Papendrecht 4 – Sprundel 5: 0 – 2

Op zondag 10 april 2011, de laatste dag van de Week van het Oor en de Week van het Ambacht, speelden we weer eens thuis. Koploper Sprundel 5 kwam op bezoek. In Sprundel hadden we met 2 – 0 verloren.
Sprundel is het oudste kerkdorp van de gemeente Rucphen. Sprundel werd al in 992 genoemd in een oude akte, toen nog onder de naam Castellum Sprundelheim. Sprundel was tot 1810 bestuurlijk verdeeld. Er bestond, analoog aan de situatie in Baarle, een Sprundel-Nassau en een Sprundel-Hertog. Het Nassau-gedeelte was in de Middeleeuwen onder de heren van Breda, de graven van Nassau komen te vallen, en het Hertog-gedeelte viel onder de bezittingen van de hertog van Brabant. In 1810 ontstond de gemeente Sprundel, die ook Rucphen omvatte en tegenwoordig de naam van het buurdorp draagt. Sprundel telt vier inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Eén van de bekendste bezienswaardigheden is het Fatimapark, ook wel Sprundels bos genoemd.

In de kleedkamer was de voorbereiding, zoals zo vaak, uitermate beroerd. Het merendeel had geen idee wie de tegenstanders waren, hoe hoog ze staan en op welke positie op de ranglijst wijzelf staan. Ook was onbekend dat de opponenten net als wij in het rood-zwart spelen. De heer van Steenis wist dat gelukkig wel. Hij had de gele reserveshirts met korte mouwen – heerlijk bij het huidige zonnige en warme weer – al klaar liggen. Patrick vond het vooral in bed heerlijk en warm. Vandaar dat de man die het dichtst bij het Slobbengors woont, pas halverwege de eerste helft arriveerde.
Terwijl een ieder het gele reserveshirt aandeed, trok één persoon gewoon zijn eigen rood-zwarte voetbalshirt aan. Het viel hem kennelijk niet op dat iedereen in het geel was. Zelfs toen hem erop gewezen werd dat hij het verkeerde tenue droeg, zei de ingenieur: “Nee hoor, dit is echt het goede shirt.” Pas na een paar minuten en nadat hem er nog enkele malen op gewezen was, dat hij een ander truitje aan moest, viel bij de beste man het kwartje. Eigenlijk is het onnodig om te vermelden dat de persoon in kwestie Rob U. was.

Over de wedstrijd kunnen we kort zijn: wij waren beter, zij scoorden de doelpunten, eindstand: 0 – 2. We deden allemaal onze stinkende best. Het ging prima, zowel collectief als individueel. De organisatie zat uitstekend in elkaar, we combineerden voorbeeldig, beter dan de tegenpartij, waren het meeste in balbezit, kregen de beste kansen, maar kregen de bal er weer niet in. We willen de mensen die de gelegenheden niet benutten echt niet de schuld geven van het voortdurende en ook deze keer weer onnodige puntenverlies, maar het is gewoon een feit dat we scorend vermogen missen. Iedereen heeft zeker goede kwaliteiten, maar helaas is niemand een echte afmaker. Bij Sprundel 5 zijn de spitsen wel echte goaltjesdieven. Twee mogelijkheden in de eerste helft waren voldoende voor evenveel doelpunten.
Een groot pluspunt ten opzichte van de uitwedstrijd tegen RSV 5 was, dat we het de verdediging van de tegenpartij nu wel lastig konden maken. Vooral de terugkeer van Kenneth was daar debet aan. Frank had bijna een maand geleden tijdens hun wintersportvakantie in Oostenrijk op de lange latten expres voor een botsing gezorgd in de verwachting Kenneth voor langere tijd uit te schakelen. Frank hoopte op die manier zijn plekje in de voorhoede veilig te stellen aangezien hij weet dat Kenneth vele malen beter is dan hij. Al vindt Kenneth het ook weer niet zo erg om regelmatig geblesseerd te zijn. Dan heeft hij tenminste een goed excuus om bij die leuke fysiotherapeute langs te gaan.
Kenneth was nog niet fit genoeg om een hele wedstrijd te spelen, maar in de tijd die hij meedeed, was hij een voortdurende plaag voor de Sprundelse achterhoede. Daarom werd hij terecht uitgeroepen tot speler van de week. Na een minuut of 20 was hij het dichtst bij een doelpunt toen hij na een mooie solo nog net gestuit werd door de Sprundelse sluitpost. In de rebound kreeg Arie een niet te missen kans aangezien hij van een paar meter afstand ongehinderd mocht aanleggen, terwijl de keeper nog op de grond lag. De doelman wist de slappe inzet van Arie vrij gemakkelijk te neutraliseren. Na een half uur kreeg Arie opnieuw een dot van een kans, toen hij na een voorzet van rechts van vier meter afstand vrij kon inkoppen. Onbegrijpelijkerwijs kopte hij de bal evenwel een halve meter over. Zelfs Marcus Berg had het nog beter gedaan.

