Papendrecht 4 – Rijen 9: 3 – 3

Papendrecht 4 – Rijen 9:  3 – 3

Op zondag 5 mei, naamdag van de heilige Godehart, 187e geboortedag van de Spaanse gravin Eugénie de Montijo, laatste keizerin der Fransen, 1702e sterfdag van de Romeinse keizer Galerius, 431e sterfdag van gravin Charlotte de Bourbon, echtgenote van Willem van Oranje, 292e sterfdag van de Franse keizer en generaal Napoleon Bonaparte, de Internationale Dag van de Lach, een dag na de Internationale Dag van het Naakt-Tuinieren, speelden we op onze thuishaven de laatste competitiewedstrijd van het seizoen 2012/2013 tegen Rijen 9, de nummer 5 uit de stand.

De laatste weken gaat het uitstekend met de prestaties, maar dit heeft tot een golf aan blessures geleid.

Opnieuw moesten alle zeilen bijgezet worden om een elftal op de been te krijgen.
Jan Willem: “Voor Arie, Kenneth en mij is het eigenlijk al wel einde seizoen. Ik kom wel en hoop als het enigszins meezit als noodinvaller te kunnen functioneren. Het zal dan vermoedelijk net zoiets worden als Frank G. tegen Emma. Frank G. is ook nog geblesseerd, maar hij heeft gezegd dat hij gewoon komt. Hij hoopt weer in te kunnen vallen en het dan net iets langer vol te houden dan vorige zondag.” “Ga het weer proberen, vrijdagmiddag nog fysio, ben benieuwd, tot zondag!!! Frank.” Kenneth: “Hoi JW en andere giganten, proficiat met jullie tweede overwinning op rij. Denk dat ik mijn basisplaats kwijt ben. Zal met de aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid als toeschouwer komen opdraven maar met voetbaltas Deo Volente…. Groet, Kessi.” “Hallo Kenneth, we verwachten dat je in de zomerstop hard aan je fysieke gesteldheid gaat werken. Eind augustus mag je proef komen draaien in een poging je plaats in het team te heroveren. Groeten, Jan Willem.” “Hoi, ben zondag aanwezig en neem mijn tenue mee. Zelf wil ik liever niet spelen, in uiterste nood als noodinvaller maar bij voorkeur niet. Groeten, Arie.”
Kortom: Kenneth heeft te veel last van zijn achillespees om te kunnen spelen. Patrick heeft geen last meer van zijn kuit, maar heeft nu een zere rug, waardoor hij niet mee kon doen. Arie en Frank hebben allebei een hamstringblessure. Lekker stelletje die aanvallers van ons. Geen wonder dat we de minst scorende ploeg van de competitie zijn.

“Vorige zondag was het krapjes, dat zal begin mei niet anders zijn. Daarom geldt: kun je niet of wil je wissel, geef dit dan a.u.b. zo snel mogelijk door. Tip: dus als je al tijden van tevoren weet dat je niet de hele wedstrijd mee kan spelen, maar bijvoorbeeld, ik zeg maar wat, in de rust weg moet, zou je dat dan ruim op tijd door kunnen geven en niet pas op zaterdagavond laat, op een moment dat ik niet meer naar mijn mail kijk? Groeten, Jan Willem.” Rob U.: “Ben bang dat dat laatste zinnetje op mij slaat, maar kan je verzekeren dat dat echt op het laatste moment was. Trouwens, denk zelfs dat ik dit jaar gewoon de meeste keren aanwezig was… 🙂 In ieder geval gefeliciteerd met de prachtige overwinning… Ben blij dat ik de eerste helft daar een positieve bijdrage aan mocht leveren….” Op maandagavond schreef Marcel: “Hallo, ga op vakantie van 5 tot en met 7 mei. Uiteraard wens ik niet geblesseerd te raken, maar gezien het aantal net niet/wel fitte spelers ben ik erbij zondag. Aangezien de familie Knip pas om 14.30 uur vanaf Rotterdam gaat vliegen, kan ik de 1e helft gewoon meedoen. Tijd zat volgens mij, daarna moet ik wel direct weg. Groeten, Marcel.” Kijk, zo kan het ook.
“Ik ben bang dat ik ook in de kneuzenhoek terecht ga komen. Ik heb gewacht en het even aan gekeken maar de achillespees blijft pijnlijk. Ik ben er wel gewoon, maar zo zijn jullie op de hoogte van mijn status. Gr Edwin.” “Hallo Edwin, bedankt voor het tijdig doorgeven. Je bent in principe toch aan de beurt, dus ik laat je wel als wissel beginnen. Dan moet je je langs de kant maar even testen en aangeven of je er de tweede helft gewoon in kan. Tot zondag. Groeten, Jan Willem.” Edwin: “Dat lijkt me goed plan.” “JWDM, Tis nog niet goed met m’n schouder. Ik ben erbij maar kan nog niet beloven dat ik kan spelen . Gr Johan.” “Niks mee te maken”, zei de teammanager tegen Johan, “niet aanstellen, gewoon in de basis starten.” Brave Johan deed het nog gewoon ook en speelde zonder morren de eerste helft mee. Wat een harde.

