Papendrecht 4 – OVV ’67 6 : 3 – 1

Papendrecht 4 – OVV ’67 6 :  3 – 1

Op 3 maart, naamdag van de heilige Gheerwijn, de Nationale Feestdag van Bulgarije, de Japanse feestdag voor meisjes, geboortedag van Karel Lotsy en Piet Bambergen, sterfdag van Rinus Michels, een dag na de Dag van de Dwerg, speelden we het eerste thuisduel van 2013 tegen het zesde van OVV ’67 uit Oosteind. Het was twee dagen na de Nationale Complimentendag en een dag na de Dag van de Waardering. Rob S.: we waarderen het zeer dat je je in het teambelang afmeldde, onze complimenten. Daarom konden we opnieuw een goede pot voetbal op de mat leggen.

Oosteind is een lintdorp in de gemeente Oosterhout, gelegen tussen Oosterhout en Dongen, ten oosten van de A27.

Oosteind wordt naar het oosten toe begrensd door de Donge. De naam Oosteind komt van het oostelijke uiteinde (van Oosterhout). De eerste vermelding van Oosteind, als Ulendonc, dateert van 24 augustus 1308. Oosteind ontstond op de grens van land en water. De droge zandgrond in het zuiden bood woongelegenheid. Het moeras- en veengebied in het noorden leverde turf en werd gebruikt als weidegronden en hooiland. Zo ontstond op de grens van zand en klei een lint van boerderijen. Het moeras werd in 1708 ingepolderd, waarbij de Gecombineerde Willemspolder werd gevormd. De plaats telt 7 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister en heeft ruim 1000 inwoners.

Normaal hebben we vóór het weekend heel veel mensen, maar door late afmeldingen wordt het uiteindelijk altijd weer krap. Deze keer was het tegenovergestelde het geval. Zo schreef Ramon eerst: “Ik moet begin maart onder het … Ik moet minimaal een week rustig aan doen.” Niet veel later gevolgd door: “Hoi, in tegenstelling tot mijn eerder berichtgeving ben ik de komende weken gewoon aanwezig. Met vriendelijke groet, Ramon”
Kenneth was nog zo iemand. Eind februari schreef hij: “Hoi, ik ben een twijfelgeval geworden. Gisteren in Rotterdam gevoetbald, maar mijn groteteennagel blijkt helemaal los te zitten. Opgelopen tijdens ons laatste wedstrijd…. Hierdoor kon ik niet voetballen en ben ik maar gaan keepen (…en wat ben ik slecht in keepen). Dus we zullen zien zondag!” Je bent niet alleen slecht in keepen, Kenneth. In de doordeweekse mail stond daarom: “Kenneth heeft zoveel last van zijn loszittende groteteennagel dat hij niet weet, of hij wel kan spelen. Hij begint in elk geval als wissel.” Dit leidde tot de volgende reacties: “Sinds wanneer melden mensen met een blauwe teennagel zich af, dit riekt een beetje naar aanstellerij. Met vriendelijke groet, Ramon.” Eric: “Gewoon een kunstnagel erop… Welke kleur Kenneth?” Johan: “Ik zeg altijd maar: wie kan skiën met een blauwe nagel kan ook voetjeballen!” En prompt schreef Kenneth: “Hey, dat gold voor eerder. Denk dat aankomende zondag er al veel beter uitziet… Dus als ik kan, wil ik graag een hele wedstrijd spelen als mijn reservebeurt dat toelaat… Heb net al wat kleurtjes besteld bij drogisterij.nl… thanks anyway! Kessi.”
“Normaalgesproken krijg ik op het laatst nog diverse afzeggingen binnen, deze keer was het andersom. Een nieuw fenomeen deed zich voor, namelijk dat bepaalde zaken niet doorgingen en mensen meldden daarom toch maar te komen. Tevens waren sommigen opeens op miraculeuze wijze hersteld van hun ernstig lijkende aandoeningen. Zo kreeg ik een bericht van Kenneth dat dermate dramatisch overkwam dat ik dacht, dat hij voorlopig niet zou kunnen voetballen vanwege zijn groteteennagel. Toen Ramon volledig terecht opmerkte dat dat een beetje – zeg maar gerust een beetje veel – naar aanstellerij riekt, was Kenneth plotseling volledig hersteld. Zo werkt het natuurlijk niet, Kenneth. Zondagochtend gewoon de eerste helft wissel. Je bent gewoon aan de beurt, hoor. Het is nog wel de vraag of onze wintersportgangers dan weer in het land zijn. We hebben de hoop nog niet opgegeven dat Rob U. dermate zwaar ingesneeuwd is, dat hij de komende weken niet mee kan doen. Groeten, Jan Willem.”

