TSC 8 – Papendrecht 4: 4 – 0

TSC 8 – Papendrecht 4:  4 – 0

Op 10 maart, naamdag van de heilige Codratus van Nicomedië, 188 jaar na de oprichting van het Franse Vreemdelingenlegioen, 149 jaar nadat Ludwig II koning van Beieren werd, 137 jaar na het eerste succesvolle telefoongesprek van Alexander Graham Bell, 47 jaar nadat Prinses Beatrix en Claus von Amsberg te Amsterdam in het huwelijk traden, sterfdag van de Engelse natuurkundige William Henry Bragg, van de Nederlandse natuurkundige Frits Zernike en van de minister-president Wim Schermerhorn, een dag voor de Wereld Loodgieterdag, reden we naar Oosterhout voor de confrontatie met subtopper TSC 8.

Oosterhout is de hoofdplaats van de gelijknamige gemeente. De naam werd destijds gekozen omdat de plaats ten oosten ligt van het nog bestaande kerkdorp Den Hout. Oosterhout wordt voor het eerst genoemd in een oorkonde uit 1277, maar is veel ouder. Reeds in de prehistorie lag er een keten van kleine nederzettingen op de noordrand van de Brabantse zandgronden. Oosterhout kent een dubbelcentrum. De Markt en de Heuvel zijn de centrale pleinen. De Heuvel met omgeving is een beschermd stadsgezicht. Het plein kent statige huizen en een dubbele bomenrij.
Oosterhout is bekend wegens zijn ‘slotjes’, kasteeltjes waarvan er nu nog vijf bestaan. Oorspronkelijk waren er zeven Slotjes in Oosterhout. Ze worden omringd door de Slotparken, het restant van een uitgestrekt lusthof met vijvers en hoog geboomte. De slotjes zijn omstreeks de 15e eeuw ontstaan. Het waren woningen van de Oosterhoutse elite waaronder enkele geslachten uit de lage adel. Gegroeid uit een omgrachte boerderij, evolueerden ze via kasteelachtige edelmanswoningen tot landhuizen. In één van deze slotjes, De Blauwe Camer, wonen sinds 1647 de zusters Norbertinessen van Sint-Catharinadal, nadat de zusters gedwongen waren hun klooster in Breda te verlaten. Dankzij een speciale bescherming door de prinsen van Oranje mocht Sint-Catharinadal in de Republiek blijven bestaan. In 1809 kreeg Oosterhout stadsrechten van koning Lodewijk Napoleon. De plaats telt 64 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister.

Rob S. is binnen het veld niet al te vaak niet bij de les, daarbuiten is het nog veel erger. Zo vond Jan Willem het volgende bericht in zijn mailbox: “Arie, ik kom je om 8.45 uur oppikken! Groet, Rob.” Reactie: “Hallo Rob, het is leuk dat je wat van je laat horen zodat ik weet dat je weer in het land bent, maar zou je bovenstaand bericht niet beter naar Arie kunnen sturen? Ik zeg maar wat. Voor het geval je het nog niet wist: ik heet Jan Willem. Tot zondag, als het doorgaat.” Rob S.: “Ha Jan Willem, ik dacht dat ik Reply All had gedaan…. foutje… bedankt!” Het kwam toch nog goed. “Ok, fantastisch Rob, bedankt en tot zondag! Groet, Arie.” Wel meer mensen zouden willen meerijden met Rob S., maar van hem mag alleen Arie mee. Om te voorkomen dat nog anderen instappen, gooit Rob S. zijn auto altijd stampvol met lege dozen. Toch merkwaardig.
Het duurt meestal nogal lang voordat sommigen reageren. Op 4 mrt. 2013 om 20:59 uur is het volgende geschreven: “Luciën: heb je meegekregen wat onze tegenstanders gisteren over je zeiden? Zo niet, het staat in het wedstrijdverslag dat zojuist op onze website geplaatst is.” Pas na ruim drie dagen volgde de reactie. Fri, 8 Mar 2013 02:28:15 uur: “Haha, eindelijk. Die keeper vroeg aan mij wat ik volgend seizoen ging doen. Nu snap ik waarom. Maar ik blijf jullie natuurlijk trouw. Heerlijk om de mail weer te volgen haha. Edwin en Wilco, moet ik jullie even oppikken? Met vriendelijke groet, Luciën.” “Er zijn ook nog mensen die keihard proberen te werken en die niet gestoord willen worden met spammails. Bvd 🙂 . Met vriendelijke groet, Herman.” Johan: “Herman, wakker worden, tis weekend, je mag naar huis!”

