Papendrecht 3 – Madese Boys 7: 3 – 1

Papendrecht 3 – Madese Boys 7:  3 – 1

Op zondag 8 februari; naamdag van de heilige Gunthamund van Steyning; 440 jaar nadat Willem van Oranje de Universiteit Leiden stichtte; 132 jaar nadat Lewis Edson Waterman de moderne vulpen uitvond; 78 jaar nadat Jean-Antoine Jacques octrooi aanvroeg voor de chocoladereep; 68 jaar nadat Jan W. van der Hoorn de negende Elfstedentocht won; de 187e geboortedag van de Franse schrijver en pionier in het sciencefictiongenre Jules Verne; de 181e geboortedag van de Russische scheikundige en grondlegger van het huidige periodiek systeem Dimitri Ivanovitsj Mendelejev; mochten we na een tweede winterstop van 3 weken eindelijk weer eens op het Slobbengors voetballen.

De maand begon met een onverwachte mededeling. Frank: “Jongens, binnenkort de uitnodigingen voor mijn bruiloft! Gr Frank.” “Hoi Frank, van harte gefeliciteerd. Waar een voetbalvrije zondag al niet goed voor is. Dat het maar een leuke dag en een groots festijn mag worden. Groeten, Jan Willem.” “Frank, wat is dit een leuke mededeling, hier was ik nog niet van op de hoogte haha. Met vriendelijke groet, Luciën.”

“Hi, ik ben er 🙂 . Best Regards, Rainier” “Hi JW, helaas ben ik geveld door de griep. Ik ben er zondag niet bij. Succes. Groet, Arie.” “Ik zal inderdaad in de rust weggaan. Ik neem de keepersspullen mee. Met vriendelijke groet, Luciën.” “Ha JW, ik zit nog midden in de verhuisstress. Ik moet komende zondag nog een keer verstek laten gaan i.v.m. verhuis-, verbouwing-, opbouwperikelen! Ik weet ‘t… tranen in je ogen… Zie dit als ons verhuisbericht:) …… Later.
Groet Rob S.” “Hoi Jan Willem, Rob is en blijft nog even op zee. Hij speelt zondag wederom niet mee. Groetjes Petra.” “Dag JW, sorry voor de late reactie, maar helaas is mijn rentree nog niet in zicht… Ondanks fysiotherapie is mijn rechterknie nog erg wrak… Houd je op de hoogte. Gerrit.”

Ramon mailde eerst: “Ik zal komende zondag niet kunnen voetballen. Ik zou eventueel wel op doel kunnen staan. Als er de komende week geen verandering in mijn blessure komt, bied ik mij bij dezen als keeper aan. Ik ben fit genoeg om te keepen, met mijn katachtige reactievermogen zal ik het doel tegen onze vrienden schoonhouden. Grt, De Zwarte Panter.” Kenneth: “Je stringetje zeker?” Wim: “Kan Rob U. niet keepen?” Nee, want: “Hoi Jan Willem, Rob is gisteren weer vertrokken naar zee en zal zondag wederom niet kunnen voetballen. Groetjes van Petra.” Edwin: “Laten we Stanley M. maar een kans geven op doel. Gr Edwin.” Ramon: “Wat een vertrouwen! Ik kan in principe gewoon voetballen, mocht je van mijn keeperstalenten gebruik willen maken dan is dat uiteraard ook mogelijk. Als ik moet keepen vind ik het ook prima.”
“Hallo allemaal, ik ga het even ingewikkeld maken. Ik ben ziek en ga in principe wel op doel tenzij Ramon niet fit genoeg is en wil keepen. Wanneer dit zo is en er zijn meer dan voldoende mensen, dan sla ik graag even een wedstrijdje over. Als Ramon gewoon fit is hebben we hem hard op het veld nodig in deze zespuntenwedstrijd en kom ik en ga op doel. Bij tekort aan spelers kom ik natuurlijk ook gewoon. Lekker ingewikkeld allemaal maar hoop dat je de constructie begrijpt. Ik wacht alles af. Gr Edwin.”
“Dan zal ik het nog wat ingewikkelder maken. We hebben op dit moment inclusief Edwin 14 man over. Luciën gaat in de rust weg om naar Feyenoord te gaan. Dan hebben we er nog maar 13. En dat is inclusief de zieke Wim en mezelf en ik weet niet of ik wel kan meedoen. Dus Edwin: als je kan komen, dan heel gaarne, want we zitten wederom krap in de spelers. Maar als het echt niet gaat, dan houdt het op natuurlijk. Ramon heeft overigens gemeld dat hij verwacht te kunnen spelen. Mocht het tegenvallen, dan kan hij uiteraard alsnog op doel. Groeten, Jan Willem.” “JW, dan ben ik er gewoon en start inmiddels traditiegetrouw op het doel. Gr Edwin.”

