Papendrecht 4 – Madese Boys 4: 2 – 3

Op zondag 13 december 2009, een week na het vertrek van Sinterklaas uit Nederland, stond op het Slobbengors de laatste wedstrijd voor de winterstop op het programma. Gerrit en Rob S waren stout geweest en waren daarom afwezig. Rob S was er niet omdat Sint Nicolaas hem meegenomen had in de zak. Rob S was het afgelopen jaar zelfs zo ondeugend geweest, dat de Sint hem niet meegenomen had naar Spanje, maar hem zelfs doorgestuurd had naar Afrika om zijn zonden te overdenken. Rob vond dat niet zo erg. In Nederland komt hij zoals eerder gezegd al jaren niet meer aan de bak bij de vrouwtjes, kan hij het mooi eens in Afrika proberen. En als dat niet lukt, zijn daar nog altijd de wilde dieren.
Rob U had een leuke surprise gehad van de Goedheiligman. Hij had een week geleden een VUP-dag bij Feyenoord met Petra. In de Kuip had hij een lunch en een diner en tussendoor de wedstrijd tegen FC Groningen. Voor wie niet weet wat VUP betekent, dit staat voor Very Unimportant Person. Ook Frank, alias Het Genie zoals hij zich pleegt te noemen, had een mooi cadeau gekregen. Hij mocht een kijkoperatie ondergaan aan zijn kapotte linkerknie. Een stukje beschadigd meniscus werd weggehaald. Verder bleek een voorste kruisband te zijn gescheurd. Hij hoopt wel weer te kunnen voetballen want hij vindt een zondag zonder voetbal net zo kaal als de bolletjes van hem en van Jan Willem. Niet iedereen was zo blij met de mededeling dat Frank zich weer bij Zondag 4 wil aansluiten. Zij kunnen zich echter troosten met de gedachte dat Frank onder behandeling is bij dezelfde orthopeed als Arie en bij Arie duurt zijn herstel vele maanden langer dan verwacht.
De wedstrijd van vandaag tegen Madese Boys 4 was de eerste van de terugronde en de elfde van in totaal 22 competitiewedstrijden. We liggen dus keurig op schema. Van de heenronde hebben we alleen het uitduel bij Unitas 3 tegoed, dat vanwege overvloedige regenval werd afgelast. Op de eerste wedstrijddag verloren we in Made met 2 – 0. Het was na drie weken rust afwachten of we in staat waren revanche te nemen op die nederlaag.
Johan had de taak van de verzorging voor de wedstrijdballen en de waterzak overgenomen van Rob U. Helaas had Johan tevens enkele andere gewoonten van Rob overgenomen. Dus toen het tijd was om te gaan opwarmen en iedereen zich afvroeg waar de tas was met de ballen en de waterzak, was het antwoord van Johan: “Oh, die ligt nog in mijn auto”. En de ballen waren ook nog eens niet opgepompt.

Bij afwezigheid van Gerrit stond jeugdspeler Yoram op het doel. Het was voor de verdedigers wel eens lekker om iemand achter zich te hebben, die rustig is aan de bal, waar je de bal met een gerust hart aan kan terugspelen, die zelf de achterbal kan nemen, en die een schot van buiten het vijfmetergebied gewoon ziet aankomen.
Tijdens het eerste kwart van de wedstrijd gebeurde weinig voor beide doelen. Het was duidelijk dat wie de wedstrijd zou openbreken, de grootste kans maakte op de overwinning. Het was een dissonant aan onze kant die de wedstrijd openbrak, maar niet voor ons. U denkt dan natuurlijk meteen aan Rob U, maar nee, hij was het niet. Rob speelde een verdienstelijke wedstrijd. Zo vaak gebeurt dat niet meer tegenwoordig, dus wanneer het wel het geval is, mag dat ook wel eens vermeld worden. Dit keer was Edwin weer eens degene die veruit de slechtste was. De reden was dezelfde als waarover twee maanden terug al eens verteld is. Sinds Edwin gescheiden is, gaat hij bijna elke avond en nacht aan de boemel met nog een aantal trieste figuren. Ook deze ochtend kwam hij bijna rechtstreeks uit de kroeg naar het Slobbengors en dat was duidelijk te merken. Hij deed niets goeds. Elke keer als hij aan de bal was, verspeelde hij deze of gaf hij een verkeerde pass. Hij beweerde dat het onze schuld was, omdat wij niet vrijliepen. Dat klopte toch echt niet, Edwin. Hij was gewoon nog zo dronken, dat hij alles driedubbel zag en daardoor het verschil niet zag tussen de rode tenues van de Madese Boys en onze roodzwarte shirts. Verder had hij moeite te bepalen welke van de driedubbelen nu de echte persoon was. Tot twee keer toe verspeelde Edwin bij de middellijn totaal onnodig de bal, terwijl wij in voorwaartse beweging waren. Even zo veel keren leidde dit tot een counter van de Brabanders die door de gevaarlijke spitsen afgerond werd: 0 – 2.
Vijf minuten voor rust volgde de aansluitingstreffer. Kenneth zette goed door na slecht uitverdedigen van de Brabanders. Hij veroverde de bal, speelde daarna zijn directe tegenstander uit en schoot de bal uit een scherpe hoek knap langs de keeper: 1 – 2.

