Papendrecht 4 – Unitas’30 6: 3 – 5

Op zondag 4 september 2011, de Roodharigendag, tijdens de Wereldhavendagen en tijdens het eerste weekend van de Week van het Schrijven, twee dagen voor Duurzame Dinsdag, stond ons de eerste competitiewedstrijd van het seizoen te wachten.
Eerst nog wat reacties op het vastleggen van Ramon Lafour. “Ik ben helemaal niet onder de indruk van de voetballer Ramon Lafour. Als je een keer toevallig een bal naar een speler in hetzelfde shirt hebt gespeeld, ben je tegenwoordig een briljante speler. Ik word er niet goed van. Laat die Lafour eerst eens een tijdje de veters vastmaken van Glimmerveen, dan mag hij daarna misschien 5 minuten meehobbelen. Johan Derksen.” “From: Adviesburo Alles in Balans. Als Ramon het kan opbrengen om volgend jaar in dienst van mij te spelen (ik wil niet al te veel verklappen, maar ik zinspeel op een spectaculair seizoen van ondergetekende dat meer dan 30 minuten per thuiswedstrijd duurt) dan is hij wat mij betreft van harte welkom. Trouwens, ook als hij niet in dienst van mij wil spelen lijkt hij mij een meer dan welkome versterking voor ons team. Kortom, ik ben helemaal voor. Groeten, Louis.” “Ach laten we maar snel toehappen voordat hij net als zijn broeders weer kiest voor een avontuur in Grozny of bij Dnjeprpropetrowsk. Het lijkt me wel dat hij zich eerst in het elftal moet spelen, zeker nu ik weer ga voor het starten met een basiselftal. Een conclusie zal zijn dat hij zich dan moet richten op een plek ergens aan de zijkanten omdat het centrale middelpunt natuurlijk wordt gevormd door het duo Keis en Duin. Is een onvoorwaardelijke keuze. Kortom; wat mij betreft is Lafour welkom! Gr., Edwin.” Vreemd dat Edwin gaat voor het starten met een basiselftal, aangezien hij zelf in dat geval nauwelijks aan voetballen zal toekomen.
“Ramon is van harte welkom!! Groeten, Arie. Weten we ook gelijk wie de volgende speler van het jaar zal zijn…….” “Ik heb mijn twijfels. Heeft niets met Ramon te maken, maar met onze slechte ervaring met een andere oud-eerste-elftalspeler. Daar zijn we bepaald niet sterker van geworden. Jan-Willem weet wel over wie ik het dan heb! Maar goed: de één (Ramon) is de ander (???) natuurlijk niet. Laten we het maar doen zou ik dus zeggen. Wim.” “Van Rob van den Sigtenhorst. Onderwerp: Nieuwe speler?  MOI!!!!!!!!!!! Komende zomermaanden zit ik aan het infuus en een zware trainingsstage om fitter dan ooit terug te komen!! Groet, Dries Roelvink.” Met name die laatste zin is van zichzelf al dusdanig lachwekkend, dat een leuke opmerking erover gewoon onmogelijk is. Dat bleek wel uit het volgende bericht van hem: “Hi all, gisteren getraind en inderdaad door m’n knietje gegaan dus voorlopig nog geen doelpuntenacties van moi.” Doelpuntenacties van jou, Rob, meervoud dus, niet overdrijven a.u.b. Per seizoen kom je hooguit 1 keer in de buurt van het doel en dat is uitsluitend na afloop van de wedstrijd. Later nog meer reacties.

