Papendrecht 4 – Blauw Wit’81 2: 0 – 2

Op een mooie, maartse zondagochtend stond op het Slobbengors de wedstrijd tegen het tweede van Blauw Wit’81 op het programma. Het was de eerste dag van de zomertijd van 2010. Het was derhalve afwachten wie zich nu weer in het aanvangstijdstip vergist zou hebben. Om te beginnen Gerardo, hij kwam daarom maar helemaal niet. Ook Kenneth had zich een uur vergist. Alleen was hij een uur te vroeg. Kennelijk had hij de klok twee uur vooruit gezet of heeft hij moeite met klok kijken. Rob S. was er wel en was gewoon op tijd. Hij had zich eerst afgemeld vanwege feestelijke verplichtingen in België. Hij was echter zo moe van alle feesten van de afgelopen weken dat hij zaterdagavond maar thuis gebleven was. Ja Rob, de jaren gaan tellen.
De laatste zondag van maart bleek Duinhouwer-Day te zijn. Duinhouwer stond centraal op het middenveld en loodste zijn ploeg soeverein naar een ruime overwinning. Hij heeft spelinzicht, heeft balgevoel, is balvast en snel, passeerde met gemak zijn tegenstanders, strooide met prachtige passes, bleef de hele wedstrijd lopen of het hem geen moeite kostte, heerste op het veld, was overal te vinden, was steeds op de plekken waar hij moest zijn en scoorde na een prachtige lob. Kortom, een fantastische voetballer die je graag in je team hebt. Voor ons is het alleen jammer dat het hier om Duinhouwer jr. gaat en niet om sr., die alle bovengenoemde kwaliteiten ontbeert.
Maar goed, Edwin had dit weekend de kinderen en was dus op tijd naar bed gegaan. Hierdoor was hij voor het eerst in tijden weer eens wedstrijdfit en speelde hij een heel behoorlijke wedstrijd, net als de meesten trouwens. De meesten, zult u misschien denken, was er soms iemand niet goed? We hadden ons voorgenomen het nu eens niet over “die” speler te hebben, maar “die” speler begon er deze keer zelf over. Hij vond namelijk dat hij zijn slechtste wedstrijd in jaren speelde. Normaalgesproken vindt hij zichzelf goed, terwijl hij dan toch echt veruit de slechtste is. Kunt u nagaan hoe dramatisch onze voormalig eerste-elftalspeler deze wedstrijd was. Maar ook nu had Rob U. weer een excuus. Hij was namelijk een week geleden teruggekomen van vakantie uit de Alpen en had daarom een jetlag, mede door het ingaan van de zomertijd. Bovendien had hij volgens eigen zeggen geen goede warming-up gedaan. Tijdens het opwarmen had hij geen bal geraakt. Net alsof hij dat tijdens de wedstrijd wel doet. Volgende keer zou hij zich toch echt beter opwarmen voorafgaand aan de wedstrijd. Zoals eerder gemeld roept hij dit elke week en van dat voornemen is al jaren niets meer terecht gekomen.

De wedstrijd begon gelijkopgaand. We kregen enkele goede kansen. Luciën schoot een corner op de dichtst bijzijnde paal, Herman trapte een vrije schop net voorbij de verste paal en na een voorzet van Kenneth knalde Arie de bal tegen de lat. Niet veel later werkte Arie de bal na een corner wel tegen het net, toen hij een schot, dat meters naast en over dreigde te gaan, liet afwijken waardoor de bal de kruising invloog. Jammer genoeg in eigen doel. Jammer was ook dat Jan Willem, die bij de paal stond, niet goed oplette, anders had hij de bal uit het doel kunnen koppen.
Luciën was aanvallend goed, maar verdedigend slecht en werd er daarom in de rust uitgehaald. Het veldkorfbalseizoen is weer begonnen en daar had deze voormalige korfbalinternational kennelijk last van als hij verdedigend diende op te treden. Elke keer als een tegenstander gevaarlijk dreigde te worden, ging Luciën in de buurt van zijn tegenspeler staan met zijn handen omhoog. Bij voetballen werkt dat niet zo, Luciën.
De Blauw-Witters hadden uiterst gevaarlijke aanvallers. Na een paar minuten in de tweede helft slalomde spits 1 langs vier mensen van ons of ze er niet stonden, tikte de bal naar spits 2, die alleen voor Frank L. de bal beheerst over de doellijn schoot. Daarna deden we onze uiterste best om in de wedstrijd terug te komen, maar verder dan enkele gevaarlijke hoekschoppen en voorzetten kwamen we niet.
Halverwege de tweede helft hielden we de adem in, toen Arie tijdens een duel een tik kreeg op zijn geopereerde knie. Met een bebloede knie strompelde hij van het veld. Toen een paar minuten later ook Wim met lichte spierklachten van het veld moest, was het helemaal gebeurd. Aangezien Patrick al in de eerste helft uitgevallen was met een blessure, hadden we geen fitte mensen meer langs de lijn staan, terwijl enkelen van ons eigenlijk rijp waren voor een wissel. Zo kreeg Kenneth weer last van zijn enkel, waardoor hij strompelend de 90 minuten volmaakte. De Brabanders waren nog enkele keren dichtbij een treffer, maar het was vooral Frank L. die erger voorkwam. Daarom werd Frank L. wederom terecht uitgeroepen tot man van de wedstrijd. Bedankt dat je weer mee hebt willen doen, Frank. Om kwart voor 12 vond de zoals gebruikelijk prima leidende heer Bosselaar het voldoende en floot hij voor de laatste maal. Wederom bedankt dat je ons hebt willen fluiten, Peter.
Na de wedstrijd kwam een soort tank het veld opgerold met een kaal hoofd en een zonnebril. Hij deed heel joviaal, kennelijk moesten we hem kennen. Na enige tijd kwamen we erachter dat het Frank Glimmerveen was. Kennelijk bevalt het hem goed in het Brabantse, want hij is in korte tijd bijna 30 kilo aangekomen, waardoor hij nu de 100 kilo nadert. Hij is in gewicht zelfs Edwin voorbijgestreefd, op zich een hele prestatie. Frank kondigde aan binnenkort zijn rentree te willen maken, maar dat zijn geopereerde knieën zeer doen. Vind je het gek Frank, gezien het gewicht dat ze dienen te dragen. Met Frank zijn de gespreksonderwerpen na de wedstrijd heel anders dan normaal. Zo begon hij met te vertellen dat hij onlangs de hele bovenverdieping heeft onder gespoten. Ja, ja.

