Papendrecht 4 – Unitas’30 6: 1 – 5

Op zondag 6 februari 2011, een dag na de Duurzame Christendag en de Binnenluchtdag, mochten we de buitenlucht in voor het tweede thuistreffen van 2011. Het zesde van Unitas’30 was de tegenstander. Tijdens de uitwedstrijd tegen de nummer 1 uit de stand kregen we acht tegendoelpunten om de oren, maar toen was Frank L. onze doelverdediger. Vandaag stond Gerrit gewoon op het doel. Gerrit was één van de mensen die zich een week geleden afgemeld had voor de uiteindelijk uitgestelde competitiewedstrijd van 30 januari. Aanleiding was een mail van Kenneth met een foto waarop een bevallige dame in voetbalbikini genaamd Eva Landstra onder een doellat stond. De begeleidende tekst van Kessi luidde: “Stel voor om Gerrit tijdelijk te vervangen door de dochter van Gerrit…” Hierop stuurde Gerrit het volgende elektronische bericht naar uw verslaggever: “Jan Willem, dat is scorebordjournalistiek! Normaal sta jij daar ver boven. Als ik het goed begrepen heb, regelt Kenneth een andere keeper; dan zeg ik dus af.” Dus maar contact opgenomen met Frank L. Hij had eerder de volgende mail gestuurd: “Uiteraard volg ik jullie op de voet en ben op de hoogte van wel en wee. Na zulke mooie woorden op de site kan ik natuurlijk geen nee zeggen. En ik kan de volgende wedstrijd vertellen dat ik er nog nooit meer dan 8 heb doorgelaten bij zondag 4. Ik ben tegen die tijd lichamelijk en emotioneel hersteld.” Maar toen stuurde Frank L. opeens het volgende bericht: “Ik heb dat weekend piket en kan deze niet aan een ander slijten. Dus helaas, ik had jullie graag aan een overwinning geholpen.” Vreemd. Met Frank L. als doelverdediger hebben we nog nooit een competitiewedstrijd gewonnen. Maar op zondag 23 januari stond hij opeens tussen de palen bij tijdens een competitieduel van het vijfde en sleepte prompt voor dat team de overwinning binnen. Overloper. Die mannen van het vijfde hebben kennelijk een betere regeling met Frank L. dan wij.

Omdat Rob U. niet alle bevelen van Petra opgevolgd had, moest hij eind januari met haar mee naar het theaterstuk “Zadelpijn en ander damesleed”, een damesding voor en door vrouwen. Theater De Willem zat vol met vrouwen plus Rob U. Onze goed gesoigneerde, breed gespierde en onberispelijk geklede blonde stoot en vrouwenverslinder werd uiteraard omringd door gillende, lonkende, flirtende, smachtende, knipogende, druipende, flauwvallende en knijpende dames. Dat vond Petra niet leuk. Daarom mocht hij vandaag niet voetballen.
Rob U. moest met Petra spinnen voor het goede doel! Benieuwd wat daarvan terechtgekomen is. Het zou pas ’s middags om half 4 beginnen, terwijl wij ’s ochtends voetballen. Een echte bikkel als Jeroen Ekkelboom speelde ’s ochtends gewoon mee met zondag 6 om daarna te gaan spinnen voor het goede doel. Waarschijnlijk was Rob U. niet komen voetballen, omdat hij bang was ’s middags niet meer genoeg puf te hebben. En inderdaad: een paar minuten over een groene grasmat sloffen en de rest van de tijd stilstaan, kan best vermoeiend zijn. Tijdens het voetballen staat hij na een “inspanning” van tien seconden – iets wat overigens zelden voorkomt – altijd een minuut of vijf uit te hijgen. Veel geld voor het goede doel zal hij met spinnen alleen wel niet opgehaald hebben. Waarschijnlijk heeft onze chippendale in ontbloot bovenlichaam gestaan, zodat zijn imposante borstkas goed te zien was, en had hij uitsluitend een strakke, lederen tangaslip aan. Bosjes kwijlende, hunkerende, soppende, joelende, fluitende, zuchtende en knielende dames hebben die tangaslip ongetwijfeld volgestouwd met papiergeld.
Met de blessure van Luciën schiet het maar niet op: “Voorlopig toch nog gewoon langs de lijn met een vlag voor mij.” Apart is vooral wanneer die e-mail verzonden werd: vrijdag om 4.28 uur. Over het algemeen liggen getrouwde mannen op een dergelijk tijdstip naast hun vrouw in bed. Ligt bij de familie Louwman kennelijk iets anders. Ook Johan begon langs de kant: “Zit hier nog met een beurs rechterbeen.” Dat komt ervan als je Cinda niet gehoorzaamd.

