Groen Wit 6 – Papendrecht 3: 3 – 2

Groen Wit 6 – Papendrecht 3:  3 – 2

Op zondag 14 december, naamdag van de heilige Daniel de Nieuwe; 114 jaar nadat de Duitse Natuurkundige Max Planck zijn studie over kwantummechanica publiceerde; 103 jaar nadat de Noorse poolvorser Roald Amundsen en zijn mannen als eersten de Zuidpool bereikten;
87 jaar nadat Irak onafhankelijk werd; 51 jaar nadat de inwoners van Hoogezand-Sappemeer als eerste gasverbruikers van Nederland overschakelden op aardgas uit Slochteren; 42 jaar nadat de Barend Servet Show voor opschudding zorgde door een spruitjesschillende dame te tonen die op koningin Juliana leek; gingen we voor het eerst naar Princenhage.

Princenhage is een voormalig dorp en tegenwoordig een wijk in het zuidwesten van Breda. De dorpskern is nog goed herkenbaar. De heerlijkheid Hage werd voor het eerst vermeld in 1198. Ze maakte deel uit van de Baronie van Breda. De ‘haag’ waarnaar verwezen werd, betrof een omheind gedeelte dat als jachtterrein (wildbaan) voor de heren van Breda diende. In 1328 kreeg het dorp een schepenbank. Tot 1796 werd het bestuurd door een schout en zeven schepenen. Princenhage was sinds de 19e eeuw een zelfstandige gemeente met een groot grondgebied ten noordwesten en zuidwesten van Breda, maar geleidelijk aan werden steeds stukjes van dit gebied bij het zich uitbreidende Breda gevoegd. Bij de herindeling in 1942 werd uiteindelijk het zuidelijk deel van de gemeente, inclusief het dorp Princenhage, aan de gemeente Breda toegevoegd.

Het was aardig crisis met de hoeveelheid mensen. “Hoi JW, ik heb het even aangezien maar mijn kuit voelt nog steeds niet goed. Hoewel het iedere dag beter gaat, is het beter de voorzorgsmaatregel te nemen en aan te geven dat zondag voetballen lastig wordt. Ik kan even zien hoe het zich de komende dagen ontwikkelt en wellicht ben ik fit genoeg om als keeper te fungeren. Groet Edwin.” “Hallo JW, ben bang dat ik niet geheel fit ben, mij lies is mooi k.. Ga ’t overigens wel gewoon proberen, neem wel ’n ibu 5 min voor tijd in. Groet, Marcel.” “Hallo JW, helaas moet ik voor a.s. zondag afzeggen. Ik wens jullie veel succes. Gr Eric.”

Rob U.: “Vervelend voor jullie schat ik zo in, maar ben er weer niet bij.. 🙂 .” Johan: “Robbie, kun je voor mij een Schotse zalm van de zee meenemen, lekker voor met de kerst.” Rob U.: “Doe ik Joh…. fotootje waar ik zit…. midden op zee.. 🙂 .” “Rob, bedankt voor de foto. Maar, ik snap het niet helemaal meer. Jij had toch gestudeerd? Groeten, Wim.” Rob U.: “Oceanologie…..” We snappen trouwens niet wat die foto moet bewijzen. Is gewoon wat speelgoed van Rob in een bak water.
“Hi JW, ik zet weer in op een halve wedstrijd. Groet, Arie.” “Als Kenneth niet fit is om te spelen, kan hij altijd weer vlaggen, ging best goed ! JW, ik schat in dat ik een halfje kan spelen. Kan altijd weer keepen i.g.v. nood. Gr Johan.”
“Hallo allemaal, even resumeren. Arie heeft aangegeven weer voor een halfje te gaan. Arie: heb je al voor vervoer gezorgd nu Rob S. niet meedoet? Zelf ben ik evenmin in optima forma. De komende dagen even aankijken hoe het gaat. Johan schat zichzelf voor een halfje in. Edwin mailde dat hij nog zoveel last heeft van zijn kuit dat voetballen moeilijk wordt. Hij hoopt wel te kunnen keepen. Marcel heeft last van zijn lies. Groeten, Jan Willem.”
Gelukkig was er wel iemand fit. Ramon: “Ik ben aanwezig en kan spelen. Ben ik nog op tijd?”

Onlangs zijn de mooiste inhaalacties van het afgelopen raceseizoen bekend gemaakt. Uiteraard was ook Luciën genomineerd. Hij kreeg veel lof toegezwaaid voor de wijze waarop hij een scootmobiel van het talud drukte op het Aviolandapad. Ook de wijze van passeren in de brandgang van een bejaarde achter een rollator werd bewonderd, evenals het in de struiken werken van een invalidenwagen in het park Het Noordhoekse Wiel. Luciën kreeg jammer genoeg onvoldoende punten om in de prijzen te vallen.

