Unitas’30 6 – Papendrecht 4: 8 – 4

Na tegen een reeks middenmoters gespeeld te hebben zijn nu de titelkandidaten aan de beurt. Op zondag 24 oktober 2010, de laatste dag van de Week van de Geschiedenis, gingen we naar sportpark De Lage Banken in Etten-Leur voor de confrontatie met Unitas’30 6. Voor Wim een soort thuiswedstrijd, aangezien hij op vijf minuten rijden van dat sportpark woont.
In een poging de dalende lijn van het Vitesse van de Zondag reserve zesde klasse te stoppen was het tijd voor maatregelen, aldus Merab Zjordania. Allereerst werd Edwin naar China gestuurd om de Chinese investeerders gerust te stellen en te proberen een nieuwe, exotische speler aan te trekken. Verder werden de aanvallers Kenneth en Patrick vanwege het gebrek aan scorend vermogen een wedstrijd disciplinair geschorst. Met een nieuwe aanval hoopten we succesvoller te zijn. Tenslotte werd keeper Gerrit op vakantie gestuurd en kreeg Frank L. weer eens een kans. Met Gerrit op het doel kregen we tot nu toe gemiddeld vier doelpunten per wedstrijd om de oren. Volgens eigen zeggen had Frank L. bij ons op het doel nooit meer dan twee keer hoeven vissen. Hij had deze keer zelfs eigen keepershandschoenen, gloednieuw, nog in de verpakking. Volgens Frank is hij daardoor nu helemaal praktisch onpasseerbaar. De oorspronkelijk uit Etten-Leur afkomstige Frank L. was extra gemotiveerd omdat hij in vroeger tijden jarenlang op sportpark De Lage Banken actief geweest was als lid van Internos, de grote rivaal van Unitas’30. Verder kwam zijn vader hem aanmoedigen, dus we hadden hoge verwachtingen van Frank L. Ten onrechte zou al snel blijken.
Van zaterdagmiddag tot zondagochtend had het urenlang stevig geregend. Daarom was het verstandig om op zondagochtend te informeren of de wedstrijd door zou gaan. Jan Willem belde om 10 over 9 naar de commissiekamer van VV Papendrecht. Het telefoongesprek ging ongeveer als volgt. “Ja, goedemorgen, gaat het vierde nog door?”. Antwoord: “Dat gaat door. Zeg, ben je soms nog geïnteresseerd in een rad?”. “???” Jan Willem was even sprakeloos. Had die man het soms over een rad van fortuin of zo? Dus hij vroeg: “Sorry, maar wat vroeg u nou net?”. Antwoord: “Een rat. We hebben hier net een bonte rat gevangen. Ik hoef hem niet, want ik eet vanavond al kip. Wil jij hem soms hebben?”. “Nee hoor, dank u”, zie Jan Willem. Je maakt wat mee bij ons op de vroege zondagmorgen. Aangezien thuis alles afgelast was, was na kwart over 9 geen mens meer op het Slobbengors. Daarom belden heel wat spelers van ons naar Etten-Leur om te vragen of het doorging. Ze werden daar helemaal horendol van ons. Dus stuurde Arie maar snel een mailtje rond dat we gewoon om 12 uur aan de bak konden.

Om kwart voor 11 stonden degenen die vanaf het Slobbengors vertrokken, klaar om in de auto’s te stappen. Voordat we wegreden, complimenteerde Rob S. Jan Willem dat hij zo keurig mailtjes rondstuurt en de administratie zo netjes bijhoudt. Aangezien Rob S. eigenlijk wissel zou staan, was het niet geheel duidelijk of dat gemeend was of een slijmpartij om onder de wisselbeurt uit te komen. Rob S. zei dat hij het meende. Nou, bedankt dan Rob voor de beleefdheidsbetuigingen, heel aardig. Rob S. hoefde overigens geen wissel aangezien Merab een fan van hem is en daarom eiste dat Rob S. 90 minuten zou spelen. Nogmaals een bewijs dat Merab Zjordania geen verstand van voetbal heeft.
Vanwege de overvloedige regenval voorafgaand aan het voetbalduel waren de natuurgrasvelden van Unitas’30 afgelast. Daarom speelden we op een kunstgrasveld, één van de betere waarop we gespeeld hebben, al kregen in de loop van de wedstrijd opvallend veel mensen last van spierklachten. Frank G. belde op dat hij iets later zou komen. Hij was zijn portemonnee vergeten op weg naar Sletten-Leur. Ha, ha, ha, wat een geweldige grap. Die zullen ze daar nooit eerder gehoord hebben, het is net zoiets als Apendrecht.
Beide ploegen speelden vol op de aanval, met veel kansen over en weer tot gevolg. Na een minuut of 18 volgde de openingstreffer van de geelhemden. Binnen een minuut was het al weer gelijk. Na een mooie aanval op links werd Frank G. vrijgespeeld, die de bal van een meter of 20 in de linker bovenhoek schoot. Na 25 minuten maakte de tegenpartij de tweede. Daarop gingen we iets meer risico nemen. De Brabanders maakten goed gebruik van de geboden ruimte en scoorden voor rust nog twee keer via twee prima uitgespeelde counters.
Na de 4 – 1 gingen we gewoon door met aanvallend voetbal. Vijf minuten voor rust schoot Wilco na een uitstekende solo op de lat. Een paar minuten na rust toverde diezelfde Wilco opnieuw aan de rechterkant een prachtige individuele actie uit zijn voeten. Zijn voorzet werd ingeschoten door Luciën. Jammer genoeg antwoordde Unitas’30 6 snel via twee doelpunten. Nog eenmaal richtten we ons op. Halverwege de tweede helft schoot Frank G. van 20 meter links van het strafschopgebied een vrije trap binnen: 6 – 3.
Daarna was de pijp bij ons wel leeg en begonnen de ouden van dagen overal pijntjes te voelen. Arie heeft in geen half jaar meer een hele wedstrijd gespeeld. Daarom moest hij na ruim een uur naar de kant voor Johan. Deze eeuwige optimist meende net als vorige week dat hij fit was. Al na een paar minuten schoot het overal in zijn benen, waardoor hij op halve kracht de wedstrijd moest volmaken. Luciën kon echt niet meer verder vanwege een vervelende liesblessure, waarna Wim binnen de lijnen kwam. Wim deed echter een Duinhouwertje: binnen vijf minuten verliet hij het veld al weer, waardoor Arie noodgedwongen de slotfase mee moest doen, terwijl hij nauwelijks meer kon lopen. Ook Jan Willem kon niet meer voluit omdat hij last kreeg van zijn linkerhamstrings en rechterknie.
Toen we opeens gedurende een minuut of 7 een stevige regen- en hagelbui over ons heen kregen en iedereen doorweekt raakte, geloofden we het wel, waardoor de tegenstanders nog twee keer konden scoren. Daarna geloofden de mannen uit Etten-Leur het ook wel, waardoor Eric de 8 – 4 eindcijfers kon vastleggen.

