Papendrecht 3 – OVV ’67 5: 4 – 4

Papendrecht 3 – OVV ’67 5:  4 – 4

Op zondag 26 oktober; naamdag van de heilige Alfred de Grote;
de 42e sterfdag van de Oekraïens-Amerikaans luchtvaartpionier Igor Ivanovitsj Sikorsky; een dag voor de Dag van de Beautyprofessional; een halve dag na Geralds Granny Tour in de Bethlehemkerk en enkele uren na het eindigen van de door de Culturele Raad Papendrecht gehouden Rocknights! in Oud Bruin Café ‘De Trap Af’; werd 8 uur na het ingaan van de wintertijd op het Slobbengors afgetrapt voor het treffen met OVV ’67 5.

Ramon: “Aanwezig!” “26 okt aanwezig. Edwin.” “Aanwezig. Met vriendelijke groet, Luciën.” “Hallo JW a.s. zondag aanwezig. Groet, Marcel.” “Hi, ben er weer bij zondag 🙂 . Best Regards, Rainier.”

“Hallo Jan Willem, voor zondag wil ik het voorlopig weer houden op alleen de 2e helft spelen. Groeten Wilco.” “Hallo Jan Willem, ik hoop dat het gaat lukken morgen. Ik voel me sinds zaterdagochtend niet lekker en het wordt er niet beter op. Ik ben er waarschijnlijk helaas niet bij. Grieperig. Zet me s.v.p. in elk geval 1e helft maar wissel. Ik hoop een uur te kunnen spelen. Groeten, Wim.” “Hallo Wim, je bent niet de enige. Als we uit gespeeld zouden hebben, zou ik waarschijnlijk niet meegegaan zijn. Nu we op het Slobbengors spelen ben ik van plan gewoon te komen en dan zie ik wel of ik nog meedoe. Ik hoor wel wat je doet. Op het moment hebben we er meer dan genoeg. Groeten, Jan Willem.”
Wim was er uiteindelijk wel, zodat liefst 16 man hadden. Op zich niet verkeerd als je je bedenkt dat we 5 mensen hadden die niet helemaal fit waren en die zeker geen 90 minuten zouden kunnen spelen.

We waren benieuwd naar Eric nu hij de 50 gepasseerd is. Voor zijn huis was een grote Abraham-Hoorn-pop neergezet met de tekst: “Abraham Eric 50 jaar…3 keer toeteren maar”. Nou, van ’s ochtends vroeg tot diep in de nacht was het getoeter niet van de lucht. Op zijn voordeur stond: “Abraham staat voor de deur, als je ouder wordt is het één en al gezeur”. Voor het raam hing een groot spandoek: “Abraham Eric, ondanks jouw verzoek, maakten we toch een spandoek. En iedereen mag het weten, morgen ben je het toch weer vergeten”. Aan zijn waslijn hingen 49 sokken. Daarbij stond een bord met de tekst: 49 oude sokken aan de lijn, voor de 50e moet je binnen zijn.” Hij moest een T-shirt aan met de spreuk: “Ons pap is nu een ouwe, maar we willen hem toch houwen” en een slab om met: “Abraham 50 jaar. Ik ben niet meer perfect, maar sommige onderdelen zijn nog geweldig”. Aan de muur werden tegeltjes opgehangen met spreuken als: “Onze papa is 50 jaar, we vinden het maar raar”, “Na jaren van feesten en werken, is er aan Abraham Eric nog niets te merken”, “Biertjes lust hij maar al te graag, Abraham is al weer 50 vanaf vandaag”, “Het leven brengt nu nog meer vreugd, Eric begint aan zijn tweede jeugd”, “50 jaar gezond en wel, half antiek maar toch nog fel!” en “Een rimpel minder of meer, heus Abraham, het doet echt geen zeer”.
Overal in het dorp waren aanplakbiljetten opgehangen met teksten als: “50 jaar, dat is nogal wat, binnen 30 jaar een luier om je gat”, “’Tis heftig, maar deze jongen is al veftig”, “Abraham Eric onze klusser, is nu een 50-plusser”, “We roepen alleen heel verhit, Abraham Eric waar blijft dat kunstgebit!”, “De rimpels worden steeds dieper, je lijkt wel op een uitgedroogde pieper”, “Er is een eenvoudige verklaring, Abraham Eric is nu 20 met 30 jaar ervaring”, “Wie kent hem niet? Eric is 50 zoals je ziet!”, “Hallo Abraham Eric en nu op naar de top, tot 50 is het leven nog een echte mop, maar vanaf nu kan je zonder gevaar voor een flop, recht door zee en genieten van teen tot kop”, “Een pijntje hier een ongemakje daar, maar dat is niet zo raar” en “Er komen rimpels en wat vellen als de jaartjes gaan tellen. Nu kan jij er ook niet aan ontkomen, een strak vel daar kan je straks alleen nog over dromen”.

