VCW 5 – Papendrecht 3: 3 – 1

VCW 5 – Papendrecht 3: 3 – 1

Op zondag 2 februari; naamdag van de heilige Cornelius de Honderdman; Groundhog Day; Wereldwaterlandendag; de 107e sterfdag van de Russische scheikundige Dmitri Ivanovitsj Mendelejev, grondlegger van het huidige periodiek systeem; 79 jaar na de oprichting van PKC; 67 jaar na de eerste demonstratie van de polaroidcamera;
3 dagen voor de Wereld-Nutelladag; 4 dagen voor de Dag van de Ambtenaar; speelden we opnieuw een uitwedstrijd. Op sportpark Heesterbosch te Wagenberg wachtte ons middenmoter VCW 5.

Wagenberg, dat ruim 2000 inwoners heeft, ligt in de Brabantse gemeente Drimmelen. In het gebied lagen moerassen waaruit in de late Middeleeuwen op grote schaal turf en zout werden gewonnen.

Te midden van die moerassen lagen zandige hoogten, de zogenaamde “bergen”, “donken” of “hillen”. Op een van deze “bergen” stond in de 14e eeuw een grote boerderij. Die hofstede droeg de naam ‘Waghenbergh’. De spelling is door de jaren heen veranderd in Wagenberg. Wagenberg is van oudsher een kleine agrarische gemeenschap en is als dorpskern pas na de Middeleeuwen ontstaan. Het gebied behoorde tot de Baronie van Breda en de noordgrens viel samen met de grens van het Graafschap Holland. Het dorp is eigenlijk opgebouwd uit diverse wegen, straten, dijken en paden die tezamen komen in een kleine kern. Het zijn verkeersstroken die ontstaan zijn op zandwegen en dijken in de uitgestrekte moeraspolders die Wagenberg hebben omgeven. Het dorp heeft drie rijks- en
40 gemeentelijke monumenten.

Opnieuw hadden we weinig afmeldingen. “Hallo, ben ik niet aanwezig. Groeten Wilco.” “Afwezig i.v.m. wintersport met Jules. Groetjes, Frank.” Toch maakte Frank ook deze zondag Johan al vroeg wakker, deze keer niet met zijn wekelijkse belletje, maar met een sms’je. Verder kwam Arie niet omdat hij wederom geblesseerd is. We hadden derhalve liefst 16 man. Dat was maar goed ook, want we hadden opnieuw flink wat twijfelgevallen.
“Op dit moment weliswaar last van mijn bovenbeen maar vermoed dat het gewoon spierpijn is. Zondag zal dat wel weg zijn, dus ben aanwezig. Gr Edwin.” “Hallo Marcel, hoe is het met je knie? Denk je mee te kunnen spelen zondag of sla je nog even over? Groeten, Jan Willem.” “Ha die JW, knie … redelijk ‘k ga ervoor zondag, rij met Patrick mee. Groet, Marcel.” “Hallo Wim, hoe staat het eigenlijk met de blessures? Denk je een hele te kunnen spelen of beperk je je voor de zekerheid liever tot een halfje? Tot zondag. Groeten, Jan Willem”. “Hallo Jan Willem, in principe de hele wedstrijd, maar of dat lukt….? Tot zondag, Wim.” “Als ik een helft reserve moet dan liever de tweede helft, geen probleem. Ok, tot zondag. Met vriendelijke groet, Luciën.” “Staat genoteerd. Groeten, Jan Willem.”
De bovengenoemde twijfelgevallen bleken uiteindelijk geen 90 minuten aan te kunnen, net als de licht geblesseerde Johan. Overigens kunnen mensen als Gerardo, Rob & Rob al jaren geen 90 minuten meer aan, maar dat belet ze niet regelmatig de hele wedstrijd te blijven staan. Het was daarom fijn dat we 5 wissels hadden, zodat het geen problemen opleverde.

“Johan: kan je Gerrit en mij ophalen bij Gerrits flat, zo tegen kwart voor 9? Alvast bedankt.” Johan: “Ja, ik haal jullie op! Ciao.” “Hee Johan, mag ik de tas met ballen/waterzak bij jou afgeven? Vrijdagavond en zaterdag rijd ik wel een paar keer naar PKC, dus kan ik de tas bij je droppen. Bedankt!! Groet, Arie.” “Hoi JW, de tas met ballen/waterzak is bij Johan. Succes morgen. Groet, Arie.” Dat was dus allemaal ruim van te voren goed geregeld.
“HI, top, ik zal er zijn, ik ga er direct naartoe vanuit mijn huis. Tot zondag, Best Regards, Rainier.” “Aanstaande zondag aanwezig! Gr. Gerrit.” Ramon: “Ik ben van de partij.” Sterspeler Ramon was er dus weer en gelukkig maakte Gerrit na maanden afwezigheid zijn rentree. Gerrit begon met de mededeling dat hij nog minder ziet dan vorig jaar en dat hij daarom keept op gevoel. Dat was toch even schrikken. Gerardo, Rob & Rob zien het trouwens ook al tijden niet meer, maar dat belemmert hen niet nog steeds gewoon het veld op te stappen. Maar als een doelman een fout maakt, heeft dat toch over het algemeen ernstigere gevolgen dan in het geval van een veldspeler.