Op onze website stond de volgende aankondiging: “Laatste nieuws: 2 februari 2011: Frans van Duuren komt naar Papendrecht! Het zal zondag een drukte van belang worden op het sportpark, want Frans van Duuren komt naar Papendrecht! De fameuze spits van Unitas’30 6 treedt dan aan tegen ons vierde zondagelftal. Niet alleen de ware voetballiefhebber kijkt hier naar uit, maar ongetwijfeld ook vele jonge dames zullen deze “Koning van de Leur” live willen bewonderen. De wedstrijd begint om 10.00 uur en de toegang is gratis.”
Het was op het Slobbengors inderdaad aanmerkelijk drukker dan op een normale zondagochtend. Het zesde van Unitas’30 draait eigenlijk maar om één man, supervedette Frans van Duuren, een voortdurende plaag voor elke tegenstander. Ter voorbereiding waren de afgelopen weken video-opnamen gemaakt van het dreh-und-angelpunkt van Unitas’30 6, die uitgebreid bestudeerd en geanalyseerd waren. De Papendrechtse verdedigers hadden zich enkele dagen afgezonderd om zijn precieze looptechniek en gevoel voor ruimte na te gaan. Duidelijk werd dat we goed op zijn diep gaan, korte draaicirkel, balaanname, gevaarlijke passeerbewegingen en diagonale looplijnen dienen te letten. Ook is hij altijd in beweging, met en zonder bal, en heeft hij een geweldig balgevoel. Dubbele dekking is dan ook onontbeerlijk. Besloten werd om van zoneprincipe B gebruik te maken om zo een defensief blok op te richten, in ruitvorm of wederkerende driehoeksopstelling, ter beheersing van de waarheidssector. Cruciaal is de manier van druk zetten. De speler die zich het dichtst bij de bal bevindt, moet door individuele, positieve pressing de lange bal van de balbezitter beletten en in ondertal remmend wijken toepassen zodat medespelers tijd hebben om positie in te nemen. Als de speler die druk zet op de bal uitgeschakeld wordt in de 1 tegen 1, kan er onmiddellijk hulp komen van de dekkinggevende dichtst bijzijnde spelers. De andere spelers vormen een compact blok in en rond de zone bal-doel. Het blok kantelt/knijpt in functie van de bal en sluit de spelhoeken af. Er wordt nooit gekruist. Op die manier kan goed geanticipeerd worden bij de diepe diagonale pass, de hoekpass, de diepe verticale pass, de terugpass en de laterale pass. Bij snelle balcirculatie dient wel gelet te worden op het binnen-buiten- en het buiten-binnenprincipe. Het behouden van de defensieve T (restverdediging) is een vereiste. Gebruik maken van gestaffeld doordekken, inschuiven, bijsluiten, centraal doorkomen en opendraaien is essentieel. We dienen te waken voor omschakel- en slaapmomenten. Belangrijk bij de onderscheidende strategie en tactiek zijn de fysieke kwaliteiten, de mentale weerbaarheid, het benoemen van kritieke succesfactoren, het oppakken van de actie-items en direct feedback, maar ook emotiemanagement, tijdperceptie, het oppassen voor overmoed en tactische zwaktepunten alsmede een stukje spelplezier mogen niet uit het oog verloren worden.