Alleen Herman, Rob S., Louis en Frank hadden afgeschreven, waardoor we op papier heel wat mensen zouden hebben. Iets wat een paar dagen voor de match per mail aangegeven werd. Is ook wel nodig, want de meesten van ons zijn nu eenmaal oud en gammel. Eigenlijk is niemand echt meer fit. Daarom vallen vrijwel elke voetbalpartij één of meerdere mensen geblesseerd uit. Vorig seizoen speelden we 25 wedstrijden en niet één keer eindigden we met fitte reservespelers langs de kant. We hebben daarom wissels nodig en als het even kan redelijk wat. Je zou denken dat iedereen dat zo langzamerhand wel zou weten. Niet dus. Want bij de aftrap bleken we toch weer te krap in de spelers te zitten, omdat Patrick en Rob U. niet waren op komen dagen.
Begin september mailde Patrick: “Gezien het grote animo en het feit dat het een lang en zwaar seizoen wordt, is het voor mij geen probleem om zondag niet opgesteld te worden. Ik kom wel kijken mocht je onverhoopt toch te kort komen aan scorend vermogen, kan ik alsnog invallen.” Daarop werd als volgt geantwoord: “Dat is prima. Ik zou je wel willen vragen gewoon te komen en je spullen mee te nemen, want we hebben op dit ogenblik op papier wel veel belangstellenden, daar zitten echter wel enkele kneuzen tussen. Zo kan Arie gezien de staat van zijn liezen hooguit een halfje meedoen, is het de vraag hoe lang Luciën het volhoudt met zijn hamstringsblessure en kan Wim vanwege lichte blessures waarschijnlijk de 90 minuten niet volmaken. Tot zondag.” Wijze woorden. Voor Luciën zouden de 90 minuten weliswaar geen probleem blijken te zijn, voor Arie en Wim was dat wel anders. Wim zou echter, ondanks lichamelijke klachten waaronder een zware verkoudheid, de volle anderhalf uur moeten blijven staan omdat we geen wissels meer hadden. Echter: helaas geen Patrick. Maar goed, hij had in tegenstelling tot Rob U. tenminste iets van zich laten horen.
Even voor de oenen onder ons – lees: ir. Rob U. Ons team bestaat uit 19 mannen. Vier afmeldingen, blijft over: 15 man. Een voetbalploeg bestaat uit een doelman en tien veldspelers, in totaal 11 mensen. Wij werken met reservebeurten, dus: eerste helft 4 wissels, tweede helft vier wissels, in totaal 8. Dat betekent uiteraard niet dat de hele wedstrijd 8 wissels langs de kant staan, de reden die Rob U. opgaf aan Kenneth, toen Kenneth hem in de rust thuis opbelde om te vragen waarom hij niet gekomen was. Dan ben je toch wel een ongelofelijke oelewapper, lijkt ons. Rob U. is daarmee gelijk genomineerd voor de oliedomste actie van het seizoen. Verder beweerde Rob zich afgemeld te hebben. Zeker bij de C1000, bij Petra of bij de portier van zijn werk toen hij naar huis ging, maar niet bij iemand van ons. Of had Rob het over uitloggen. Waar maak je je druk om, zou je zeggen. Op het veld maakt Rob al jaren een afgemelde indruk. Thuisblijven geldt overigens niet als wisselbeurt.