Net nadat Jan Willem en Arie hun fietsen gestald hadden, zagen ze dat Rob S. na het verlaten van zijn appartement nagezwaaid werd door zijn stiefkinderen: “Dag, Rob, Daag Rob, Daaag Rob, Daaaag Rob, Daaaaag Rob, Daaaaaag Rob, Daaaaaaag Rob, Daaaaaaaag Rob, Daaaaaaaaag Rob, Daaaaaaaaaag Rob, Daaaaaaaaaaag Rob, Daaaaaaaaaaaag Rob, Daaaaaaaaaaaaag Rob, Daaaaaaaaaaaaaag Rob, Daaaaaaaaaaaaaaag Rob, veel succes Rob”. Inmiddels was ook Maelisa naar buiten gekomen en begon wild mee te zwaaien. Arie en Jan Willem besloten terug te gaan zwaaien naar Maelisa en haar kroost en ook zij kregen een enthousiaste begroeting. Kijk, dat was nog eens een leuk begin van de dag.

We begonnen wat slapjes aan het duel. Na een minuut of 10 gaf Rob U. een verkeerde bal naar voren die door de verdediging van OVV ’67 op de rand van het strafschopgebied opgepikt werd. Op dat moment stonden zowel de meeste spelers van ons als van de tegenpartij achter de bal. Twee seconde later lag de bal op onze helft en zagen twee rood-zwarte verdedigers een overvloed aan geelhemden op zich afkomen. Rainier probeerde het schot van een Brabantse spits nog te blokkeren, maar tevergeefs: 0 – 1.
Na de tegenslag waren we direct wakker. Patrick werd diep gestuurd en oog in oog met de doelman van OVV ’67 faalde hij niet: 1 – 1. Na een mooie combinatie aan de linkerkant tussen Ramon, Luciën en Rob U. stuurde de laatste Frank de diepte in. Zijn harde schot verdween tussen de palen: 2 – 1. Daarna probeerden we door te drukken en dat leidde tot enkele grote kansen. Patrick dook opnieuw alleen voor de Brabantse doelman op, maar deze keer werd zijn doelpoging gestopt. Niet veel later kon Patrick wederom alleen op de keeper afgaan. Hij ging rechts om hem heen. Vanaf de achterlijn legde Patrick terug op Rob S. die op een paar meter afstand van het doel alleen nog een op de doellijn staande verdediger voor zich had. Rob S. bekroonde zijn sterke optreden echter niet en schoof de bal naast de rechter doelpaal.

