Papendrecht 4 – Schijf 4: 2 – 2

Op zondag 21 november 2010, de derde zondag van de maand, was het tijd voor het thuisduel tegen Schijf 4. Dat was drie dagen na het arriveren van de Beaujolais Primeur 2010. Het moge duidelijk zijn dat Edwin derhalve niet in staat was om te komen.
Johan meldde per e-mail dat hij dat Agentje-Arrestantje best een leuk spelletje vindt. Hij doet het elke avond wel een paar keer. Wel prefereert hij de variant met de leren riem met halsband, menotten, de muilkorf en de kurkentrekker. Bij aankomst op het Slobbengors was direct duidelijk dat Johan tot diep in de nacht met het spel bezig geweest was. De ondergane kastijding was aan Johan af te lezen. Hij liep bijzonder moeilijk, moest diverse bandages om zijn benen wikkelen, kon pas na een uiterst lange warming-up enigszins normaal bewegen en was op het veld nauwelijks vooruit te branden. Net als Frank overigens. Nu snappen we ook waar die talloze mysterieuze blessures van jullie vandaan komen. Jullie kunnen tijdens het spel de rollen voortaan beter omdraaien, heren, dan zijn jullie op zondagochtend misschien eens een keertje fit.
Het was maar goed dat een week geleden al het voetbal in Zuid 1 afgelast werd. Toen hadden we maar 9 man. We hadden er nu weliswaar 13, maar de helft was geblesseerd, ziekjes of beide. Daarom werd een hele reeks mensen gevraagd of ze met ons mee zouden willen doen. Kennelijk is onze reputatie van veruit de slechtste ploeg van VV Papendrecht te zijn ons vooruit gesneld, want niemand wilde komen.

Twee weken geleden werden strafmaatregelen tegen de heren Arie V. en Rob vd S. aangekondigd. Dat was vooral tegen het zere been van Arie, de Ibrahimovic van Zondag 4. Vooral qua agressiviteit dan, niet qua voetbalkwaliteiten. Nou ja, vroeger wel, tegenwoordig meer het tegenovergestelde. Arie claimde een spitspositie. Zo niet, dan zou webmaster Arie onze website op zwart zetten. Dus Arie toch maar de eerste 45 minuten voorin gezet. Hij maakte een paar minuten na de aftrap een actie, waarna hij de bal 30 meter over en naast schoot. Vervolgens zagen we hem een half uur lang niet omdat hij al die tijdig bezig was te herstellen van die “inspanning”. Wat verder opvalt aan Arie dit jaar is dat hij bij elk “schot” uitglijdt, waardoor de bal niet eens in de buurt van het doel komt. Tja.
Rob S. maakte het nog bonter dan vorige week. Hij is zijn prachtige voetbalshirt geschonken door KD Home Products kwijt, tot grote woede van hoofdsponsor Marcel. Marcel eiste als tuchtmaatregel dat Rob S. de tweede helft zou fluiten. Het eerste deel zou hij dan wel mogen meespelen. Raakt Rob S. spullen kwijt, bij Jan Willem worden juist steeds meer spullen in zijn tas gestopt. Intussen heeft hij drie trainingsbroeken. Zo kan het ook, Rob.
Als we thuis spelen, is Peter Bosselaar onze vaste clubscheidsrechter. Hij is al geruime tijd ziek, dat weet iedereen bij de vereniging. Bij binnenkomst in de commissiekamer vroeg Wim daarom: “Is er voor ons een scheidsrechter geregeld?” “Ja, natuurlijk”, luidde het antwoord. “Wie dan?”, vroeg Wim. “Peter Bosselaar natuurlijk”, werd geantwoord. “Maar die is toch nog steeds ziek?” “Oh ja, dat is waar ook, nou dan moeten jullie zelf maar een scheidsrechter aanstellen.” Fijn. Voor het tweede achtereenvolgende thuisduel niet voor een scheidsrechter gezorgd. Om daar geen drie van te maken besloot Wim voor de thuismatch van over een week maar zelf achter een scheidsrechter aan te gaan, voor het geval Peter Bosselaar dan nog ziek is. Dus als je dit leest, Peter: Wim heeft voor 28 november de heer Wierda vastgelegd als scheidsrechter. Je kan dus nog een week extra uitrusten, Peter. We zien je graag weer in december, als we dan nog thuis spelen uiteraard. Vandaag floot Herman de eerste en Rob S. de tweede helft. Geweldig dat jullie bereid waren dat te doen, heren, en ons op die manier uit de brand geholpen hebben. Onze oprechte dank, anders hadden we niet kunnen voetballen.