Het waren lenteachtige weersomstandigheden, maar desondanks had Patrick handschoenen aan. Hij wilde kennelijk de illusie creëren dat we toch iets van winter hebben. Op de website van VCW stond dat we op veld 2 zouden spelen. De gastheren probeerden ons te intimideren door ons op het hoofdveld te laten voetballen. In de openingsfase gingen we daar nog prima mee om. Het veldspel speelde zich voornamelijk tussen beide strafschopgebieden af.
Vooraf gaven we ons nog wel een kans tegen de nummer 7 uit de stand. Eindelijk stond onze vaste doelman weer onder de lat, sterspeler Ramon was er weer en we zaten ruim in de spelers. Bovendien scoort VCW 5 nog moeilijker dan wij, gemiddeld drie keer per twee duels, en hadden we thuis gelijk gespeeld, waar een overwinning voor ons verdiend geweest zou zijn.
De eerste grote kans was voor ons. Na een strakke hoekschop vanaf links van Luciën kopte Johan de bal langs de VCW-goalie. Jammer genoeg werkte een op de doellijn staande VCW’er de bal weg. De eerste kopbal op ons doel was wel direct raak: 1 – 0. Daarna had de tegenpartij enige tijd een veldoverwicht. Het was wachten op de 2 – 0 en die viel uiteindelijk na ruim een uur voetballen. Vervolgens namen wij het initiatief over en volgde een prima periode.
Kenneth drong enkele malen gevaarlijk het vijandelijke strafschopgebied in, maar werd steeds nog net gestuit. Ramon schoot vlak naast de rechter doelpaal na een fraaie actie en Johan zette Patrick alleen voor de VCW-doelman met een puike dieptebal. Patrick twijfelde echter tussen ineens schieten en de bal eerst aannemen, waardoor de bal onder zijn rechtervoet doorschoot. De Wagenbergers loerden ondertussen op de counter. Eén daarvan tot de 3 – 0. Tegen ons hadden ze aan 70 minuten genoeg om drie keer te scoren, terwijl ze daar normaal 180 minuten voor nodig hebben. Dat zegt meer dan voldoende.
In de slotfase gaven we niet op en bleven we het proberen. Een strakke voorzet vanaf links van Kenneth bereikte Patrick, die nu wel raak schoot: 3 – 1. Daarna gebeurde niet veel meer. Toen de uitstekende arbiter even na half 12 affloot, stond de 3 – 1 eindstand op het bord, een uitslag waar niets op af te dingen viel. We hadden zeker ons best gedaan, maar het was veelal net niet. De opponenten waren vandaag gewoon net iets beter en wonnen daarom verdiend, ook in die hoogte. Zelfs de derde helft verloren we kansloos.

Het belangrijkste van vandaag was, dat Gerrit eindelijk weer eens tussen de palen gestaan had. Hij is de Doelman van de Week. Patrick is de Koukleum en Schutter, Rainier de Assistent-scheidsrechter en Gerardo de Invaller van de Week. Dat laatste overigens niet in positieve zin. Als je, zoals de meerderheid geconstateerd had, nog minder gelopen hebt dan Rob U., moet je je toch wel heel diep schamen. Volgens Ramon was Jan Willem foutloos en is hij daarom Speler van de Week. Overigens vonden Gerrit en uw verslaggever dat daar wel iets op af te dingen valt. Zo waren Jan Willems eerste twee passes foutief, maar als je sterspeler iets zegt, moet daar uiteraard gehoor aan gegeven worden.
Na afloop werden opnieuw spullen vergeten in de kleedkamer, maar deze keer ging het om Johan en niet om Rob U. Die laatste vergat zelfs niet een rondje te geven vanwege zijn verjaardag een paar dagen geleden. Volgens Rob is hij nu 49. Sinds hij vorig jaar 50 geworden is, is hij begonnen met terugtellen, vandaar. Overigens bleek nog maar weer eens dat Rob ons toch echt niet meer kan bijbenen. Zelfs op het stuk van de kantine naar de auto, een afstand van ongeveer 200 meter, raakte hij 50 meter achter. Kan je nagaan hoe dat op het voetbalveld is.

Opstelling: Gerrit; Marcel (46. Rainier), Wim (66. Johan), Edwin (71. Luciën) en Jan Willem; Rob U. (46. Gerardo), Johan (46. Ramon), Herman en Luciën (46. Eric); Rob S. (46. Patrick) en Kenneth.
Assistent-scheidsrechter eerste helft: Rainier.
Assistent-scheidsrechter tweede helft: Luciën (71. Marcel).

Commentaren zijn niet meer mogelijk.