarig, dus moest hij haar eerst verwennen voordat hij weg mocht: “Ik ga rechtstreeks….. Ik ga de eerste helft wel wissel, hoef ik niet zo vroeg op te staan… 🙂 (speciaal voor Wim)….” Wim: “Wisselbeurt is geregeld. Heeft niemand bezwaar tegen gemaakt, Rob.”
Eric: “JW zou vast gezegd hebben, dat je dan ook wel de 2de helft wissel mag, Rob….” Op zich klopt dat, alleen is Jan Willem heel lui. Rob U. antwoordde daarom met: “Het is zelfs zo dat JW en ik samen rijden…” Gezellig zo saampjes, drie dagen na de Kom-uit-de-Kast-dag. Met zijn tweetjes gingen ze de wijde wereld in, om te beginnen naar de bossen van Gilze. Geen idee wat ze daar gedaan hebben, maar ze kwamen een half uur te laat. Jan Willem en Rob U. stonden daardoor voor een dichte kleedkamerdeur. Deze was door Herman afgesloten met een speciale sleutel, waar hij 10 euro borg voor betaald had. Desondanks hadden Jan Willem en Rob de deur binnen een minuut open zonder die sleutel te gebruiken. Daaraan herken je de echte criminelen. Ze kwamen er de tweede helft in, maar Rob zou maar een kwartiertje meeballen en Jan Willem slechts een paar minuten. Desondanks zaten ze zowel tijdens de heen- als de terugreis alleen maar te gapen.

Iedereen diende een slaapzak en een matras en/of opblaasbed mee te nemen en kon vervolgens bij Frank en Juul in de woonkamer overnachten. Edwin had een pyjama gemaakt van zijdebloemen, een slaapzak van bladgroen en een matras van kunstbloemen. Wim had al zijn Feyenoord-spullen meegenomen.
Rob S. droeg zijn Mega-Toby-kostuum, liep op Mik-en-Mak-pantoffels, had zijn Barbie-en-Ken-toiletspullen en Calimero-zaklamp bij zich en lag lekker op een Pip-en-Zip-luchtbed met daarop een matras van De Freggels, in een Bananeman-slaapzak, op een Beertje-Colargol-kussen, had tegen de kou zijn Peppi-en-Kokki-deken en zijn Pino-sprei meegenomen, had naast zijn bed zijn Dappere-Dodo-nachtlamp neergezet en deed voor het slapen zijn Brigadier-Dog-oogmasker voor. Zijn knuffels van De Bereboot had hij thuisgelaten.
Frank droeg Gerard-Joling-nachtkleding met een Gordon-slaapmuts en vond dat hij als gastheer wel bij eenieder in de slaapzak mocht kruipen. Vooruit dan maar.
Voor het slapen gaan deed Rob S. eerst Ti-Ta-Tovenaar- en Barbapapa-trucjes. Huub, huub, huub, Barbatruc. Barbabientje is overigens Robs favoriet. Daarna deelde hij pakjes drinken van de Gummiberen uit, alsmede Pokémon-chips, Ricky-en-Slingertjes-koekjes, Ernst-en-Bobbie-chocolade en Ferdy-de-Mier-snoepgoed. Voor de gezonden onder ons had hij Bibaboerderij-fruithapjes. Vervolgens werd een kussengevecht gehouden, werden spannende verhalen verteld en naar enge series gekeken als De Zevensprong en Q en Q.
Voordat het licht uitging, vertelde Frank nog een sprookje. Het ging over een voetbalwedstrijd waarin hij de uitblinker was. Hij ondersteunde voortdurend zijn teamgenoten, zowel in aanvallend als in verdedigend opzicht, ging continu de duels aan, schakelde zijn directe tegenstander uit, bleef maar bewegen, werkte hard, strooide met fijne passes, verdeelde het spel prima, zorgde ervoor dat de posities goed bezet waren, toverde prachtige solo’s uit zijn schoenen, leverde de ene na de andere uitstekende voorzet af, was super gevaarlijk in het strafschopgebied en maakte enkele fraaie goals. Maar ja, het blijft een sprookje, hè.

