Be Ready 5 – Papendrecht 3: 2 – 4

Be Ready 5 – Papendrecht 3:  2 – 4

Op zondag 27 april; naamdag van de heilige Liberias;
de 53e Onafhankelijksdag van Sierra Leone; Vrijheidsdag in Zuid-Afrika; 134 jaar nadat Clarke en Foster patent kregen op het eerste elektrische hoortoestel; 53 jaar na de sluiting van het Veerse Gat door de Veerse Gatdam als onderdeel van de Deltawerken; Wereld Tapirdag; twee dagen na de Dag van de Huismeester; een dag na de Wereld Tai-chi-dag; tijdens het Tilburgse Soundfulness Klankontspanning Ligconcert en de Tuin- en Streekmarkt in Houten; speelden we voor de laatste keer van het seizoen een uitwedstrijd. In het Brabantse Hank gingen we de strijd aan met Be Ready 5.

Het viel deze keer mee met de afzeggingen. “Hallo, de Knip is er niet bij. Ik ben afwezig. Groet, Marcel.” “Hallo, streep mijn naam voorlopig maar door. Kan op dit moment wel lopen, maar draaien gaat nog niet. Gaat wel even duren voordat m’n enkel weer stabiel is. Groeten Wilco.” “Ha Jan Willem, ik ben er niet bij. Welverdiende rust! Groet Rob S.” “Hoi, denk dat ik toch maar even oversla. Succes en tot laters, Gr Rainier.”
“Ik ben er bij. Graag speel ik weer een deel van de tweede helft voor Edwin, als dat oké is. Groet, Arie.” “Dag JW, ben er op zondag 27 april helaas ook niet bij… Groet, Gerrit.” “Hallo allemaal, zojuist heeft Gerrit afgezegd voor de uitwedstrijd tegen Be Ready op zondag 27 april. Dat betekent dat een veldspeler op het doel zal moeten. Edwin of Eric: zou één van jullie willen keepen? Edwin: neem jij dan de keepersuitrusting mee? Alvast bedankt. Groeten, Jan Willem.” “Ik zal de plek onder de lat wel innemen. Nu reken ik na alle keepersbeurten wel op 90 min op 11 mei in halve finale 🙂 . Ik heb de keepersuitrusting. Gr Edwin.” Wie biedt zich dan nu aan om Arie speelminuten te gunnen? Groet, Edwin.” Kenneth: “Kessi alias Usain van den Hoven gunt Arie wel speelminuten, hoe eerder Arie in vorm is hoe beter voor het team!” “Arie: kan jij niet gewoon de tweede helft starten? Mocht je op een gegeven moment denken dat het niet meer gaat, dan ga je er weer gewoon uit en kom ik er bijvoorbeeld in. Groeten, Jan Willem.” “Hoi JW, de tweede helft starten is ook goed hoor. Groet, Arie.”
“Beste JW, zoals het er nu uit ziet ben ik a.s. zondag aanwezig, daar onze wedstrijd verplaatst is naar een andere datum. In verband met een lichte kuitblessure ben ik bereid om het doel te verdedigen zodat Edwin kan voetballen.
Mvr gr Herman.”
Ramon: “Aanwezig!” Frank: “Ik hoop erbij te zijn!” “Ik ben er bij. Groet Gerardo.” “Ik heb aankomende wedstrijd storingsdienst! Gr Eric.”

“Johan: zou jij mij zondagochtend rond 5 voor 10 kunnen ophalen? Alvast bedankt. Groeten, Jan Willem” Johan: “Ha JWDM, ik haal je stipt op tijd op!” Het was gezellig druk in de auto van Johan. Want toen Jan Willem instapte, zat Arie daar al en ze gingen vervolgens Rob U. ophalen. Vele teamgenoten bleken flink gefeest te hebben op Koningsdag en daar was Rob U. er overduidelijk één van. Zelfs geheelonthouder Jan Willem kon de kater van Rob U. voelen die met kleine oogjes naar buiten kwam en zijn zonnebril moest opzetten tegen de hoofdpijn.
Al tijdens de autorit kreeg teammanager Jan Willem klachten om zijn oren over wisselbeurten. Hoewel Rob U. nog zichtbaar aangeschoten was en daardoor nog meer onsamenhangende onzin uitkraamde dan normaal, eiste hij toch 90 minuten speeltijd die hij wonderlijk genoeg nog zou krijgen ook. Toen tijdens het gebruikelijke telefonische gesprek tussen Johan en Frank de laatste te horen kreeg dat hij reserve zou staan – iets wat niet vreemd is aangezien Frank behoort tot de mensen met de meeste speelminuten – brulde bij dat hij alleen de eerste helft reserve wilde. Jan Willem had echter een winnend concept voor het oog en dat betekent uiteraard de tweede helft de besten binnen de lijnen en dus Frank reserve. In dit geval hield de teammanager zijn poot wel stijf. En eenmaal gearriveerd in kleedkamer 5 begon ook Kenneth te klagen over het feit dat hij op de bank diende te beginnen, maar ook op deze klaagzang ging de teammanager niet in.
Het was trouwens goed dat Jan Willem bij Johan in de auto zat, want ondanks dat we herhaaldelijk gespeeld hebben op sportpark De Schiethoek en ondanks dat hij het adres ervan in zijn navigatiesysteem had ingevoerd, kon hij het niet vinden en had hij eenmaal in Hank geen idee hoe te rijden. Dat gold overigens ook voor passagiers Arie en Rob U. Postduif Jan Willem kon het gelukkig blindelings vinden, zodat ze keurig op tijd waren.
Ook Edwin begon te klagen zodra hij de opstelling zag, maar dat was omdat hij als rechtsback diende te starten. Zijn eigen schuld. Hij had de door hoofdsponsor Luciën geschonken en meegenomen ballen niet opgepompt. Dus moest Edwin als straf rechts achterin beginnen. Gelukkig wist Arie de materiaalman van Be Ready te lokaliseren en konden we met opgepompte ballen aan de warming-up beginnen.

