Papendrecht 4 – Molenschot 3: 1 – 5

Papendrecht 4 – Molenschot 3:  1 – 5

Op zondag 14 april, naamdag van de heilige Lidwina van Schiedam, 439 jaar na de slag op de Mookerheide tussen het Spaanse leger en huurtroepen onder leiding van Lodewijk en Hendrik van Nassau die beiden sneuvelden, 119 jaar nadat Thomas Edison een demonstratie gaf met de kinetoscoop, een soort voorloper van de filmprojector, 98 jaar nadat de Duitsers het Nederlandse stoomschip Katwijk torpedeerden, geboortedag van de Nederlandse astronoom, wis- en natuurkundige Christiaan Huygens, sterfdag van Harry Touw, speelden we op veld 3 van het Slobbengors een cruciaal duel om de laatste plaats.

Molenschot telt zo’n 1500 inwoners. De benaming is afkomstig van molen. Het woord schot kan in dit verband op drie betekenissen slaan.

Een schot is een verhoogd stuk land in een moerassige omgeving. Schot kan ook betrekking hebben op een afdamming in het water, bijvoorbeeld ten behoeve van een molen. Ten slotte kan schot een omheind stuk grond betekenen. Bij opgravingen zijn stenen werktuigen van mensen uit de Tjongercultuur gevonden. Deze leefden zo’n 10.000 jaar voor Christus. Het dorp heeft 7 rijksmonumenten.

De wedstrijd van vorige week had zijn sporen nagelaten. “Zondag zal ik er niet bij zijn. Ik heb erg veel last van beide achillespezen en rust is even nodig. Groet Edwin.” “Ik ben er komende wedstrijd niet bij. Ik bekijk het even van week tot week, maar momenteel zit het er zeker niet in. Groet Rob S.” “Zoals de linkerkuit nu aanvoelt, kan ik absoluut niet spelen. Zet mij maar bij de kneuzen, ik laat het weten als er nog een wonder gebeurt! Gr Johan.” “Hallo Johan, dat is heel vervelend, zeker nu met het belangrijke duel om de laatste plaats in het vooruitzicht. Ik laat je gewoon buiten de opstelling en dan zien we wel of een invalbeurt nodig is, mocht het gaan natuurlijk. Tot zondag. Groeten, Jan Willem.” “JWDM, ik ben d’r bij, echter kuit is nog drama, rot zondag! Johan.”
“Hoi, donderdagavond ga ik sporten, dan laat ik weten hoe de vlag er definitief voor staat. Op dit moment voelt het OK, maar ben nog niet in sportieve actie geweest. Groet, Arie.” JWDM: “Arie is twijfelachtig. Mogelijk gaat hij voor de Messi-rol: als wissel beginnen en als het er echt hopeloos uit begint te zien invallen en voor de ommekeer zorgen.” “Hoi, ben er zondag bij, fysiek lijkt alles in orde. En gezien de vergelijking met Messi, mentaal ook. Groet, Arie.” Arie had het gelijk hoog in de bol. Hij kwam aan de late kant en pompte de zachte ballen niet op; een veeg teken en het zou niet meer goed komen.
Wel meer mensen waren aan de late kant. Ze hadden als excuus de afgesloten Slobbengorsbrug en klaagden dat dat niet aangekondigd was in de mails en op de website. Ja hallo, zeg. Het was al maanden aangekondigd op borden, maar ja, op verkeersborden langs de weg wordt net zo goed gelet als op tegenstanders in het veld: niet dus.