Het was Bevrijdingsdag en dus groot feest op het Slobbengors. In alle vroegte werd het startschot gegeven voor alle Nederlandse Bevrijdingsfestivals. Ook dit jaar ging een beroemde artiest per helikopter een aantal festivals af. Dit keer was dat Aart van T., de Ambassadeur van Zondag 4, die de dag begon met een aubade voor Zondag 4. Onder het motto “Samen voor Zondag 4” vond onder massale belangstelling een groot meezingfeest plaats.
Daarna werd de vrijmarkt geopend. Het was schuifelen langs alle stands en attracties. Wim verkocht Zondag-4-memorabilia als toiletsets, mokken, pennen, kookboeken, WC-papier, keukenrollen, glazen, spiegels, puzzels, geschenkdozen, sjoelbakken, sigarenbandjes, kauwgomplaatjes en zelfs doodskisten. Wie net zo’n strak uiterlijk wenst te krijgen als de helden van Zondag 4, kon bij Rob S. terecht voor Zondag-4-Botox. Marcel verkocht Zondag-4-kunstbloemen.
Drukbezochte attracties waren de Kop-van-Glimmerveen, Keizertje prik, JWDM-happen, het Rad van Landstra, Duinsteken en de Zondag-4-botsauto’s. De mysterieuze waarzegster Lisette voorspelde de toekomst met hulpmiddelen als de sterren, tarotkaarten, een kristallen bol, theebladeren, koffiedik, ingewanden, orakelbotten, teerlingen, vuur, water en weggeworpen zout. Maar je kon ook bij haar terecht voor numerologie, scapulomantie, plastromantie, taoïstische symboliek, handlezen, horoscopen en amuletten. Je kon je verder laten schminken als een Zondag-4-speler. Heel populair was het gooien van rotte tomaten en eieren naar Rob U. De langste rijen stonden echter voor zoenen met Ramon. Voor 5 euro kon je je een halve minuut laten verwennen. Alle opbrengsten gingen naar het goede doel, namelijk Zondag 4.
Een groot succes was het Zondag-4-concert uitgevoerd door de Zondag-4-muziekkapel onder leiding van de heer Veldhuis sr. De dag werd traditioneel afgesloten met de vaartocht over de rivier van de rood-zwarte Zondag-4-boot die al toeterend begeleid werd door massa’s bootjes. Hele hordes fans stonden langs de kant enthousiast naar onze helden te zwaaien.

Tussen de bedrijven door moest er ook nog gewoon gevoetbald worden. Kennelijk waren we bevangen door de warmte, want het aanvangstempo lag bedroevend laag. We namen wel het initiatief en hadden meer balbezit. Gaandeweg kwamen dan uiteindelijk toch de kansen, maar in tegenstelling tot de laatste twee weken hadden we er veel nodig, voordat de bal tussen de palen lag. Net als vorige week nam Herman links van het midden op 40 meter van het doel een vrije trap snel en slim en legde hij breed op Ramon. Ramon verzond naar rechts een dieptepass op Wilco. Bij de achterlijn legde Wilco terug op Johan die de bal strak voortrok op Rob S. die op fraaie wijze met buitenkant rechts de bal tegen het net tikte: 1 – 0.
We hadden een duidelijk overwicht en het leek een goed moment om extra aan te zetten en door te drukken. Dat deden we echter niet. Het merendeel van onze spelers leek te denken dat de buit al binnen was. Begrippen als nonchalance, slordig, onachtzaam, gemakzucht, slap, onverschillig, laks, onoplettend en achteloos voerden de boventoon. Bovendien leken verdedigen en werken vieze woorden. Daarom gingen we rusten met een 1 – 2 achterstand.
Na de rust kwamen we met hernieuwde energie uit de kleedkamer. De meeste supporters zaten nog in de kantine toen de 2 – 2 op de borden geschoten werd. Een nieuwe voorsprong leek in de maak, maar helaas werd wederom vergeten te verdedigen, waardoor het de gasten uit Rijen waren die op voorsprong kwamen.

