Rimboe 3 – Papendrecht 4: 3 – 3

Op zondag 13 februari 2011, een dag na de Dag van de Geweldloze Communicatie en met de Week van de Nestkast in het vooruitzicht reden we per auto naar Wouwse Plantage, een dorp in de gemeente Roosendaal. Het dorp is genoemd naar het ruim vijf eeuwen oude landgoed Wouwse Plantage, dat liefst 18 inschrijvingen in het Rijksmonumentenregister kent. Eén daarvan is het grote landhuis op het landgoed dat rond 1845 gebouwd is door baron Pierre Josef de Caters, een bankier uit de stad Antwerpen, die het landgoed in 1839kocht. Sportpark Rimboe is prachtig gelegen in boswachterij de Wouwsche Plantage.
De eerste weken van 2011 was opnieuw sprake van veel mailverkeer omtrent het voetbalbalplaatjesstickeralbum van VV Papendrecht. Het bestuur had in overleg met Foto Schievink twee namiddagen gereserveerd waarop mensen die nog niet op de foto geweest waren, langs konden komen om hun foto te laten maken. Gerrit kon beide keren niet. Hij was echter slim en had contact gezocht met Foto Schievink en een tijdstip besproken waarop hij wel kon. Rob U. was echter niet zo slim: “Helaas ben ik op reis. Foto van mijn hoofd kan trouwens alleen maar tegen mij gebruikt worden!”. Wim: “Rob, waarom moet jij in vredesnaam op reis? Ik heb het met Jan Willem besproken en die denkt ook dat daar alleen maar ellende van komt. Paspoort vergeten, verkeerde balie, dubbele afspraak etc.” Antwoord van Rob U.: “Dat klopt, zit vast in Duisland, sneeuw!” Reactie van Wim: “Waar ligt Duisland?”. Rob S. kon daar meer over vertellen. Hij was onlangs naar een workshop in Duisland geweest. Het schijnt iets te zijn als Plospaland voor Willem Duys fanaten. Saaie, grijze muizen kunnen daar tussen vissenkommen met goudvissen eindeloos en oeverloos ouwehoeren over onbeduidende, nietszeggende onderwerpen. Het enige waar Rob U. en Rob S. echt goed in zijn.

Duisland was overigens niet de enige reisbestemming van Rob U.: : “Rob zit in Engeland dus ik ga je even antwoord geven. Wij gaan op wintersport vanaf 26 februari en komen 6 maart weer thuis. Dus die week geen voetbal voor Rob. Zondag 13 en zondag 20 februari gaat hij heel erg zijn best doen. Succes met de organisatie. Groetjes Petra.” Voor iemand die op het veld 90 minuten lang de weg kwijt is, betekent dat “zijn best doen” tegenwoordig alleen dat Rob U. op tijd de weg naar de juiste grasmat gevonden heeft. Toen hij zijn auto uitstapte, bleek hij nog halfdronken van de nacht ervoor. Op sportpark Rimboe was dat zelfs na afloop van de wedstrijd nog goed te merken, toen hij in de kantine opeens zei: “Ik ga even zeiken,” en dat vervolgens in de bestuurskamer wilde doen in plaats van op het toilet.
Al met al is Rob U. de enige van ons team die niet op de foto gegaan is. Johan: “Dat gaat C1000 geld kosten als Robbie, oud 1e-elftalspeler, er niet bij is! Anders stuur je je zaakwaarneemster (Petra) toch?” Rob U.: “Goed idee Johan, zal het Peet vragen!” Rob S.: “Hoe laat is Peet bij Schievink?” Rob U.: “Afblijven!” Rob S.: “Wel inmiddels op de foto gegaan bij Schievink. Petra moest ook nog een Papendrecht-shirtje aan…. wat een strak lijf! Complimenten Rob!” Gerardo: “Hoezo complimenten aan Rob voor die mooie, strakke Petra? Owww, omdat hij er nooit aan mag komen, is ze zo mooi gebleven. Ja, dat is een compliment waard.”
Frank was er niet: “Helaas moet ik me afmelden voor zondag, heb een blessure aan mijn heup en loop nog steeds lastig, een vervelende blessure, die te veel opspeelt.” Ja, ja. Een week geleden moest Jules werken en daarom hoefde Frank voor het eerst in maanden thuis niet te klussen. Dus was hij na afloop van de verloren thuiswedstrijd in de kantine ouderwets uitgebreid aan het hijsen met Johan. Vermoedelijk heeft Frank gewoon blessures aan pols en kaakgewricht opgelopen: “mwahha, ik blen noit dronken oop de foetbal versgenen, mwaha, jahha, grotjes, Eeg.” Al kan dat wel kloppen van die heupblessure. In de kleedkamer werd geopperd dat Frank voor een standje was gegaan dat hij tegenwoordig niet meer aan kan.