Gilze 6 stond onder ons. We gingen daarom met een daar-hoeven-we-dus-niet-van-te-verliezen-instelling het veld in. In het eerste kwartier ging het nog wel. Na de openingstreffer van de gastheren kopte Johan de gelijkmaker binnen. Kort daarop kwamen we opnieuw achter. Na een schot op de lat caramboleerde de bal via Gerrit in het doel.
Daarna ging het hard. Wim vroeg zich na afloop in kleedkamer 8 af, hoe uw verslaggever de fase tussen de 2 – 1 en de rust zou bewoorden. De woorden daarvoor ontbreken echter in mijn vocabulaire, Wim. Laten we het erop houden, dat als twee elftallen tegen elkaar spelen die ongeveer gelijkwaardig zijn, het niet best is als je met een 6 – 1 achterstand de rust ingaat.
In de tweede helft was het devies de schade beperkt houden en als het even kan een doelpuntje meepikken. Dat lukte redelijk. Tegen twee goals van Gilze 6 stond een schitterend genomen vrije trap van Herman, eindstand: 8 – 2.
Hoewel het dus opnieuw abominabel geweest was, kunnen hier wel enkele kanttekeningen bijgezet worden. We speelden op kunstgras waardoor we flink in het nadeel waren. De heren uit Gilze zijn daaraan gewend, maar wij niet en dat was te zien ook. Zowel aan het spel als aan de blessures. Tot nu toe hadden we nauwelijks geblesseerden, maar nu regende het kwetsuren, zoals zo vaak als we op kunstgras aan de bak moeten. We hadden 15 man en dus 4 wissels, maar op het laatst was bijna de helft van de aanwezigen niet meer fit. En dat was duidelijk aan ons bijzonder lage spelpeil te merken. Al is dat alles geen excuus voor de absolute wanvertoning in het tweede deel van de eerste helft. Maar het was een leuke en rustige pot voetbal geweest tegen een fijne tegenstander en met een uitstekende leidsman. Bedankt, mannen!

Het was onmogelijk iemand van ons tot man van de week te benoemen. De arbiter van dienst is daarom man van de week. Wel een compliment aan Frank dat hij twee Brabantse schonen zover had weten te krijgen de slotfase van de wedstrijd te komen kijken. Zij hadden aanmerkelijk meer bekijks dan wij en zijn daarom supporters van de week.
Sportpark Verhoven is volgens diverse teamleden één van de mooiste sportcomplexen waar we geweest zijn. Maar Jan Willem ondervond wel iets merkwaardigs. Toen hij stond te douchen, ging het licht uit. De verlichting bedoel ik dan. Zijn licht is al jaren uit. Een sensor in het omkleedgedeelte van de kleedkamer zorgt voor het aangaan van de verlichting. Zelfs door een sensor wordt Jan Willem al niet meer opgemerkt.
Rob U. vertelde dat hij zaterdagavond naar een triller gekeken had. In de kleedkamer werd afgevraagd welk apparaat van Petra hij nou bedoelde.
Bij afwezigheid van Arie zorgt Johan voor de ballen en de waterzak. Hij nam de laatste mee naar de kantine, terwijl die nog gevuld was met water. Het was dat Jan Willem het opmerkte, anders had Johan de volle waterzak gewoon in de kofferbak van zijn auto gegooid.
Heel lang bleven we deze keer niet hangen in de kantine. We moesten nog naar de familie Uitermarkt voor de verjaardag van Petra. Werd het toch nog een leuke dag!

Opstelling:  Gerrit; Gerardo (46. Marcel), Wim, Edwin en Eric; Wilco, Johan (27. Frank), Herman en Luciën; Kenneth en Rob S. (46. Rob U. (53. Jan Willem (57. Rob U. (64. Rob S.)))).
Grensrechter eerste helft:  Marcel.
Grensrechter tweede helft:  Jan Willem (47. Rob S. (64. Johan)).
Aantal toeschouwers:  22.

 

Commentaren zijn niet meer mogelijk.