Neerlandia ’31 4 – Papendrecht 4: 3 – 1

Neerlandia ’31 4 – Papendrecht 4:  3 – 1

Op 17 februari, naamdag van de heilige Mariamna van Lycaonië, de Doe-Vriendelijkdag, 146 jaar nadat het eerste schip door het Suezkanaal voer, 67 jaar na de oprichting van het Humanistisch Verbond, geboortedag van koning Willem III en van Samuel van Houten, de sterfdag van Molière, twee dagen na de honderdste geboortedag van Willy Vandersteen, stond ons in Dorst de tweede uitwedstrijd van 2013 te wachten.

Dorst is een dorp in de gemeente Oosterhout en heeft ongeveer 2.500 inwoners. De naam Dorst zou afkomstig zijn van Dornt, wat zou verwijzen naar de meidoorn, die als veekering en perceelafscheiding werd gebruikt.

Een andere verklaring is dat Dorst een samentrekking van De Horst zou zijn. Dorst werd voor het eerst vermeld in 1290. Ten noorden van het dorp bevindt zich de uitgestrekte Boswachterij Dorst, een bos- en natuurgebied op de voormalige Seterse Heide. Dorst heeft 6 rijksmonumenten.

Vorige week hadden we vrij. Hoewel dat diverse malen vermeld was, kregen we toch nog mails als van Rob U.: “Moeten we nog voetballen?” Dit verzuchtte JWDM tot: “Hoewel de laatste tijd tig mails zijn verstuurd over het programma, dat trouwens ook te vinden is op www.vvpapendrecht.nl en op onze eigen website, heb ik toch weer vragen ontvangen over het voetballen tijdens het tweede weekend van februari. Dus nogmaals voor de zoveelste keer: dan is het carnaval, dus staat er voor ons geen competitieduel gepland. Iets wat ook te lezen is in het verslag van onze laatste wedstrijd. Ten slotte nog een tip: misschien is het handig om voortaan de mails echt goed door te lezen en ze niet ongezien weg te gooien. Is het verder nog een idee om een mail te bewaren? Ik suggereer maar iets.” “He, proef ik hier enige irritatie? Groet, Ramon Villena.” Rob U.: “Ok, goed dat je het zegt, was ik bijna voor niets gekomen…..” Gerardo: “Jij komt altijd voor niks Rob.” Herman: “Het is weer lekker op niveau , een beetje het beeld van elke wedstrijd 🙂 .”
Wim had zich afgemeld voor de eerste twee weken van februari en schreef verder: “Hallo, ik ga a.s. zondag wel wissel.” Johan: “Die halve Brabo moet zeker Carnaval vieren!” Wim: “Ik hoor net van Johan Keizer dat er op 10 februari geen wedstrijd is vanwege carnaval. Iedereen is van harte welkom in het Stijlorenrijk of in Boemeledonk.” Wim was van plan zich te laten uitroepen tot de Koning van het Carnaval. Hij ging daarom verkleed als registeraccountant en had een Deloitte-pak aangetrokken. Hij trok er veel bekijks mee.

We hadden dit weekend slechts enkele afmeldingen. Patrick: “Hoi, in mijn poging om fit te zijn voor de tweede seizoenshelft, ben ik geblesseerd geraakt aan mijn kuit. Zo te voelen weer een langdurige kwestie, a.s. donderdag meld ik me bij onze masseuse (zonder happy end) voor een behandeling. Ik was vanaf december goed in de weer met het hardlopen en zat op zo’n 20 km per week. Afgelopen zondag dacht ik ff 10 km te lopen…dus niet. Ik meld me dus af voor komende zondag, wellicht voor heel februari en de eerste weken van maart… Na de wintersport zal ik vanaf half maart wel weer kunnen. Bijkomend voordeel is wel dat de pees geheel genezen is na 2 jr!!!!. Groeten van de spits met de minste wedstrijden (maar met de meeste goals). Patrefficiëntie.” Jan Willem: “Hallo Patrick, vervelend om te horen dat je voorlopig niet kunt voetballen. We scoren toch al niet bepaald gemakkelijk, zonder jou zal het wel heel moeilijk gaan worden. ”
Gerrit had afgezegd. Het was dus de vraag wie op het doel zou gaan. “Beste teamgenoten, ik wil best de taak van keeper op me nemen, voor zolang het nodig mocht zijn. Mits iedereen hiermee akkoord gaat uiteraard. Met vriendelijke groet, Herman.” Iedereen ging ermee akkoord.

