Papendrecht 4 – Be Ready 5: 2 – 2

Papendrecht 4 – Be Ready 5:  2 – 2

Op paasmaandag 1 april, naamdag van de heilige Waleric, 541 jaar nadat de Watergeuzen Den Briel op de Spanjaarden veroverden, 84 jaar na de introductie van de jojo in New York, 53 jaar na de lancering van de eerste succesvolle weersatelliet, 37 jaar na de oprichting van Apple Inc., 33 jaar nadat de NOS met Teletekst begon, geboortedag van William Harvey, ontdekker van de bloedcirculatie, en van Otto von Bismarck, sterfdag van Karel Frans Jozef Lodewijk Hubertus George Otto Marie, als Karel III de laatste koning van Bohemen, als Karel I de laatste keizer van Oostenrijk en als Karel IV de laatste koning van Hongarije (Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie), bestreden we op veld 4 van het Slobbengors het vijfde van Be Ready uit Hank. Het was een belangrijk duel in de onderste regionen van de competitie.

Jan Willem schreef: “Afgelopen week was nauwelijks sprake van mailverkeer. Dat vond je zeker wel lekker, Herman? Je hebt vast eindelijk hard kunnen werken afgelopen week zonder gestoord te worden door onzinberichten. Het scheelt natuurlijk een stuk nu Johan thuis op de bank zit in plaats van in Drunen waar voor hem werken uit het versturen van kletsmails bestond. Op het moment hebben we nog heel veel man. We wachten dan ook met smart op de afmeldingen van Rob U., Rob S. en Frank.”
Dat had Jan Willem beter niet kunnen schrijven, want opeens kwam de stroom mails op gang. “Hoi, Rob komt maandag gewoon voetballen hoor! De zaterdag ervoor kan hij niet helaas! Groetjes Petra.” Jammer dat we niet op paaszaterdag, maar op paasmaandag moesten voetballen. Als je Rob een berichtje wilt sturen, kan je dit het beste doen naar zijn privé-e-mailadres. Dan krijg je tenminste een reactie van Petra. Als je een mailtje stuurt naar zijn werk, krijg je meestal als antwoord: “I am currently out of the office. Your e-mail will not be read or forwarded.”
“Hallo JWDM & andere atleten, hier Keizer vanaf de bank, die kan melden dat hij vanmiddag een gezellige Solextour langs de Loosdrechtse Plassen heeft gemaakt bij gevoelstemperatuur -10! Ben klaar voor de clash.” Rob U.: “Had je weer zo’n gek helmpje op zeker.. 🙂 Je zou wissel moeten staan met deze temperatuur… Ben blij dat mijn beurt vorige keer al is geweest…” Jan Willem: “We zetten je met veel plezier nog een keer een halfje langs de kant hoor, Rob. Al heel wat mensen hebben driemaal na elkaar reserve gestaan, dan kan jij wel eens twee opeenvolgende wedstrijden wissel. Niet vergeten dat het zomertijd wordt. Rob U.: in jouw geval betekent dat dat de klok een uur teruggaat.” Rob U.: “Goed dat je het zegt Jan Willem…. Zal er op tijd zijn om de hele wedstrijd mee te spelen…. Mooie kerel ben je toch… tot maandag… Ben in bloedvorm…” “Ben in bloedvorm… dat is op zichzelf al zo lachwekkend, dat een reactie daarop overbodig is. Groeten, Jan Willem.”
“Ik hoop er weer bij te zijn en speel dan met een pijnstiller! Groetjes, Frank.” Jan Willem: “Frank: Je bent toch aan de beurt, ik zet je de eerste helft wel wissel, dan heb je alle tijd om nog wat extra pijnstillers in te nemen voor de tweede helft. Het betekent natuurlijk wel dat je geen wijn en bier kunt drinken. In combinatie met de pijnstillers zou je dan nog waziger worden dan je normaal al bent.” Maar: Datum: Sun, 31 Mar 2013 22:47:44, van Johan: “Zonet bericht van Frank G uit GR ontvangen: Ik ben er morgen toch niet bij als voetballer, te veel last van mijn ribben en weer griep, wil je het doorgeven aan Jan Willem!? Spreek je later! Groetjes Frank.” Frank daarom maar opnieuw op het doel gezet. Wederom bedankt voor het keepen, Frank.

