Rijen 9 – Papendrecht 4: 1 – 1

Rijen 9 – Papendrecht 4:  1 – 1

Op 18 november, naamdag van de heilige Romanus van Antiochië, 201 jaar nadat Napoleon Bonaparte in de Lage Landen de burgerlijke stand invoerde, 34 jaar nadat in Jonestown, Guyana, 913 volgelingen van sekteleider Jim Jones omkwamen door moord of zelfmoord, 78 jaar nadat de geallieerden rond 14 uur de Rotterdamse Maasbruggen bombardeerden met 72 bommen van 1000 pond en 92 bommen van 500 pond, de 50e sterfdag van Niels Bohr, een dag na de Dag van de Cateringmedewerker, gingen we voor de derde keer naar de gemeente Gilze en Rijen voor een tweekamp met het negende van V.V. Rijen. V.V. Rijen is 2003 ontstaan als fusieclub van RAC (Rijense Amateurs Club) en EVV’58 (eerst Elf Vlugge Ventjes, later Eendracht Verwerft Victorie).

Rijen telt ruim 16.500 inwoners. De naam komt vermoedelijk van Rijt, dat “kleine waterloop” betekent. Rijen was van oudsher een buurtschap van Gilze, behorende tot de Baronie van Breda. In 1863 werd station Gilze-Rijen geopend. Dit gaf aanleiding tot de komst van enige industrie. Vooral door de opkomst van de leerindustrie groeide Rijen snel. Toen in 1944 het gemeentehuis in Gilze door de bezetter werd verwoest, werd de zetel van het gemeentebestuur verplaatst naar het inmiddels grotere Rijen. Rijen heeft 9 rijksmonumenten.

Gerardo en Wim waren de voorlaatste thuiswedstrijd aan de late kant omdat toen de N3 afgesloten was. Ze klaagden erover dat dat niet in de mails vermeld was. Vandaar dat deze keer in de mails de waarschuwing stond dat in Rijen volop aan de weg gewerkt wordt. Het trottoir gelegen tussen Vreedestraat en Heistraat aan de zijde van het Thorbeckeplein wordt herstraat. Hierdoor is het Thorbeckeplein vanaf de Van Hogendorpstraat minder goed bereikbaar. Verder worden het trottoir en de parkeerplaatsen tussen de Talmastraat en Heikantsestraat aan beide zijden herstraat. Hierdoor zijn het Heinsiushof en Fagelhof minder goed bereikbaar. Ten slotte is het Raadhuisplein, tussen de Schepenstraat en de Regentenstraat afgesloten. Houd hier rekening mee. Met deze informatie was het lekker naar Rijen rijen.
Het valt op dat een auto alles zegt over zijn eigenaar. De bak van Luciën is groot, stevig, stoer, fors, potig, struis, krachtig, sterk, zwaar, flink aan de maat, robuust, niet kapot te krijgen en is een behoorlijke innemer, net als Luciën zelf. De kar van Rob S. ziet er keurig, fris, goed gesoigneerd, piekfijn, pico bello, tiptop, verzorgd, netjes, deftig, onberispelijk, chic, elegant, gedistingeerd, smaakvol, schoon en opgeruimd uit, juist het tegenovergestelde van Rob. Bovendien krijgt zijn auto regelmatig een goede beurt en dat heeft Rob al jaren niet meer gehad.

Noot: Uw verslaggever schreef dit voordat hij van de nieuwe liefde van Rob S. vernam. Mogelijk is de situatie inmiddels danig veranderd.

De afgelopen weken hadden we steeds een ruime selectie. Op het moment dat bekend werd dat we op kunstgras dienden aan te treden, was plotseling bijna de helft ziek, geblesseerd of moest weg. Marcel: “Hallo, ziet ernaar uit dat ik ergens de griep heb opgelopen en dat ik het zondag niet ga redden. Reken dus voor de zekerheid niet op mij zondag. Ik heb het flink te pakken. Is alleen maar erger geworden. Kan helaas de deur niet uit. Ben ik zondagmorgen toch ineens wonderbaarlijk hersteld, kom ik alsnog naar Rijen voor op de bank.” Ramon: “Heren, ik ben helaas a.s. Zondag niet beschikbaar, de reden hiervan is een hardnekkige verkoudheid. Helaas nog niet voldoende hersteld om mee te doen. Succes!” Kenneth: “Marcel, hebben jij en Ramon met elkaar geflikflooid? Ik ben er niet bij. Ook niet als noodinvaller, want dan kan ik net zo goed gaan voetballen. Gr., Kessi.” “Hallo, ik ben er in principe ook niet bij. Wordt dus wel erg krap. Ik ga even kijken of ik nog iets kan doen.” Gevolgd door: “Ik kom de eerste helft. In de rust moet ik echt weg. Gr., Wim.”
“Op 18 november ben ik niet van de partij, een weekendje weg. Groet, Gerrit.” Dus zaten we weer zonder doelman. “Hoi, ik heb nog last van mijn blessure. Ik vind het prima om te keepen. Ik keep wel de hele wedstrijd als dat OK is. Het keeperstenue heb ik. Hoop dat Edwin de handschoenen meeneemt. Groet, Arie.” “Ik neem handschoenen mee. Grt., Edwin.” Opnieuw snel en mooi geregeld.