De reis naar Breda was prachtig. Het leek wel of we door een wintersportgebied reden, zoals Arie terecht opmerkte. Laaghangende mist over met rijp bedekte groene weiden. Jammer genoeg bleek het veld op het Haagse sportpark er ook zo bij te liggen en bleken we bovendien op kunstgras te moeten spelen. Het was weer het soort veld waarop normaal veldvoetbal onmogelijk bleek. De enige manier om er wat van te bakken was een soort van zaalvoetbal te spelen in de open lucht. En dit deden we met verve. Van onze kant was ruim een half uur lang sprake van hogeschoolvoetbal om je vingers bij af te likken. Het werd bekroond met een 0 – 2 voorsprong dankzij de jeugdige gastspeler Mark. We lieten de tegenstanders werkelijk alle hoeken van het veld zien.
Helaas kwam in de slotfase van het eerste bedrijf de klad erin en begon nonchalance in ons spel te sluipen. We kregen kans op kans om de nekslag uit te delen, maar voorin waren we opeens niet meer daadkrachtig genoeg. Sommigen begonnen voor zichzelf spelen in plaats voor het team, vrijwel iedereen liep voor de bal en defensieve taken werden verwaarloosd. In plaats van op zeker te spelen om zo met een 0 – 2 voorsprong de kleedkamer op te zoeken, gingen we volkomen onnodig risico’s nemen en slap verdedigen. Hierdoor kregen de Brabanders op slag van rust vanuit het niets een kans die prompt benut werd, ruststand: 1 – 2.

In de tweede helft nam Johan de plek van Edwin in het doel over en ging Edwin als veldspeler aan de slag. Gelijk werd maar weer eens duidelijk wat een belangrijke en eigenlijk onmisbare steunpilaar Johan is. In de eerste helft gaf hij volop sturing en steun aan de mensen om hem heen. Hij was de schakel tussen verdediging en aanval, gooide continu de beuk erin, was niet vies van een potje bikkelen, tegenstanders aftroeven en verdedigende taken uit te voeren. Dat alles ontbrak volledig na rust. Overigens liep het nog wel redelijk in het eerste kwartier na rust omdat toen Rainier als een blok beton alle Bredase aanvallen onschadelijk maakte en zo’n beetje in zijn eentje al het defensieve werk opknapte. Toen Rainier naar de kant moest na onzacht in aanraking gekomen te zijn met het kunstgras, was het hek van de dam. We hadden niemand meer op het veld staan die bereid was om hard te werken en de duels aan te gaan. De gastheren gooiden al hun fysieke krachten en enthousiasme in de strijd en gaven er duidelijk blijk van echt te willen winnen. Wij daarentegen stonden een beetje apathisch op het veld. Daardoor wisten ze de achterstand om te zetten in een 3 – 2 voorsprong.
Pas na de achterstand werden we een beetje wakker. We kwamen echter nauwelijks tot kansen doordat Groen-Wit 6 deed wat wij in de slotfase van de eerste helft hadden moeten doen, namelijk extra zekerheid inbouwen door een paar mannetjes extra achter de bal te houden. Daar waar we voor rust de ene na de andere kans creëerden, kwamen we na rust maar tot één mogelijkheid. Onze jeugdige nummer 18 kon zijn hoofd net niet goed achter de bal krijgen na een voorzet vanaf links van Kenneth, waardoor Mark de bal voorlangs kopte.

In de slotfase probeerden we nog aan te dringen, maar zonder veel overtuiging. Groen-Wit 6 had bovendien het geluk dat de clubscheidsrechter af en toe subtiel een helpend handje toestak door in twijfelgevallen het voordeel aan de opponenten te gunnen en toen het alsnog spannend dreigde te worden, snel voor het einde te fluiten, terwijl er nog de nodige speelminuten op de klok stonden.
Even voor de duidelijkheid: het verlies was zeker niet de schuld van de leidsman. We hadden het volkomen aan ons zelf te wijten. De arbiter was beslist niet slechter dan wij in de tweede helft, had absoluut niet alles in ons nadeel gefloten en was zeker niet gemeen, maar het moet voor een thuisploeg toch wel lekker zijn om een clubscheidsrechter te hebben die, als het eropaan komt, op je hand is. Ik zou willen dat wij op het Slobbengors ooit eens zo’n clubscheids zouden hebben.

Zonde, zonde, zonde, jammer, jammer, jammer. Het had zo mooi kunnen zijn. Het laatste half uur was het nou ook weer niet superslecht, maar met iets meer inzet en slimmigheid hadden we makkelijk de punten naar huis kunnen nemen, maar we lieten ons collectief aftroeven, op Johan na dan, met een nederlaag tot gevolg.

