DVVC 3 – Papendrecht 4: 2 – 2

Op paaszaterdag 2010 moesten we tegen het derde van DVVC. Halverwege de middag was het verzamelen geblazen voor de krachtmeting in Dongen. Thuis hadden we onze enige, echte zegepraal van de heenronde behaald. Misschien zouden we het eindelijk eens kunnen klaarspelen om niet met lege handen uit het Brabantse land te vertrekken.
Enige weken geleden was al bekend dat Gerrit voor de zesde keer absent zou zijn en dat we aan de zesde keeper van het seizoen toe zouden zijn. Omdat iemand binnen het aluminium kader dient plaats te nemen, werd een mail rondgestuurd met de vraag of iedereen kon meehelpen met de zoektocht naar een doelman. Vrijwel iedereen reageerde, behalve Rob U. Op zich niet zo verwonderlijk. Van iemand die in het veld al niets doet kan moeilijk verwacht worden, dat hij buiten het veld wel wat zou willen doen voor onze brigade. Rob U. moest daarom 45 minuten aan de slag met de houten stok met het dundoek. Hij was het duidelijk niet eens met zijn wisselbeurt en liet dat in woord en gebaar blijken. “En hoe kan dat nou, ik ben pas nog buiten de equipe gebleven, waarom moet ik nou steeds wissel, en ik wil per se de eerste helft spelen, bla, bla, bla”. Het was pas je tweede keer in 3½ maand, Rob U. Je moet kennelijk Rob heten om continu over de reservebeurten te lopen emmeren. Als we het posterieure treffen veel man hebben, is Rob S. weer de sigaar. Benieuwd hoe schel hij dan gaat lamenteren.
Maar even serieus: mensen, scheid nou eens uit met dat zemelknopen over de reservebeurten, omdat jij kennelijk vindt dat een ander er maar naast moet en dat jij altoos moet mee ballen. Een ieder is even vaak de pisang. Alles wordt keurig open en bloot bijgehouden op onze website. Elkeen kan op die manier inschatten wanneer die weer de pineut is. Je staat ongeveer 1 keer per 3 wedstrijden bezijden de basiself, vaker als we veel mensen hebben. Dat is al jaren zo en dat is dit seizoen niet anders. Als bij de registratie van de reservebeurten een foutje gemaakt wordt, kan je dat dus zelf nagaan en doorgeven. Dan wordt het vanzelf geëmendeerd. En als je achter geraakt bent met wissel staan omdat jij je nooit eens opoffert en anderen wel, dan moet je die achterstand later in het seizoen inhalen. Dus niet vlak voor de prelude van een tweekamp ongefundeerd gaan lopen mekkeren, als je zelf niet eens weet hoe dikwerf een elk inclusief jezelf het haasje geweest is.
Ruim een week lang hadden enkele mensen gepoogd een gastkeeper te strikken. Nadat ook de achtste kandidaat niet kon, stopten we met zoeken. Aangezien Patrick vanwege een kuitkwetsuur toch niet mee zou kunnen dartelen op het groene terrein, bood hij aan het doel te gaan bewaken. We zijn je in hoge mate erkentelijk voor deze geste, Patrick. De afgelopen weken hadden we continu uitvallers. Daarom namen we voor de zekerheid Dirk mee als gastspeler.

We begonnen puikbest aan de match. We zetten doorlopend druk op de wederpartij en waren offensief ingesteld. Na een voorzet van Kenneth kon Arie zijn onderstel net niet goed achter het leder krijgen, waardoor de Dongense doelman zijn inzet kon pareren. Enkele hoekschoppen leverden veel gevaar, maar net geen doelpunt op. Na de tevredenstellende openingsfase begonnen we weg te zakken. We gaven te veel ruimte weg en lieten voortdurend onze directe opposanten weglopen. Zo ook na een minuut of 18. De rechterflankspeler van DVVC haalde de achterlijn en zag op de zesmeter drie medespelers volledig vrijstaan. Hij zocht één van die kornuiten uit en die liet Patrick kansloos: 1 – 0.
De Dongenaars roken bloed en zetten een tandje bij. Wij niet. Dit leidde tot enkele hachelijke taferelen, maar Patrick sleepte ons erdoorheen. Wel werd Patrick tot twee keer toe geruggensteund door de dwarsligger. De flepse performance leidde tot ontstemdheid bij vlaggenist Jan Willem die het nodig vond enkele “raadgevingen” over het veld te gillen. Zijn “coaching” bestond echter louter uit negatief, wezenloos, hysterisch gekrijs. Dit leidde tot gebelgdheid bij enkele van zijn kompanen en niet geheel ten onrechte.
Tien minuten voor rust herpakten we ons. Eric, onze linksbenige voorstopper, werd op rechts diep gestuurd op de rand van buitenspel. De Dongense lijnrechter stak zijn drapeau omhoog, maar de scheidsrechter liet doorspelen. Eric zette de bal voor naar Kenneth die de kogel in twee keer over de doellijn frommelde. De tegenstanders en de grensrechter gingen in discussie met de leidsman, maar hij keurde de gelijkmaker goed. Drie minuten later stonden we alweer op achterstand. Na een vijandelijke attaque belandde de bal eerst op de rechterstaander, maar in de rebound werd het toch 2 – 1.

