OVV’67 5 – Papendrecht 3: 4 – 1

OVV’67 5 – Papendrecht 3:  4 – 1

Op zondag 15 september, naamdag van de heilige Nicetas de Goth,
229 jaar nadat Vincenzo Lunardi de eerste waterstofballon opliet, 45 jaar na de lancering van Zond 5, de eerste ruimtevlucht rond de maan die terugkeerde naar de aarde, de 759e geboortedag van de Italiaanse handelaar en ontdekkingsreiziger Marco Polo, de 154e sterfdag van de Britse ingenieur Isambard Kingdom Brunel, twee dagen na de Internationale Chocoladedag, een dag na de Dag van de Wol, begon
’s ochtends in het Brabantse Oosteind de competitie met een match tegen het vijfde van OVV’67.

Het was weer een drukke en vooral bijster boeiende mailcorrespondentie die zelfs tot zondagochtend vroeg doorging.

Kenneth: “Zal ik dan eerste helft wissel staan, kan ik een beetje de tactiek afkijken hoe Rob het doet… (-; Kessi.” “De toon is weer gezet, dat belooft wat dit seizoen. Ik heb inmiddels mijn loopsessies uitgebreid naar 10 km, dus ben topfit! Geen woorden maar daden dit seizoen heren! Kan iemand mij vertellen waar ik onze voetbalsokken kan krijgen? Die van mij hebben beide een gat. Met vriendelijke groet, Ramon Lafour” Johan op zaterdag 17:53:40 uur: “Trouwens, sokken zijn te koop bij het Beltona-winkeltje op zaterdag tot 12.30 uur. Ramon op zondag 07:27:48 uur: “Da’s goed nieuws Keizer!”

Dit weekend waren de Open Monumentendagen. Dit betekende voor sommige teamleden hard werken. Zo gaf Luciën op zaterdag een heel stel rondleidingen aan drommen mensen op zijn landgoed met kasteel inclusief eigen sportpark met korfbalvelden, dierentuin, pret- en wagenpark. Vanwege de 132e geboortedag van de Italiaanse autoconstructeur Ettore Bugatti was een speciale Bugatti-race over Luciëns landgoed georganiseerd, waarbij deelnemers in één van zijn 12 Bugatti’s konden racen. Ook Gerardo kreeg veel mensen over de vloer. Hij woont in Neerlands eerste pizzeria annex ijssalon die als denkmantel fungeerde (en nog steeds fungeert) voor een maffiahol, compleet met illegaal casino, bookmakerpraktijken, drugspand en ruimten voor bunga-bunga-feesten.
Ook bij onze Brabanders geen gebrek aan belangstelling. Frank woont namelijk in een bierbrouwerij en Wim runt het Ettens Carnavalmuseum. Het drukst was het uiteraard bij het geboortehuis van Ramon, terwijl geen hond de geboorteplek van Rob U. kwam bekijken. Bij Rob S. kwam slechts een enkeling langs in zijn kraakpand, een illegaal, onbewoonbaar verklaard golfplaten krot vol gaten, zonder elektriciteit, gas en water en met een ouderwetse kakdoos als enige vorm van sanitair.

Om 5 over 10 werd op veld B van sportpark Uilendonck na de toss een indrukwekkende minuut stilte gehouden vanwege het overlijden van eresponsor Cees van Swieten.
De dagen voorafgaand aan het voetballen was weer het nodige gebeurd en dat was menigeen kennelijk niet in de koude kleren gaan zitten, want ons begin was dramatisch. Zo was ook vandaag weer de vraag, wie op het doel zou gaan. “Dag, helaas moet ik voor onze openingswedstrijd van het nieuwe seizoen afzeggen. Gr. en veel succes, Gerrit.” Tweede doelman Edwin: “Ik ben er zondag 15 september niet bij.” Derde doelman Herman: “Ik ben aanwezig en rijd rechtstreeks. Ik heb het keeperstenue en neem het mee. Ik wil best weer op doel, maar ik heb wel een lichte blessure aan mijn schouder opgelopen tijdens een survivaltocht afgelopen zondag. Misschien is het a.s. zondag al een stuk beter, tenminste dat hoop ik.” Niet dus. Daarom moesten we op zoek naar onze vierde doelman in drie wedstrijden. “Ik wil best een helft keepen hoor. En dan pak ik ook wel een reservebeurt, haha. Met vriendelijke groet, Luciën.” “Ik kan evt. ook keepen. Groet, Arie.” Eric: “Hey, keepen is geen probleem. Ik heb weer eens storingsdienst, dus bestaat er altijd een kans dat ik weggeroepen wordt. Tot zondag.” Uiteindelijk werd Eric aangewezen als doelman.