De wedstrijd was nog geen 60 tellen oud, of we stonden al met 0 – 1 achter. Vier mensen van ons wisten niet, dat als de bal op een paar meter van onze doellijn ligt, je de bal dan weg moet roeien en niet naar elkaar moet gaan staan kijken. De tegenstanders konden daarom ongestoord de bal richting ons doel knallen. Bij poging vijf was het raak. Een paar minuten later was het weer gelijk. Wim stuurde Arie op rechts diep en zijn voorzet werd door Kenneth ingetikt. Je zou denken dat we gewaarschuwd waren door de snelle voorsprong van de mannen uit Etten-Leur, maar niet dus. Een halve minuut na de aftrap stonden we weer achter. Na een vrije schop vanaf de rechterkant stonden twee geelhemden volkomen vrij in het centrum. Gerrit kwam goedig zijn goal uit en riep nog “los”, maar de Brabantse spits had daar geen boodschap aan en kopte de bal rustig over Gerrit in het doel. Niet veel later volgde de derde tegentreffer.
Pas toen gingen we beter voetballen. Na een mooie hoekschop van Luciën kopte Wilco net over. Arie kreeg vervolgens twee niet te missen kansen. Eerst werd hij door Kenneth volledig vrij voor de Brabantse doelman gezet, niet veel later stond Arie op twee meter voor een leeg doel. Waarom hij vervolgens op de grasmat ging liggen in plaats van tegen de bal te trappen, is volledig onduidelijk. Ruststand: 1 – 3. Commentaar overbodig. Het is wel duidelijk dat Arie er in de rust uit moest. Ramon kwam in zijn plaats en onmiddellijk werden we wel echt gevaarlijk. Kenneth werd door Luciën op links weggestuurd. Zijn voorzet werd op onnavolgbare wijze door Wilco in het doel gewerkt. Een actie waar Arie nog een punt aan kan zuigen. Na een uur werd het zelfs gelijk, toen Ramon na een mooie individuele actie de bal in de rechter benedenhoek knalde. Net op het moment dat de tegenpartij knock-out leek en we wilden doordrukken, moest Wilco met een kuitblessure naar de kant en kwam Arie het veld weer in. Vandaar dat het binnen de minuut 3 – 4 werd, niet veel later gevolgd door de 3 – 5. Daarna probeerden we het wel, maar het wilde niet erg meer, mede doordat enkelen eigenlijk niet meer verder konden, maar er niet uit konden vanwege het eerder gememoreerde gebrek aan wissels.

Wat vandaag opviel, is, dat onze bikkel Marcel, die normaalgesproken niet omver te krijgen is, vandaag voortdurend op het gras ging zitten in de hoop dat Debby, de supporter van de week, dan het veld in zou stappen om hem te verzorgen. Dat deed ze overigens niet. Heel verstandig.
Vandaag opnieuw twee spelers van de week, namelijk Johan en Luciën, en wel omdat ze elkaar zo prachtig aanvullen. Johan maakte verreweg de meeste meters, maar deed verder niets goeds. Luciën liep voor geen meter, maar wat hij deed, deed hij goed.
Ook voor Jan Willem was het een goede dag, hetgeen overigens niets met zijn spel te maken had, want dat was beroerd. Hoewel het net als vorig seizoen om het zesde van Unitas’30 ging, was het een andere spelersgroep dan tijdens de vorige competitie, maar opnieuw werd Jan Willem herkend als de man van de website. Leuk, bedankt om te horen, mannen. Jan Willem was na de oefenwedstrijd tegen Cluzona met de restanten van zijn wedstrijdbril naar de opticien gegaan. Die keek heel bedenkelijk, maar na een dag werk was de bril weer pico bello in orde. De rekening bedroeg maar liefst 5 euro. Een paar dagen daarna deed Jan Willem een half uur mee tijdens een oefenwedstrijd met Zondag 3. Hij stond nog geen paar minuten koud in het veld of beng, zijn directe tegenstander roste van een meter of drie de bal knalhard tegen zijn bril. Sommige mensen wekken kennelijk een bepaalde vorm van agressie op. Kon Jan Willem weer terug naar de verbaasde opticien. Maar tijdens de drie kwartier van vandaag bleef zijn bril heel. Nu maar afwachten of dat de volle 90 minuten ook wil lukken.

Opstelling: Gerrit; Marcel (89. Wilco), Wim, Edwin, Eric (46. Jan Willem); Wilco (61. Arie (83. Eric)), Gerardo, Johan, Luciën; Kenneth en Arie (46. Ramon).
Scheidsrechter: Peter Bosselaar.
Grensrechter eerste helft: Jan Willem.
Grensrechter tweede helft: Eric (83. Wilco (89. Arie)).
Aantal toeschouwers: 25.

2 Antwoorden op “Papendrecht 4 – Unitas’30 6: 3 – 5”

  1. Kenneth schreef:

    Leuk verhaal JW! Groet, Kessi

  2. Arie schreef:

    JWDM is tot ver in Brabant bekend! Het wachten is op Hilversum…