Papendrecht 4 – SSW 3: 1 – 8

Op zondag 22 november 2009, ruim een week na de intocht van Sinterklaas was het tijd voor een nieuw evenement waar iedereen al maanden met smart, vol verwachting en kloppend hart op had gewacht, namelijk de thuiswedstrijd tegen SSW 3. Vooral Edwin kwam met vol enthousiasme naar het Slobbengors gereden, hoewel hij eigenlijk geen tijd had om te voetballen. Hij is namelijk hard aan het werk in zijn nieuwe liefdesnest aan de P.J. Oudstraat. Gelukkig werden zijn werkzaamheden tijdelijk overgenomen door zijn maatje, Marcel “De Kluskoning” Knipscheer. Hierdoor was Marcel tot zijn spijt verhinderd, maar kon Edwin tot zijn grote vreugde gewoon meedoen tegen zijn Dordtse vrienden. Velen van hen zijn namelijk bezig met behangen, verven en andere klussen in zijn nieuwe woning, waardoor die er nu piekfijn uitziet. Om zijn waardering te tonen, legde Edwin zijn tegenstanders op deze zondagochtend geen strobreed in de weg als ze op weg waren naar ons doel.
Kenneth was wel aanwezig vandaag, maar kon niet voetballen. Hij was de nacht voor de wedstrijd zo onstuimig bezig geweest op het PKC-feest, dat hij daar een enkelblessure aan had overgehouden. Ook Rob S was bij dat feest geweest, op jacht naar de vrouwtjes, maar het enige wat hij eraan overgehouden had, waren kleine oogjes.
Toen we voor de wedstrijd de kleedkamer betraden, bleek dat Rob U de ballen zowaar meegenomen had. Het was gelijk het enige positieve van Rob U deze ochtend. Wel moesten de ballen uiteraard opgepompt worden, hetgeen gedaan werd door experts Rob S en Eric.
Opwarmen hoefden we ons deze keer niet. Eerder in de week had Johan ons namelijk via de mail een hartverwarmend filmpje gestuurd, waarin zijn vrouw in volle glorie haar voetbal- en andere kwaliteiten toont. Leuk filmpje van Cinda, Johan. En ik beloof hierbij dat als ik het bekijk, ik mijn handen op het toetsenbord houd.

Het eerste kwartier van de wedstrijd konden we nog aardig meekomen met de tegenstanders. Toen ze daarna het tempo nog verder opschroefden, kregen we het moeilijk. De lichamelijk krachtige en veelal snelle tegenstanders speelden ons dankzij een hoge balcirculatie, veel bewegen en goed voetbal bij tijd en wijle aardig zoek. Dit leidde tot een ruststand van 0 – 5. Vooral de tweede goal was een beauty. Na een voorzet vanaf onze linkerkant werd de bal vlak voor de grijpgrage handen van Gerrit keihard in de kruising gekopt. Door Johan die daardoor na tien wedstrijden zijn totaal op vijf eigen doelpunten bracht. Een absoluut record. Het wordt tijd het Guiness Book of Records in te seinen. Wij kregen ook enkele kansen maar schoten van Herman en Wilco werden gekeerd door de Dordtse doelman en Gerardo schoot na een mooie actie in het zijnet.
De tweede helft was maar net begonnen of de zesde lag al achter Gerrit. Na een strakke voorzet vlak voor het doel twijfelde Jan Willem wat hij moest doen. In plaats van de bal over het doel te rammen, besloot hij de bal langs het doel te tikken. Hij schoot de bal echter op de neus van zijn directe tegenstander, die zo de 0 – 6 aantekende. Daarna waren we lange tijd gelijkwaardig aan onze opponent. Aanvallend ging het een stuk beter omdat we besloten hadden van tactiek te veranderen. Eerst speelden we de bal nog wel eens naar Rob U, één van onze spitsen. Volgens Rob U is hij een topspits. Daarom kreeg hij maar weer eens, tegen beter weten in, de kans om dat te bewijzen. Elke aanval was echter meteen afgelopen, zodra Rob U in balbezit kwam. Daarom besloten we hem in de tweede helft zoveel mogelijk over te slaan. Hierdoor ging ons spel met sprongen vooruit. Dit bleek al snel, toen na een mooie aanval op rechts Wilco de bal voorzette naar Rob S. Rob S deed wat hij de nacht ervoor niet kon doen bij de vrouwtjes, namelijk scoren: 1 – 6.

Daarna golfde de wedstrijd op en neer en kregen beide partijen kansen. Gerrit was vandaag onze absolute uitblinker, waardoor verdere tegendoelpunten aanvankelijk uitbleven. Gerrit wierp elk lichaamsdeel in de strijd om de ballen te keren. Dit leverde de ene spectaculaire en onmogelijk geachte redding na de andere op. Hij werd dan ook terecht uitgeroepen tot speler van week.
Ook Jan Willem had nog een miraculeuze redding. Eerst keerde hij een schot na een uiterste inspanning met een sliding, waarna de bal op de doellijn tot stilstand kwam. Liggend in een modderpoel wist hij de bal vervolgens met een leep stiftje voorbij twee instormende tegenstanders en uit de doelmond te werken en zo een nieuw tegendoelpunt te verhinderen.
In de slotfase zaten de meesten van ons door de krachten heen en wisten de gasten nog tweemaal te scoren. Ondanks de ruime nederlaag konden we opnieuw tevreden terugkijken. Iedereen was tot het uiterste gegaan. Het vijfde veld was goed bespeelbaar op het zonnige, maar wat winderige Slobbengors. Het was een sportieve wedstrijd met een uitstekende scheidsrechter en goede assistent-scheidsrechters tegen een tegenstander, die veruit de beste is van onze competitie. Bovendien hadden we in geen tijden zoveel publiek gehad als vandaag. Zelf kregen we morele steun van de voorzitter, de heren van de zondagcommissie en de onverslijtbare Henk van Steenis. Dank daarvoor. Ook Arie stond weer eens langs de lijn. Leuk dat je er was, Arie, alleen jammer om te horen dat je herstel langzamer gaat en langer duurt dan gehoopt. Supporter van de week was echter Ernst Eilbracht. Toen de speelbal over de zijlijn was gegaan en hij de bal wilde pakken, gleed hij uit en viel hij languit in een modderpoel. Een actie waarmee hij de lachers op zijn hand kreeg. Heel prettig was dat de kantine open was ondanks dat we de enige thuisspelende ploeg waren. Na afloop kregen we een rondje van onze benjamin, Wilco, vanwege zijn 22e verjaardag. Bedankt Wilco en nogmaals gefeliciteerd.

Opstelling:  Gerrit; Wilco, Wim, Eric, Jan Willem; Gerardo, Johan, Edwin, Herman; Rob S. en Rob U.
Scheidsrechter: Peter Bosselaar.
Assistent-scheidsrechter: Kenneth.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.