Johan moest vorige zondag na afloop van de wedstrijd eigenlijk, zoals zo vaak, gelijk naar huis voor een gezellig samenzijn met de familie. Vanwege het langdurige pimpelen met Frank kwam daar echter niets van terecht, omdat Johan pas tegen het donker thuiskwam. Vandaar dat hij straf gekregen had en alleen de eerste helft mee mocht doen om daarna zonder om te kleden als een speer in zijn eentje terug te rijden naar Papendrecht. Anders zou hij volgens eigen zeggen problemen krijgen met de baas.
Het was de Week van de Liefde die afgesloten werd door Valentijnsdag. Dat inspireerde Rob S. en Louis, die heel blij zijn met elkaar, om samen een paar dagen in het romantische Florence door te brengen. Voordat ze vertrokken, ging Rob eerst bij zijn broer langs voor een uitgebreide schoonheidsbehandeling. Onze twee tortelduifjes met passievolle gevoelens gingen eerst hand in hand het centrum van Florence verkennen. Na een lekkere massage met aromatische oliën was het tijd voor een gezellig etentje bij kaarslicht om het avondje uit te beëindigen met de ultieme liefdesdans op hun favoriete liedje. In het hotel rozenblaadjes en waxinelichtjes van gang tot hotelkamer met daar knuffels, bloemen, chocolade, aardbeien, spuitslagroom en champagne in een koeler, knus bij knapperend openhaardvuur. De badkamer stond vol met kaarsjes, wierook en geurkaarsjes. Afwisselend het bad en de jacuzzi in. De sensuele avond werd afgesloten met een voorleessessie. Louis las voor uit eigen werk, Rob S. ging voor enkele werken van Markies de Sade, zijn favoriete schrijver. Romeo en Romeo brachten de nacht door in hun lingeriesetjes in een hemelbed. ’s Ochtends kregen ze ontbijt op bed met jus d’orange en hartvormige wafels. Nadat hun buikjes rond waren, gingen ze eerst naar de sauna om ’s middags op het gras te lunchen met de picknickmand. De vakantie werd afgesloten met het oplaten van liefdesballonnen. Leuk, mannen.

Om half 11 begon de wedstrijd tussen de nummer 11 (RKVV Rimboe 3) en 10 (wij) uit de stand. Vanwege de grote belangen die op het spel stonden, mochten we op het prima bespeelbare hoofdveld aantreden. Een hele eer. Het verschil tussen Rimboe en ons is twee punten in ons voordeel. Vandaar dat velen van ons ongeïnspireerd begonnen met het bekende dat-doen-wij-wel-even-want-wij-zijn-zo-ontzettend-goed-idee. Het regende kansen maar de afronding of beter gezegd, het gebrek daaraan, was om te huilen. Enkelen dachten alles wel in hun eentje te kunnen doen, dat het niet nodig was de bal te geven aan iemand die voor leeg doel stond en dat je alleen mocht scoren door met de witte knikker aan de voet over de doellijn te lopen, anderen bleven zelfs op een paar meter van het vijandelijke doel nog combineren en als dan al eens op het doel “geschoten” werd, ging het om rolletjes zonder enige overtuiging. Die was wel aanwezig bij de Brabanders bij de eerste de beste keer dat ze voor Gerrit verschenen: 1 – 0.
Je zou denken dat iedereen wel wakker geschud zou zijn na die achterstand, maar niets was minder waar. We bleven maar aanmodderen. Na een half uur leidde kans nummer 12 dan eindelijk tot een goal. De wijze waarop die viel, was symptomatisch voor ons aanvalsspel. Kenneth kon alleen op de Brabantse doelman af te gaan, maar in plaats van deze te passeren schoot Kenneth de bal richting linker cornervlag. Daar vandaan gaf hij een slechte voorzet, die op de één of andere manier toch nog bij Rob U. belandde. In plaats van op het doel te rossen raakte hij de bal, zoals de hele wedstrijd, volkomen verkeerd. Dit leidde echter tot zoveel verrassing, dat het leder via twee verdedigers toch nog in het doel belandde. De goal werd gevierd met veel gelach en gegiebel, alsof we op weg waren naar een monsterscore. Daar dacht Rimboe 3 anders over, ruststand: 2 – 1.