We zaten weer aardig krap in de spelers vanwege vakantie en blessures. “Hallo, ik heb aan de botsing van afgelopen zondag een lichte kneuzing aan mijn ribben overgehouden. Op dit moment heb ik hier voortdurend last van, vooral als ik in beweging ben. Ik weet niet of ik aanstaande zondag ga redden.” Gevolgd door: “Hallo, ik ga mee. De pijn is bijna weg. Als het nodig is, wil ik het proberen. Laat me de eerste helft maar starten, dan kan er een frisse kracht in als ik eruit moet. Tot zondag! Groeten, Wilco.”
Patrick: “Hoi, ondanks de kuitproblemen zal ik proberen op 24 maart mijn rentree te maken! Dan is het tijdperk Kessi ook weer voorbij, die krijgt praatjes! Eerst ff de Moserwirt onveilig maken. Kijken wat Rob U. daar nu weer klaarmaakt! ❤ Ik hoorde Frank nog iets vragen over zijn roze onderbroek. Ik houd je op de hoogte, we gaan ook een Harlem shuffle maken voor op de website.”
Het privé-e-mailadres van Patrick begint met pvanwijngaarden. Krijg je een bericht van dat e-mailadres, dan stond daar eerst als naam bij: Corry van Wijngaarden. Het is wel duidelijk wie de broek aan heeft bij de familie van Wijngaarden. Dat geldt overigens voor de meeste teamleden. Het is dus wel oppassen wat je aan Patrick stuurt, aangezien het maar de vraag is, of hij het zelf wel te lezen krijgt. Voor je het weet, mag hij opeens een paar wedstrijden niet meedoen. Tenzij dat juist je bedoeling is, natuurlijk. Dat hij niet meespeelt vanwege een blessure, geloven we dan ook niet. Begin maart stond er opeens Fam. van Wijngaarden voor Patricks privé-e-mailadres. “Is er soms wat veranderd?”, vroeg Jan Willem zich af. Volgens Patrick mocht hij er in het kader van zijn aanstaande 25-jarige huwelijk tijdelijk “Fam. van Wijngaarden” van maken. Dat heeft hij na 25 jaar toch maar mooi bereikt.” “Hallo Patrick, we wachten je rentree met smart af. Kennelijk heeft Kenneth er lucht van gekregen dat je op 24 maart je rentree wilt maken, want hij heeft zich gelijk afgemeld voor die datum. Kan geen toeval zijn, lijkt me. Overigens heeft die verandering van Corry van Wijngaarden in Fam. van Wijngaarden als naam voor je e-mailadres maar heel kort stand gehouden. Kennelijk heeft de baas in huis ingegrepen, want ik zie dat er weer Corry van Wijngaarden als naam staat. Duidelijk taal lijkt me. Groeten, Jan Willem.” “Ja ja die Kenneth, die denkt op zijn leeftijd nog een topscorerlijst aan te voeren gewoonweg belachelijk. Corry is idd de baas 🙂 . Groeten, Patrick.”

De hele zaterdag had het flink geregend. Op zaterdagmiddag waren alle voetbalwedstrijden op sportpark De Warande afgelast. De zondag begon met lichte vorst en sneeuw. Velen waren dan ook verrast door het bericht: “Sun, 10 Mar 2013 08:26:20 uur, van Wim: HET GAAT DOOR.” Niet iedereen had daar rekening meegehouden. Marcel zeker niet. Hij kwam nog later dan normaal en nam bij afwezigheid van Rob U. zijn rol in de kleedkamer over door te beginnen met het pakken van een in aluminiumfolie gewikkeld broodje dat Marcel na het verwijderen van het aluminiumfolie begon op te eten. Zijn ontbijt. De rest van de broodjes at Marcel op de terugweg in de auto op als lunch.
Wederom was de vraag wie op het doel zou gaan. Uiteindelijk wierp Frank zich op als goalie. Hartstikke bedankt opnieuw, Frank. Voor de insiders: het betekende wel dat onze beste schutter tussen de palen stond. Op één moment na deed Frank het uitstekend. Hij is daarom Doelman van de Week.

Het grootste deel van het treffen ging het gelijk op. Na een fraaie hoekschop vanaf links van Luciën kreeg Eric een kopkans. Hij raakte de bal niet goed, waardoor deze onverwacht bij de linkerpaal voor de voeten van Rob S. terechtkwam. Hij was te verrast om de bal tussen de palen te kunnen schieten. Een hard schot van Luciën werd gestopt door de TSC-doelman. Een voorzetschot van Wilco belandde bovenop de lat. Arie was heel actief voorin, maar ongelukkig in de beslissende momenten. Dat gold aan de andere kant niet, waardoor we met een 1 – 0 achterstand gingen rusten.
Hét verschil zat hem vandaag in de oude mannen met bril. Onze oude brillo, Jan Willem, heeft al jaren niets goeds meer gedaan tussen de witte krijtlijnen. Hij wordt een soort van gedoogd. Om hem de illusie te geven dat hij toch erbij hoort, mag hij de waardevolle spullen verzamelen en wegbrengen. Heeft hij nog een beetje het gevoel iets gedaan te hebben.
Nee, dan de bebrilde TSC’er, Kees, een soort tweebenige Coen Moulijn. Hij liep links en rechts en dolde ons aan alle kanten. Hij was van onze leeftijd, dus we dachten dat het in de loop van de ochtend wel minder zou worden, net als bij ons altijd het geval was. De goede man bleek helaas onvermoeibaar. Hadden wij maar zo’n aanvaller, dan zouden we gewoon bovenin meedraaien. Misschien moeten we maar ruilen?

