Papendrecht 4 – BSC 11: 0 – 3

Het derde thuisduel van de competitie was op de laatste dag van oktober 2010 tegen koploper BSC 11. Konden we eindelijk voetballen met de nieuwe wedstrijdballen. Normaalgesproken krijgen we aan het begin van elk seizoen nieuwe wedstrijdballen. Jan Willem had vanaf half augustus elke week gevraagd waar onze nieuwe ballen bleven. Iedere keer kreeg hij nul op het rekest. Toen ging Eric maar achter de nieuwe ballen aan. Hij kreeg ze gelijk mee. Het is wel duidelijk wie indruk maakt en wie niet.
De wedstrijd begon acht uur na het ingaan van de wintertijd. Het was dus de vraag wie er zouden komen en of een ieder op tijd zou zijn. Voor veel mensen is de overgang van zomer- naar wintertijd en omgekeerd heel moeilijk. Rob U. is zo iemand. In het verleden stond hij na het ingaan van de wintertijd al eens een uur te vroeg op het Slobbengors. Vanwege zijn hardnekkige rugblessure kan hij voorlopig niet spelen. Hij beloofde wel te komen kijken vanaf het begin van de wedstrijd. Hij kwam uiteraard een uur te laat. Maar goed, in elk geval beter dan Louis die de weg naar het Slobbengors helemaal niet had weten te vinden. Voormalig gastspeler Dirk speelt tegenwoordig met zondag drie mee. Die ploeg moest uit spelen. Dirk was een uur te vroeg. Het was hem niet uit zijn hoofd te praten dat de spelers van het derde nog onderweg waren naar het Slobbengors. Hij bleef hardnekkig roepen dat ze al vertrokken waren, waarna Dirk naar huis ging. Wat een warhoofd.
Edwin zit nog steeds in China. Hij mag het land niet uit omdat de Chinezen niet tevreden met hem zijn. Het is onbekend waar hij momenteel verblijft, waarschijnlijk in een strafkamp. De Nederlandse ambassade is ingeschakeld om hem weer heelhuids in Nederland te krijgen. U hoeft zich van ons echt niet in te spannen, hoor. Wat ons betreft zit hij daar prima. Kenneth was er eveneens niet. Hij was zo teleurgesteld over zijn terechte disciplinaire straf van een week geleden, dat hij hard ging trainen in een poging weer tot de basiself toegelaten te worden. Hij kreeg daardoor zoals door ons voorspeld weer last van zijn achillespezen en is nu voorlopig uitgeschakeld. We hebben al heel vaak geroepen dat hij nu hij de veertig nadert extra voorzichtig moet zijn met zijn zwakke achillespezen, maar hij wil maar niet luisteren. Succes met je herstel, Kenneth.

Het was Halloween, dus het was best spannend om af te wachten hoe iedereen eruit zou zien. Het was vooral ontzettend schrikken toen Frank de kleedkamer binnenkwam, maar wat wil je met zo’n hoofd. Hij zag er verder eng gekleed uit, maar hij bleek gewoon nieuwe kleding uit zijn zaak aan te hebben. Brrrr. Frank had zijn voetbaltas in laten pakken door Jules. Een uitstekend idee, want als hij het zelf doet, ontbreekt er nogal eens wat. Jules bleek alle benodigdheden in Franks tas gedaan te hebben. Waarop Gerardo vroeg of Frank haar met een stok zou tuchtigen als ze iets vergeten zou zijn. Frank beaamde dat hij haar dan met zijn stok zou aanpakken, maar dan wel inwendig in plaats van uitwendig.
De wedstrijd van vorige week op het kunstgras van Etten-Leur heeft bij ons voor een waar slagveld gezorgd. Luciën is waarschijnlijk tot de winterstop uitgeschakeld doordat zijn drie spieren bij zijn lies ingescheurd zijn. Beterschap, Luciën. Jan Willem en Frank hadden blessures aan de hamstrings opgelopen, waardoor ze noodgedwongen het grootste deel van de wedstrijd langs de kant bleven. Waarschijnlijk daardoor zouden we een prima pot voetbal op de mat leggen.
Toen we naar het veld liepen, zagen we op de parkeerplaats een Duits slagschip staan met vier ringen. Het leek wel of de Bismarck geborgen was, maar het bleek het nieuwe vervoermiddel van toeschouwer Luciën te zijn. Zijn zaak met partner Gerardo die zich bezighoudt met bedrijvigheden waarbij dames betrokken zijn, doet het kennelijk uitstekend. Nu begrijpen we ook hoe het komt dat de korfbalcoach steeds nieuwe vrouwen in zijn team heeft, die steevast jong en aantrekkelijk zijn. Lang bleef Luciën trouwens niet. De voormalig korfbalinternational was eregast bij de EK-korfbalfinale tussen Nederland en België. Daar liepen vast genoeg dames rond die interessant zijn voor zijn zakelijke activiteiten.
Tijdens de warming-up deed Johan opeens zijn broek naar beneden en ging met een kledingstuk rond zijn bovenbeen in de weer. “Jarretels van Cinda”, aldus Johan. Aha.
Onze vaste scheidsrechter, de heer Bosselaar, had zich vlak voor aanvang vanwege ziekte afgemeld. De leider van BSC 11 was zo vriendelijk de fluit ter hand te nemen. Hij deed het voortreffelijk. Onze hartelijke dank daarvoor.