Hoewel je een aantal fundamentele elementen van het voetbalspel al bij de pupillen met de paplepel ingegoten krijgt, blijken veel mensen dat vergeten te zijn. Daarom een aantal dooddoeners op een rijtje.

– Een voetbalwedstrijd duurt geen uur, maar anderhalf uur.
– Voetbal is een teamsport.
– Na afloop weet iedereen het allemaal zo goed. Als je dat weet, waarom laat je dat dan niet op het veld zien?
– Stop nou eens met te denken dat we zo goed zijn en blijf gewoon 90 minuten lang je best doen. Neem wat dat betreft nou eens een voorbeeld aan Johan en Rainier.
– Verdeel je krachten nou eens. Dus je vooral inspannen als het in aanvallend of verdedigend opzicht spannend wordt en je in de buurt van de bal bent en tijdens andere situaties je rust pakken en niet omgekeerd.
– Doe nou eens niet alleen datgene wat jezelf leuk vindt, bijvoorbeeld alles op alles zetten om een actie te maken of te scoren, maar beperk je nou eens in eerste instantie tot je toegewezen taak.
– Voetballen bestaat niet alleen uit aanvallen, maar ook uit verdedigen. Als je een verdedigende taak hebt, dien je die als eerste uit te voeren. Alleen als het echt mogelijk is, kan je met de aanval mee.
– Als je verdediger bent en de middenvelder voor je staat al in het vijandelijke strafschopgebied, dan moet je niet zomaar blind naar voren hollen waardoor op een flank helemaal niemand meer van ons staat, waardoor bij een uitbraak de tegenpartij zo naar ons doel door kan lopen.
– Laat het echte bikkelwerk, het verdedigen, de duels aangaan nou eens niet aan dezelfden over (lees: Johan en Rainier), maar doe zelf in dat opzicht nou ook eens wat.
– Als de tegenstander met bal in je buurt is, probeer die dan onschadelijk te maken, bijvoorbeeld door echt het duel aan te gaan. Dus blijf nou eens niet van een afstand staan toekijken of een beetje meesukkelen.
– Als je naar voren holt, kom dan ook eens terug. En dan niet zeuren dat je geen kracht meer hebt, want die kracht had je wel om naar voren te gaan. En als je inderdaad geen kracht hebt om terug te komen, spaar je krachten dan eens, blijf dan eens achter de bal en voer nou eens voor de ploeg je defensieve taken uit om zo de overwinning over de streep te trekken.
– Als je al enkele malen met een schot of vrije trap de cornervlag niet eens geraakt hebt, laat dat dan een volgende keer eens over aan een ander. Dan kan je wel blijven roepen dat je er niet uit wilt, dat je zulke goede benen hebt en drie keer gaat scoren, maar dan is dat allemaal overduidelijk je reinste flauwekul en zelfoverschatting.
– Speel nou eens snel als de situatie daarom vraagt en houd de bal vast als dat nodig is en niet omgekeerd.
– Stop nou eens met het willen geven van die allesbeslissende pass op momenten dat het helemaal niet kan en houd het nou eens simpel.
– Als iemand helemaal vrijstaat, bijvoorbeeld in de diepte, speel hem dan direct aan in plaats van nog tig keer te draaien en keren om vervolgens de bal kwijt te raken.
– Scheid nou eens uit met het geven van (verre) ballen op mensen die gedekt staan, terwijl naast je mensen vrijstaan.
– Voetbal nou eens aan de hand van je sterke punten en stop nou eens een keer met datgene te doen wat je helemaal niet kunt en zeker op momenten dat de wedstrijd nog niet beslist is, als een bal over tientallen meters geven of een uitgebreide actie maken als de halve tegenpartij proberen uit te spelen. Dat eerste mag alleen als je luistert naar de naam Luciën, dat tweede als je Ramon heet of Kenneth als ie in vorm is.
– Geef nou eens alleen een dieptebal op iemand met kracht, snelheid en techniek, dus Kenneth, Arie en Ramon en eventueel Wilco, maar niet op iemand anders. Dat leidt geheid tot balverlies.

Johan is overduidelijk opnieuw Speler van de Week. Rick en Mark, bedankt dat jullie bereid waren ons uit de brand te helpen.
Het valt toch niet mee om de juiste kleding mee te nemen. “Hi voetballers, na de afgelopen voetbalwedstrijd mis ik helaas het shirt met rugnummer 18. Willen jullie even in de tas/was kijken of laten kijken! Bedankt, ik hoor het graag! Groet, Arie.” “Shirt nr. 18 heb ik niet. Maar die overgebleven trainingsbroek is ook niet van mij, dus die neem ik a.s. zondag wel weer mee. Mist er iemand een trainingsbroek? Groet, Marcel.” Die trainingsbroek zal wel weer van Rob U. zijn.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.