Papendrecht 3 – GSC/ODS 4: 2 – 1

Papendrecht 3 – GSC/ODS 4:  2 – 1

Op zondag 4 mei; naamdag van de heilige Antonia van Nicomedië; Star Wars-dag; 1640 jaar nadat Atlatl Cauac heerser werd van Teotihuacán; 58 jaar nadat Koningin Juliana op de Dam in Amsterdam het Nationaal Monument onthulde; 54 jaar nadat in de Zandkreek tussen Noord- en Zuid-Beveland de eerste grote Deltadam gesloten werd; 24 jaar nadat Letland zich onafhankelijk verklaarde; de 53e sterfdag van de Nederlandse touwtrekker Jan Hengelveld; de 9e sterfdag van de Nederlandse toparbiter Ignace van Swieten; speelden we op het Slobbengors het laatste competitieduel van het seizoen 2013/2014.

Ook deze week de nodige afmeldingen. “Hi allen, op vakantie nog in shape proberen te komen maar knie laat het afweten. Ben dus afwezig komende zondag. Gr Rob S.” Rob beloofde wel te komen supporteren, maar kwam pas aan het begin van de middag, toen de meesten al naar huis waren. Aan zo’n man heb je toch echt niks.
“Hallo, ik ben er definitief niet bij. Ik ga het niet redden. Lopen en andere alledaagse bewegingen gaan allemaal prima, maar ik kan nog geen kracht meegeven bij het afzetten. Dus als ik ook maar een klein sprintje wil trekken dan schiet het er alweer in. Ik ga me focussen op de halve finale. Hoop dat ik dat wel ga halen. Groeten Wilco.” Rob U.: “I am currently out of the office until Tuesday the 6th May. Your e-mail will not be read or forwarded. For urgent matters please leave a text-message.” Wij hebben de indruk dat Rob U. zijn e-mails sowieso nooit leest.” Ook Eric en Herman waren er niet. Johan: “Hallo, bovenbeen voelt nog niet goed, weet nog niet of ik minuten kan maken, ben er uiteraard wel bij. Chiao!” Ramon: “Aanwezig!” “Ik ben der! Gr Edwin.” “Ik ben ‘r zondag. Groet, Marcel.”

Veertien spelers waaronder enkele gehavenden meldden zich op de fraaie zondagochtend in kleedkamer 1. We hadden de eer de laatste wedstrijd op veld 2 met echt gras te mogen spelen, voordat het op de schop gaat. De uitwedstrijd tegen GSC/ODS 4 hadden we gemakkelijk gewonnen met 2 – 7, vooral dankzij een geweldige eerste helft. De meesten dachten we dat we dat wel weer even zouden doen en meenden zich er met een jantje-van-leiden af te kunnen maken. Zij hielden een “tempo” aan waar zelfs de afwezige Rob U. zich voor zou schamen. Vooral het eerste half uur was onthutsend zwak. De veldspelers bakten er niets van. De Dordtenaren konden naar harteloos combineren en richting ons doel gaan met een spervuur aan kansen tot gevolg. Gelukkig onttrok Gerrit zich als enige aan de malaise en met een hele reeks aan weergaloze reddingen hield hij ons overeind. Zijn opponent aan de overkant had werkelijk niets te doen.
Gerrit had een ware metamorfose ondergaan. Vooral zijn kicksen trokken de aandacht: zwart met opvallende, felgele strepen en dito veters. Verder had hij een nieuwe coupe. Als u ook zo’n kapsel wilt, ga dan langs bij kapsalon André en vraag om een coupe Gerrit Landstra. Schijnt bijzonder gewild te zijn. Graziano Pellè is pas nog langs geweest en heeft zich zo’n kapsel aan laten meten.
In het laatste kwartier voor rust kwamen we enkele keren in de buurt van het doel van de tegenstanders. De Dordtse doelman hield een schot van Arie. Na een hoekschop kon Arie opnieuw uithalen, maar hij schoot vrij wild over. Na onze enige goede aanval over rechts belandde de bal bij Luciën, maar hij pegelde de bal van 12 meter links voor het doel over de linker kruising. In de slotfase van de eerste helft kregen de gasten opnieuw enkele grote kansen, maar met de ene sublieme reflex na de andere hield Gerrit zijn goal schoon. Het was louter aan Gerrit te danken met we met 0 – 0 gingen rusten.

