Papendrecht 4 – Unitas 3: 1 – 1

Op de eerste zondag van mei 2011 stond de laatste thuiswedstrijd van het seizoen op het programma, tevens het sleutelduel om de laatste plaats. We hadden 1 punt nodig om geen laatste te worden. Dit betekende dat we het sterkste team wilde opstellen. Gelukkig had Gerrit dit goed begrepen. Na zijn gigantische blunder van vorig weekend leek het hem beter thuis te blijven en plaats te maken voor een echt goede keeper, namelijk Frank L. Bedankt Gerrit. Ook Marcel wist zijn plaats en kwam niet. Verder hadden we de mazzel dat Gerardo nog steeds geblesseerd is en dat Rob U op vakantie is. Eind april kreeg Jan Willem een mailtje van Petra U: “Zondag 2 mei zitten wij in Barcelona, dus geen voetbal voor Robbie. Ja misschien met zijn zoon op het strand. Fijne wedstrijd”. Inderdaad Petra, elke pot voetbal zonder Rob is een fijne wedstrijd. Het betekende in elk geval dat de slechtste mensen van de ploeg gelukkig afwezig waren.
Rob S was er wel en dat was op zich al een wonder. De avond en nacht voor de wedstrijd bracht hij door in zijn tweede huis, Willaerts dus. Nou ja, tweede huis, hij is daar vaker dan in de Sterflat. Hij lag in Willaerts lekker onderuit gezakt op een bank, toen hij ingesloten werd door een stelletje tattoo’s. Ja Rob, soort zoekt soort. Vervolgens kwam een jonge blom van 21 naast hem zitten. Het gebeurt maar zelden dat een vrouwspersoon een soort van belangstelling voor hem toont, dus in eerste instantie was hij blij. Dat duurde niet lang, toen bleek dat het juffertje daar alleen maar zat om tegen iemand aan te kunnen kwekken. Rob begon langzaam in te dommelen en schrok alleen even wakker toen het wijfie zei dat ze heel lenig is en goed kan likken en dat wel even wilde demonstreren. Toen bleek dat ze het likken beperkte tot haar elleboog, viel Rob prompt in slaap. Gelukkig werd hij gewekt door de schoonmaakploeg, waardoor hij even na half tien in de kleedkamer was. Hij was nog wel zo duf, dat hij de eerste helft wissel stond.
Terwijl de meesten van ons aan de warming-up bezig waren terwijl het pijpenstelen goot, waren onze opponenten in nog geen velden of wegen te bekennen. Om 10 uur was slechts één Unitas-man aanwezig, die het wedstrijdformulier ging invullen. Kennelijk hebben de allochtone Gorinchemmers een andere tijdzone dan wij. Om 10 over half 11 kwamen de tegenstanders het veld op gesjokt. Respectloos van hen om ons zo voor joker te laten staan door zich niks aan te trekken van de gastheren, wij dus, en maar te komen wanneer het hen uitkomt. Verschillende spelers van ons hadden er toen weinig zin meer in en wilden niet dat het wangedrag van Unitas 3 zonder consequenties zou blijven. Om een daad te stellen wilden verscheidene mensen van Zondag 4 daarom niet voetballen, anders leren zulke laatkomers het nooit. Dat kan immers als de andere partij meer dan een half uur te laat komt. De meerderheid wilde echter gewoon voetballen.

