TPO 3 – Papendrecht 3: 2 – 0

TPO 3 – Papendrecht 3: 2 – 0

Op zondag 7 december; naamdag van de heilige Sigitrud kokkin; onafhankelijkheidsdag van Ivoorkust; 125 jaar nadat de Schotse industrieel ontwerper John Boyd Dunlop octrooi verkreeg op de luchtband; 105 jaar nadat de Belgisch-Amerikaanse chemicus Leo Henricus Arthur Baekeland octrooi kreeg op bakeliet, in feite het eerste synthetische polymeer ooit gemaakt; 42 jaar na de lancering van de Apollo 17, de laatste Apollo-missie naar de maan; de 253e geboortedag van de Franse wassenbeeldenartiest Marie Tussaud;
de 109e geboortedag van de Nederlands-Amerikaanse astronoom Gerrit Pieter Kuiper; stond alweer de eerste terugwedstrijd van de competitie op het programma. In Moerdijk troffen we TPO 3.

Het zit ons niet mee met de keepers dit seizoen. Eerste raakte onze eerste doelman geblesseerd. “Dag Jan Willem, zoals het er nu naar uitziet, vrees ik voor de winterstop niet meer in actie te kunnen komen. Mijn rechterknie is gewoon nog dik en opgezwollen. Normaal lopen, gaan zitten en weer opstaan doet me zelfs nu nog zeer, dus ik heb geen goed voorgevoel. Voorlopig mag ik de knie niet belasten, dus van keepen komt niets voor de winterstop. Uiteraard houd ik je op de hoogte van de ontwikkelingen. Ik heb het vermoeden dat het wel eens ernstig zou kunnen zijn… Groet, Gerrit.” Ook op onze tweede doelman kunnen we geen beroep doen. “JW, mijn voet is bijna net zo dik als mijn knie. Dus waar ik al bang voor was, komt uit. Ik kan amper normaal lopen laat staan een topprestatie leveren bij Zondag 3. Mijn enkel is nog erg dik. Gaat nog wel ff duren. Ik zeg dus bij dezen af. Jullie heel veel succes!!
“Vervelend keepers. Sterkte met het herstel. We horen wel van je wanneer je weer fit bent. De afmelding van de goalies betekent dat we voor komende zondag geen echte doelman hebben, tenzij iemand zich geroepen voelt een keeper vast te leggen. Die moet uiteraard speelgerechtigd zijn, over een spelerspas beschikken en, zeker niet onbelangrijk, minstens zo goed zijn als onze eigen doelverdedigers. Ik weet niet of het mogelijk is om iemand te vinden die aan die laatste eis voldoet. Groeten, Jan Willem.” Kenneth: “Hoewel ik niet aan de laatste eis voldoe, wil ik me toch graag opwerpen als keeper a.s. zondag. Lachen joh! Groet, Kessi.” “Zal ik het maar gewoon doen als
3e reservedoelman. Gr Edwin.” Ramon: “Lijkt mij verstandig.” Wim: “Ga je dan heel hard heen en weer rennen in het doel?” “Alsof Duinhouwer aan die laatste eis voldoet. Gevalletje van lood om oud ijzer vind ik en daar ik als eerste was…. Kessi.” Johan: “Vele eersten zullen de laatsten zijn…. Lijkt me geen goed plan om Duin elke keer diep te sturen!” Eric: “Gaat het nu om het keepen of om die twee extra reservebeurten…”

Het zat sowieso niet mee met het aantal mensen. “Hallo Jan Willem, zondag 7 december ben ik er helaas niet bij. Groeten Wilco.” Rob U.: “Erg vervelend voor jullie, maar zit weer eens op zee, dus ben er helaas zondag niet bij……” Marcel: “Terug naar Spanje zeker.” Rob U.: “Die Marcel….” Johan: “Ouwe zeeRob.” Rob U.: “Die Johan..” Ramon: “Kapitein Iglo!” Het viel ons mee dat Rob U. niet met de bijzonder originele reactie “Die Ramon…” kwam.
Patrick: “Hoi JW, ik ben in december erg druk met mijn werk, het voetballen schiet er bij in, tevens wil ik ook geen blessures oplopen. De rug is ook niet al te best. Ik zal de komende 2 wedstrijden dan ook niet meedoen.” “Hoi Patrick, dat is wel heel vervelend om te horen dat je de komende twee wedstrijden niet meedoet. Dat is toch een forse aderlating voor ons team, een grote streep door de rekening. Groeten, Jan Willem.” Patrick: “Hoi JW, gezien de uitslagen van de afgelopen tijd is er een surplus aan scorend vermogen aanwezig..” “Hoi Patrick, die doelpunten waren over het algemeen meer geluk dan wijsheid. Een kopsterke spits, het echte neusje voor de goal van de ware goalgetter missen we nu nadrukkelijk. Groeten, JW.”