In de rust speelde zich een merkwaardig tafereel af. Rob U. bood spontaan aan het veld te ruimen voor iemand die langs de kant stond. Normaal speelt hij als een natte krant en hopen we allemaal dat hij dat inziet en dat het in het teambelang beter is om eruit te gaan, maar dan doet hij dat niet. Speelt hij eindelijk weer eens een puike partij, wil hij er eventueel wel uit. Rare man, die Rob. In de loop van de wedstrijd kreeg echter weer de één na de ander last van blessures, zodat Rob de 90 minuten gewoon vol maakte.
In de tweede helft was Herman het gevaarlijkst middels enkele goede schoten die helaas geen doel troffen. Jan Willem was echter het dichtst bij een treffer, maar zijn poging om de leiding te nemen in de tikkie-terug-bokaal mislukte doordat de bal net naast ging. Al met al kunnen we zeker niet ontevreden over ons spel, maar wel met het resultaat.
Of het door het mooie weer kwam of door het aantrekkelijke affiche was niet helemaal duidelijk, maar feit was dat we flink veel toeschouwers hadden, waaronder Rob S. Vanwege een knieblessure kon hij niet voetballen, maar hij kwam ons wel min of meer aanmoedigen. Edoch, de belangrijkste reden om te komen was, dat hij zoals altijd moederziel alleen op zijn flatje zat en de gelegenheid aangreep om weer eens flink te kunnen pimpelen in de kantine om zijn ellendige leventje even te kunnen vergeten. Maar goed, hij werd desalniettemin uitgeroepen tot supporter van de week, samen met de hond van de familie Uitermarkt. Even ter informatie: de spellingcontrole heeft Uitermarkt niet in de woordenlijst staan. Als suggesties worden gegeven: Luiermarkt, Suikermarkt, Biermarkt en Eiermarkt.
Johan was de schlemiel van de dag. De man die in mei vorig jaar nog uitgeroepen werd tot speler van het seizoen 2009 – 2010, verloor eerst met 0 – 2 als speler om dat twee uur later als leider van een jeugdteam nog eens dunnetjes over te doen. Of het met de druk van de titel te maken heeft, of omdat het succes naar zijn hoofd gestegen is waardoor hij naast zijn schoenen loopt, of omdat hij gewoon versleten is, is niet helemaal duidelijk. Feit is wel dat Johan geen schim meer is van de man die vorig seizoen voor beide doelen continu voor paniek zorgde. Dit jaar heeft hij de doelen alleen van een afstandje gezien.