“Patrick is weer geblesseerd. Hij kan maandag niet meedoen. Groet, Marcel.” “Is Patrick geblesseerd aan z’n vingers, kan zelf geen meeltje tikken…?” “Nou ja, niet aan z’n vingers, een glas bier kon hij nog wel vasthouden. Zaten net aan de bar na tennistoernooi ALS (voor het goede doel). Schoot weer in z’n kuit en alleen ik had een tel, vandaar. Groet, Marcel.” Het laat zich vervelend genoeg ernstig aanzien en het zou jammer genoeg wel eens het einde van het seizoen kunnen betekenen voor onze topschutter van vorig seizoen. Een flinke aderlating voor ons.
“Hallo, paasmaandag kan ik niet mee doen. Ik heb dan in ieder geval een inhaalwedstrijd met de B1 en misschien komt de D2 daar ook nog bij. Groeten Wilco.” “Hallo JWDM, zie jij mogelijkheden om mij de 2e helft maandag reserve te zetten? Calvin voetbalt dan ook een wedstrijd en aangezien ik zijn manager en vaste vlagger van D1 ben, wil ik de 2e helft bij hem kijken. Als het niet lukt, dan komen we daar ook wel weer overeen. Gr Johan.” Nou snappen we waarom D1 zo laag staat. Met zo’n beroerde grensrechter is het moeilijk punten pakken.

Jan Willem was zaterdagmiddag op de voetbal om met een ander elftal mee te ballen. Tot zijn verbazing was de heer A. van Toor de leidsman. We wisten al dat hij een wereldvoetballer is, bij de jeugd manager, coach, trainer, leider, chauffeur, grensrechter, spelersmakelaar en allesregelaar is, maar fluitist was ons onbekend. Aart bleek een absolute toparbiter te zijn. De beste man is werkelijk van alle markten thuis. We zijn reuze benieuwd welk onvermoed talent hij een volgende keer tentoonspreidt. Reden genoeg om een nieuwe foto van dit tieneridool naast dit schrijven te plaatsen.
Oorspronkelijk zou de heer Bosselaar op zaterdag fluiten, maar hij was niet gekomen. Daarom belde Jan Willem mevrouw Bosselaar op. Zij zei dat Peter ziek was en zich daarom voor het paasweekeinde afgemeld had. Dus zaten we zonder scheidsrechter voor paasmaandag. Op zaterdag halverwege de avond berichtte Jan Willem: “Een lastig probleem is dat we geen scheidsrechter hebben. Ik was vandaag bij de voetbal en vernam dat Peter Bosselaar ziek is. Ik ben toen maar gaan rondvragen en bellen op zoek naar een andere leidsman. Ik heb hierbij ook Johan ingeschakeld. Ik ben uiteindelijk de halve paaszaterdag bezig geweest, maar heb geen scheidsrechter vast kunnen leggen. Met andere woorden: iemand van ons zal moeten fluiten, één van de reserves dus.”
Johan gaf echter niet op. Op zondagmiddag schreef Jan Willem: “Hallo allemaal, terwijl de meesten met familiebezoek te kampen hadden, in de kerk zaten, een paasbrunch hadden of een paasconcert bijwoonden, was Johan als een pitbull voor ons op jacht naar een scheidsrechter. Hij is twee dagen bezig geweest, maar uiteindelijk is het hem gelukt een arbiter vast te leggen: de heer A. Koot. Super, Johan, hulde. De Man van de Week ligt nu al vast.”
Onze verbazing was groot toen we de heer Bosselaar op maandagochtend gewoon op de voetbal zagen. Volgens eigen zeggen was hij inmiddels beter en had hij zich alleen voor zaterdag afgemeld. Dus hadden we opeens twee scheidsrechters. Beter dan geen. Gelukkig vond Peter het geen probleem om een keer niet te fluiten.