Edwin was één van die mensen die vonden dat de Gorinchemmers er zo te gemakkelijk vanaf kwamen. Dat liet hij na een paar minuten duidelijk blijken door zijn zelfgekozen bijnaam “schoffelaar en irritantje in het veld” eer aan te doen. Brildrager Jan Willem was bang dat hij in de stromende regen niet genoeg droge stof zou kunnen vinden om de glazen van zijn optische instrument mee droog te wrijven. Hij begon daarom met paraplu op als grensrechter. Dat had hij prima bekeken, want waar de spelers in het veld al snel doorweekt waren en stonden te blauwbekken van de kou, stond hij gelukzalig droog onder zijn regenscherm. Het vlaggen tijdens de eerste helft deed hij trouwens goed, in tegenstelling tot zijn voetballen gedurende de tweede helft.
Het was weliswaar prettig dat Rob U afwezig was, zijn rol van veruit de slechtste speler te zijn werd moeiteloos overgenomen door Frank G. Hij wilde per sé rechtshalf spelen, maar was daar gedurende de hele wedstrijd nauwelijks te vinden. Waar hij dan wel was, wisten wij eigenlijk ook niet. En als hij dan plotseling opdook, speelde hij de bal diep naar niemand, liep hij net zo lang te pielen, totdat hij de bal kwijt was of liep hij hopeloos verkeerd of in de weg. Kortom, Frank G had tijdens zijn eerste volledige wedstrijd in 6½ maand zijn normale vormpeil onmiddellijk te pakken.
In de eerste helft stond het achterin prima. We controleerden het spel en gingen voortdurend in de aanval. Vooral Kenneth werd gezocht, maar zodra hij het doel zag, twijfelde hij tussen voor eigen succes gaan of de bal richting Patrick spelen. Het werd daarom niks zoals zo vaak de laatste jaren. Kenneth kon daarom in de rust inrukken, al was hij wel minder slecht dan Patrick. Het is op zijn zachtst gezegd niet het seizoen van onze voormalige topscorer, die maar twee treffers achter zijn naam heeft staan. Kenneth spiegelt zich de laatste tijd aan Messi en noemt zich tegenwoordig vaak Kessi. Geen idee waar hij die flauwekul vandaan haalt. Wij spreken hem liever aan met Kennethniet.
Ook Luciën waagde zich regelmatig op de vijandelijke helft, maar hij kwam niet verder dan zijn gebruikelijke afzwaaiers. Hij mocht daarom in de rust de douche opzoeken. Luciën zorgde voor een daverend gelach langs de lijn, toen hij zich liet aftroeven door de kleinste man in het veld, waarna Luciën languit in een plas terechtkwam. Ja Luciën, dat heb je niet bij korfbal. Verder was Wilco dicht bij het openingsdoelpunt, maar na een mooie individuele actie werd zijn inzet gestopt door de Unitas-doelman.

Dankzij de inbreng van verse krachten in de tweede helft vonden we het doel van de tegenpartij wel. Twee van hen, Herman en Rob S, namen een korte corner. Herman schoot de bal daarna scherp voor op Edwin, die de knikker met zijn tatoeage tegen de touwen werkte. Helaas stond het net als vorige week al weer snel gelijk. De Gorinchemmers waren leuke tegenstanders op één man na, die bij beide kanten voor veel irritatie zorgde. Enkelen van ons lieten zich daardoor even afleiden. Unitas 3 maakte hier gebruik van om de 1 – 1 te maken. Dankzij ingrijpen van Edwin hadden we daarna geen last meer van de Gorinchemse nr. 3, al moest Edwin vervolgens ook zelf geblesseerd het veld verlaten. Hij werd vervangen door Eric. Het leek Wim handig Eric gelijk de bal te geven om zo weer in zijn spel te komen. Eric was daar kennelijk niet op voorbereid, want hij raakte de bal hopeloos verkeerd, evenals de drie keer daarna overigens. In de slotfase golfde het spel op en neer zonder dat dit tot verdere doelpunten leidde. Door het gelijke spel houden we Unitas 3 definitief onder ons.
De derde helft wonnen we glansrijk, maar niet dankzij Johan. Ook deze keer ging hij na afloop vlug naar huis. Vlak nadat hij onder de douche vandaan kwam, stond hij in zijn niksie telefonisch te onderhandelen over spullen die hij op Markplaats gezet had, zoals een spuuglelijke, peperdure stropdas met vissen. Dat iemand zulke rotzooi nog wil kopen. Vooral voor zijn grindtegels was veel belangstelling: “Hé, jij tegels hebben, ik willen hebben. Wat jij zeg, nee? Tegels van mij zijn. Als jij ze niet meegeef, ik ze door je ramen rammen. En die stropdas er achteraan”. Dus Johan ging maar snel weg. Frank was daarentegen nog lang niet van plan om naar Noord-Brabant terug te gaan. Hij begon zowaar rondjes te halen en betalen. Dat hadden we nog nooit meegemaakt. Hoe kaler, hoe gekker, zullen we maar denken.
In de kleedkamer werd unaniem besloten om Lars Duinhouwer tot man van de week te bombarderen. Het verdient een grote pluim om in de kou en de stromende regen een uiterst pover optreden van een stel prutsers helemaal af te kijken. Lars heeft duidelijk kijk op voetbal. Toen Edwin hem vroeg wat hij van pa’s verrichtingen vond, zei Lars: “Nou, je hebt niet veel gedaan”. Lars is onmiskenbaar een connaisseur pur sang. Tenslotte willen we Peter Bosselaar bedanken voor het in prima banen leiden van alle thuisduels dit seizoen. Hopelijk tot volgend seizoen, Peter.

Opstelling:  Frank L; Edwin (76. Eric), Wim, Eric (46. Jan Willem), Wilco; Frank G, Johan Arie, Luciën (46. Herman); Kenneth (46. Rob S) en Patrick.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.