Hét nieuws van de dag was echter dat, zoals het er nu naar uitziet, iedereen volgend seizoen gewoon doorgaat. Een schitterend bericht natuurlijk. Edwin heeft lange tijd getwijfeld tussen verder aanmodderen met zijn pseudo-kennissen van Zondag 4 of elk weekend voor een onvervalste voetbalkraker gaan met zijn echte vrienden van zaterdag 4. Hij had een aantal redenen voor die potentiële overstap. Ten eerste irriteert het hem dat wij bij lange na niet van het kaliber Duinhouwer zijn, en dat wij op het laagst mogelijk niveau actief zijn, namelijk de zesde klasse, en zelfs daarin maar een-na-laatste staan. Ten tweede vind Edwin het spelen van gemoedelijke potjes voetbal in de Brabantse competitie waarin nauwelijks iets gebeurd en geen onvertogen woord valt, veel te saai. Echt iets voor mietjes. Liever speelt Edwin in de Dordtse competitie. Dan kan je tenminste wekelijks aanslagen, doodsbedreigingen, scheldkanonnades en vechtpartijen verwachten. Dat is voetbal voor echte mannen. Ten derde stoort het hem dat hij bij ons op elke plek in het veld gestaan heeft, behalve of zelden op de posities die hij echt ambieert, namelijk links in de verdediging, rechts buiten het veld, op het doel, grensrechter of scheidsrechter. Bij ons staat Jan Willem linksback omdat dat de enige plaats in de opstelling is, waar hij geen kwaad kan. Zaterdag 4, waarin wel goede voetballers zitten en dat in de vierde klasse speelt, kan aan al zijn wensen tegemoetkomen. Wij kunnen daar niet aan tippen. Verder ergert Edwin zich aan het gebrek aan spiritueel besef binnen onze equipe. Vanuit dat oogpunt is het aantreden tegen zaterdagverenigingen uit de bible belt en op het veld staan tussen streng gereformeerde voetballers, mensen waar hij zich bij thuis voelt, best aantrekkelijk. Volgens Edwin leidt zijn vertrek evenwel onherroepelijk tot het einde van ons team. Hij wil dat niet op zijn geweten hebben en blijft daarom toch bij ons spelen. Daar zit zeker een kern van waarheid in. Edwin heeft al verschillende mensen bij onze groep gehaald en heeft heel veel keren voor gastspelers gezorgd. Hij is zeker een centrale figuur in onze ploeg, een echte persoonlijkheid. Zonder hem hadden we wellicht niet meer bestaan. Hij is echt iemand waar je op kan bouwen, die bij weinig man zelfs komt spelen als hij geblesseerd is en voor ons door het vuur gaat. Een vrolijke, vriendelijke, aardige, toffe, gezellige, hard werkende kerel, een echte teamspeler. Dat hij qua voetbalkwaliteiten tot de minste van onze ploeg hoort, nemen we maar voor lief. We zouden het ontzettend jammer gevonden hebben als hij weggegaan zou zijn. We zijn daarom bijzonder blij, dat je besloten hebt te blijven, Edwin. Een groot voordeel voor de verslaggever is, dat hij niet verder hoeft te schrijven aan zijn Ode aan Duinhouwer van een pagina lang.
Edwin heeft wel één voorwaarde aan zijn blijven gesteld, namelijk dat een ander bedrijf KD Home Products vervangt als sponsor. Zodra dat bericht bekendgemaakt werd, meldden de potentiële sponsors zich in grote getalen aan. Het is even afwachten wie het beste bod op tafel legt. Op dit ogenblik gaat de strijd tussen Deloitte, Heerema, Alles in Balans, De Versluys Groep, DistributiePartners en No Hair Studio’s. De laatstgenoemde heeft momenteel de beste papieren gezien de vele kale koppen in ons team.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Wim, Edwin (76. Louis), Jan Willem; Rob U., Johan, Arie, Herman; Kenneth (46. Luciën) en Frank (30. Patrick (69. Kenneth))
Scheidsrechter: Peter Bosselaar.
Assistent-scheidsrechter eerste helft: Luciën.
Assistent-scheidsrechters tweede helft: Louis (76. Edwin).

Laatste nieuws:
10 april 2011: Edwin Duinhouwer blijft Zondag 4 trouw
Even was er de flirt met de Zaterdag maar zondagvoetbal.nl mag met trots melden dat Edwin ook komend seizoen de rood/zwarte kleuren van Zondag 4 zal dragen. Vanmorgen kwam koploper Sprundel op bezoek, duidelijk was dat de bezoekers op kampioenskoers zijn. Zondag 4 bood prima partij en had ook zeker meer verdiend dan de 0-2 nederlaag. Het verschil zat hem echter in de scherpte voor de goal. Arie Verzijl verzuimde tot 2 keer toe te scoren, de spits van Sprundel deed dit wel. Maar Zondag 4 kan terug kijken op een goede wedstrijd. Daarbij komt ook de terugkeer van ons fenomeen Kessi die geheel klaar lijkt voor een mooi slotakkoord van de competitie.

Ha literair wonder, Hi J double U the MAN, M’n knie heeft een aardige opdonder gehad. (gezwollen, mank lopen) dus je kent m’n recept RUST RUST RUST Knie gaat weer beter! Ik zal in ieder geval een halfje meedoen. (eerste helft dan kan ik daarna nog zien hoe het gaat) De week daarna kan ik niet wegens…………vakantie Groet, Rob S.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.