De verwachtingen waren hoog gespannen na het bereiken van de tweede ronde van de beker. De pers had weer de nodige druk op de wedstrijd gezet. Zo kopte een krant: “Kraay jr. versus teammanager De Man, bij Zondag 3 groeit de ergernis.” In het artikel stond: “Op zoek naar de grens. Het is puur effectbejag geworden. Irritatie groeit binnen Zondag 3 over aanpak SBS6 en interviewtjes Kraay jr. versus De Man. Het is volksvermaak op de grens van komisch en tenenkrommend: de gesprekjes tussen De Man en Kraay jr. bij SBS6. Maar hoeveel imagoschade lijden de teammanager en Zondag 3 onder deze vorm van cult-tv?
“Die idioot moet professionele hulp zoeken.” “Een gevaarlijke gek.” “Wat een griezel.” “Die is totaal krankzinnig.” “Die man is toch gek? Die is totaal gestoord?” Zomaar een bloemlezing uit een talkshow in het schemergebied van cabaret, voetbalpraat en entertainment. Al deze oneliners gaan over teammanager De Man, uitgesproken door de schaterende gasten aan tafel, onder wie Kraay jr. zelf, persoonlijk verwekker van de laatste quote van het rijtje. Het morele oordeel over dit soort teksten mag iedereen zelf vellen, maar enigszins bijzonder is het wel: dezelfde Kraay jr. stelt, voorafgaand aan en na afloop van de duels van Zondag 3, de vragen aan De Man bij SBS6, nota bene de officiële zendgemachtigde. Spraakmakende tweegesprekken zijn het steevast: bloedirritant, prikkelend, tenenkrommend of komisch, en altijd het gesprek van de dag op sociale media. Maar onmiskenbaar dragen ze bij aan het imago van De Man – en niet direct in positieve zin.
Het patroon is de laatste maanden vrijwel altijd identiek. Kraay jr. begint braaf met een open vraag en tracht daarna snel een open zenuw te raken. De Man trapt er met beide benen in, wordt bozig en zet een geërgerd gezicht op. “Waarom vraag jij toch al-tijd naar de bekende weg?” Binnen de top van Zondag 3 groeit de ergernis over de toon van de muziek, gecomponeerd door mediapartner SBS6. Niet zozeer om de kritische vragen, wel om het terugkerende aspect van provocatie. De interviewtjes van Kraay jr. zijn bovenal vermaard om het effect. De sluimerende irritatie, de ingehouden woede en de onvermijdelijke uitbarsting.”

De perikelen waren overduidelijk overgeslagen op de spelers want het eerste half uur was het niet best van onze kant. De passing was onnauwkeurig, steeds werd de diepe bal gezocht in plaats van rustig rond te spelen waardoor voortdurend onnodig balverlies geleden werd. Bovendien was de omschakeling slecht. Dit leidde al snel tot twee doelpunten. Voorin werd de bal verspeeld waarna de Brabanders de bal diep stuurden over hun linkerkant. De eerste keer kon de centrumspits van OVV’67 5 ongehinderd de bal in de verre hoek schieten, de tweede keer kon de linkeraanvaller op zijn gemak naar Eric lopen die hem alleen foutief binnen de 16 kon stuiten. Al in de derde voetbalpot van het seizoen veroorzaakte Eric zo een strafschop, een hoger gemiddelde dan vorig jaar. Dat belooft wat. De pingel werd onberispelijk binnengeschoten: 2 – 0.
Wat ook niet echt hielp was, dat Frank enkele Red-Bulletjes op had en daardoor nog meer hieperdepieper was dan normaal. In alle vroegte had hij overigens Johan uit zijn bed gebeld vanaf de WC zodat Johan gezellig van Franks schijtgeluiden kon genieten. De volgende keer liever valium nemen, Frank. Na een half uur had Frank één van zijn spaarzame rustige momenten toen hij een vrije trap op de lat knalde.
Vijf minuten voor rust kregen we dé kans op de aansluitingstreffer, toen na een mooie aanval Arie neergelegd werd in het strafschopgebied, zijn enige noemenswaardige actie van vandaag. De ongeschreven regel is dat degene die onderuitgehaald werd, nooit de penalty moet nemen, zeker niet als hij zijn vorige gemist heeft. Arie trok zich daar niets van aan en produceerde een slap schot rechtdoor dat de Brabantse goalie eenvoudig kon keren. We hadden beter het aanbod van Arie om op de goal te gaan staan kunnen aanvaarden. Het was wel duidelijk dat Arie zich na de rust niet meer met onze aanval mocht bemoeien. Hij werd dan ook voorstopper gezet.

