Papendrecht 3 – Dubbeldam 5

Papendrecht 3 – Dubbeldam 5

Op zondag 25 augustus 2013, naamdag van de heilige Genesius de Toneelspeler, de Nationale Dag van Uruguay, 404 jaar nadat Galileo Galilei zijn eerste telescoop demonstreerde, 122 jaar nadat Thomas Alva Edison het patent op de 35mm-film verwierf, de 583e geboortedag van Ivan IV, beter bekend als Ivan de Verschrikkelijke, vanaf 1547 de eerste tsaar aller Russen, de 146e sterfdag van de Britse natuurkundige Michael Faraday, de Dag van de Romantische Muziek, een Dag voor de Dag van de Verkoper, begon voor ons op het Slobbengors het seizoen 2013/2014 met een bekerwedstrijd tegen Dubbeldam 5. Onze supporters waren kennelijk niet op de hoogte van de start van het nieuwe seizoen, want de anders zo goed gevulde tribunes bleven akelig leeg.

Half mei konden we lezen: “Bekend is geworden dat de nieuwe competitie dit jaar laat van start gaat, namelijk op zondag 15 september. Persoonlijk lijkt het me daarom wel aardig ons weer eens in te schrijven voor de bekercompetitie. Dan hebben we drie extra wedstrijden en daarvoor zitten we toch op voetbal, nietwaar? Voor de beker wordt tegenwoordig gewoon in het weekend gespeeld, dus niet meer doordeweeks. Inschrijven heeft alleen zin bij voldoende belangstelling. Daarom zou ik een ieder hierbij willen vragen door te geven of je het spelen voor de beker ziet zitten of niet. Als iedereen massaal ja zegt, dan er uiteraard wel voor zorgen dat je kunt. Dus als je dan nog op vakantie bent of nu al weet dat je niet kunt, bijvoorbeeld vanwege feestjes, yogaweekenden, babybeurzen e.d. (Kenneth), dat wel melden a.u.b. Ik zou een ieder willen vragen zo snel mogelijk te reageren, aangezien de inschrijving voor de beker eind mei sluit. Groeten, Jan Willem.”
Ramon: “Beker vind ik een goed plan.” Herman: “Ramon, je hebt een medestander m.b.t. het meespelen van het bekertoernooi.” Edwin: “Ik ben voor het bekervoetbal.” Kenneth: “Vind ik leuk. Met het bekervoetbal zal ik weer topfit zijn en wellicht sluiten we dit avontuur af met de bekerfinale.” “Hallo, beker goed idee. Groet, Marcel.” Eric: “Bekervoetbal lijkt me wel wat.” “Hallo, bekervoetbal present. Gr, Gerardo.” Wilco: “Hallo, bekervoetbal vind ik een prima plan.” “Hoi, bekervoetbal altijd leuk…ik doe mee. Gr, Patrick.” Johan: “Ik ben voor de beker beschikbaar! Gr Keizert.” “Beker prima. Met vriendelijke groet, Luciën.” “Hallo, ik denk inderdaad wel beker. Weet niet of ik zelf alle bekerwedstrijden kan spelen, maar er lijkt genoeg animo te zijn. Groeten, Wim.”
Veel enthousiasme dus, maar je blijft altijd van die zuurpruimen houden. “Zelf is voor mij 1 onbelangrijk oefenpotje tegen Cluzona o.i.d. prima. Gewoon rustig starten met een helftje spelen. In de beker moet je toch gelijk behoorlijk aan de bak. Zie wel dat er behoorlijk animo is voor de beker. Volgens mij vallen de eerste 2 bekerwedstrijden in de vakantie, weet niet of anderen dat ook zien. De eerste wedstrijd ben ik er misschien nog niet. Groet, Arie.”

“Is al bekend of we komend seizoen wel of niet deelnemen aan het bekertoernooi? Groeten, Jan Willem.” “Hallo JW, Theo Wolters gaat ons inschrijven. Wim.” “Hallo Wim, leuk dat we ingeschreven gaan worden. Nu maar hopen dat het meezit met de tegenstanders en dat we genoeg spelers hebben. Maar goed, in feite valt alleen het laatste weekend van augustus in de zomervakantie. Groeten, Jan Willem.”