Schijf 4 heeft veruit het meeste aantal tegentreffers van onze competitie, gemiddeld bijna 7 per wedstrijd, en heeft al drie keer met dubbele cijfers verloren. “Dat doen we wel even met een minimale inspanning”, zag je velen van ons denken. Dus stonden we na een kwartier met 0 – 1 achter. We spelen alleen goed tegen sterke tegenstanders. Tegen matige tegenstanders spelen we steevast dramatisch, zo ook vandaag. Marcel “Camacho” Knipscheer kon zijn directe opponent totaal niet de baas en besloot hem daarom maar op de Knipscheer-wijze aan te pakken: door hem uit de wedstrijd te schoppen dus. De Brabander verliet strompelend, ondersteund door twee ploeggenoten, het Slobbengors. Dat krijg je ervan als je Marcel tergt. Met de Knipscheer-wijze doelen we op Knipscheer Sr. Junior, Tom dus, gedraagt zich juist als zijn grote voorbeeld Edwin. Tom valt daarom tijdens het voetballen soms op door irritant gebabbel en commentaar op de leiding, wat hem afgelopen zaterdag zelfs een gele kaart opleverde, uniek voor C-junioren. Je kunt Tom voortaan maar beter thuis laten als Edwin speelt, Marcel. Als hij zich aan Edwin blijft spiegelen, gaat het van kwaad tot erger.
Pas in het tweede kwart begonnen we ons te herstellen en kwamen de kansen. Vijf minuten voor rust verstuurde Eric een diepe bal op de geheel vrijstaande Arie die de bal mooi in de verre hoek kopte. Die goede lijn zetten we na de rust door. Johan stuurde Wilco diep, die Kenneth alleen voor de Brabantse doelman zette. Kenneth schoot de bal tussen de benen van de keeper van Schijf 4 tegen de touwen: 2 – 1. Daarna waren we een kwartier lang duidelijk beter en gingen we op jacht naar de derde treffer. We kregen wel enkele kansen, maar die werden niet benut. Halverwege het tweede bedrijf geloofden de meesten het wel. We werden steeds ongeconcentreerder en nonchalanter en ons spel werd rommeliger en rommeliger. Het was wachten op de gelijkmaker en die viel dan ook. Eerst haalde Wim na een hoekschop een bal van de lijn, Jan Willem blokkeerde met zijn lichaam een schot waar Gerrit niet meer bij kon, maar even later was het toch raak: 2 – 2.
In de slotfase kregen we nog tweede kansen. Arie ging uitstekend door op rechts en zette vanaf de achterlijn voor, maar Kenneth wist de enorme kans niet te benutten. Hij zei na afloop nog niet te snappen hoe hij die bal miste. Even later dook Wilco op een paar meter voor het doel op, maar hij kon helaas niet afdrukken. Ook de tegenstanders kregen enkele grote mogelijkheden. De eerste ging rakelings naast, de tweede werd gestopt door Gerrit en de derde was een enorme pegel naar vanaf het veld gezien de linker benedenhoek. Iedereen telde hem al, behalve Gerrit, die met een fenomenale, katachtige reflex de bal met zijn rechter vingertoppen nog net naast wist te tikken. Daarmee redde hij het punt. Het wordt een beetje saai, maar het was reden genoeg om Gerrit voor de derde achtereenvolgende keer uit te roepen tot speler van de week. En dat terwijl Gerrit vanwege een blessure aan zijn rechterkuit de hele wedstrijd op halve kracht moest spelen. De 2 – 2 was overigens een terechte uitslag. Voor beide teams een evenaring van het minste aantal tegendoelpunten van dit seizoen. Dat zegt alles over onze aanvallende “kracht”.