Ramon: “Ik kan 90 minuten spelen!” “Hoi JW, ben er zondag bij. Verwacht dat ik 1 helft zal kunnen spelen. Groet, Arie.” “Prima, zelf hoop ik ook een halfje te spelen. Groeten, Jan Willem”

Op sportpark De Klaverweide in Moerdijk hebben we nog nooit een punt gepakt en al snel werd duidelijk dat daar deze keer geen verandering in zou komen. Om te beginnen deed de tegenstander er alles aan om te winnen door een aantal zeer jonge spelers op te stellen. En verder deden enkelen onder ons er eveneens alles aan om de tegenstander te laten winnen.
Voorafgaand aan de wedstrijd liet de teammanager weten dat we zeer krap in de spelers zaten.
We hadden maar 13 man, geen doelman plus de gekwetsten Arie en Jan Willem. Daarom werd nadrukkelijk gevraagd een blessure door te geven zodat eventueel maatregelen genomen zouden kunnen worden als zou blijken dat we niet genoeg fitte mensen zouden hebben. Ondanks tig mails geen reactie. Jammer genoeg bleek Kenneth opeens last van zijn rug gekregen te hebben waardoor hij helemaal niet kon spelen. Hij wilde ons echter niet in de steek laten en was daarom toch gewoon te komen om te vlaggen. Klasse. Rob S. dacht fit genoeg te zijn, maar hij moest er al na een paar minuten de brui aan geven, waardoor we vanaf minuut 5 al door de wisselspelers heen zaten, terwijl ongeveer de helft van de veldspelers met dusdanige pijntjes te kampen had, dat ze niet voluit konden gaan. Het betekende tevens dat de geblesseerden Arie en Jan Willem aanzienlijk langer dat de gehoopte 45 minuten aan de bak moesten.

Verder trapte Frank, zoals tegenwoordig praktisch elke week, wederom in een overduidelijke provocatie, waardoor we vanaf minuut 10 met 10 man verder moesten en dat terwijl het echt geen schoppartij was. En inderdaad: het was bijzonder ergerlijk dat de TPO’er veinsde of hij in levensgevaar verkeerde en dringend een ziekenwagen vereist was, terwijl tijdens de heenwedstrijd wel degelijk sprake geweest was van een levensbedreigende situatie bij een TPO’er die het gelukkig, dankzij kordaat optreden van onze kant en dan met name van Wim die zo verstandig was een ziekenauto te laten komen, na kan vertellen
Maar dan nog: hoe stom kan je zijn? Mensen, doe nou eens niet zo dom, denk nou eens na en doe nou eens normaal. Natuurlijk mag je wel eens ergens op reageren, maar houdt het nou eens binnen de perken. En Frank: waarom denk je nou dat het de meesten nooit zal overkomen, maar jou wel? Iedereen heeft heus wel eens wat te verduren hoor, wat zeg ik, de meesten inclusief mezelf heel wat meer dan jij. Alleen bij de meesten stoppen ze al gauw omdat ze zien dat er niets te halen valt, maar bij jou blijven ze doorgaan omdat ze snel genoeg in de gaten hebben dat jij makkelijk te irriteren en te provoceren bent met alle gevolgen van dien. Of slaan bij jou ook de stoppen door bij vervelend gedrag van klanten en begin je ze dan ook uit te schelden of deel je ze beuken uit?

