Papendrecht 4 – Veerse Boys 4: 2 – 7

Op zondag 11 april 2010, de tweede dag van het museumweekend, stond op het Slobbengors het treffen tussen de nummer 2 van boven, Veerse Boys 4, en de nummer2 van onderen, wij, op het programma. Het was alweer het voorlaatste thuisduel op zondagochtend van het seizoen. Hopelijk konden we moed putten uit ons prima resultaat van paaszaterdag, toen we het eerste punt op Brabantse bodem binnensleepten. Die goede prestatie kon overigens niet los gezien worden van het gegeven dat Arie vorige week voor het eerst in bijna een jaar de 90 minuten had vol gemaakt. Helaas, vandaag bleek al snel dat het Arie-effect alweer uitgewerkt is.
Op zaterdagavond werd Jan Willem opgebeld door Edwin. Hij was zoooo moehoe, hij had zoooo hard gewerkt, hij wist daarom niet of hij zou komen. Marcel moest heel hard lachen toen hij dat geklaag van Edwin hoorde. Dat zegt genoeg, lijkt ons. In werkelijkheid was Edwin van plan om de nacht voor de wedstrijd de beest uit te hangen tijdens het grote PKC-feest. Hij ging daarheen met Rob S. Volgens Rob durft Edwin niet alleen te gaan en heeft hij in zijn eentje niets bij zo’n feest te zoeken. Rob S. is volgens eigen zeggen tegenwoordig, in tegenstelling tot vroeger, een echte damesmagneet en Edwin is precies het tegenovergestelde. De vrouwtjes worden door Rob S aangetrokken als vliegen door stroop. Het zal wel met de Botox te maken hebben. Zodra Rob een zaal binnenstapt, heeft hij gelijk een horde joelende dames om zich heen. In het geval van Edwin lopen de dames hard gillend weg. Door lang in de buurt van Rob te blijven en veel drankjes uit te delen, hoopt Edwin uiteindelijk toch enig succes te boeken. Rob ging aan het begin van de nacht, helemaal onder de lippenstift, op zijn fietsje naar huis. Hij beweerde dat hij zich door een haag van smachtende dames diende heen te wurmen, die allemaal riepen: “Oooooh, lieve Rob, lekker ding, blijf nog even, laat ons niet alleen met Edwin”. Maar Rob was niet te vermurwen. “Ik moet op tijd naar bed, de mannen van zondag 4 rekenen op me”. Naar het schijnt was Edwin toen al aardig de weg kwijt, zowel letterlijk als figuurlijk. Benieuwd of hij zijn huis nog heeft weten te vinden. Het Slobbengors in elk geval niet.

We begonnen uitstekend aan de voetbalpot. Gerardo wist zich tot twee keer toe op rechts mooi vrij te spelen, maar zijn schoten leverden geen goal op. Zoals zo vaak zakten we na het goede begin ver weg. Toen we weer beter begonnen te spelen, stonden we 0 – 4 achter. Vermeldenswaardig is de derde tegentreffer. Halverwege de eerste helft, bij een 0 – 2 achterstand, stond Rob U. met zijn handen in zijn zij toe te kijken, hoe zijn directe opponent na een goed genomen hoekschop uit zijn rug wegliep en daardoor geheel vrijstaand op ons doel kon koppen. Jan Willem, die bij de eerste paal stond, probeerde de bal onder de lat vandaan te koppen. Toen hij merkte, dat dat niet zou gaan lukken omdat hij daarvoor moest springen en hij daar te belazerd voor was, tikte hij de bal in een reflex en ook wel uit frustratie via de lat uit het doel. Met zijn voeten bakte hij er niets van, dan maar de handen gebruiken dacht hij waarschijnlijk. Dit betekende een strafschop en een rode kaart voor Jan Willem. Gelukkig nam de leidsman de rode kaart pas na afloop in de kleedkamer uit zijn borstzak, zodat we de wedstrijd met 11 man konden afmaken. Vanaf 9 meter werd het vervolgens 0 – 3. Overigens was Peter Bosselaar wederom de beste man aan Papendrechtse zijde.
Zelf waren we dan niet best, dat gold evenzeer voor de staat van het veld. Hierdoor waren drie van onze spelers al binnen 45 minuten niet meer bij machte verder te spelen: Marcel en Wim met een verzwikte enkel en Gerardo met een verdraaide knie.