Bij het ontleden van de sterke punten van de opponent was kennelijk geen aandacht besteed aan de kopkracht van Frans van Duuren (0 – 1) en de counter (0 – 2). Bij ons was in aanvallende zin met name Kenneth gevaarlijk. Zijn eerste schot richting het vijandelijke doel werd gepareerd door de Brabantse doelman. Niet veel later schoot Kenneth na een fraaie actie naast. Tenminste, dat dachten wij. Terwijl Kenneth in zijn eentje stond te juichen, bereidden wij ons voor op de doeltrap. Kenneth liep voor de zekerheid maar even naar het doel, maar hij had inderdaad gescoord. Sorry Kenneth, ik had echt niet gezien dat je schot tussen de palen verdween en met mij vele anderen.
De rust gebruikten wij om uit te hijgen van de inspanningen. De tegenpartij legde in kleedkamer 7 echter de focus op het concept winnen en de missie kampioenschap. Met succes, want binnen een paar minuten in de tweede helft scoorden wederom de ongrijpbare Frans van D. en de Etten-Leurse aanvoerder. Wij gingen verwoed op jacht naar een beter resultaat, maar tevergeefs. De Brabanders waren nog wel een keer succesvol na een counter, ingeleid door de zoveelste waardeloze hoekschop van Frank G., eindstand: 1 – 5.
In de 73e minuut werd Edwin vervangen door Louis, iets wat eerder in de week al aangekondigd was. Louis: “Ondergetekende zal er 6 februari bij zijn, en het zou een grote eer voor mij zijn als ik na ruim een uur spelen Edwin zou mogen vervangen. Edwin, als ik er inkom voor jou, wil jij dan weer mijn rode wintermuts op je kale koppie zetten? Ik denk dat dat uiteindelijk de basis is geweest voor die 5 – 0 overwinning van afgelopen keer. Groeten en tot zondag.” Edwin: “Ik ben fit, maar indien nodig en gewenst laat ik me graag vervangen na 3/4-wedstrijd voor zo een grootheid als Louis.” Een week geleden had de Theo Janssen van Zondag 4 zich nog in positief opzicht onderscheiden, nu liet Louis vooral zien het schaven niet verleerd te zijn in een verder sportieve wedstrijd. Bedankt daarvoor mannen. Omdat Louis voor de tweede achtereenvolgende keer in actie gekomen was, werd hij uitgeroepen tot speler van de week.
Debby en Tom Knipscheer zijn de supporters van de week. Na afloop van de voetbalmatch gingen ze naar de kantine voor een gezellig babbeltje en een drankje met ons. Normaal zit Marcel al enkele minuten na het eindsignaal achter het bier, maar nu zijn vrouw en jongste zoon op hem zaten te wachten, duurde het eindeloos voordat hij klaar was met douchen. Het was wel heel prettig dat Debby er was. Kon er eindelijk eens een gesprek op niveau gevoerd worden. Zo stelde ze voor om ter afsluiting van het seizoen 2010 – 2011 in aanwezigheid van de partners bij de familie Knipscheer een tuinfeest met barbecue te houden. Een geweldig idee. We houden ons aanbevolen. Wordt hopelijk vervolgd.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Wim (66. Johan), Edwin (73. Louis), Eric; Wilco (70. Kenneth), Arie, Gerardo, Herman; Kenneth (46. Jan Willem) en Frank.
Scheidsrechter: Peter Bosselaar,  grensrechter: Luciën.

Laatste nieuws:

9 februari 2011: JWDM tacticus pur sang!
Dat JWDM een literair wonderkind is wisten we al maar nu blijkt hij ook voetbaltactisch geniaal te zijn. Het schijnt zelfs dat de heren Mourinho en van Gaal geregeld bij JWDM op de koffie komen.

6 februari 2011: Ook Zondag 4 kan “de koning van de Leur” niet stoppen
5 rijen dik stonden ze deze ochtend rond veld 2 op een winderig Slobbengors. Bussen vol uit Etten-Leur maar ook vele nieuwsgierig geworden voetballiefhebbers uit de regio waren op deze partij afgekomen. Enthousiast geworden door alle aandacht in de plaatselijke media voor deze wedstrijd. Kon Frans van Duuren zijn Unitas’30 op kampioenskoers houden tegen de mannen van Zondag 4. Het werd snel duidelijk, na 20 minuten zorgde hij voor de 0-1. En toen Zondag 4 na rust (1-2) met nog enige hoop uit de kleedkamer kwam, besliste Frans van Duuren binnen enkele minuten met zijn 2e treffer het overigens aantrekkelijke duel. Uiteindelijk liep Unitas’30 uit naar 1-5. Zondag 4 was stuk gespeeld.

Frank Leijten: Hoi Jan Willem, Jammer dat jullie de koning van Stijlorenland niet hebben verslagen. OK je kunt niet iedere week winnen. Groeten en succes.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.