De tweede helft begonnen we nog slechter dan de eerste. Een minuut na de aftrap werd de bal na rustig rondspelen achterin op een knullige wijze verspeeld. Op 25 meter van het doel kwam de bal terecht bij de sterke centrale middenvelder van OVV ’67 5. Iedereen had al kunnen zien dat hij een van de beteren op het veld was en dat hij over een goed schot beschikt. Hij kon op zijn gemak aanleggen en de hoek uitkiezen. Niemand had zin om dat te beletten: 2 – 2.
We pakten het gelukkig direct weer op en een kwartier later stond het 4 – 2. Na een fraaie combinatie leverde Luciën vanaf links een werkelijk fenomenale voorzet af. Frank hoefde alleen maar zijn rechtervoet tegen de bal te zetten en deed dat ook. Niet veel later wist Arie door goed storend werk de bal te veroveren op de OVV-verdediging. Hij ging alleen op de goalie af, ging rechts om hem heen en legde bal tegen de touwen.
We hadden de tegenpartij op de rug liggen en probeerden de genadestoot uit te delen. Het offensief leidde tot vele mogelijkheden, maar niet tot doelpunten. Frank werd wederom alleen voor de doelman gezet, maar schoot deze keer de bal tegen hem aan.
Sommigen dachten dat de buit al binnen was en enige nonchalance sloop in het spel. OVV ’67 5 profiteerde hier optimaal van: 4 – 3. In de slotfase hinkten we op twee gedachten: doordrukken of de boel achterin dichtspijkeren? Het werd geen van beide. In de 87e minuut werd vanaf onze rechterkant de bal recht voor ons doel gebracht. In het vijfmetergebied werd in een mêlee van spelers Gerrit tegen de grond gewerkt, waarna de bal voor de voeten van een speler van OVV ’67 5. Hij kon de bal eenvoudig binnen tikken aangezien Gerrit nog krimpend van de pijn op de grond lag: 4 – 4. Aansteller.

Tijdens de laatste minuten werd niet meer gescoord. Wel meende een kale Brabander een halve minuut na de gelijkmaker het verder uiterst sportieve en leuke duel te moeten ontsieren. De Gilzenaar met rugnummer 9 werd meer dan terecht door de leidsman voortijdig naar de kleedkamer gezonden. Die beslissing is meer dan voldoende om de heer Bosselaar uit te roepen tot Scheidsrechter van de Week. Frank was tot die schopactie hard op weg om Speler van de Week te worden, maar die eer is nu weggelegd voor Luciën. Frank Leijten is opnieuw Supporter van de Week met mevrouw Veldhuis – Verzijl als goede tweede. Eric is Grensrechter en Rondjesgever van de Week. Nog bedankt Eric en nogmaals gefeliciteerd met het bereiken van die mijlpaal.
Frank is uiteraard Schoppert van de Week. Hij bood wel zijn excuses aan aan zijn slachtoffer, maar niet aan ons. Het gebruikelijke rondje in de kantine dat verplicht gegeven moet na een uitsluiting, bleef eveneens achterwege. Dit is vanzelfsprekend niet zonder gevolgen gebleven. Frank is inmiddels doorgestuurd naar Bureau HALT. Zijn precieze straf is nog onderwerp van discussie. De volgende mogelijkheden zijn besproken:

– Enkele dagen WC’s schoonmaken of fungeren als putjesschepper.
– Aan de slag gaan bij de plantsoendienst.
– Een dag lang door het centrum lopen van achtereenvolgens Oosteind, Papendrecht en Gilze met een bord boven zijn hoofd met de tekst: “Ik ben een schoppert”.
– De rest van het jaar elke zondag als hulpje fungeren van Henk van Steenis.
– Toetreden tot de Raad van Elf van Gilze.
– In een roze en/of lederen outfit een nacht lang stappen met Gordon en Gerard Joling.
– Samen met Wim concerten bijwonen van Nick en Simon.
– Een jaar lang niet meer zeuren dat Jan Willem bij hem kleren moet kopen.
– Tot begin volgend jaar niet meer drinken en bijeenkomsten volgen van de AA en daar toespraken houden.
– Een agressiecursus volgen en beginnen met zichzelf op de volgende wijze te introduceren: “Hallo, ik ben Frank, ik ben geen toppert maar een schoppert”.

Opstelling: Gerrit; Rainier (77. Jan Willem), Marcel (30. Wim), Edwin en Luciën; Rob S. (46. Wilco), Johan, Ramon en Rob U. (46. Eric); Frank en Patrick (46. Arie).
Assistent-scheidsrechter eerste helft: Eric.
Assistent-scheidsrechter eerste helft: Rob S.
Aantal toeschouwers: 26.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.