“Beste Captain JW, was van mijn kant absoluut geen aanstellerij (zie foto) en nu bekriebelt mij ook het nare gevoel dat jij ons team geen kampioen wil laten worden door mij al weer buiten het team te zetten…. Ben a.s. zondag aanwezig (maar met tegenzin!)… Daarentegen hoop ik wel dat onze Rob in een sneeuwstorm kom te zitten… Kessi.” Ramon: “Zijn dit toevallig de voeten van je vrouw?” Rob U.: “Helaas voor jullie allen heb ik alle sneeuwstormen doorstaan en sta ik morgen gewoon op het veld en zal jullie naar de overwinning leiden……” “Zal mij benieuwen. Met vriendelijk groet, Ramon.”
Tot ons kampioenschap van bijna 8 jaar geleden leidde Rob U. ons inderdaad regelmatig naar de overwinning. Sindsdien heeft hij nog wel heel veel team naar een overwinning geleid, maar dat waren dan altijd onze tegenstanders. Wij lijden steeds omdat hij ons steevast naar de afgrond leidt.
Het viel Wim op dat sinds Rob U. 50 is, de politieke partij 50Plus maar blijft stijgen in de peilingen. Afgelopen week was Wim jarig, hetgeen betekent dat ook hij volgend jaar het vijfde kruisje haalt. Dan wordt 50Plus vast de grootste partij van Nederland.

Vanaf de aftrap speelden beide elftallen vol op de aanval en werden de verdedigingen enigszins verwaarloosd. Dit leidde tot zoveel mogelijkheden over en weer dat het voor uw verslaggever ondoenlijk is om alles te beschrijven. Bijna iedereen van ons was wel betrokken bij een doelpoging. Hoewel we een duidelijk overwicht hadden, wisten de Oosteinders een paar keer tot ons doelgebied door te dringen. Gelukkig hadden de voorwaartsen van OVV ’67 6 hun vizier niet op scherp hadden staan. Alle schoten misten doel of werden onschadelijk gemaakt door onze uitmuntende doelverdediger. Marcel had het lastig tegen de gevaarlijke nummer 4, maar Marcel greep enkele malen geweldig in.
Voorin waren Luciën en Ramon bij vele kansen betrokken, maar hun knallen waren niet binnen het doelkader of werden gestopt door de prima doelman van de tegenstander die in het verleden jaren in het eerste OVV ’67 gespeeld heeft en ook dit jaar weer gevraagd is voor het eerste. Toen wij zeiden dat wij ook voormalige eerste-elftalspelers hebben, zeiden de geelhemden: “Dat moet jullie nummer 7 zijn. Wat een wereldvoetballer is dat zeg. Wat een rust en klasse straalt hij uit, wat een fantastische trap heeft hij. We snapten niet dat jullie hem er in de rust uithaalden. Wij waren daar overigens wel heel blij mee. Om die reden wisten we terug te komen in het duel. Toen hij echter tegen het eind het veld weer inkwam, wisten we dat verder verzet zinloos was en berustten we in de naderende nederlaag.” Ja Luciën, ze hadden het echt over jou.
De mooiste actie van de eerste helft was van Gerardo. Vanaf de kant werd Pellè geroepen en dat klopte in dit geval zeker, afgezien van het verschil in lengte. De inzet van Gerardo werd nog net geschampt door een verdediger, waardoor de bal vlak langs de rechterpaal hobbelde.
Na een half uur werd Arie na een mooie aanval alleen voor de OVV-doelman gezet. Arie ging op uiterste fraaie wijze links om hem heen en schoof met links de 1 – 0 binnen. Niet veel later was Arie dichtbij onze tweede treffer. Hij kon vanaf een paar meter afstand vrij inkoppen, maar hij kopte recht in de handen van de keeper. Vlak voor rust kwamen we goed weg, toen een aanvaller van de tegenpartij volledig vrijstaand bij toeval de bal bovenop zijn hoofd kreeg, waarna het witte monster tegen het doelnet stuiterde. Gelukkig deed hij dat in buitenspelpositie waardoor we met 1 – 0 de rust ingingen.