De laatste keer dat we in Dorst voetbalden, speelden we op kunstgras. Ramon: “Ik ben van de partij. Mochten we op kunstgras spelen, dan stel ik mij beschikbaar voor een wisselbeurt. Ik heb namelijk geen zin weer een aantal weken uit de roulatie te zijn.” Jan Willem: “Hallo Ramon, als je wilt, kan ik je de eerste helft wel wissel zetten. Dan kan je wat later komen. Ik was toch al van plan de beteren van ons team, waar jij uiteraard toebehoort, tegen Neerlandia ’31 4 reserve te zetten. Voor onze plaats op de ranglijst zijn de wedstrijden van eind februari en begin maart namelijk veel belangrijker en dan moeten we natuurlijk met de sterkste opstelling spelen. En dat betekent dat jij dan vanzelfsprekend geen reserve kan. Vandaar dat ik je komende zondag er een helft naast zet. Tot dan.” Rob U.: “Dat geldt ook voor mij dus…” Jan Willem: “Jij bent gewoon aan de beurt, Rob. Dat is wat anders.” Rob U.: “Ondanks al zijn verkeerde beslissingen blijft Jan Willem mijn grote vriend…” Johan: “En die van Petra!” Rob U.: “Johan ook wissel….” Jan Willem: “ Staat genoteerd. Overigens kreeg ik wel weer een lekkere mail van Petra van de week. Johan heeft dus wel gewoon gelijk.” Petra schreef o.a., zonder in precieze details te treden: “Hier weer even Petra, Robbie, zit momenteel in Hamburg!” Nou, dan weet je het natuurlijk wel. Hoppa, lekker hoor! De laatste regel van haar mail was een stuk minder: “Maar zondag de 17de is hij wel van de partij. Groetjes Petra.” Balen, maar het is niet anders. Dat geldt ook voor: “Hoi, ik hoop er weer te zijn en zal zonder gemekker en tegengas een hele wedstrijd spelen! Groetjes, Glim.”
Vanwege enkele late afzeggingen moesten Johan en Ramon toch 90 minuten aan de bak. Ramon: “Ok.”

Ondanks dat we op kunstgras dienden aan te treden, kregen we toch weer mails als: “Eerst maar even afwachten of het door gaat overigens. Groeten, Wim.” Op 17 feb. 2013 om 07:51 heeft Ramon het volgende geschreven: “Gaat het door?” Datum: Sun, 17 Feb 2013 08:11:26 van Wim: “Denk het wel, gisteren ging alles door.”
Hoewel het al vier dagen na Aswoensdag was, zag Rob S. eruit of hij rechtstreeks van een carnavalsnacht afkwam. Hij ging al snel over een hek hangen. Hij gebruikte nog als smoes dat hij met een rekoefening bezig was, maar in werkelijkheid kon hij het één en ander niet binnenhouden. Hij hield daarom de hele ochtend zijn trainingspak aan. Rob S. is de Kotser van de Week. Toch ging hij na afloop aan een vette patat speciaal. Niet verstandig. Dat zag hij na een paar happen ook wel in. De inmiddels natte en koude prak mocht door de rest van de ploeg opgegeten worden. Aardig hoor.