Frank is normaalgesproken niet vooruit te branden maar vorige week liep hij in drie kwartier meer dan Johan en Arie bij elkaar. Dat was bijzonder verdacht. Het wekte dan ook geen verbazing dat tijdens de rechtzaak tegen de Spaanse dopingarts Fuentes ook Zondag 4 aan bod kwam in de persoon van G. Dell’A. Al eerder was bekend geworden dat de Italiaanse Nederlander klant was van de Italiaanse dokter Ferrari.
Na alle berichten kon de Oostenrijkse dopingverstrekker Stephan Matschiner zijn mond niet langer houder. “G. Dell’A. is de spin in het web. Hij is de man die de contacten onderhoudt met dopingartsen en dopingleveranciers. Het is aan hem te danken dat Lance Armstrong 7 keer de Tour kon winnen. Bloeddoping, EPO, cortisonen, anabole steroïden, genetische manipulatie, Viagra, Dell’A. is van alle markten thuis. Regelmatig test hij nieuwe producten uit door ze stiekem bij zijn ploeggenoten in de thee te stoppen. Waarschijnlijk was vorige zondag Frank G. aan de beurt.” Ondanks de dopingbiecht van velen wil Dell’A. daar geen lettergreep over zeggen. “De vorige keer dat ik daar op inging, stond dat een dag later in alle kranten. Nu praat ik alleen over het voetballen. Je mag alles vragen, maar ik zeg niks. Ik geef echt geen commentaar. Ik blijf zwijgen over dat onderwerp. Ik snap dat de fans alles willen weten, maar ik ben verplicht tot niets. En ik hoop dat jullie respecteren dat ik daarover niets wil zeggen. Ik ga het nog wel een keer afleggen. Zullen we dat afspreken? Ik ga daar geen datum op plakken nu. Maar ik ga het wel een keer vertellen.” Voor deze zondag had hij kennelijk slaapmiddelen in de thee gedaan en voor zichzelf en Rob U. een dubbele portie.

Onze doelman was vooraf optimistisch: “2W’s: warm en winnen.” Het was al weer een hele tijd geleden dat we moesten voetballen bij warm weer. Kennelijk had dit bij de velen tot een zekere loomheid geleid want de meesten waren niet vooruit te branden. Individueel waren we misschien stuk voor stuk beter dan de Molenschotters, maar waar zij als een hecht team opereerden en de ondubbelzinnige intentie tentoonspreidden om van de laatste plaats af te komen, hing het bij ons als los zand aan elkaar en sloften wij over het veld.
Het eerste uur ging het af en toe nog wel. We kregen veel ruimte, iets waar meestal geen sprake van is. We hadden dan ook geen idee hoe daarmee om te gaan. We hadden het meeste balbezit, maar deden daar veelal niets goeds mee. Als de bal direct gegeven moest worden, wachtten we te lang. En als we moesten wachten, rosten we de bal blind weg. Als we over dienden te spelen, gingen we voor eigen succes met balverlies tot gevolg, en als we voor eigen succes moesten gaan, gaven we de bal af, kennelijk bang voor de verantwoordelijkheid. Vooral Arie had er een handje van. Zeker vier keer had hij een flinke kans, maar hij presteerde het telkens de bal snel af te schuiven naar een ander. Weg kans. En als we in kansrijke positie dan toch eens een poging waagden, leek het meestal nergens op. Alleen de schoten van Herman straalden overtuiging uit, maar het stukje geluk ontbrak helaas steeds, waardoor zijn doelpogingen geen doel troffen. Na een mooie aanval dook Wilco alleen voor de Brabantse doelverdediger op, maar Wilco schoof de bal naast de voor ons verkeerde kant van de rechterpaal.
Waar wij een hele reeks aan mogelijkheden hadden, kregen de Molenschotters er in de eerste helft één. Zij gaven ons een lesje in afronden, waardoor we met 0 – 1 gingen rusten.

Het laatste half uur was werkelijk om janken. Toch beweerden sommigen na afloop moe te zijn. Meer dan waarschijnlijk had dat te maken met drukke werk- en/of privéomstandigheden, maar zeker niet met ons tempo en afgelegde afstand die aanmerkelijk lager lagen dan tijdens een ochtendje koopzondag. Al kan anderhalf uur achter je wederhelft aanslenteren, winkel in, winkel uit, ook flink vermoeiend zijn.
Na de 0 – 2 hadden de meesten van ons er ogenschijnlijk niet veel zin meer in. Arie in elk geval niet, want toen hij zijn gezin en schoonvader zag aankomen, ging hij direct het veld uit. Op zich te begrijpen want zich met zijn familie bezighouden was ongetwijfeld een stuk leuker dan voetballen met ons. De Molenschotters hadden er wel veel zin in. Zonder enige moeite prikten de tegenstanders er nog drie bij.