Het voetbaltreffen op veld C ging tussen twee laaggeplaatste ploegen in de competitie. Voor beide equipes een uitgelezen mogelijkheid om weer eens punten te pakken. Teammanager JWDM en aanvoerder en leider Veldhuis waren daarom al weken terug begonnen met de voorbereiding. Ze hadden vele wedstrijden van Be Ready 5 bekeken en opgenomen en hadden dagenlang het beeldmateriaal minutieus geanalyseerd en uitgeschreven. Alle sterke en zwakke punten van de tegenstanders waren bekeken en genoteerd. Dit had tot een ingenieus spelsysteem geleid waardoor verliezen haast onmogelijk was. Ze hadden echter met één ding geen rekening gehouden. Vanwege
de 47e verjaardag van Koning Willem-Alexander der Nederlanden was het in den lande een weekend vol festiviteiten die vrijdag al gestart waren. Zo te zien waren de meeste teamleden toen al begonnen met hijsen en waren daarmee gestopt op het moment dat ze in de auto stapten om naar Hank te rijden. En dus gingen bekende spreekwoorden op, als: “Zit de drank in je lijf, dan speel je als een oud wijf.”, “Na liters zuipen, wordt het niet hollen maar kruipen”, “Heb je te veel gezopen, dan kun je voor geen meter lopen.”, “Stroomt de ethanol nog door de bloedbaan, dan bestaat het sporten vooral uit stilstaan.”, en “Zit de alcohol in de poten, dan is het voetbal dramatische en klote.”.
Het grootste deel van de eerste helft was werkelijk niet om aan te zien. Al in de eerste minuut dook een Brabantse aanvaller voor gelegenheidsdoelman Herman op, maar hij redde bekwaam. Zeven minuten later was hij echter kansloos toen een spits van de gastheren moederziel alleen over onze linkerkant naar ons doel kon opstomen en een werkelijk sublieme lob uit zijn rechterschoen toverde: 1 – 0.
Dit was voor ons helaas niet het teken om wakker te worden. Gelukkig stond achterin uitblinker Luciën die talloze keren op het laatste moment het Brabantse gevaar kon bezweren. En ook Herman liet zich niet onbetuigd met enkele puike reddingen. Na een half uur kon een Be-Readyspeler vanaf hun rechterkant ongehinderd een voorzet afleveren die bij één van de geelhemden belandde die vanaf een meter of vier kon inschieten. Gelukkig stond Herman op te letten en redde hij bekwaam.
Van onze kant werd het alleen gevaarlijk dankzij Gerardo. Dat zegt alles over hoe droef het bij ons was. Vanaf de rechterkant legde hij de bal precies op het hoofd van Patrick die bij de tweede paal maar hoefde binnen te knikken. Via de keeper, een verdediger en de paal rolde de bal over de achterlijn. Even later had onze rechtermiddenvelder aan de linkerkant de achterlijn gehaald. Hij legde terug op Frank, maar zijn schot werd gekeerd door de doelman. In de rebound schoot Gerardo hoog over. Wat verder opviel was, dat ons voormalige loopwonder Johan zelfs nog minder bewoog dan Rob U. Dieper kun je niet vallen. Zou het met die vetrollen te maken hebben, dat hij zich nauwelijks wist te verplaatsen? Gelukkig kon Johan na 55 minuten niet meer verder. Arie kwam toen in zijn plaats. Een hele verbetering.