Met een smalle selectie traden we aan op veld 5 van het fraaie sportpark Vijf Eiken. Het was een dag voor de Internationale Dag van de Man. We verwachtten derhalve veel van Jan Willem, maar hij maakte dat verre van waar. Verder dan een helft slecht vlaggen en regelmatig krijsen kwam hij niet.
De laatste weken was het moeilijk om een opstelling te maken omdat niemand ernaast wilde. Deze keer was het moeilijk omdat iedereen wissel wilde. Luciën was de eerste helft aan de beurt en was daar niet rouwig om: “Geen probleem, inderdaad liever niet op dat k… Kunstgras. Afschaffen zeg ik haha, anders had ik wel bij Heracles gevoetbald.”
De eerste 35 minuten waren gewoonweg geweldig van ons. De balbezitverhouding was 25% tegen 75%, in ons voordeel dus. We bleven vrijlopen, speelden rustig en geduldig rond tot we voorin een gaatje vonden. Al na 2 minuten teisterde Wim de lat boven de Rijengoalie. Verschillende goede doelpogingen volgden, maar ze troffen of geen doel of werden onschadelijk gemaakt door de doelman van Rijen 9. Na ruim een kwartier werd Rob S. alleen voor diezelfde doelman gezet. Rob ging heel koeltjes links om hem heen en schoof de bal vervolgens met links over de doellijn: 0 – 1.
Daarna volgde nog een goed kwartier van ons, maar ondanks enkele kansen wisten we niet te scoren. In de slotfase verslapten we wat. We gaven de tegenstanders iets te veel ruimte en sloten niet aan, ook niet als de laatste man aangaf dat we op moesten schuiven. Tien minuten voor rust profiteerde Rijen 9 van de geboden ruimte: 1 – 1. Niet veel later kregen de tegenstanders dé kans op de voorsprong. Eric ging op 10 meter van het doel te fors het duel in met zijn directe tegenstander. De arbiter floot en wees naar de elfmeter. Eric: het was een terechte, een minuut lang protesteren bij de scheidsrechter was dus volledig overbodig. Arie verkeerde gelukkig in een bloedvorm en ranselde de penalty uit zijn hok.

Ook het grootste deel van de tweede helft was uitstekend van ons. Al na twee minuten zette Luciën de bal door de lucht voor. Frank stond op vier meter van een leeg doel en hoefde de bal maar over de doellijn te lopen. Helaas stond hij te slapen, waardoor de bal van zijn lichaam afstuitte en de kans verloren ging. Na een minuut of 20 kreeg hij een nóg grotere kans. Na een voorzet vanaf rechts over de grond hoefde hij de bal vanaf twee meter voor een lege goal maar over de doellijn te blazen, maar nog kreeg hij de bal naast. Hoe dat kan? Gewoon, door niet gefocust te zijn en zijn been niet goed neer te zetten. Drie woorden: concentratie, concentratie, concentratie. Het leidde bij ons tot grote twijfels over de beweringen van Frank over zijn prestaties op een ander gebied, waarbij het volgens hem altijd raak is en dat vrijwel dagelijks. Sinds vandaag geloven we dat niet meer. Als het hem al niet lukt om in het volle zonlicht, onder rustige, ideale omstandigheden, binnen te schuiven in een doel van 7,32 bij 2,44 meter, dan lukt het zeker niet als het wat donkerder is, onder heftige, minder ideale omstandigheden en bij aanzienlijk kleinere afmetingen.
Een kwartier voor tijd kreeg Frank een derde, unieke mogelijkheid, toen Luciën middels een nieuwe, fraaie voorzet vanaf links Frank alleen voor de Brabantse doelman zette. Frank stond helaas opnieuw niet op te letten, liet de bal meters van zijn rechtervoet stuiteren om vervolgens naar de bal te sukkelen. Hierdoor had een Rijenverdediger alle tijd om het hele strafschopgebied over te steken en de bal voor Franks voeten weg te tikken. Concentratie, concentratie, concentratie. Daarom heeft onze kale spits bijna halverwege het seizoen nog maar 1 keer gescoord. Zo is het moeilijk winnen.
Gelukkig bleef Arie wel geconcentreerd, waardoor hij in de tweede helft, net als zijn collega aan de overkant, zijn doel schoonhield. Het betekende tevens dat we na invallerdoelman Herman ook met Arie niet verloren en het met die invallers tussen de palen een stuk beter doen dan met vaste doelman Gerrit op de goal.
Arie is vanzelfsprekend speler, Luciën grensrechter van de week. Wat Arie opvallend goed deed, was geen muur neerzetten bij vrije schoppen van ruim buiten het zestienmetergebied. Zo zag Arie de bal aankomen vanaf het moment dat de vrije trap genomen was. Prima tactiek, Arie.