Precies een week geleden was niemand van ons op het Slobbengors geweest omdat de wedstrijd afgelast was. Iets wat Wim per mail had doorgegeven. Nou ja, bijna niemand. Een zekere Rob U. had de mail niet gelezen en had zich door Petra naar het Slobbengors laten rijden. Een leuk uitje zo voor de zondagochtend.
Net als elke week ging Jan Willem in de kleedkamer met de tas rond waarin de waardevolle spullen bewaard. Hij vroeg nog een paar keer of een ieder zijn spullen erin gedaan had en liep vervolgens naar de kantine om de tas veilig op te laten bergen. Toen Edwin klaar was met omkleden, zag hij opeens autosleutels van een BMW naast zich liggen. Hij vroeg enkele malen van wie ze waren, maar er volgde geen reactie. “Dan doe ik de BMW-sleutels wel in de jaszak van mijn trainingspak”, zei hij. “Oh”, zei Rob U., die aan de andere kant van de kleedkamer zat. “Die zijn van mij. Jan Willem levert de waardevolle spullen toch in?” Het is ook elke week hetzelfde.
Ook elke week hetzelfde was het begin van de wedstrijd, toen Rob U. linkshalf ging lopen, terwijl in de opstelling aangegeven stond dat hij de hele partij rechtshalf zou staan, maar zoals altijd had hij weer niet naar het papiertje in de kleedkamer gekeken. En nee, hoe onwaarschijnlijk het ook klinkt, al die verhalen over Rob U. zijn geen 1-aprilgrap, het is allemaal echt gebeurd.
Tijdens de match stond Rob U. voornamelijk stil en naar de grond te kijken. Waarschijnlijk was hij paaseieren aan het zoeken.

Ondanks de aanwezigheid van Rob U. was de eerste helft van ons vrij behoorlijk. We waren de bovenliggende partij. Frank had praktisch niets te doen in tegenstelling tot zijn opponent aan de andere kant. We waren met name gevaarlijk na hoekschoppen van Luciën en bij acties van Kenneth. Na 25 minuten kwamen we volkomen verdiend op voorsprong. Na een mooie aanval legde Johan de bal voor de linker van Herman, die de bal snoeihard met een ouderwetse punter onder de lat hamerde. Daarna kregen we nog een hele reeks mogelijkheden, maar we scoorden niet meer in de eerste helft. De beste kans was voor Arie die op een paar meter voor het doel vrij kon inkoppen, maar de Brabantse doelman redde op miraculeuze wijze.
Tijdens de rust gebeurden opnieuw enkele curieuze dingen. Zo leende Kenneth schoenveters van Eric om daarmee de loszittende zool van zijn voetbalschoen vast te maken. Wim vroeg zich af of het in de kleedkamer van Manchester United tijdens een Champions-Leaguewedstrijd er ook zo aan toe zou gaan.

Na de rust viel hetgeen wij op de mat lieten zien in de categorieën dramatisch, 10x niks, gemakzuchtig, zonder enige inzet en slappe hap. Ons spel was werkelijk niet om aan te zien. Verdedigd werd er nauwelijks meer en het enige wat we in aanvallende zin deden, was Kenneth diep sturen, maar hij kon het vanzelfsprekend op een gegeven moment niet meer aanlopen. Na afloop zei Arie: “Tijdens het voetballen zie je Johan voor je gevoel nauwelijks en vraag je je af, wat nou de meerwaarde is van die man. Pas als hij er niet is, zoals tijdens de tweede helft, merk je pas wat je mist. Het zakt bij ons dan als een plumpudding in elkaar. Zijn afwezigheid is fnuikend. Een standbeeld voor die man.”
Be Ready 5 had al snel in de gaten dat er wat te halen viel. De mannen uit Hank gingen vol voor de drie punten en kwamen terecht op 1 – 2. Een derde tegentreffer leek een kwestie van tijd, maar gelukkig dacht Frank daar anders over. Onze wederom uitblinkende doelman voorkwam met enkele fantastische reddingen de definitieve beslissing.
Tijdens de eerste 40 minuten van de tweede helft wisten we niet één kans te creëren. Pas in de slotfase kreeg de doelman van de tegenpartij wat te doen na een laatste krachtsinspanning van Kenneth. Edwin gaf nog een schitterende steekpass door het centrum op Rob U. die de bal maar voor het aannemen en inschieten had. Hij liep echter niet naar de bal toe – hoe verrassend – dus weg kans.
Een minuut voor tijd kreeg Rob S. de bal. Hij leek te beginnen aan zijn zoveelste hopeloze, kansloze en tot mislukken gedoemde actie, maar even binnen het strafschopgebied werd hij gehaakt: penalty. Niemand ging naar de bal toe, dus deed Arie het maar. “Is dat wel verstandig?”, vroeg Edwin zich hardop af. “Arie zit totaal niet in de wedstrijd.” Edwin had volkomen gelijk, maar Arie nam resoluut zijn verantwoordelijkheid als vaste penaltynemer.
Gelukkig kreeg Arie hulp uit onverwachte hoek. Zijn schoonvader zat op de dijk in zijn auto en begon luid te toeteren om de Be-Readydoelverdediger uit zijn concentratie te halen. Vervolgens gaf de heer Veldhuis sr. met zijn knipperlichten aan in welke hoek Arie de bal diende te schieten. Dat hielp. Arie schoof de bal hard in de linker benedenhoek: 2 – 2. Een halve minuut later floot de heer Koot, Scheidsrechter van de Week, voor het laatst. Wim is Grensrechter, Frank Doelman en Rick Louwman Supporter van de Week.