De tweede helft begonnen we iets minder beroerd dan de eerste, zonder dat het tot kansen leidde. Aan de andere kant kwamen die er wel. Na de tigste Dordtse kans was het eindelijke raak. Een spits van GSC/ODS werd voor ons doel vrijgespeeld en van een paar meter afstand kon hij niet missen. Zelfs Gerrit was volslagen kansloos: 0 – 1.
Pas daarna werden we wakker, maar het begon pas echt te lopen toen de lieftallige en beeldschone dames van de familie Veldhuis – Verzijl zich langs de zijlijn meldden. Ja, dan willen we ons wél in het zweet werken en ons van onze beste kant laten zien. Pas toen begonnen we ons allemaal uit te sloven. Het leidde direct tot de gelijkmaker. Vanaf links kregen we een hoekschop die door Frank genomen werd. Hij legde de bal met zijn fluwelen rechter bij de tweede paal op de kale knikker van Edwin, die de bal heel precies via de grond tussen de doelman en een verdediger over de doellijn mikte: 1 – 1.
Frank was onze beste veldspeler, maar tot tweemaal toe werkte hij bij ons de nodige ergernis op door een typische Frank-solo. Voor wie niet weet wat dat is: nadat Frank de bal krijgt, begint hij een hele zwerftocht over het veld met de bal aan de voet, terwijl hij alle tijd en gelegenheid heeft om de bal over te spelen aan een vrijstaande teamgenoot. Dat doet Frank echter niet. Hij pingelt van de ene zijlijn na de andere, onderweg de ene na de andere trap ontwijkend omdat de tegenstanders genoeg krijgen van dat gepiel. Op een gegeven moment gaat hij opeens richting ons doel, waarna hij de bal verliest en het heel gevaarlijk wordt voor ons doel en terwijl wij uit alle macht proberen een tegendoelpunt te voorkomen, staat Frank van een afstandje met zijn handen in zijn zij ons uit te schelden en te roepen dat het onze schuld was dat hij de bal verspeelde.

Eindelijk was het iedereen duidelijk dat we konden winnen, maar dat dat alleen met inzet en strijdkracht kon gebeuren. We begonnen de zege te ruiken en besloten meer risico te nemen teneinde de winnende treffer te maken. Dat leidde tot meer ruimte bij ons achterin en dus tot de nodige Dordtse counters, maar de Dordtenaren kregen steevast knikkende knieën zodra ze Gerrit voor zich zagen opdoemen. Gerrit hield gewoon alles vandaag.
Onze aanvallende instelling werd uiteindelijk beloond. Na een prachtige aanval over rechts met het nodige tikkie-takkie-voetbal kreeg Kenneth de bal. Na de nodige verdedigers te hebben gepasseerd legde hij de bal af op Ramon, die van een meter of 7 de bal tegen de touwen knalde: 2 – 1.
In de slotfase werd het nog penibel. Het was al de derde wedstrijd in 15 dagen op een keiharde ondergrond en menigeen begon dat in de benen te voelen. Eerst moest Edwin en daarna Gerardo met een kwetsuur naar de kant. Hierdoor moest de geblesseerde Johan toch binnen de lijnen verschijnen en hadden we geen fitte reservespelers meer langs de lijn staan, zodat enkele mensen die met de nodige fysiek malheur te maken hadden, niet meer gewisseld konden worden. Wim wilde alleen de tweede helft spelen omdat hij net terug was uit de Ardennen en niet helemaal fit was en moest ondanks klachten aan zijn hamstrings door tot aan het laatste fluitsignaal. Jan Willem kreeg weer eens last van zijn linkerkuit, maar verbeet de pijn en maakte de 90 minuten gewoon vol.
Maar ach, wat maakte het uit, al die geblesseerden. We hadden Gerrit op het doel. Hij heeft ons in het verleden de nodige punten gekost, maar vandaag was hij een echte puntenpakker. De Dordtenaren werden gewoon moedeloos van al die onmogelijke reddingen van onze klasbak. Even voor twaalven floot de heer P. Bosselaar voor de laatste keer dit zijn seizoen op zijn fluitje en hadden we de laatste match van dit seizoen winnend afgesloten.

Ramon is Invaller, Gideon Dekkers Supporter, Peter Bosselaar Scheidsrechter en Johan Grensrechter van de Week. Gerrit is uiteraard Man van de Week. De derde helft wonnen we heel eenvoudig. Het bleef nog lang gezellig in de drukke kantine. Vanwege de laatste competitieronde van het seizoen werden de aanwezigen door het kantinepersoneel getrakteerd op gratis broodjes, stokbrood en groentesoep. Vooral uw verslaggever maakte daar ruimhartig gebruik van en kreeg daar het nodige commentaar op. Ja hoor eens even, ten eerste moet ik de naam van de familie De Man hoog houden en ten tweede is het zonde om eten weg te gooien. En trouwens, zoveel zijn een paar stukjes stokbrood en zes kommen soep nou ook weer niet. Van 90 minuten over een grasveld sukkelen word je hongerig. Dus om te roepen dat ik de soeppan maar moest pakken om de rest van de soep achterover te gooien, was wat overdreven.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Edwin (69. Arie), Rainier en Jan Willem; Gerardo (78. Johan), Frank, Arie (46. Wim) en Luciën; Patrick (46. Ramon) en Kenneth.
Assistent-scheidsrechter eerste helft: Johan.
Assistent-scheidsrechter tweede helft: Johan (78. Edwin).
Aantal toeschouwers: 18.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.