TSC 8 – Papendrecht 3: 5 – 1

TSC 8 – Papendrecht 3:  5 – 1

Op zondag 10 november moesten wij, de nummer 2 van onderen, in Oosterhout aantreden tegen TSC 8, de nummer 2 van boven.

Het was wederom flink behelpen met het aantal mensen. Het regende niet alleen buiten, maar ook mails en dan vooral afzeggingen. “Hallo, sorry, kan er niet zoveel aan doen maar mijn knie is alleen maar slechter geworden. Het ziet er naar uit dat ik ‘m een paar weken rust zal moeten geven, wordt het niet beter dan zal ik me bij de dokter melden. Nu loop ik gewoon mank. Voorlopig even geen voetbal voor mij, mijn knie blijft K** Groet, Marcel.” Rob U.: “Gelukkig is de rest bij je veel en veel beter…….”
“Medespelers, mijn blessure is hardnekkiger dan ik dacht. Ik zie het nog somber in voor zondag. De kans is erg groot dat ik ook niet kan spelen. Ik kom wel gewoon. We houden waarschijnlijk net genoeg spelers over, waaronder enkele geblesseerden. Graag als het lukt tijdig een reactie of je kunt spelen. Groeten, Wim.” “Die kwam hard aan Wim. Ik ben als mens en spits niet met iemand te vergelijken! Ik durf het nog niet aan. Houd me nog één week gedeisd en hoop dan zondag 17 november mijn rentree te maken. Succes zondag! Wellicht kan ik dan als breekijzer fungeren. Soort van Wim Kieft in de aanloop naar Europees kampioen. Jullie herstellende en unieke spits Kessi.” “Hallo heren, ik ben er zondag nog niet bij, de week erop wel! Groet, Gerardo.” “Ik heb een flink ei op mijn enkel na die schandalige charge van twee weken geleden. Vooralsnog kan ik alleen maar rechtdoor lopen, wat voor een speler die het moet hebben van zijn loopvermogen, niet voldoende is. De doktoren zullen er deze week alles aan doen mij speelklaar te maken maar houd er wel rekening mee dat er een mogelijkheid is dat ik a.s. zondag niet speel. Enkel is nog niet stabiel. Ik wacht het tot vrijdag af, laat dan definitief iets weten. Ramon LaFer.” Gevolgd door: “Gezien de weersvoorspelling acht ik de kans groot dat we op kunstgras spelen. In dat geval laat ik aankomende zondag aan mij voorbij gaan. Ik ga ervan uit dat ik volgende week voldoende hersteld ben om in ieder geval 1 helft te spelen. Ramon LaFer.”
“Gisteren “los” gelopen. Kuitspier nog niet op orde. Ik ben zondag niet aanwezig, familie-uitje, voel me net Rob U… Week erop aanwezig. Patrick.” Rob U.: “Zal wel een nuttig gevoel geven dus……” Opvallend aan de mail van Patrick was, dat tot vorige week bij het e-mailadres steeds “Corry van Wijngaarden” stond, maar de laatste keer stond daar ineens “P van Wijngaarden”. Benieuwd hoe lang dat zo blijft. Zal wel weer snel “Corry van Wijngaarden” worden.

“Hoi, goedemorgen, ben flink geblesseerd aan mijn hamstring. Ik zie dat we weinig spelers hebben, daarom kom ik zondag om te spelen. Graag in de basis, hopelijk kom ik een heel eind, graag een halve wedstrijd! Groet, Arie.” “Ik ga weer voor een halfje. Met vriendelijke groet, Luciën.” Johan: “Ha JWDM, ik haal je op, tot zondag. Ik heb de pasjes en de ballen! Ik kan weer spelen. Heb allerlei zwachtels aangeschaft!” “Rob S. schijnt weer fit te zijn. Johan heeft gemeld allerlei zwachtels aangeschaft te hebben en weer te kunnen spelen, maar de laatste weken kwam hij niet verder dan een half uurtje. Ikzelf wil het wel proberen, maar ik heb dit seizoen in de competitie de 90 minuten nog niet vol kunnen maken. Kortom, het is weer aardig dramatisch. Volgens de website van vv TSC zijn we ingedeeld in kleedkamer 9 en spelen we op veld 2. Volgens mij is dat een kunstgrasveld. Groeten, Jan Willem.”
Gelukkig hadden we ook fitte spelers. Hallo, ik ben erbij. Groeten Wilco.” “Ik ben de komende weken gewoon aanwezig. Met vriendelijke groet, Herman.” “Ik ben er zondag bij. Groet Edwin.”

Alle problemen met de selectie vielen in het niet bij het verschrikkelijke nieuws van het overlijden van Gerrits vrouw Anne-Marie. Dan blijkt maar weer dat voetbal toch echt een bijzaak is. Desondanks togen we naar het gerenoveerde sportpark De Warande voor een nieuw potje voetbal. Dat begon trouwens pas na een indrukwekkende minuut stilte.
De wedstrijd zelf verliep grotendeels langs dezelfde lijnen als het merendeel van de competitiewedstrijden. We speelden heel aardig, waren lange tijd gelijkwaardig aan de opponenten, maar scoren was ondanks de vele kansen wederom een probleem, maar niet bij de tegenpartij en toen de gebruikelijke blessuregolf op gang kwam, was een nieuwe nederlaag onvermijdelijk: 5 – 1. In de tweede helft was het opnieuw de ene geblesseerde inwisselen voor de andere. Wat nieuw was, was dat onze doelman al heel vroeg in de wedstrijd met zijn voet op een tegenstander botste, waardoor onze keeper met een flink ei op zijn voet de 90 minuten moest volmaken. Ook in ons nadeel was het kunstgrasveld dat weer van een geheel ander type was dan de kunstgrasvelden waar we eerder op gespeeld hebben. Wij hadden daar geregeld overduidelijk moeite mee in tegenstelling tot de mannen uit Oosterhout.
Luciën is Grensrechter van de Week. Frank maakte ons doelpunt en voert daardoor alleen de lijst met topscoorders aan. Hij is Speler van de Week.

De dag na de wedstrijd was de crematieplechtigheid voor Gerrits vrouw. Het was goed om te zien dat velen gekomen waren. Ons team was ruimschoots vertegenwoordigd. Dat deed deugd.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.