Begin augustus waren de eerste speeldata bekend. Op 6 augustus konden we lezen: “Normaal wordt gesteld vooral te reageren als je niet kunt of twijfelt of je kunt, maar vanwege de vakantietijd wordt een ieder gevraagd sowieso te reageren en aan te geven of je wel of niet komt.” Rob S. en Eric meldden eind augustus op vakantie te zijn. “De 25e ben ik er waarschijnlijk niet. Ik weet in week 34 meer daarover. Groeten, Wim.” Uiteindelijk moest Wim afhaken.
Vooraf waren we gretig. Vanaf zijn vakantieadres meldde Luciën zich als eerste aan: “Datum: Tue, 6 Aug 2013 22:42:32, ik ben er bij. Kan wel weer wat beweging gebruiken haha. Nu nog even siësta houden en de Barcardi opmaken, tis zwaar hier in Spanje. Hasta la Pasta.” “Hallo, ben er de 25e gewoon bij. Groet, Marcel.” “Hallo, ik ben er bij!!! Groet Gerardo.” Herman: “Ik ben er ook weer bij. We zullen het allemaal wel gaan beleven…………” “Present! Groeten Wilco.” Kenneth: “Op zondag 25 augustus present. Kessi.” “25 aug present. Gr Edwin.” Johan: “Ik ook, dan net afgetraind terug uit Portugal.” Frank: “Ik hoop er te zijn op 25 augustus! Fijn schatjes van de voetbal! Glim.” Gerrit: “Hoi allemaal, zoals het er momenteel naar uitziet, ben ik aanwezig.”
Patrick: “Hoi, ik ben fit hoor en kan gewoon meedoen.” “Ik ben erbij! Met vriendelijke groet, Ramon Lafour.” “Ik ben er bij alle bekerwedstrijden bij. Groet, Arie.”

Iedereen reageerde snel tot vrij snel. “Iedereen?”, horen wij u denken. Nou ja, bijna iedereen. Vanzelfsprekend was er wederom één persoon die, ondanks herhaalde verzoeken om een reactie, wekenlang niets van zich liet horen. Vandaar dat op de derde zondag van augustus de volgende mail verzonden werd: “Als je gewoon per mail bereikbaar bent maar nog steeds niet aangegeven hebt of je beschikbaar bent voor het bekervoetbal (lees: Rob U.), dan nemen we aan dat je niet mag van je vrouw. Mocht zo iemand onverhoopt toch komen, dan staat die persoon (lees: Rob U.) er uiteraard gewoon naast.” Dat hielp: “Zie dat Rob weer iets is vergeten namelijk dat hij zondag 25 augustus en zondag 1 september aanwezig zal zijn. Waarschijnlijk om zijn bruine kleurtje een beetje te verbeteren! Groetjes Petra.” Verdere woorden zijn overbodig. Zowaar reageerde Rob U. uiteindelijk zelf ook nog. “Hoi, ben er gewoon bij hoor, maak je geen zorgen 🙂 …”
Gelukkig hadden we ook een neutrale leidsman: “Heb 3 weken helemaal niets gedaan, ben dus topfit, ben der uiteraard, tot zondag. Peter.”

We leken aardig wat mensen te hebben voor de voetbalpot. Gelukkig meldden enkelen spontaan wel een halfje te willen. “Hallo, ik heb er geen moeite mee een helft wissel te staan. Bij voorkeur de eerste helft. Tot zondag! Groeten Wilco. ” “Een helft is voor mij ook ruim voldoende hoor. Als ik mag kiezen, dan graag de 2e helft wissel. Met vriendelijke groet, Luciën.” “Luciën: bedankt voor je aanbod om de tweede helft wissel te gaan. Ik moet er nog wel goed over nadenken. Dat zou namelijk betekenen dat Rob U. een helft linkshalf zou moeten en dat zie ik eigenlijk niet zitten. Rob U. heb ik het liefst zo ver mogelijk van me vandaan, al zien we hem uiteraard nog liever helemaal niet binnen de lijnen. Tot zondag. Groeten, Jan Willem.” Jan Willem loste het probleem op door slechts de laatste drie minuten mee te spelen. Iedereen tevreden.
Rob U.: “Zaterdag even voetbalschoenen kopen voor weer een prachtig seizoen.” Gerardo: “Zou je dat nog wel doen Rob, nieuwe schoenen kopen?” Rob U.: “Heb net mooie schoentjes gekocht in Dordrecht, Lottootjes voor Euro 34,95…” “Fijn van je schoentjes, leuk kleurtje uitgekozen Robbedoes!? Dikke doei hoor, tot morgen! Glim.”

Voor het weekend leken we aardig wat mensen te hebben, maar zoals zo vaak bleek het toch weer tegen te vallen. Zo mailde Edwin op zaterdagmiddag: “Ik ben van de week door de griep gegrepen. Ik heb het tot vandaag aangekeken, maar het wordt een kansloze missie. Dus hierbij late afzegging, maar we houden er toch nog genoeg over. Succes morgen. Gr Edwin.” Ook Gerardo moest laat afhaken. Op zondagmiddag schreef Jan Willem: “Hallo Gerardo, jammer dat je niet mee kon doen, vandaag. We hebben je uiteraard gemist, maar niet op het veld.” Arie voelde zich niet fit: “Wil wel rustig beginnen, graag de 1e wedstrijd een helft wissel. Daarna zien we wel verder. Groet, Arie.” Jan Willem was geblesseerd en stond alleen de laatste 3 minuten op het veld.