Na rust namen de mannen van OVV ’67 6 direct het initiatief. Al na een paar minuten stond het weer gelijk. Ze waren duidelijk in een flow. De 1 – 2 leek een kwestie van tijd. Ze kregen legio kansen, maar onze goalie was vandaag een echte sta-in-de-weg. In het derde kwart van de match waren we maar eenmaal gevaarlijk, maar de treffer van Ramon werd afgekeurd vanwege buitenspel.
Halverwege de tweede helft kregen de Brabanders dé kans om een voorsprong te nemen. Onze clubscheidsrechter staat erom bekend dat hij bijna elk voetbalduel de uitploeg een strafschop geeft, terwijl hij dat bij de thuisploeg nooit doet. De leidsman kon overigens weinig anders toen Eric volkomen onnodig in de linkerpunt van ons strafschopgebied zijn directe tegenstander onderuithaalde. Onze doelman bleef geconcentreerd naar de penaltynemer keken en reageerde pas na zijn inzet. Hierdoor wist onze keeper de elfmeter te keren.
Daarna trad er een ommekeer in het treffen op. Onze opponenten zakten wat weg, terwijl wij er weer vertrouwen in kregen. Het werd zowaar 2 – 1 toen onze doelverdediger na goed kijken Kenneth op rechts aanspeelde. Vanaf eigen helft stoof Kenneth op zijn bekende wijze naar het andere doel. In de zestienmeter aangekomen schoof hij de bal uiterst beheerst langs de linkerpaal tegen de touwen.
Vanaf dat moment hingen de geel/zwarten figuurlijk tegen de touwen. We gingen dan ook op zoek naar de beslissende 3 – 1, maar de geweldige OVV-doelman was aanvankelijk niet te passeren. De ene fantastische redding volgde op de ander. Johan was tot twee keer toe dichtbij een treffer, maar beide inzetten werden van de lijn gehaald. Ons derde doelpunt viel uiteindelijk toch, toen Frank vanaf links Kenneth vond. Hij schoof de bal opnieuw links langs de keeper. Dankzij die goal kwam Kenneth op de topscorerslijst op gelijke hoogte met Arie. Beiden hebben vijfmaal gescoord.
De slotfase speelden we rustig uit en om kwart voor 12 was onze tweede thuisoverwinning van het seizoen, tevens de tweede overwinning van het jaar, een feit. Direct daarna stuurde Kenneth een mailtje naar onze voormalige topscorer Patrick: “Zo maar een berichtje van onze topscorer.” Wrijf het er maar lekker in, Kenneth. Hopelijk motiveert het Patrick om weer eens te komen en te scoren.

Al voor het laatste fluitsignaal waren Edwin en Jan Willem tot de slotsom gekomen dat merkwaardig genoeg Rob U. toch echt de beste man van het veld was. Hij is daarom Man van de Week. Met Kenneth, onze doelman en Gerardo – ja, echt waar, het is geen verschrijving – als goede tweede.
Het was zondagmorgen bijzonder druk op het Slobbengors. Ons prima spel van dit jaar had veel belangstellenden naar de velden gelokt. Behalve vaste aanhangers Ernst Eilbracht en de heer W. Veldhuis sr. zagen we enkele spelers van het vrijzijnde Zondag 5 als ook Patricia. Dat Rob U. zo goed was, kwam, doordat Petra hun hond meegenomen had. De viervoeter van de familie Uitermarkt is daarom Supporter van de Week. Wim is uiteraard Jarige en Rondjesgever, de heer Bosselaar Arbiter van de Week. Eric is Grensrechter van de Week met Edwin als knappe tweede.
Rob U. had ons dus daadwerkelijk naar de overwinning geleid. “Het kan niet gekker”, horen wij u denken, maar in de kantine bleek dat dat wel kan. In plaats van zijn gebruikelijke onderwerpen begon Frank namelijk over de toestanden in de wereld! Overigens tot grote ergernis van Johan want daarover kan hij niet meepraten, alleen over de normale gesprekstof van Frank.
Sinds vandaag weten we eindelijk hoe het mogelijk is dat Frank zo’n knappe politievrouw heeft weten te strikken. Jules blijkt namelijk jaren bij de zedenpolitie gewerkt te hebben en daar is Frank uiteraard een bekende.
De laatste weken hebben we drie keer gevoetbald en evenzo vaak uitstekend geacteerd. In 2013 hebben we al tweemaal gewonnen en dus 6 punten gehaald. Hierdoor hebben we de aansluiting tot stand gebracht met de onderkant van de middenmoot. Na 14 duels staan we op 16 punten, 1 punt meer dan vorig jaar op het eind van de competitie. Dat smaakt naar meer.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.