Het is al vaak genoeg gezegd dat als Rob U. op een positie gezet wordt die hem niet bevalt, hij nog opzichtiger verzaakt dan normaal. Deze keer demonstreerde hij tijdens de tweede helft de overtreffende trap hiervan toen hij moest vlaggen. Ondanks ons looprektempo liep hij geen moment op gelijke hoogte met de laatste linie en vlaggen voor buitenspel vond hij te veel moeite.
Ondanks dat Rob U. jaren in de hoofdklasse gespeeld heeft, gaf hij er blijk van de buitenspelregel niet te kennen. Dus hierbij speciaal voor Rob U. de uitleg hiervan. Een speler staat in buitenspelpositie als hij zich dichter bij de doellijn van de tegenstander bevindt dan de bal en de voorlaatste tegenstander (inclusief de doelman). Als de bal na een vrije trap of tijdens een lopende aanval op de helft van de verdedigende partij door een voetballer van de aanvallende partij voorwaarts geplaatst wordt naar een teamgenoot die op het moment van spelen voor de bal staat en tussen die aanvaller en de doellijn staat maximaal 1 speler van de verdedigende partij – meestal is dat de doelman, maar het kan ook een verdediger zijn zoals bij de vierde tegentreffer het geval was – dan is sprake van buitenspel en wordt van de grensrechter verwacht dat hij zijn vlag omhoog steekt. Rob U. deed dat niet. Zijn commentaar achteraf: “Het stond toch al 0 – 3 en ik had geen zin om te vlaggen.” Net als hij op het veld geen zin heeft om te voetballen. Na afloop werd collectief besloten dat Rob U. pas weer mee mag doen, als hij de buitenspelregels onder de knie heeft. Hopelijk duurt dat nog wel even.
Het is natuurlijk ook zo dat een arbiter fouten van zijn assistenten kan corrigeren en gewoon zelf kan fluiten. Wim vroeg zich later af of dit niet gebeurde vanwege het “gedoe” rond onze vaste clubscheidsrechter de laatste weken. Reden genoeg om de heer Bosselaar maar gauw te benoemen tot Man van de Week. Hopelijk stemt hem dat wat milder. Overigens was hij gewoon veruit de beste Papendrechter op het veld. Om die reden is hij sowieso al Man van de Week.
Frank G. was onze beste speler en hij was het dan ook die vlak voor tijd met links de eretreffer produceerde na een pass van Wim, de Assist van de Week. Eindstand: 1 – 5. Gerrit is Supporter, Herman Grensrechter van de Week.

De sportkaternen van de kranten stonden de volgende dag bol van de gebeurtenissen van zondag. Zo zagen we koppen als: “SCHANDALIG”, “We hebben het met elkaar af laten weten”, “Zondag 4 valt uit elkaar”, “Veldhuis woedend over geschutter van Zondag 4” en “Veldhuis hekelt amateurisme en gemakzucht na puntenverlies” We lazen: “Trainer/coach Veldhuis was genadeloos in de beoordeling van zijn eigen collectief. ‘Als je op die manier tegentreffers incasseert, dan moet je verder je mond houden,’ fulmineerde Veldhuis. ‘Zoals dat gebeurde: schandalig! Loop maar door en schiet hem maar binnen. Ik heb in de rust nog gezegd: jullie spelen met vuur. Ik ben echt diep teleurgesteld in mijn spelers.’ Ondanks zijn woedende blik leek de trainer/coach na afloop zijn tanden stuk te bijten om niet gewoon man en paard te noemen. Maar het is een publiek geheim dat de top stevig baalt van het feit dat de spelers niet in de rij staan om hun contract open te breken. Veel spelers worden in verband gebracht met transfers naar grote competities. ‘Dat zou van invloed kunnen zijn,’ reageerde Veldhuis op de laatste constatering. ‘Wat doet dat met je en hoe ga je daar mee om? Er zijn er die op cruciale momenten niet zichzelf zijn. Die niet brengen wat ze kunnen. We hebben het hier laten liggen en dat doet pijn genoeg,’ verzuchtte Veldhuis.”
Columnist Willem van H. schreef: “Als ik naar Herman W. zit te kijken zoals gisteren tegen Molenschot 3, dan krijg ik bijna medelijden met zo’n gast. Je zult maar routinier zijn, alles geven om het te kunnen belopen, maar om je heen zie je een stel domoren verzaken. Verschrikkelijk moet dat zijn. In zijn plaats denk ik dat ik een jongen als De Man een schop had willen geven en ik denk dat de aanvoerder dat ook had gewild. Heel soms gaat voetbal me tegenstaan en dat had ik gisteren bij Zondag 4. Hoeveel spelers voelen zich nog verantwoordelijk voor hun team, vraag ik me wel eens af. Als je speelt om geen laatste te worden, dan geef je toch alles? Dan kom je afspraken toch na? Dan ga je toch door het vuur voor wat supporters van je verlangen? Ik zie die gedrevenheid totaal niet. Aan dat aspect stoor ik me nog het meest. Voor gedrevenheid hoef je overigens geen speciale kwaliteiten aan te boren. Gedrevenheid opbrengen voor je club en je supporters is gewoon een kwestie van fatsoen. Je dóet het gewoon.”