We waren verrassend fit en een flink deel van de wedstrijd opvallend goed. Als we het hebben over “opvallend goed”, geldt dat uiteraard niet voor één persoon, wiens naam ik niet zal noemen, die wel opvallend was, maar dan in een ander opzicht. Om te beginnen ging hij na binnenkomst in de kleedkamer vrolijk verder met de via de mail begonnen discussie met Frank – een volgende keer meer daarover – waardoor hij weer niet op de opstelling gekeken had en opnieuw geen idee had waar hij moest lopen en wat hij moest doen. Dat gold overigens aanvankelijk ook Frank, die zich gelukkig wél zou herstellen. Het leidde na vijf minuten wel tot de 0 – 1. De directe tegenstander van Frank kon volledig ongehinderd vanaf zijn eigen helft dwars door het centrum richting ons strafschopgebied opstomen om vervolgens de bal naar de directe tegenstander van die persoon te spelen. Die persoon stond eerst twee meter achter zijn directe tegenstander, maar na de pass deed hij een paar stappen naar voren, stak zijn hand op en riep “buitenspel!” In een dergelijke situatie is het vanzelfsprekend geen buitenspel, waardoor die Dubbeldammer alleen op Gerrit af kon gaan en voor de 0 – 1 zorgde, overigens op bijzonder fraaie wijze.
In de tweede helft kreeg die persoon na een hoekschop de bal, terwijl hij recht voor het lege doel stond, op een halve meter van de doellijn. Hij tikte de bal toch nog over, op een manier waar zelfs Wim Kieft een puntje aan kan zuigen. Maar het moet gezegd: onze man deed zowaar af en toe zijn best en bij een vrije schietkans schoot hij maar 10 meter over en naast. Tot slot bleken de nieuwe voetbalschoenen van die man vooral geschikt voor kunstgras. Zijn schoonvader, Toeschouwer van de Week, stond dat alles hoofdschuddend langs de lijn te aanschouwen en was vanzelfsprekend niet blij met hem. Weer iemand die begrijpt hoe wij ons elke week voelen. En die persoon was zich na afloop uiteraard van geen kwaad bewust en had weer gewoon praatjes voor tien. Die persoon is daardoor vanzelfsprekend wel de Man van de Week, alleen niet in positieve zin.

Toen de meesten na de 0 – 1 doorkregen dat de Dubbeldammers maar met zijn tienen stonden, ging ons spelpeil aanvankelijk nog verder omlaag. Heel wat mensen dachten het in aanvallend opzicht wel alleen af te kunnen en zagen onze continu volledig vrijstaande, voormalige scherpschutter Patrick steevast over het hoofd. Verder dachten velen dat verdedigen niet nodig was tegen tien tegenstanders, waardoor ze enkele malen zo richting ons doel konden gaan. Het was aan Gerrit, eenmaal de lat, maar vooral te danken aan Arie – veruit onze beste speler vandaag – dat we niet meer tegentreffers hoefden te incasseren.
Toen we doorkregen dat we alleen kunnen winnen door samen te werken, kantelde de partij. Ramon stuurde Frank links van het midden diep, die speelde naar rechts naar Kenneth die met rechts de gelijkmaker binnenschoof. Niet veel later zette Luciën voor vanaf links op Patrick, die de bal met zijn hoofd panklaar legde voor Frank, die de bal fraai in de rechter hoek schoot: 2 – 1. Tot aan de rust kregen we nog een reeks kansen, maar gescoord werd er niet meer.

Na de rust bleven we vol op de aanval spelen, maar verwaarloosden we regelmatig onze verdedigende taken. De Dubbeldammers bleven op de counter loeren en waren enkele malen uiterst dicht bij de gelijkmaker. Voorin kregen we net zoveel kansen als het gehele vorige jaar, maar bij de afronding waren we te egoïstisch, te gehaast of te onnauwkeurig en als de bal wel goed tussen de palen geplaatst werd, dan was daar steeds de Dubbeldamse doelman die met afstand de beste voetballer op het veld was. Kenneth raakte een keer met rechts de lat en scoorde nog, maar vanuit buitenspelpositie. Dat is meestal als je moederziel alleen op de doellijn staat, Kenneth. Wel blijven opletten.
Drie minuten voor tijd was het Ramon die onze derde goal maakte en daarmee de wedstrijd in ons voordeel besliste. Na een mooie aanval werd hij op links vrijgespeeld. Hij maakte een actie, bleef rustig kijken en knalde de bal vervolgens in de linker benedenhoek: 3 – 1, tevens de eindstand.

Jan Willem is Grensrechter, Peter Bosselaar Scheidsrechter van de Week. Het was een ontzettend leuk, rustig en sportief duel tegen uiterst vriendelijke tegenstanders, bedankt mannen. De arbiter van dienst hoefde nauwelijks te fluiten.
Sommigen vonden het heerlijk, eindelijk weer eens met mannen onder elkaar en gingen helemaal los, iets wat ze thuis al jaren niet meer mogen en kunnen. Zij maakten het dan ook behoorlijk laat. Anderen als Arie daarentegen gingen vrij snel naar huis. Boeken kaften. Waar blijft de tijd.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Herman, Arie (46. Wilco), Luciën (88. Jan Willem); Frank, Ramon, Johan, Rob U.; Patrick en Kenneth.
Scheidsrechter: Peter Bosselaar.
Grensrechter eerste helft: Jan Willem.
Grensrechter tweede helft: Arie.
Toeschouwers: 6.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.