Waar de thuisclub een titelkandidaat is, een makkelijk scorende ploeg met de minst gepasseerde verdediging van de competitie, staan wij bijna onderaan, scoren we moeilijk en hebben we één van de meest gepasseerde verdedigingen van de competitie. Daar was in de ijzersterke eerste helft niets van te merken. Achterin gaven we niets weg, terwijl we voorin regelmatig gevaarlijk waren, vooral via Kenneth. Zijn eerste schot miste het doel, de tweede keer was het wel raak: 0 – 1, tevens de ruststand. Tevens de reden om Kenneth uit te roepen tot Man van de Week.
Na een donderspeech bij de tegenstanders in de rust en enkele omzettingen hadden we het moeilijk in de openingsfase van het tweede bedrijf. Ze speelden anders dan voor de rust; slimmer, gevarieerder en beter, en daar hadden we geen antwoord op. Na 11 minuten in de tweede helft stond het opeens 2 – 1.
We gaven evenwel niet op en doken diverse malen voor de Neerlandia-doelman op. Een niet te missen kans was voor Frank, na een fantastische actie vanaf links van Ramon die de gehele Neerlandia-verdediging dolde, over de achterlijn richting het doel liep en Frank voor een lege goal zette. Maar Frank voor leeg doel op kunstgras, die combinatie is niet de gelukkigste weten we nog van de uitwedstrijd bij Rijen. Hij is, zoals hij zelf schreef, “De enige spits die op 2 meter afstand van een goal nog over kan schieten!” Maar verder geen kwaad woord over Frank. En dat is wel eens anders geweest.
Na twee fraaie hoekschoppen van Frank vanaf rechts kopte Eric tot twee keer toe net naast. Ook Wilco, Arie en Kenneth konden gevaarlijk worden, maar we scoorden niet meer.
Doordat we steeds verder naar voren gingen spelen, gaven we noodgedwongen ruimte weg aan de jonge en krachtige opponenten. Op een gegeven moment was het niet meer aan te lopen. Herman redde enkele malen fraai, Ramon kon tot drie keer toe een schot blokkeren, Jan Willem wist een zeker lijkende tegentreffer op het laatste moment te voorkomen en Arie haalde nog een bal van de lijn. Uiteindelijk viel de derde tegengoal toch, waarna de wedstrijd gespeeld was: eindstand 3 – 1.

We hadden een goede pot achter de rug en hoewel we er met een beetje geluk een puntje uit hadden kunnen slepen, was op de uitslag weinig aan te merken. Eric is grensrechter van de week.
Om 12 uur bleek in kleedkamer 1 ook deze week weer dat Rob U. totaal niet waar het bij voetbal om gaat. Hij zei: “Zie je wel, ik zei het in de rust al. Als ik eruit ga, zakt de hele boel als een kaartenhuis in elkaar. En dat was precies wat er in de tweede helft gebeurde. De eerste helft sloten we met een kleine voorsprong af, omdat ik zo goed was. Het enige wat ik deed, was kaatsen.” Krek. Dat was inderdaad het enige wat je deed, Rob. Kaatsen. Verder niets. Het was daarom een hele prestatie van de overige 10 voetballers, dat we met 0 – 1 de rust haalden. Voetbal bestaat namelijk uit veel meer dan alleen kaatsen. Bewegen bijvoorbeeld. Je vrijlopen, aanbieden, acties maken, je medespelers helpen, het de tegenpartij lastig maken, met je man meegaan, het duel aangaan. En als middenvelder bij een aanval naar voren gaan en de spitsen ondersteunen. En bij een tegenaanval inzakken en de verdedigers bijstaan. Pas als je al die andere taken nou ook eens een keer zou doen, zouden we misschien ooit weer eens zeggen, dat je goed was, Rob.

Met Frank erbij is de nababbel compleet anders dan wanneer hij afwezig is. Twee weken geleden werd, zoals Wim memoreerde, de wereldproblematiek aangeroerd en werd gepoogd oplossingen te vinden voor Syrië en Mali. Daar heeft Frank het helemaal niet over. Het was uw verslaggever niet geheel helder waar Frank het dan wel over had. Het had te maken met zijn vingers die allemaal anders roken of zoiets. Toen Johan met Jan Willem en Arie als passagiers Papendrecht binnenreed, belde Frank op. Hij had al een tijdje thuis in Gilze gezeten, toen Jules zich afvroeg waar Frank zijn jas en zijn portemonnee gelaten had. Die lagen uiteraard nog in de kantine van Neerlandia ’31. Had Frank waarschijnlijk gedaan om een goede smoes te hebben om terug te gaan en nog wat te pimpelen met het net teruggekeerde damesteam van Neerlandia ’31.

Opstelling:  Herman; Marcel, Wim (46. Eric), Johan en Jan Willem; Wilco, Ramon, Arie en Rob U. (46. Luciën); Frank en Kenneth.
Grensrechter eerste helft:  Eric.
Grensrechter tweede helft:  Rob U. (74. Wim).
Aantal toeschouwers:  27.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.