Aanvallend hadden we het dus goed gedaan, verdedigend niet. Onze tegenstanders loofden ons evenwel met onze geweldige keeper. Ja, lekker makkelijk als je er net acht gemaakt hebt. Wat dat betreft was het niet het weekend van Frank L. Vandaag kon hij acht keer de bal uit het net halen, regende hij drijfnat en kreeg hij een stevige hagelbui te verduren. Zaterdagmiddag had hij staan kijken bij de voetbalwedstrijd van zijn zoon, waar hij stond te vernikkelen dankzij een ijskoude wind en een temperatuur van 5 ºC en waar hij eveneens door regenbuien geteisterd werd. Reden genoeg om Frank L. samen met Wilco uit te roepen tot speler van de week. We vermoedden echter dat Merab niet tevreden is met de ruime nederlaag en dat Gerrit volgende keer weer onder de lat staat. Toch bedankt dat je weer mee hebt willen doen, Frank. Zijn vader werd uitgeroepen tot supporter van de week.
Na afloop had Rob S. in kleedkamer 4 het hoogste woord. Het was overigens de eerste keer dat we in de gaten hadden dat hij er was, want tijdens de wedstrijd was onze Botox-man volkomen onzichtbaar. Desondanks beweerde Rob tot 5 keer toe dat hij een sprintduel gewonnen had. Niemand had dat gezien. We konden het ons überhaupt niet voorstellen want de laatste tien jaar wordt Rob er nog door Cor Brouwer uitgelopen. Een paar keer had een Unitas’30-speler met een blessure op de grond gelegen, waarschijnlijk bedoelde Rob dat hij toen die geblesseerde tegenstander te snel af was.

Eenmaal gedoucht en weer aangekleed doen enkelen van ons iets als de haren kammen of gel in het haar, iets wat uiteraard niet geldt voor de vele kale schedels. Rob S. haalde om zich op te tutten een hele toilettas tevoorschijn. Met zijn tandenborstel en tandpasta in de hand ging hij op zoek naar een spiegel, die helaas in de kleedkamer niet voor handen was.
We hadden weliswaar verloren, maar konden in ieder geval tevreden zijn met een eerlijke grensrechter en goede scheidsrechter. Alleen aan het achtste doelpunt was hands voorafgaan gegaan, iets waar de arbiter niet voor floot en waar enkelen van ons zich bijzonder druk over maakten. Kom op mannen, dat was één van de weinige fouten van de scheidsrechter, bovendien was de wedstrijd toen allang beslist. Hij was verder duidelijk beter dan wij.
We bleven nog geruime tijd hangen in de gezellige kantine en maakten een babbeltje met de sportieve Brabanders. Ze prezen ons met onze website en de vaak amusante en briljante verslagen. Leuk om te horen mannen, bedankt voor de lofuitingen. Wat overigens opviel aan de website van de afgelopen keer, is, dat geen foto van de speler van de week op de thuispagina te zien was. Webmaster Arie was kennelijk zo jaloers dat zijn zwager Wim speler van de week was, dat hij die berichtgeving niet op de thuispagina wenste te plaatsen.
Unitas’30 6 was duidelijk de sterkste opponent tot nu toe. Alleen een beetje flauw dat de spits van het eerste meedeed, nummer 9, Frans van Duuren – met u’s. De gezelligheid zelve, voor al uw feesten en partijen in te huren. We hadden veel moeite met de Jack de Gier van Etten-Leur. De glamourboy en mannelijke playmate scoorde maar liefst vier keer. Zouden jullie hem de volgende keer thuis kunnen laten mannen, dan krijgen we er tenminste niet zoveel tegen.

Opstelling: Frank L.; Marcel, Herman, Eric, Jan Willem; Wilco, Gerardo, Arie (68. Johan), Luciën (74. Wim (79. Arie)); Frank G. en Rob S.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.