Na de wedstrijd moest Johan opnieuw op last van Cinda vroeg naar huis. Het gezinsuitje van vorige zondag was niet doorgegaan en was een week verschoven. Johan ging echter een kwartier later weg dan afgesproken. Dat wordt vast billenkoek van Cinda. Zoals algemeen bekend is, is Johan daar echter gek op. Hij klaagt steeds dat hij overal pijn heeft en dat dat door de ouderdom komt. Wij weten wel beter.
De eerstvolgende wedstrijd is op paaszaterdag 3 april, om half 5 in Dongen tegen DVVC 3. Dit is al sinds een maand bekend en is de afgelopen weken geregeld tegen iedereen gezegd. Verder heeft iedereen daarover een mail gekregen én werd het na de wedstrijd van vandaag nogmaals diverse malen verteld. Nochtans waren enkelen, toen ze naar huis gingen, hoogst verbaasd dat de eerste wedstrijd in april op een zaterdag is:
Jan Willem: Zeg Luciën, wanneer begint de veldkorfbalcompetitie eigenlijk?
Luciën:  Oh, aanstaande zaterdag.
Jan Willem: Maar doe je dan wel mee tegen DVVC?
Luciën:  Ja tuurlijk, hoe laat begint die wedstrijd eigenlijk?
Jan Willem: Om half 5, vertrek om 10 over 3.
Luciën:  Wat een gekke tijd, maar ik ben er hoor.
Jan Willem:  Hoe laat begint de korfbalwedstrijd eigenlijk?
Luciën:  Oh, om half 4.
Jan Willem:  ??? Hoe ga je dat dan doen?
Luciën:  Wat bedoel je?
Jan Willem: Nou, jouw korfbalteam begint zaterdag om half 4 en wij trappen af om half 5.
Luciën:  Oh, spelen wij zaterdag? Wat gek, dat wist ik niet. Nee, dan kan ik niet.
Onze korfbalcoach riep de afgelopen winter regelmatig in de media na de zoveelste nederlaag van Oranje Wit, dat dat kwam, doordat er zo slecht geluisterd werd. Nu weten we dat dat op hem zelf sloeg. Het is nog onduidelijk of Edwin wel meedoet aanstaande zaterdag. Nadat hij van Luciën vernomen had dat bij Oranje Wit veel knappe vrouwen rondlopen, heeft Edwin zich tot onbezoldigd assistent van Luciën gebombardeerd. Je bent toch wel heel wanhopig, als je zelfs achter korfbaldames aangaat.
Dus nog even voor de tigste keer: de volgende wedstrijd is aanstaande zaterdag, 3 april, om half 5 bij DVVC in Dongen, vertrek om 10 over 3.

Opstelling: Frank L.; Marcel, Wim (77. Johan), Edwin, Jan Willem; Rob U., Johan (46. Rob S.), Arie (73. Luciën), Luciën (46. Eric); Patrick (36. Herman) en Kenneth.

Laatste nieuws:

Lees het meest recente stukje proza van JWDM bij de Wedstrijdverslagen.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.