Maar even serieus: natuurlijk gebeurt er wel eens iets wat niet op de voetbalvelden hoort, maar ga daar nou eens niet op in. En scheid nou eens uit met achteraf de schuld bij een ander te leggen, of te roepen dat het jouw fout was en dat het niet meer zal gebeuren, terwijl het de wedstrijd daarop weer gebeurt. Geen woorden, maar daden. De overigens prima leidende scheidsrechter was na afloop bijzonder ontstemd over het vele praten aan beide kanten. Iets waar ik het volledig mee eens ben.
Op deze manier gooien we onze goede naam te grabbel met als mogelijk gevolg, als het nog erger wordt, dat we voortaan in de Dordtse competitie terecht gaan komen. En dan kunnen we wel roepen dat we dat niet willen en dat dat zulke vervelende tegenstanders zijn: in dat geval zou het onzin zijn aangezien we dan tussen ploegen zouden bivakkeren met dezelfde dubieuze reputatie als wijzelf, iets waar we het dan zelf naar gemaakt hebben.

En Frank: je kan wel roepen dat de rode kaart overdreven was, het blijft een feit dat het je eigen schuld was, dat je ons flink benadeeld hebt en dat het niet de eerste keer was en ik niet verwacht dat het de laatste keer zal zijn. Je moet maar eens te rade gaan bij je wederhelft. Die heeft tijdens haar dagelijkse werk regelmatig te maken met zuigers, schoppers en provocateurs, zij kan je wel vertellen hoe je daarop moeten reageren. Of begint zij er ook meteen op los te meppen? En anders wordt het hoog tijd voor een cursus woedebeheersing.

Het was al met al vanaf minuut 10 een nagenoeg hopeloze zaak, al deden de overgebleven Papendrechters binnen de lijnen er alles aan om er nog wat van te maken. Arie bleef voorin maar hollen al was hij in geval van nood ook gewoon achterin te vinden. En Ramon probeerde menigmaal met een individuele actie voor gevaar te zorgen. En we kregen zowaar de nodige kansen, terwijl we achterin nauwelijks iets weggaven. Het was dan ook bijzonder zuur dat nota bene na een counter de TPO-spits alleen voor onze gelegenheidsdoelman verscheen. De lob leek houdbaar, maar helaas kon Edwin net zijn vingertoppen niet genoeg achter de bal krijgen: 1 – 0.
In de rust bleek Johan te geblesseerd om verder te kunnen voetballen. Hij ging daarom onder de lat in plaats van Edwin, die trouwens ook al na een paar minuten in de tweede helft de eerste pijntjes voelde opkomen. Kortom, het zat ook niet mee vandaag. We streden voor wat we waard waren en op grond van onze strijdlust verdienden we echt wel een puntje, maar we kregen de bal er maar niet in vandaag.
Johan maakte menig doelpoging onschadelijk, maar de eerste de beste echt grote kans in de tweede helft was meteen raak. De thuisploeg ging bijzonder effectief met de kansen om.
In de slotfase probeerden we het wel, maar bijna de hele pot met een man minder acteren en de vele halffitten braken ons op. De nummer 10 uit de stand speelde het rustig uit, eindstand: 2 – 0.

Hoewel Arie ouderwets 90 minuten lang bleef sleuren alsof hij nog gewoon 18 was, zijn Edwin en Johan Speler van de Week. Ondanks blessures acteerden ze allebei een helft als veldspeler en een helft als doelman. Klasse mannen.
Overigens waren ook wel de nodige positieve punten te noteren vandaag. Zo bleek TPO’er Henk van Boxtel dusdanig hersteld van zijn fysieke ongemak uit de heenwedstrijd, dat hij in de slotfase zijn rentree kon maken. Nogmaals namens iedereen sterkte gewenst met je verdere herstel. Bovendien toonde TPO 3 zich uitstekende gastheren door ons in de kantine op vers gebakken vis te trakteren: rode poon en schol. Hartstikke bedankt mannen, super was dat!

Opstelling: Edwin; Marcel, Wim, Rainier en Eric; Rob S. (6. Jan Willem), Johan, Ramon en Luciën; Arie en
Frank (11. rode kaart).

Commentaren zijn niet meer mogelijk.