Na de 2 – 3 waren we volledig de weg kwijt. Een minuut of 20 leek het helemaal nergens op. Ons “aanvalsspel” bestond voornamelijk uit het versturen van nutteloze diepe ballen de drukte in, waardoor de Rijenaren gemakkelijk overeind bleven, tot groot ongenoegen van de Papendrecht-fans. Normaal zijn ze al kritisch, maar deze ochtend was het wel heel erg. Het kwam waarschijnlijk doordat de Papendrechtse Waldorf en Statler op hun gemak onderuit op een bankje zaten.
Na onze tweede treffer hadden we geen fatsoenlijke aanval meer weten op te zetten. Het was duidelijk dat we alleen gered konden worden door een bevlieging. Die kwam van Frank die vanaf ruim 35 meter opeens een Arie-Haan-pegel op het Rijen-doel afvuurde met als resultaat een deuk in de lat. Onze snelle spits had gelukkig goed opgelet en wist in de rebound de bal op bijzonder knappe wijze over de Rijen-keeper in de verre hoek te koppen: 3 – 3.
Plotseling kregen we de geest en de overwinningstreffer hing in de lucht. Die had moeten vallen toen na een scherpe voorzet vanaf links Wilco de bal maar in het lege doel hoefde te lopen. Hij liet de bal echter aan zich voorbijgaan. Zondag 4 en kansen missen voor open doel, het was een terugkerend thema in het seizoen 2012/2013. Niet veel later had Wilco zijn misser goed kunnen maken toen hij op een paar meter van het doel oog in oog kwam te staan met de Rijen-doelman. Het was helaas niet de dag van Wilco. Deze keer raakte hij de bal wel, maar lepelde hij de blauw-witte knikker over de lat. Het was meteen de laatste mogelijkheid van de dag waardoor het duel op 3 – 3 eindigde. Dat was lichtelijk teleurstellend aangezien de zege voor het grijpen was. Maar aan de andere kant was het lang geleden, dat we nog eens uit drie achtereenvolgende partijen 7 punten hadden gehaald.

Arie was als enige vandaag foutloos en werd daarom uitgeroepen tot Man van de Week. Frank is Invaller, Jan Willem Grensrechter en Peter Bosselaar Scheidsrechter van de Week. Patrick is Supporter van de Week. Net toen hij aankwam fietsen, floot onze arbiter voor de laatste maal.
In de kantine ging het voornamelijk over verkeersbonnen. De Brabanders in onze equipe hadden deze ochtend zo’n zin om te gaan voetballen dat ze met flinke snelheid over de A16 gereden hadden, met geflits tot gevolg. Rob U. vertelde dat hij een maandelijks budget voor verkeersboetes heeft van 400 euro en dat hij die grens deze maand al overschreden heeft vanwege voortbewegen met te hoge snelheid. En dat voor iemand die op het veld alle langzaamheidsrecords gebroken heeft. Merkwaardig. Rob zei dat de boetes komen doordat hij zo stom doet op de weg. Net als op het veld dus. Hij vertelde verder dat hij doordeweeks grote afstanden aflegt. Op zondag geldt het tegenovergestelde. Profs gebruiken vaak stappentellers voor het registreren van hun afgelegde afstand in kilometers. Voor Rob geldt dat in meters. Rob U. zei tot slot dat hij niet begrijpt, waarom wij zo dom gaan doen als we achterkomen. Daar zit wel wat in, maar waarom kan jij dat als ex-hoofdklassespeler dan niet corrigeren als je dat ziet, Rob? Sterker nog: waarom doe je daar zelf een paar flinke scheppen bovenop?

Zoals het er nu voorstaat, gaat iedereen door en gaan we over een aantal maanden met zijn allen aan een nieuw voetbalseizoen beginnen. Nu al is bekend dat dat niet voor alle teams geldt. Zo is het maar de vraag of Zondag 6 volgend jaar nog bestaat. Wij boden aan Rob U. af te staan. “Strikkie erom en klaar”, zei Gerardo. “Jullie mogen hem zo hebben. We willen zelfs geld toegeven.” Maar zelfs op het laatste bod werd niet ingegaan. De spelers van Zondag 6 stoppen liever dan met Rob U. te moeten spelen.
De dochter van Rob U. kwam langs om zijn auto te lenen. Toen we haar vroegen waarom ze nooit meer komt kijken, antwoordde ze: “Hij staat toch alleen maar stil in het zonnetje.” Die heeft er ontegenzeggelijk veel verstand van. Tegen kwart over 2 verlieten we de kantine en zat de laatste voetbaldag van het seizoen 2012/2013 erop.

 

Eén antwoord op “Papendrecht 4 – Rijen 9: 3 – 3”

  1. Rene van der Gijp schreef:

    Robbie Uitermarkt moet je gewoon lekker laten ballen joh. Maakt dat nu uit man. Is toch lekker in het zonnetje op zondag, ja toch hahahahahahaha. Je denkt toch zeker niet dat Uitermarktje zich gek laat maken, voor een potje voetbal, nee toch. Lekker in het zonnetje en dan naar Petraatje terug, is toch mooi man.