Roosendaal 9 – Papendrecht 4: 4 – 5

Voor de eerste pot voetbal in de herfst moesten we op zondag 3 oktober 2010 naar Roosendaal. De botsing bij Wernhout 4 had voor een ware blessuregolf gezorgd. Het was daarom maar goed dat de thuiswedstrijd van een week geleden afgelast was. Toen hadden we van onszelf maar 11 man waaronder enkele halffitten. Maar ook vandaag hield het aantal spelers niet over. Rob S. was er wel. Om wat te doen aan zijn kwalen en in een poging zijn gestage afbraak een halt toe te roepen, was hij eind september op hoogtestage geweest in Zwitserland. Op zich een verdienstelijke poging, al was het uiteraard vergeefse moeite. Het stijve wrak van middelbare leeftijd was slechts af en toe, met veel pijn en moeite en al krakend en piepend in beweging te krijgen. Na 45 minuten kreeg hij daarom enige tijd rust voor een doorsmeerbeurt. Binnenkort gaat hij de Turkse zon opzoeken in de verwachting dat dat wel helpt. Het lijkt ons sterk.
Patrick was er niet. Voor de behandeling van zijn klachten was hij naar Spanje. Eerst ging hij een biefstukje eten met Contador, daarna wilde hij een bezoekje brengen aan dokter Fuentes. Benieuwd hoe hij terugkomt. Ook Rob U. kwam niet. Dat wisten we dankzij het volgende mailtje: “Ik (Petra) stuur even een mailtje namens Rob omdat de site op zijn werk geblokkeerd is”. Het internet is bedoeld voor werkzaamheden Rob, niet voor het bekijken van vieze plaatjes. “Volgens Rob had hij Jan Willem verteld – commentaar: echt niet – dat hij voorlopig niet kan voetballen omdat zijn rug te pijnlijk is. Dus als op Rob gerekend was – commentaar: nou, gerekend – voor aankomende zondag dan onze excuses. Rob kan momenteel net zijn eigen schoenen weer aan krijgen. Daar houdt het wel mee op.” Toch knap dat Rob na ruim 45 jaar oefenen eindelijk zelf zijn schoenen aan kan doen. Hoeft Petra gelukkig niet meer te helpen. “Ik denk dat het nog wel even gaat duren. Fijne wedstrijd aanstaande zondag.” Dat zal wel lukken zonder Rob. Bedankt voor het mailtje, Petra.

Edwin had zijn kuitblessure aangepakt op de wijze zoals hij al zijn problemen aanpakt, door simpelweg naar de fles te grijpen. Ook een manier. Hij kon in ieder geval dik een uur meespelen. Inclusief de niet geheel fitte Edwin en de geblesseerde Arie hadden we 12 man. We konden dus wel een gastspeler gebruiken. Leider en aanvoerder Wim kon niet komen, maar hij stuurde wel een lijstje met mogelijke gastspelers: Teus de Post, Aai de Sok, Piet de Pet, Bolle Cees, Dirk Kwakernaat, Cees den Boef. Zij konden helaas niet, evenals Goof. Daarom haalde Jan Willem Dirk-Willem als gastspeler bij het team. Bedankt voor het regelen, Jan Willem, en bedankt voor het meespelen, Dirk. Graag gedaan.
We hoefden eindelijk eens niet vroeg op te staan, aangezien het aanvangstijdstip van de ontmoeting tegen het negende van RKVV Roosendaal 12 uur was. Lekker. Ook wel eens aardig om Kenneth, Edwin en Rob S. te zien zonder wallen en zonder kleine oogjes. Het was goed dat we al om kwart over 11 in Roosendaal waren op deze prachtige oktoberdag. Het was namelijk een flink eind lopen van de parkeerplaats naar de kleedkamer en daarna naar veld 2. Eenmaal op het veld hadden we de warming-up eigenlijk al achter de rug. Onze reputatie van het zorgen voor spektakelvoetbal was ons kennelijk vooruit gesneld gezien de grote schare supporters. Langs het veld stonden meer mensen dan daarop. Dat hadden we in jaren niet meer meegemaakt.