De Hankenaren hadden al tijdens het voetballen laten doorschemeren dat ze tijdens de derde helft moeilijk te verslaan zijn en dat bleek al snel. Slechts met veel moeite wisten we de derde helft winnend af te sluiten. Die hadden we tenminste binnen.
In de kantine zei Rob U. dat hij eigenlijk nooit chagrijnig is. Waarom zorg je er tijdens het voetballen dan altijd voor, dat wij chagrijnig worden van jou, Rob? Hij vertelde verder dat hij een nieuwe tuinset wil kopen van zijn bonus. Al verwacht hij die volgens eigen zeggen niet te krijgen. Kenneth vroeg zich af of hij daar later op de dag naar zou gaan kijken bij de Intratuin in Sliedrecht. Dan zouden ze elkaar misschien wel tegenkomen. En daarna zou Kenneth mogelijk doorgaan naar Perry Sport voor nieuwe voetbalschoenen. Wat kun je toch leuke dingen doen met Pasen.

Opstelling:  Frank; Gerardo, Herman, Eric (46. Edwin) en Jan Willem; Rob U., Johan (46. Wim), Arie en Luciën; Rob S. (90. Johan) en Kenneth.
Scheidsrechter: De heer A. Koot.
Grensrechter eerste helft:  Wim.
Grensrechter tweede helft:  Eric.
Aantal toeschouwers:  42.

Rectificatie: Edwin fungeerde als assistent-scheidsrechter de eerste helft en is Grensrechter van de Week. Sorry, Ed.

5 Antwoorden op “Papendrecht 4 – Be Ready 5: 2 – 2”

  1. edwin schreef:

    Zo blijkt maar weer dat ik afgwlopen zondag een weergaloze pot gevlagdte hebben in de eerste helft. Onopvallend en foutloos waardoor JW Wim als vlagger heeft gezien terwijl ik tochbecht vlagger van dienst was. Sorry Wim!

  2. H schreef:

    Arme Rob U. , hij bedoelt het allemaal zo goed.

  3. H schreef:

    Rob U.
    een soort Messie van Papendrecht 4, vanuit stilstaan tot een weergaloze actie komen. Stilstaan is geen probleem voor Rob U. maar die weergaloze actie, daar zitten we het gehele seizoen al op te wachten.
    Wie weet komt het nog ………

  4. Peter B schreef:

    Begrijp ik het nou goed ? Jullie hebben, vanaf nu, een absolute werelscheidsrechter aangetrokken ? Keihard hoor die zondagse voetbalwereld. Toch bedankt voor een fijne tijd en succes verder.

  5. Johan Cruijff schreef:

    Peter B is net zo als Ali B wie alleen geen fluit hep. Hij moet gewoon zondag 4 blijven fluiten, dan kennen wij gewoon naar zijn vrouw fluiten.