Achter het doel waar wij voorafgaand aan het voetbalduel op inschoten, staan een 30 meter hoog hek en 40 meter hoge bomen. Het moge duidelijk zijn dat dat niet hoog genoeg is voor Rob U. die één van onze betere ballen in een door prikkeldraad omzoomd weiland schoot. Dit leidde voor mietje Rob U. tot het probleem hoe de bal daaruit te halen. Normaalgesproken knapt Petra zulke klusjes op, maar die was er niet. Dan maar Marcel erbij gehaald. Dat die ook niet de handigste is bleek al snel, toen hij het prikkeldraad vastpakte dat tevens als schrikdraad fungeerde. In de rust werd het klusje geklaard door een echte vent: Herman. In dit geval heel toepasselijk aangezien het weiland vol stond met stieren.
De tweede helft was een stuk beter dankzij het inbrengen van Wilco, Ramon en Kenneth. Eindelijk verrassing, snelheid en zorgvuldigheid in onze aanvallen. De vijfde kans van Kenneth was raak: na een hoekschop van Luciën kopte hij even voorbij de eerste paal, ondanks druk van diverse tegenstanders, fraai binnen: 2 – 1. De gelijkmaker hing in de lucht, maar OVV’67 5 groef zich zeker niet in. Dit resulteerde 10 minuten voor tijd tot de 3 – 1. In de slotseconde werd het zelfs nog 4 – 1. Uiteindelijk een verdiende nederlaag dankzij ons beroerde begin, maar onnodig, zeker in die grootte. Het was een leuke wedstrijd tegen keurige opponenten met een prima leiding. Bedankt daarvoor mannen. Iedereen vond het een sportieve tegenstander, behalve, zoals zo vaak, Frank, omdat hij een paar keer geraakt werd door een Brabander. Dat overkomt ons allemaal hoor, Frank. Dat heb je nu eenmaal bij een contactsport, alleen ons hoor je niet gillen en schreeuwen als we een keer een tikkie krijgen, in tegenstelling tot jou en Rob U. Anders moet je maar gaan dammen of schaken, o nee, dat zijn denksporten, dat gaat dus niet. Ga dan voortaan maar synchroon zwemmen met Jules.

Eric is Doelman, Luciën Grensrechter en Debby Knipscheer Supporter van de Week. Kenneth begon eerst met slijmen tegenover uw verslaggever en vervolgens te dreigen de site op zwart te zetten als hij geen Speler van de Week zou zijn, dus bij dezen.
Dankzij de aanwezigheid van Debby heerste er na afloop een volledig andere sfeer dan normaal. Opeens gaf iedereen een rondje of was zogenaamd jarig geweest om zo een reeks flinke zoenen van Debby te krijgen. Want zeg nou zelf, wie wil er nou niet afgelebberd worden door deze voetbalbabe? Overigens was Herman echt jarig geweest. Nogmaals gefeliciteerd met het behalen van je 51e levensjaar, Herman.
Ook de gespreksonderwerpen waren heel anders met Debby erbij. Zo ging het voornamelijk over het weer en over voetbalkousen. De discussie over het laatste onderwerp ging de volgende ochtend gewoon verder, nu per mail. Heel interessant allemaal. “Goedemorgen mannen, Helaas heb ik gezien dat we de 3 punten niet binnengehaald hebben, dus ik ben al druk bezig met de voorbereiding voor de volgende pot. Dan is het juiste materiaal het halve werk, dus daarom volgende noodkreet; ik dacht dat het alleen bij de F-jes voorkwam maar ik heb het voor elkaar gekregen om maar 1 sok in mijn tas te hebben. Vandaar deze noodkreet: heeft iemand toevallig 3 sokken in zijn tas? En ik richt mij met name tot Johan omdat we de laatste wedstrijd bij SVZ al moeite hadden onze spullen uit elkaar te houden. Werkse deze week en tot zondag! Groet, Edwin.”
“Die heb ik…had deze overigens niet zelf in mijn tas gestopt dus don’t shoot the messenger. Aangezien niemand aangaf dat de sok werd gemist, heb ik ‘m ingepikt. Ik heb echter kapotte sok van mijzelf weggegooid (: . Knipscheer, wil jij extra paar sokken zondag weer meenemen voor het geval het mij niet lukt ze a.s. zaterdag te kopen? Met vriendelijke groet, Ramon Lafour.” Marcel: “Tuurlijk Ramon, no problem.” Kenneth: “Ramon, kun jij voor mij ook een paar kopen, ben mijn sokken nl. ook kwijt… Kessi (de man van 1 doelpunt per wedstrijd gemiddeld).” Wij prefereren de man die net zo veel kansen mist als speelminuten maakt. “En ik heb weer die licht beschadigde sok van Ramon. Ik neem die wel mee zondag, beter iets dan niets. Groeten, Jan Willem.” Ramon: “En zo zijn alle sokken weer waar ze horen te zijn.” Wim: “Een elftal dat mailtjes stuurt over sokken …………….. Kansloos seizoen.”

Opstelling: Eric; Marcel (46. Wilco), Wim (46. Ramon), Herman, Jan Willem; Rob U., Johan, Arie, Luciën (46. Kenneth); Rob S. (56. Luciën) en Frank.
Grensrechter eerste helft: Wilco.
Grensrechter tweede helft: Luciën (56. Wim).
Toeschouwers: 35.

 

OVV'67 uit Rob S

 

OVV'67 uit Herman Ramon

Commentaren zijn niet meer mogelijk.