Het bleek vandaag om een soort uitvoering van vaders tegen zonen te gaan. Zelfs onze benjamins Wilco en Dirk waren jaren ouder dan vrijwel alle tegenstanders. Zij begonnen met een hoog tempo aan de wedstrijd. Dit konden wij niet bijbenen en stonden daarom binnen het kwartier met 2 – 0 achter. Waarop enkele Roosendalers riepen dat de overwinning al weer in de knip was. Dus niet. We rechtten de ruggen en namen het initiatief over. Halverwege de eerste helft viel de 2 – 1. Het was niet verrassend dat Wilco de maker was. Dat was in het vorige verslag immers al aangekondigd. Wilco Maicon Theunisse kreeg rond de middellijn aan de rechterkant de bal. Hij stoof naar voren en knalde van ruim 25 meter op het doel. Met een prachtige curve verdween de bal in de verre hoek. Gelijk het doelpunt van de maand. De opponenten waren daarna duidelijk van slag. Na de aftrap begonnen ze met onrustig rondspelen op eigen helft. Kenneth begon te jagen en veroverde daardoor de bal. Hij speelde de laatste man uit en ging daarna alleen op de Roosendaalse doelman af. Kessi van den Hoven bleef rustig en plaatste de bal rechts langs de keeper in het doel. Na de 2 – 1 viel dus de 2 – 2, zonder dat iemand van ons team behalve Kenneth de bal geraakt had. Bijzonder. Een kwartier voor rust kwamen we zelfs op voorsprong. Op rechts nam Frank een korte corner met Luciën. Frank zette de bal scherp voor, waarna Kenneths directe tegenstander, onder druk gezet door Kenneth, de bal in eigen doel tikte: 2 – 3, tevens de ruststand.
In de kleedkamer hadden de tegenstanders kennelijk een donderspeech gehad. Ze begonnen de tweede helft net als de eerste: fel, met veel loopwerk en met het scoren van twee doelpunten: 4 – 3. Dat was even te veel voor Edwin. Hij is in het dagelijkse leven gewend om met zijn ellebogen te werken en besloot dat ook in de wedstrijd te doen. Hij werd daarom voor vijf minuten uit het veld gestuurd door de scheidsrechter en terecht volgens Edwin. We kwamen de vijf minuten met 10 man zonder kleerscheuren door en namen daarna weer het initiatief over. Na driekwart wedstrijd veroverde Jan Willem de bal halverwege onze eigen helft. Hij speelde deze naar Luciën die rond de middellijn aan de linkerkant van het veld stond. Luciën verstuurde een diepe bal die een makkelijke prooi leek voor de Brabantse doelman. Hij verkeek zich echter in het stuiten van de bal en de verraderlijke curve die Luciën aan zijn pass meegegeven had. Francesco Totti Glimmerveen profiteerde hiervan en kon vanaf een paar meter de gelijkmaker aantekenen.