De over het algemeen leuke en rustige pot voetbal kende een handvol mindere momenten, toen enkele voetballers het vervelende PSV-middenveldersgedrag meenden te moeten imiteren. Kom op mensen, dat is echt niet nodig. Als je, ik zeg maar wat, ernstig de fout ingaat door niet op te lopen nadat het sein daartoe gegeven is door de laatste man met het opheffen van buitenspel en een tegentreffer tot gevolg, door een strafschop te veroorzaken of door voor open doel te missen, heb je echt geen recht meer op commentaar, zeker niet op de leidsman, die er ook heus wel een keer naast zat, maar echt het eindresultaat niet beïnvloedde. Wat wel heel goed is, dat we daar elkaar later over aangesproken hebben.
Rob S.: “In deze hele e-mailwisseling zie ik alleen maar leer- en groeimomenten voor ons hele elftal. Mooi! Dit moet z’n vertaling op het veld gaan krijgen!” “Het is wel opvallend Rob, dat je in je berichtje niet op je eigen leermomenten ingaat. Op zich ook weer niet zo verwonderlijk, want de hoeveelheid tekst die daarvoor nodig is, past niet in een mailtje. Om dezelfde reden heeft Rob U. helemaal niet gereageerd op deze discussie. Groeten, Jan Willem.” Rob U.: “Ik laat mij zoals gewoonlijk niet uit mijn tent lokken….” “Goedemorgen voetbalvrinden, zal de komende tijd extra mijn best om een positieve bijdrage te leveren. Misschien dat de ballen voor open doel er dan ook weer ingaan, want zo lief als ik hoef je nou ook weer voor je tegenstander te zijn! Tot zondag, Frank.”

Binnen het veld heb je dan wel niets aan Frank, daarbuiten is dat volkomen anders: “Heb afgelopen week namens ons elftal een aardigheidje gebracht bij onze geblesseerde Molenschotcollega. Hij stelde het zeer op prijs en bedankte ons er hartelijk voor! Denk dat we de thuiswedstrijd tegen Molenschot maar een bandje boeken, wordt vast een gezellige boel!” Echt klasse gedaan, Frank. “Mijn “doodschop” van 2 weken geleden? Met vriendelijke groet, Ramon.” Wim: “Doodschop, doodschop. Is wat overdreven. Na de kerst mag hij al weer voorzichtig proberen zonder krukken te lopen.” Ramon: “En wat voor aardigheidje is dat dan geweest?” Johan: “Blauweplekkenzalf van Kruidvat eigen merk.” Wim: “Een rolstoel.” Frank: “Hij vroeg of Ramon volgende keer zijn andere enkel wil kastijden. Hij vond het namelijk heerlijk thuis!”
Gedurende een 14 uur durende operatie zijn alle losse onderdelen weer aan elkaar verbonden en is het been zo goed en zo kwaad als het ging gereconstrueerd. Amputatie is gelukkig niet meer noodzakelijk. Hij heeft de intensive care inmiddels verlaten en is naar een revalidatiecentrum overgebracht. Daar is een behandelplan opgesteld voor de komende jaren. Binnenkort krijgt hij een bionisch pak aangemeten waarmee hij opnieuw moet leren lopen. We wensen hem daar veel sterkte bij.
Van Molenschot 3 is het verzoek gekomen of we Ramon tijdens de thuiswedstrijd vrijaf kunnen geven. Maar mocht hij toch komen, of dan een ambulance naast het veld gezet kan worden inclusief een medisch team en of alle ziekenhuizen in de wijde omtrek alvast gewaarschuwd kunnen worden.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.