In de rust volgde een donderspeech en werden de slechtste spelers eruit gehaald. Eric zat kennelijk met zijn hoofd bij de storingsdienst en werd vervangen door Jan Willem. Frank was niet verder gekomen dan een mislukt schot en het voortdurend roepen van Boemeleboem. En toch was hij verontwaardigd dat hij er in de rust uit moest. Over een gebrek aan zelfreflectie gesproken. Hij bleef maar roepen dat er in zijn voeten 85 doelpunten zitten. Zo’n opmerking is al dermate komisch, dat enig commentaar overbodig is. Frank diende plaats te maken voor Kenneth, maar Frank probeerde Kenneth om te kopen met een waardebon van 50 euro, te besteden in zijn winkel. Daar koop je bij Frank hooguit 1 sok voor. De teammanager stak daar echter een stokje voor. Ten eerste omdat wij uiteraard tegen dergelijke dubieuze praktijken zijn en ten tweede omdat, zoals hij zei, hij graag wilde winnen.
Het is onduidelijk wat er in de thee zat – die moeten ze voortaan bij ons in de rust maar altijd schenken – maar zo knudde als het eerste bedrijf was, zo wervelend waren grote delen van het tweede bedrijf, met name de openingsfase. Binnen 5 minuten hadden we de achterstand omgezet in een voorsprong. Na 1 minuut nam Ramon een hoekschop vanaf onze linkerkant. Normaal worden corners hoog voor de pot gegooid, maar Ramon verraste de tegenstanders volledig door de bal laag voor te geven. Een bijzonder vernuftige actie van een waar genie. Bij de eerste paal tikte Kenneth de bal door op Patrick die geen moeite had om voor een leeg doel te scoren: 1 – 1. Enkele minuten later begon een ontketende Kenneth, die aan Frank liet zien wat je moet doen om wel voor gevaar voor het vijandelijke doel te zorgen, aan een weergaloze solo die hij netjes afrondde: 1 – 2.
Het grootste deel van de tweede helft waren we de betere ploeg en hadden we het meeste balbezit. Dat leidde zowel voor Patrick als voor Kenneth tot een handvol kansen, maar opeens was hun scherpte verdwenen. Zelfs als ze doelman al gepasseerd waren en slechts een verdediger voor hen stond of het doel helemaal onbewaakt was, kregen ze de bal niet over de doellijn. Patrick raakte nog wel de lat en Kenneth de paal, maar dat was het wel. Achterin begonnen we ‘m aardig te knijpen, want de Brabanders bleven tijdens de spaarzame uitvallen razend gevaarlijk. Zo belandde een schot via de buitenkant van de paal in het zijnet.

Ondertussen bleef Frank tot vervelens toe vanuit de dug-out blèren dat hij erin wilde. Op een gegeven moment was laatste man Wim het gemis van de kansen voorin en het gezeur van Frank zo zat, dat hij eruit ging en zijn plaats afstond aan aanvaller Frank. Dat betekende nog meer de nadruk op de aanval. En dat leidde zowaar tot de 1 – 3. Frank nam vanaf links een hoekschop. Hij legde de bal feilloos op het hoofd van Kenneth die bij de tweede paal binnenknikte.
Helaas dachten enkelen van ons dat de buit wel binnen was, waardoor de aandacht zienderogen verslapte. Be Ready 5 profiteerde hiervan door de 2 – 3 te maken. Tijdens de slotfase was het hierdoor billen knijpen. Gelukkig was het sterspeler Ramon die in de slotseconden aan alle onzekerheid een eind maakte. Hij begon aan onze linkerkant aan een fenomenale solo. Hij leek de bal op een gegeven moment iets te ver voor zich uit te spelen, maar op 18 meter schuin voor het doel kreeg hij zijn rechtertenen tegen de bal die hij op sublieme wijze in de rechter kruising krulde:
2 – 4. De arbiter, veruit de beste man op het veld, liet niet eens meer aftrappen. Hij was 90 minuten lang gefocust, stond voortdurend uitstekend gepositioneerd zodat hij continu prima zicht had op de situatie op het veld en kon zo alles zelf goed beoordelen inclusief buitenspelgevallen. Super gefloten, scheids! Het was een leuke pot voetbal tegen sportieve tegenstanders. Bedankt mannen.

Eric is Grensrechter, Arie Invaller, Kenneth Topscorer, Herman Doelman en Luciën Speler van de Week. Het bleef nog lang gezellig in de kantine, maar we waren kansloos in de derde helft. Het viel trouwens niet mee voor de laatsten om de parkeerplaats van het sportpark per auto te verlaten, aangezien een zwarte Opel Astra de uitgang blokkeerde. Dat heb je met dat kale tuig uit Gilze.

Opstelling: Herman; Edwin, Wim (80. Frank), Luciën en Eric (46. Jan Willem); Gerardo, Ramon, Johan (55. Arie) en Rob U.; Patrick en Frank (46. Kenneth).
Grensrechter eerste helft: Arie.
Grensrechter tweede helft: Eric.
Toeschouwers: 31.

Eén antwoord op “Be Ready 5 – Papendrecht 3: 2 – 4”

  1. Johan Cruijff schreef:

    Papendrecht speelde als een kip wie geen kop nog staart hep. Dan kennen hun een kool maken. Dan moet jij dus scoren wie wil winnen en dan hep je drie punten. Dat hebben hun net op tijd onder hun oren gekregen.

    Groeten, El Salvador