Na de 4 – 4 gingen beide teams op zoek naar de winnende treffer. De tegenpartij was daar enkele keren vlakbij, maar de verdediging gaf geen krimp meer. En als de Brabanders al eens dichtbij ons doel waren, lag Gerrit steeds in de weg, door enkele geelhemden aangeduid als die k*** keeper. We hadden nog wel een keer geluk toen de bal tegen de rechterpaal belandde. Een kwartier voor tijd volgde een prachtige aanval van ons over links. Via Jan Willem, Luciën en Kenneth kwam de bal bij Gerardo. Schuin links voor het doel schoof Gilardino Dell’Aquila de bal beheerst langs de doelman van RKVV Roosendaal 9: 4 – 5. Daarna kregen we het nog moeilijk, maar de luide aanmoedigingen en aanwijzingen van Esmee Louwman sleepten ons erdoorheen. Zij werd dan ook terecht uitgeroepen tot tassensleper en supporter van de week. Tegen 2 uur waren de eerste drie punten van het seizoen binnen, een heel lekkere, zwaar bevochten, maar terechte overwinning van het collectief. Het hele team zou dus aangeduid kunnen worden als speler van de week. Vanwege zijn afwezigheid werd nog overwogen om Rob U. te benoemen tot speler van de week, maar aangezien hij dat twee weken geleden al was, ging dat toch niet door. De vrij algemene mening was dat Johan nóg weer wat beter was dan de rest. Hij werd daarom benoemd tot speler van de week. Het uitstekende optreden van Arie leverde hem de titel assistent-scheidsrechter van de week op.
Met vier tegendoelpunten haalden we het laagste aantal tot nu toe in de competitie. We gaan duidelijk vooruit. Wat verder positief is, dat het allemaal “vrij normale” goals waren die niet als gevolg van stomme, knullige fouten tot stand gekomen waren, wat bij ons meestal het geval is.
Na afloop gingen we nog even de drukke kantine in, waar ze van die ouderwets grote puntzakken friet verkopen. Die zie je tegenwoordig zelden meer. Rob S. werd nog aangesproken door enkele tegenstanders. Zij meenden dat onder ons heel wat voormalige eerste-elftalspelers vertoeven. Op zich een compliment natuurlijk, maar wel merkwaardig dat dat uitgerekend tegen Rob S. gezegd werd. Als er van iemand wel duidelijk is, dat hij geen ex-eerste-elftalspeler is, is het immers Rob S. wel.
We bleven niet al te lang, want heel wat mensen hadden nog verplichtingen. Zo moesten enkelen nog naar Uithoorn. Jan Willem moest aan het eind van de middag op visite en kreeg ’s avonds visite en Johan moest in zijn huis gaan kabels trekken. Wij vroegen ons af of daar wel wat van terecht gekomen is, aangezien Johan al heel veel moeite had om zijn auto in te stappen en de koppeling in te drukken.

Opstelling: Gerrit; Wilco, Johan, Eric, Jan Willem; Gerardo, Rob S. (46. Dirk-Willem), Edwin (72. Rob S.), Luciën; Frank en Kenneth.
Assistent-scheidsrechter: Arie.

Ik wil langs deze weg Jan Willem bedanken voor de wijze waarop hij iedere week bezig is een elftal op de been te krijgen. En natuurlijk voor het wederom geniale wedstrijdverslag. Dank je, Jan-Willem! Drs. Wim Veldhuis RA  Director  Assurance & Advisory Services  Deloitte Accountants B.V.  Please consider the environment before printing this email.

Ik sluit me bij de mening van Wim volledig aan, de verslagen van JW zijn geweldig. Tevens wil ik iedereen melden dat ik a.s. Zondag weer van de partij ben, wel is waar voor een helft maar ik ben blij dat alle onderzoeken hebben uitgewezen dat mijn hart in orde is. Met vriendelijke groet, H. Woudenberg  Vestigingsmanager  Bouwmaat Roosendaal.

Klasse JW, wij blijken gewoon iemand nodig te hebben die ons als een ware schoolmeester door het seizoen helpt. Herman goed te horen dat je weer terug bent. En wat een overwinning toch kan doen en zeker tegen een topploeg; daar waar iedereen 2 weken geleden alleen maar bezig was om vage blessures voor te wenden wil nu iedereen deel uitmaken van ons ploegie. Lijkt mij dat de basiself gevormd gaat worden door degene die verleden week tegen die jonkies de punten hebben binnengehaald, en de rest zich moet waarmaken in de minuten speeltijd die ze door JW gegund wordt. Succes mannen en sms me even de stand. Gr.m, Edwin.

Origina. Daar sluit ik mij natuurlijk volledig bij aan Wim! Fijn dat je daar zoveel moeite voor doet Jan Willem!!!! Al blijft het jammer, dat Jan Willem van zijn torenhoge spaartegoeden niet af en toe een paar ruggen uitgeeft bij de leukste kledingzaak van de Alblasserwaard!? Nobodys’ perfect! Tot zondag, Glim.

Ik ken de kledingzaak Nobodys’ perfect helemaal niet. Waar zit die, want ik heb nog een spijkerbroek nodig. Wim.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.