Na afloop in de kantine keken we gespannen naar de marathon van Rotterdam. We hadden gehoopt dat Kenneth het in de Maasstad beter zou doen dan wij op het veld, maar helaas speelde zijn achillespeesblessure weer op, waardoor hij een hoge klassering kon vergeten.
Door de oververdiende uitslag heeft Molenschot 3 de laatste plaats verlaten en komt die voor ons akelig dichtbij. Het wordt met angst en beven uitzien naar de komende duels waarin we echt sterke ploegen ontmoeten die ons tijdens de heenronde volledig zoek speelden. Als we dan net zo acteren als vandaag, worden dat dubbele cijfers en gaan we over de 100 tegentreffers. Dat Frank de laatste weken voortdurend de beste veldspeler is, iets wat tijdens het bijna 30-jarige bestaan van ons team nog nooit voorgekomen is, zegt meer dan voldoende over het gebrek aan niveau bij de rest. Hopelijk weten we ons nog op te hijsen, anders gaan we het seizoen op een wel heel droevige wijze afsluiten.

2 Antwoorden op “Papendrecht 4 – Molenschot 3: 1 – 5”

  1. mr. D. Advocaat schreef:

    Geachte JWDM,

    Namens mijn cliënt, de heer G, Dell’A te M. wil ik u graag wijzen op het volgende:

    Uw wekelijkse stukjes proza met betrekking tot een door u, naar ik heb vernomen, meestal naast de lijnen, gadegeslagen voetbalwedstrijdje van een aantal op leeftijd verkerende mannen, gaan nu echt veel en veel te ver. Termen als Matchfixing, dubbele boekhouding en de naam van mijn cliënt in verband gebracht met dr. Ferrari, hebben mij doen besluiten in te grijpen. Mijn cliënt heeft getracht dit bericht tegen te houden, daar hij vreest voor zijn basisplaats na een reactie mijnerzijds, echter zonder succes.

    Ik wil u in dit kader met klem wijzen op artikel 262 lid 1 van het Wetboek van Strafrecht: “Hij die het misdrijf van smaad of smaadschrift pleegt, wetende dat het te last gelegde feit in strijd met de waarheid is, wordt, als schuldig aan laster, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie.”.

    Ik eis dan ook dat u per direct stopt met uw lastercampagne. Vanaf nu verwacht ik enkel positief geformuleerde stukjes in relatie tot mijn cliënt. Enige overdrijving van zijn kunsten op het voetbalveld zouden uiteraard ook tot de mogelijkheden behoren. Indien u persisteert in uw berichtgeving rest mij niets anders dan een stap richting de rechter. Daar zal ik alsdan vorderen dat u wordt overgeplaatst naar de redactie van de PKC-weekbrief, teneinde enige kennis op te doen in het op een positieve wijze stimuleren van teamgenoten. Ik vertrouw er echter op dat het zover niet hoeft te komen en wens u voor de komende wedstrijden veel positieve inspiratie op!

    Hoogachtend mr. D. Advocaat

  2. Johan Derksen schreef:

    Ik ben totaal niet onder de indruk van de heer Advocaat die vooral bekend staat om zijn buitensporige declaraties en zijn voormalige relatie met Eva Jinek. En Dell A is gewoon een hele matige voetballer die de schoenveters van Piet van der Linden en Kees den Boef nog niet mocht vastmaken. Laat hij zich eens druk maken om zijn balbehandeling in plaats van zijn imago.