De tweede helft begonnen we prima. Binnen enkele minuten regende het kansen voor ons, vooral voor Luciën en Rob S, maar helaas kwamen we niet tot scoren. De tegenstanders creëerden zelf geen kansen. Gelukkig voor hen stak onze slechtste speler een handje toe, waardoor ze toch binnen het uur op 0 – 6 kwamen. Petra stond in de tweede helft met de hond langs de lijn. We hoopten dat Rob U hierdoor nu eindelijk eens een beetje behoorlijk ging spelen. Zoals gebruikelijk was het tegenovergestelde het geval. Hij lette alleen nog maar op Petra en de hond, de vogels in de lucht, de voorbijdrijvende wolken, het heerlijke voorjaarszonnetje, de bloeiende planten, het spaarzame gras, zijn schoenen, nou ja, eigenlijk op alles behalve het spel. Eerst gaf een Brabantse verdediger vanaf eigen helft een compleet mislukte pass die een halve minuut onderweg was. Rob had alle tijd om de bal tegenhouden. Dit betekende echter wel dat hij zijn rechterbeen diende uit te steken. Waarschijnlijk omdat hij dit een te grote inspanning vond, deed hij dit niet. Daardoor rolde de bal over zijn voeten naar zijn directe tegenstander die alleen op Gerrit kon afgaan om de 0 – 5 te maken. Niet veel later gaf de aanvoerder van Veerse Boys 4 een dieptepass. Robs directe tegenstander had intussen wel in de gaten dat Rob in verdedigend opzicht geen moer uitvoert. Dat is niets nieuws, dat is vrijwel elke wedstrijd zo. Dus op zijn gemakje sukkelde de Brabander achter de bal aan. En inderdaad, Rob bleef rustig staan kijken met zijn handen op zijn rug, hoe zijn directe opponent richting Gerrit wandelde en de 0 – 6 aantekende. Dit betekende de derde tegengoal op het conto van Rob U. binnen het uur. Rob gaat maar door met het breken van zijn records. Dit betekende wel dat hij uitgeroepen werd tot speler van de week, wel in negatief opzicht natuurlijk. Na afloop diende Petra nog haar excuses aan. Ze zei dat het niet haar schuld was dat Rob zo slecht gespeeld had. Nou hoor je het ook eens van een echte kenner, Rob. Ik denk dat we de volgende keer beter Petra in plaats van Rob U kunnen opstellen.
Tijdens de warming-up zei Rob U dat hij vandaag eens wat zou gaan laten zien, à la Messi, of volgens hem, à la Rob Uitermessi. Je kunt echter beter spreken van Rob Uitermateslechti. Rob vroeg zich voorafgaand aan de wedstrijd af of hij wel of geen T- shirt onder zijn voetbalshirt zou dragen. Het was aangenaam, zonnig weer, een graad of 12, een T-shirt was dus niet nodig. Rob deed toch maar wel een T-shirt aan omdat hij verwachtte dat hij voornamelijk stil zou staan. Een beetje zelfkennis kan geen kwaad. Terwijl tijdens het voetballen een ieder het warm had en bij iedereen het zweet van het lijf gutste, had Rob het koud. Rara, hoe kon dat? Rob snapte in elk geval niet hoe dat mogelijk was.
De rest van het team deed dus wel zijn stinkende best en dat werd gelukkig beloond met doelpunten. Na een goede aanval over links zette Kenneth de bal voor naar Arie, die de 1 – 6 aantekende. Niet veel later scoorde Johan ons tweede doelpunt na een mooie corner van Herman. Diezelfde Herman leverde na een minuut of 70 een ziedend afstandschot af. Via de vingertoppen van de Brabantse doelman en de lat ging de bal over het doel. Een kwartier voor tijd schoot Rob S. een hoekschop van links in één keer over de lijn. De bal was volgens neutrale en betrouwbare toeschouwer Gerrit Schutte zeker 30 cm over de doellijn. Het gebeurde echter in een mêlee van spelers, waardoor de scheidsrechter niet had kunnen constateren dat het een doelpunt was. Zich houdend aan het voetbalreglement liet hij daarom, helaas voor ons, doorspelen.

Een paar dagen voor de wedstrijd had Kenneth naar veel mensen een link naar een filmpje gestuurd waarin te zien was, hoe een voetballer de bal niet in het doel kreeg, terwijl hij 20 cm voor de doellijn stond. Dit inspireerde Rob S tot een vergelijkbare actie. Na een corner kreeg hij de bal, terwijl hij moederziel alleen naast de paal op 15 cm van de doellijn stond. De keeper van de tegenpartij lag op de grond bij de andere paal. Je zag Rob een halve minuut lang peinzen: “Wat moet ik nu doen, even denken hoor, moet ik de bal nu tegen die touwen schieten? Ach, kijk die arme meneer met die handschoenen daar op zijn rug op de koude grond liggen. Dat vind ik wel erg zielig hoor. Weet je wat, ik geef de bal wel aan die meneer, die is daar vast blij mee”. En die meneer was daar zeker blij mee, wij niet. Ook zijn vijfde opgelegde kans wist Rob S niet te verzilveren. Maar goed, Rob S is nu wel een grote hit op YouTube en daar is het hem allemaal om te doen. Rob is immers gek op aandacht.
Tien seconde voor tijd scoorde Veerse Boys nog een zevende keer, waardoor een geflatteerde 2 – 7 op de borden kwam te staan. Als een goalgetter meegedaan zou hebben in plaats van Rob S, een echt goede verdediger en niet Jan Willem en als Rob U lekker thuisgebleven was, hadden we een goed resultaat kunnen behalen in plaats van een onnodig grote nederlaag. Het lijkt me wel duidelijk welke spelers de volgende wedstrijd op een wisselbeurt kunnen rekenen.
De derde helft was gelukkig van beter niveau dan de wedstrijd. Opvallend was wel dat Johan al na enkele biertjes afhaakte, terwijl Frank zelfs niet verder kwam dan één pilsje. Edwin wordt op dergelijke momenten toch wel erg gemist.

Opstelling:  Gerrit; Marcel (46. Eric), Wim (44. Kenneth), Wilco, Jan Willem; Rob U., Johan, Herman en Gerardo (38. Luciën); Arie en Rob S.

Loop ik afgelopen maandagmorgen om 08.00 uur op Schiphol kom ik iemand met een rare hoed tegen, blijkt het onze keeper Gerrit te zijn! Was even schrikken. Gr. Rob U.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.