Binnen het veld nam Ramon de Rob-U.-rol op zich. Waarschijnlijk was hij de hele morgen met zijn hoofd bij zijn warme bed. Al moet gezegd dat het nog een hele prestatie was om, na een uur te hebben staan vernikkelen in de snijdende, bitterkoude noordoostenwind met bevriezingsverschijnselen tot gevolg, nog te kunnen voetballen.
In de loop van het duel verloren onze aanvallende pogingen aan scherpte. We verschenen nog wel voor het TSC-doel, maar in kansrijke positie werd te lang getalmd of de verantwoordelijkheid op een ander afgeschoven, waarna de aanval stukliep. Een voorzetschot van Eric belandde in de handen van de Oosterhoutse doelverdediger. Toen Arie in het strafschopgebied gevaarlijk leek te kunnen worden, kreeg hij een flinke por van zijn directe tegenstander in zijn rug, maar de arbiter floot niet. Waarschijnlijk omdat Arie voor een Suarez-schwalbe ging inclusief bijhorende schreeuw.
Tegen het eind werd het loodzware veld steeds modderiger, iets waar wij last van kregen, maar de gastheren niet omdat zij daaraan gewend zijn. En toen de pijntjes heviger werden en bij ons langs de lijn alleen de licht geblesseerde Wilco en de altijd krakkemikkige Jan Willem stonden, terwijl de Oosterhouters de ene na de andere jonge, fitte, stevige, krachtige, sterke, verse kracht binnen de lijnen brachten, werd het ons duidelijk dat een verlies aanstaande was. In de slotfase scoorden de tegenstanders nog drie keer. Wij bleven voor een eretreffer gaan en verdienden die ook, maar vandaag wilde het voorin eenvoudigweg niet. Vandaar dat de overigens terechte nederlaag wat hoog uitviel: 4 – 0. Jammer, want we hadden opnieuw een vrij behoorlijke partij op de mat gelegd.
Jan Willem is Grensrechter van de Week met Wim als goede tweede. Ramon is Invaller, Eric Speler van de Week.

In de TSC-kantine ging Luciën een rondje halen. Hij wist alleen niet wat hij met het muntgeld moest doen, dat we ingelegd hadden. Hij is alleen bekend met papiergeld. Toen hij laatst in de supermarkt inkopen wilde gaan doen, had hij ook geen idee wat hij moest doen. Gelukkig kwam hij Eric tegen die hem toen vertelde dat hij een winkelwagentje diende te pakken, maar dat daar wel eerst een muntje in moet. Uiteraard had Luciën geen muntjes, waarna Eric hem er maar één gaf. Gelukkig kwam uiteindelijk alles toch nog goed.

Opstelling:  Frank; Marcel, Wim (74 Wilco), Edwin (80. Jan Willem) en Eric; Gerardo, Wilco (46. Ramon), Herman en Luciën; Arie en Rob S.
Grensrechter:  Jan Willem (80. Wim).
Aantal toeschouwers:  27.

4 Antwoorden op “TSC 8 – Papendrecht 4: 4 – 0”

  1. Luis schreef:

    Was natuurlijk een 100% strafschop!

  2. rob van den sigtenhorst schreef:

    Rob S. is binnen het veld niet al te vaak niet bij de les, daarbuiten is het nog veel erger.
    Volgens mij is twee keer niet….. positief! Dus buiten het veld is het nog veel positiever (=erger)

  3. Johan Cruijff schreef:

    Arie Verzijl is een voetballer wie vroeger geen zwalbe nodig hep gehad, maar wie na zun doelpunt tegen Divo met zijn hoofd in de wolken loop en wie dan dus struikelt want hij ziet niets meer. Rob van den S zit heel de week te eten met Botox-dokters maar ken beter groenten eten van wie hij fit wordt.

  4. Eendoelpuntenmakerindekampioenswedstrijd schreef:

    Roem is vergankelijk, dat blijkt wel weer. Ooit werden zij (dedoelpuntenmakersindekampioenswedstrijd) luid bejubeld en mochten ze meerijden op de platte kar tijdens de rondrit door Papendrecht. Tegenwoordig mogen ze opdraven voor voetbalpotjes in de Oosterhoutse blubber bij een temperatuur van rond het vriespunt. En dan kunnen ze het voorin mooi alleen uitzoeken want enige steun ontbreekt. De status van beiden is dan ook naar het nulpunt gezakt. Het duo overweegt dan ook om overschrijving aan te vragen naar SCC Napoli, in het voetbalgekke Napels worden helden nog wel op waarde geschat. Moeiteloos brengen Diego Armando en Ruud K. nog steeds tienduizenden tifosi op de been wanneer zij zich in de binnenstad begeven. Een status waarmee dedoelpuntenmakersindekampioenswedstrijd zich gemakkelijk kan meten!
    Ciao!