In de rust werd erop gehamerd dat we alleen kunnen winnen door serieus te zijn en ons best te doen. In het eerste half uur van de tweede helft was daar niets van te merken, want toen waren we zo mogelijk nog beroerder bezig dan in de eerste helft. Rimboe 3 liet de ene aanvalsgolf op onze goal na de andere afkomen. Het was een klein wonder dat de tegenpartij maar 1 keer scoorde. Dit was mede de verdienste van Marcel en Jan Willem die uitgeroepen werden tot spelers van de week. In de eerste helft had Jan Willem de bal al eens van de doellijn gewerkt, in de tweede helft haalden beide spelers elk een keer of 6 op geweldige wijze de bal op het allerlaatste moment uit de doelmond. Jan Willems mooiste actie was in de slotfase toen hij de vrijwel zekere beslissing verhinderde door de bal voor de voeten van de Brabantse spits weg te tikken middels een absoluut weergaloze sliding.
In het laatste kwartier kwam gelukkig iedereen tot het besef dat we het roer om moesten gooien, wilden we hier niet verliezen. Eindelijk begonnen we goed te voetballen. Arie werd tweemaal na prachtig combinatiespel in kansrijke stelling gebracht, maar zijn schoten werden gekeerd door de in blauw gehulde doelman. Wim kon uithalen van een meter of 12, maar zijn poging ging evenzo veel meters over. Negen minuten voor tijd viel dan toch de aansluitingstreffer na een prachtige individuele actie van Kenneth. Een paar minuten voor tijd kwamen we zelfs op gelijke hoogte. Vanaf rechts zette Eric met een schitterende pass Patrick alleen voor de vijandelijke doelman en onze spits wist wel raad met dit buitenkansje. In de laatste minuut leken we zelfs met de volle buit huiswaarts te keren, toen Gerardo met een leep balletje Patrick vrijspeelde die de bal in het doel knalde. De treffer werd helaas afgekeurd wegens buitenspel. De 3 – 3 was overigens een terechte uitslag. Afgezien van een schermutseling in de slotfase was het een sportieve pot. Bedankt voor de gastvrijheid, mensen!

Het gaat kennelijk uitstekend met KD Home Products want Marcel bleek een peperdure, hagelnieuwe, witte bolide aangeschaft te hebben. Vandaar waarschijnlijk het volgende bericht: “Rij zelf, kan ik op de terugweg partijen met Knip! Groeten, Patrick.” Zij waren dan ook alweer in Papendrecht toen de laatsten onder de douche vandaan kwamen. Marcel beweerde nooit een bekeuring te krijgen. Dat is nogal logisch als je met valse kentekenplaten rijdt.
Na afloop had onze grensrechter en korfbaltrainer-coach vanzelfsprekend het hoogste woord, zoals in de ochtendkrant AD Drechtsteden van maandag 14 februari te lezen was: “In deze wedstrijd is toch weer gebleken dat de ploeg het vermogen mist om een stap hoger te maken,” constateerde Luciën Louwman. “We sluiten weer anoniem het seizoen af,” baalde Louwman. Maar goed, hij had in ieder geval in tegenstelling tot vorig weekend geen gele kaart gekregen. Is ook winst.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Wim, Edwin (46. Eric), Jan Willem; Gerardo, Arie, Johan (46. Patrick), Herman; Kenneth (83. Edwin) en Rob U.
Assistent-grensrechter: Luciën.

Laatste nieuws:

15 februari 2011: Ook JWDM uitgeroepen tot speler van de week!
In het wedstrijdverslag legt JWDM “a.k.a. koning van de sliding” haarfijn uit waarom er deze week 2 spelers zijn verkozen tot speler van de week.

Hallo Arie, Hierbij stuur ik je de bijgewerkte lijst met wisselbeurten en het verslag van de wedstrijd van zondag 13 februari. Ik ben het trouwens volkomen oneens met het unaniem uitroepen van Marcel tot speler van de week. In de slotfase van de eerste helft verwaarloosde Marcel continu zijn verdedigende taken, waardoor Edwin en ik steeds tegenover 3 man stonden, met de 2 – 1 tot gevolg, toen Marcels directe tegenstander volkomen ongehinderd kon inschieten omdat Marcel in geen velden of wegen te bekennen was. Aangezien ik mezelf voor het eerst in tijden eindelijk eens goed vond spelen en aangezien ik niet verwacht dat dat nog al te vaak zal voorkomen, heb ik mezelf in het verslag samen met Marcel uitgeroepen tot speler van de week. Als enige van het team ben ik nog nooit speler van de week geweest. Daarom vind ik dat ik ook wel eens speler van de week mag zijn. Gezien de stijgende lijn in jouw spel van de afgelopen wedstrijden verwacht ik veel van jou de komende voetbalpotten. Nu nog even oefenen op afronden en dan word jij vast binnenkort weer speler van de week. Tot zondag. Groeten, Jan Willem.

13 februari 2011: Zondag 4 sleept punt uit het vuur, 3-3
Zondag 4 is vanmorgen in de uitwedstrijd tegen Rimboe 3 tot het uiterste moeten gaan om in extremis een gelijkspel af te dwingen. In de slotfase van de wedstrijd werd een 3-1 achterstand ongedaan gemaakt. De doelpunten werden gemaakt door Rob U., Kenneth en Patrick maar de uitblinker was Marcel Knipscheer, die de gehele wedstrijd zijn team op sleeptouw nam door de complete rechterflank te bestrijken. En werd unaniem gekozen tot speler van de week!

Commentaren zijn niet meer mogelijk.