Toen we het veld opliepen, kregen we even het gevoel of we aan de bak moesten tegen het A1-team van Herman. De jongelingen speelden in een voor ons moordend tempo. We waren in de eerste helft echter gelijkwaardig. We hadden de boel goed onder controle, maar kwamen toch op achterstand na een moment van onachtzaamheid na een gevaarlijk genomen hoekschop. We creëerden heel wat kansen. Een vrije trap van Herman werd in twee keer gestopt door de Roosendaalse keeper. Deze stond na een fijne solo van Wilco opnieuw op de juiste plaats. De beste kans was voor Patrick, die na een prachtige pass van Herman alleen op de BSC-doelman af kon gaan. Drie dagen voor de wedstrijd had Patrick per mail aangekondigd dat de doelpuntenmachine aanwezig zou zijn. Wie hij daarmee bedoelde is onduidelijk, in ieder geval niet zichzelf, want hij hielp de enorme kans hopeloos om zeep.
De tweede helft speelden de Roosendalers in hetzelfde hoge tempo als tijdens de eerste 45 minuten. Vroeger hadden we dit wel aangekund, maar tegen het eind van de wedstrijd begonnen bij ons de krachten weg te vloeien. BSC 11 profiteerde hiervan en scoorde nog twee keer. We bleven tevergeefs op de eretreffer jagen. De misser van de maand kwam op naam van Rob S., die de bal voor de zijn voeten kreeg op een halve meter van een leeg doel. Hij deed met de bal echter datgene wat hij vrijwel altijd doet, namelijk deze de verkeerde kant opschieten, omdat hij zoals zo vaak stond te slapen.
Ondanks de zoveelste nederlaag konden we tevreden zijn met het getoonde spel en de werklust. De droefheid in de kleedkamer na afloop had dan ook niet betrekking op de verloren wedstrijd, maar op het overlijden van Harry Mulisch. Zijn dood inspireerde vooral onze redenaar Frank tot het citeren van enkele legendarische teksten van de wereldberoemde Nederlandse schrijver, zoals “liever klitteren dan twitteren”. Maar Frank haalde ook zijn grote idool Goethe aan. Frank is van plan om in navolging van Duitslands grootste schrijver/dichter zijn klitografie te gaan schrijven. Ook vandaag moest Frank na afloop snel naar huis. Deze keer moest hij meubels gaan kopen. Waarschijnlijk zou hij naar Baarle-Nassau of Baarle-Hertog gaan. Daar was hij al eerder geweest om vuurwerk te kopen en speeltjes. Wij zien persoonlijk eens liever vuurwerk van jou op het veld, Frank, in plaats van daarbuiten. Maar goed, hij hoefde nu eens niet te klussen. Dat was de reden waarom hij de afgelopen weken vlug naar huis moest als hij al had mogen komen. Volgens Frank is hij al twee jaar aan het klussen. Dat soort dingen hoefde hij nooit bij zijn vorige vrouw. Toen bleef hij met maatje Johan gerust tot in de late uurtjes in de kantine zitten. Maar als Frank niet doet wat Jules zegt, kan hij zijn favoriete spel arrestant-agentje wel vergeten. Maar ook Johan mag tegenwoordig niet meer in de kantine blijven hangen. Hij werd door zijn dochter gebeld dat hij onmiddellijk moest komen om iets leuks te gaan doen met het gezin. Meestal betekent dat dat elk gezinslid in zijn eigen kamer op zijn eigen televisie naar zijn favoriete programma gaat kijken. Gezellig.

Johan had eerder in de week per e-mail verhaald over zijn magische rechterbeen. Wij hadden nooit gemerkt dat hij dat had, ook vandaag niet, maar hij was tegen BSC 11 wel onze beste veldspeler. Hij werd daarom samen met Gerrit uitgeroepen tot speler van de week. Gerrit onderscheidde zich vooral door enkel steenharde schoten te keren, waarbij zelf onderhand het doel in stuiterde. Verder vermeldenswaardig is dat Arie voor het eerst in een half jaar een hele wedstrijd meegedaan heeft. Fijn dat je weer 90 minuten hebt kunnen voetballen, Arie. Nu je niveau nog opkrikken, zodat we eindelijk weer eens punten kunnen halen. Tom Knipscheer was opnieuw de beste buiten het veld. Hij hanteerde in de tweede helft een kwartier lang de vlag en deed dat geweldig. Het was al bekend dat hij een veel betere voetballer is dan zijn vader, maar ook als vlaggenist is hij stukken beter dan die ouwe. Knipscheer junior is duidelijk beter op de hoogte van de spelregels dan senior. Het gezegde dat wijsheid met de jaren komt, geldt niet voor Marcel.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Wim, Eric, Herman; Gerardo (74. Jan Willem), Arie, Johan, Wilco; Rob S. en Patrick (84. Frank).

Commentaren zijn niet meer mogelijk.