De tweede helft waren we ronduit superbe. We speelden compact en goed gegroepeerd en iedereen werkte zich een slag in de rondte. Voorin waren we enkele keren gevaarlijk en achterin gaven we weinig weg, al kwamen we goed weg, toen de aanvalsleider van DVVC, de Dongense Ricky van den Bergh, de bal na een vrije trap voor de tweede keer op de dwarsbalk krulde. De score werd na een uur genivelleerd uit een indirecte vrije trap. Rob S. legde de knikker panklaar op de kopgrage haardos van Johan die het vlechtwerk voor de tweede keer deed trillen. Het was Johans derde treffer van het seizoen. Hij staat daarmee tweede op de topscorerslijst achter Kenneth. Johan merkte echter terecht op dat hij de bal ook al vijf keer in eigen doel geplant heeft zodat hij eigenlijk op  – 2 staat.
Rob U. gaf intussen een nieuwe dimensie aan het vak van assistent-scheidsrechter. Terwijl binnen de witte krijtlijnen een enerverend spektakelstuk opgevoerd werd, beperkte Robs blikveld zich tot de timpen van zijn zwarte stappers. Eén keer kwam hij in actie toen hij de banier naar rechts uitstak. Wij hadden geen flauw benul van de strekking van deze gesticulatie. Volgens Rob verzinnebeelde dit het begrip doorspelen. Wij waren echt niet van zins zo maar met voetballen te termineren hoor Rob.
Het late aanvangstijdstip was in het voordeel van de drinkebroeders onder ons. Edwins inspanningen waren voor het eerst dit jaar van aanvaardbaar allooi. Hij werd daarom uitgeroepen tot speler van de week. Om dit te celebreren verliet hij zes minuten voor het einde het speelterrein voor een publiekswissel. Hij werd uitgebreid gefêteerd door de tien belangstellenden langs de lijn. Enkele minuten later hadden we nog een grote kans op de zege toen Kenneth alleen op de keeper af kon gaan. Hij kwam nogal schuin voor het doel uit en besloot toen de bal voor te geven. De Dongense ausputzer kon jammer genoeg nog net met de tip van zijn schoeisel de bal voor de instormende Dirk wegtikken. Even na het begin van de avond vond de fluitist het welletjes. Hoera, het eerste punt dit seizoen verworven op een Brabantse akker. Opvallend is wel dat we tijdens de laatste twee partijen met een gastkeeper op het doel net zoveel tegengoals kregen als normaal in één pot met Gerrit als doelman.

Eenmaal terug in Papendrecht gingen de gezelligen onder ons naar Willaerts. De laatsten waren pas weer thuis bij het krieken van de dag. De ongezelligen waaronder uiteraard Jan Willem, gingen niet mee. Hij moest zich zogenaamd voorbereiden op de paasbrunch met de familie. Een palliatief natuurlijk. Hij was gewoon vreesachtig voor het moeten geven van een rondje. Ook Eric keerde terstond huiswaarts. Hij ging taxichauffeur spelen voor zijn descendenten die hij naar de disco in Zwijndrecht diende te transfereren. Een volgende keer a priori Edwin en Rob S. verwittigen, Eric. Zij willen vast wel mee. Net als Rob U. trouwens, maar die mag vast niet van Petra. Tenslotte willen we Dirk nog dank zeggen dat hij drie kwartier met ons heeft willen mee huppelen.

Opstelling:  Patrick; Marcel, Wim, Eric, Wilco (46. Jan Willem); Rob S., Johan, Edwin (84. Wilco), Rob U. (46. Dirk); Arie en Kenneth.

Laatste nieuws:

8 april 2010: Wedstrijdverslag JWDM online
Lees het laatste verslag van JWDM, waarvan het niveau Messi/Robben-achtige vormen begint aan te nemen. Ofte wel: hogeschooljournalistiek.

He JW, moest een paar keer het woordenboek erop naslaan bij het lezen van het wedstrijdverslag…. Wel weer een goed verhaal! Vraag: hoe laat zijn die trainingen op vrijdag? Misschien als ik tijd heb, ga ik het een keer proberen. Groet, Kenneth.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.