In de rust gooiden we de boel om. Luciën werd als scheidsrechter afgelost door Johan, die als straf voor zijn slechte verzorging van de ballen de tweede helft moest fluiten. Verder werd de witte wedstrijdbal vervangen door de zwartwitte. De omzettingen hadden direct effect. We waren in de beginfase van de tweede helft duidelijk de bovenliggende partij en creëerden kans na kans. Helaas pakte één omzetting, het inbrengen van Patrick, onze topscorer, niet goed uit. Vanwege een blessure had Patrick zes weken niet gespeeld en hij miste duidelijk wedstrijdritme. Hij kreeg de ene opgelegde mogelijkheid na de andere op een presenteerblaadje aangereikt, maar zowel met zijn voeten als met het hoofd leverde Patrick uitsluitend afzwaaiers af. De eerste de beste keer dat een aanvaller van Madese Boys 4 voor ons doel opdook, was het onmiddellijk raak: 1 – 3.
Na de derde tegentreffer gingen we alles of niets spelen. Wim, onze laatste man, speelde voortdurend voor zijn verdediging en liet zien nog steeds uitstekend op zijn oude positie van rechtsbuiten uit de voeten te kunnen. Hij gaf een fantastische voorzet op Edwin, die de bal met zijn hoofd voor het inknikken had. Helaas, hij had nog zo’n houten kop, dat hij hopeloos over kopte. Na die bal op zijn hoofd, was Edwin wel opeens klaarwakker en begon daarna eindelijk beter te spelen.
Het was duidelijk dat we de spreekwoordelijke agressie nodig hadden om een goede uitslag te behalen. Wilco vatte dat wat te letterlijk op. Eerst schopte Wilco een Madese middenvelder het ziekenhuis in. De Brabander moest, ondersteund door Herman, met een op het oog zware knieblessure strompelend naar de kant en werd vervolgens op een bolderkar afgevoerd. Daarna kreeg Wilco het aan de stok met zijn directe tegenstander. Dit keer was het Wilco die aan het kortste eind trok en met een blessure het veld uit moest.
In de slotfase viel toch de 2 – 3. Yoram schoot de bal prachtig uit naar de rechterkant, net over de middellijn, waar Gerardo al klaar stond. Gerardo toonde aan dat hij ondanks zijn gevorderde leeftijd nog niets aan snelheid ingeboet heeft. Met een Usain-Bolt-achtige sprint liep hij de Madese verdediging compleet aan flarden. Alleen voor de keeper bleef Gerardo rustig en schoof de bal beheerst langs de doelman. We leken nog ruim de tijd te hebben voor de gelijkmaker, maar voor de zoveelste keer was het Johan die de kans op een goede uitslag de grond in boorde. Benadeelt hij ons niet door als veldspeler om de wedstrijd de bal in eigen doel te rossen, dan doet hij het wel als scheidsrechter door veel te vroeg voor het einde te blazen. Vanwege het vele oponthoud als gevolg van blessures en wissels was er alle reden om een ruime hoeveelheid blessuretijd bij te tellen. Johan blies echter gewoon na 90 minuten af en ontnam ons zo de kans op één of meerdere punten. Bedankt hoor Johan, de volgende keer sta je gewoon weer wissel.

In de kantine was het zoals gewoonlijk Rob U die de aandacht op zich wist te vestigen. Hij wilde de bestelling opnemen voor het drinken, maar onze hoogopgeleide senior kon die paar dingen niet onthouden. Dus leende hij het papiertje met de wisselbeurten van Jan Willem om alles op te schrijven. Tegelijkertijd verhoogde Rob zijn genoteerde aantal wisselbeurten. Zo werkt dat natuurlijk niet, Rob. De eerstkomende wedstrijd begin je als straf op de bank.
Na afloop werd Yoram uitgeroepen tot speler van de week. Bedankt dat je hebt willen keepen, Yoram. Al met al was het weer een net-niet-wedstrijd. Net als alle voorgaande competitiewedstrijden kwamen we achter. Zoals zo vele keren was dit weer onnodig en waren we dus weer op achtervolgen aangewezen en weer konden we de achterstand niet ongedaan maken. Over het algemeen hebben we heel behoorlijk gespeeld tijdens de eerste competitiehelft, maar ontbrak het ons aan het nodige geluk. Nu maar hopen dat het tijdens de tweede competitiehelft eens wil meezitten. En als Edwin eens wat minder zuipt vlak voor een wedstrijd, halen we vast betere resultaten.

Opstelling:  Yoram; Marcel (46. Gerardo), Wim (71. Rob U), Eric, Jan Willem; Rob U (46. Patrick), Edwin, Johan (46. Luciën), Herman; Kenneth en Wilco (77. Marcel).
Scheidsrechter eerste helft: Luciën.
Scheidsrechter tweede helft: Johan.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.