Na afloop zei Rob S. tegen de verslaggever dat hij niet in verslag moest zetten, dat Rob S. voortaan maar elke wedstrijd moet fluiten omdat hij dat beter doet dan voetballen. Dat zou ik niet durven, Rob, dan zou ik liegen. Net als Herman floot je precies zoals je voetbalt. Dat wil zeggen dat Herman geconcentreerd bezig was, steeds dicht in de buurt van de bal was en goed op het spel lette, kortom, hij was prima bezig. Rob slofte ongeïnteresseerd over het veld, stond continu op een meter of 50 van de bal, te overpeinzen wanneer hij eindelijk naar Willaerts zou mogen, zodat hij geen idee had wat er op de grasmat gebeurde en steeds aan de spelers moest vragen wat er aan de hand was en waarvoor hij moest blazen. Maar goed, we pakten in ieder geval een punt en dat is mede jouw verdienste zullen we maar denken, Rob.
Johan moest na het douchen gelijk naar huis, iets met zijn bankstel. Dat zag er een paar weken geleden nog prima uit, maar na een paar keer zijn favoriete spel gedaan te hebben, stinkt het enorm, zitten er overal scheuren en gaten in en vlekken op. Het is net zo uitgewoond als Johan is na afloop van het spel. Om het spel naar een volgend level te brengen, gaat hij nu voor een spijkerbed en -bank.
In de kantine vertelde Rob S. dat hij begin december een paar weken op vakantie naar Costa Rica gaat en dat de wedstrijd van 28 november waarschijnlijk zijn laatste van dit kalenderjaar is. Hij zei dat op zo’n triomfantelijke toon, alsof hij van ons verwachtte dat we direct in applaus en gejuich zouden uitbarsten, hem op de schouders door de kantine zouden dragen en spontaan een afscheidsreceptie voor hem zouden organiseren. Waarschijnlijk gaat volgende week alleen de vlag uit. We willen je nog wel de sloot in jonassen, als je dat op prijs stelt, Rob.
Op weg naar huis ontvingen we het trieste bericht dat Rob U. de eerstvolgende partij een halfje mee wil doen. Daarmee worden onze kansen op het behalen van punten weer wat kleiner.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Wim, Eric, Jan Willem; Wilco, Johan, Rob S. (46. Herman), Gerardo (46. Kenneth); Frank en Arie.
Scheidsrechter eerste helft: Herman.
Scheidsrechter tweede helft: Rob S.

Laatste nieuws:

23 november 2010: Sommige spelers vrezen het verslag van JWDM
Het wedstrijdverslag van de laatste partij tegen Schijf 4 staat online. JWDM vuurt hier niet met zijn linker maar met zijn aloude ganzenveer. De speler van de week is een eentonig verhaal aan het worden maar volkomen terecht is keeper Gerrit Landstra opnieuw gekozen.

Original Message —– From: de Man To: Rob van den Sigtenhorst  Subject: Dankwoord
Hallo Rob, bedankt voor de informatie, beterschap, prettige vakantie, alvast fijne feestdagen en tot een volgend jaar met ongetwijfeld veel spetterend voetbalplezier. En uiteraard nog veel dank voor het fijne praatje in de kantine na afloop van de laatste thuiswedstrijd en de bijbehorende belangstelling. Groeten, Jan Willem.

Hi Jan Willem, jij natuurlijk ook bedankt voor alle pennenvruchten. Net wanneer ik denk dat je me de absolute bodem van m’n voetbalcarrière hebt laten voelen, weet je me iedere week toch nog verder omlaag te drukken. Bedankt voor je grensverleggende methode de put vele malen dieper te maken dan gedacht. Voodoo, hekselarij, tovenarij…je bent de Harry Potter met de kwade ganzenveer. Zelfs belangstellende praatjes in de kantine stemmen je niet milder integendeel zelfs m’n scheidsrechterlijke kwaliteiten worden in m’n eindeloze afgang meegetrokken. Dus Jan Willem…………… jij ook beterschap, prettige vakantie, fijne feestdagen en tot volgend jaar. Ik heb je nodig om me scherp te houden. Groet Rob S.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.