Gelukkig meldde Wim op 07-02-2015 om 23:39 uur: “Heren, het gaat gewoon door morgen. Ik zal er zijn. Gr Wim.” Johan: “Ah lekkurrr hoor, met z’n 22’en achter een balletje aan rennen!” Jan Willem: “Fijn, Wim. Dan hebben we geen extra mensen meer nodig, denk ik. Denk je te kunnen starten of ga je net als ik voor de rol van noodinvaller?” Wim: “Ik start graag en dan zien we wel.”

Het belangrijke duel tegen Madese Boys 7 was tevens een confrontatie tussen de twee slechtst scorende ploegen van de competitie. Vanaf de aftrap lieten we zien vast van plan te zijn de punten in eigen huis te houden. We speelden voor het eerst dit seizoen op het Slobbengors op een echt natuurgrasveld. Het was even wennen, maar al snel hadden we de tegenstander in een ijzeren omsingeling. De organisatie stond als een huis, de posities waren continu goed bezet en iedereen werkte zich voor het team een slag in de rondte. Het wederom in groten getale toegestroomde publiek stond zichtbaar te genieten van de voortdurende positiewisselingen en het in hoog tempo rondspelen van de bal inclusief vele driehoekjes.
De continue aanvalsgolf leverde een reeks gevaarlijke hoekschoppen op die voortdurend door Frank op sterke wijze in de doelmond werden gelegd. Na zo’n corner kopte Johan net over. Een tweede kopbal van zijn hoofd smoorde in een mêlee van spelers. Een kopbal van Eric werd door een Madese verdediger op de lijn gekeerd. Na een fraaie aanval werd Wilco alleen voor het vijandelijke doel gezet, maar toen hij wilde afronden werd hij gehinderd door een tegenstander, waardoor Wilco de bal net naast schoot.

Laatste man Wim had het prima spel in alle tevredenheid gadegeslagen, maar was teleurgesteld dat we maar niet wisten te scoren. Dus toen hij de bal even voorbij de middenstip aangespeeld kreeg en hij met zijn scherpe blik de Madese doelman iets te ver voor zijn goal zag staan, dacht hij: “Laat de maestro maar weer eens zijn fabuleuze traptechniek demonstreren.” In een ver verleden had Pelé als één van de eersten geprobeerd vanaf grote afstand te scoren, maar waar de Braziliaan destijds hopeloos faalde, deed Wim dit uiteraard niet: 1 – 0. De ene topvoetballer is de andere niet natuurlijk.
Snel na de verkregen voorsprong kregen we de kans deze te verdubbelen toen we een strafschop kregen nadat Kenneth binnen het zestienmetergebied onderuitgehaald was. Frank legde de bal feilloos in de rechter benedenhoek: 2 – 0, tevens de ruststand.

Patrick had eerder gemaild: “JW, zondag ben ik beschikbaar. Groeten, Patrick.” Na lang blessureleed wilde hij na de rust eindelijk zijn langverwachte rentree maken. Het lijkt logisch om dan te beginnen met een uitgebreide warming-up. Hij stapte echter gewoon vanuit de kleedkamer het veld op. Het was dan ook niet verwonderlijk dat hij kort daarna het veld al weer afstapte nadat wederom zijn kuit begon op te spelen.
Het tweede bedrijf begonnen we niet zo sterk als het eerste. Na nonchalance achterin tijdens het rondspelen kreeg een tegenstander de bal en die twijfelde niet: 2 – 1. Hierdoor kreeg Madese Boys 7 even moed met enkele hoekschoppen tot gevolg. De verdediging gaf echter geen krimp en als de bal al richting doel ging, dan was daar nog altijd onze betrouwbare goalie Edwin.
Twintig minuten voor tijd maakte Eric aan alle onzekerheid een eind. Met een bekeken pegel vanaf de rand van het strafschopgebied zorgde hij voor de 3 – 1. We kregen daarna nog enkele goede kansen, maar wisten niet meer te scoren, al was Johan heel dicht bij een volgende treffer, maar zijn doelpoging ging via de bovenkant van de lat over het doel. Al met al een verdiende overwinning na een sterk optreden in een leuke partij met een uitstekend arbitraal trio. Iets wat je niet alle dagen meemaakt op ons niveau.

Door de fraaie overwinning hebben we afstand genomen van de onderste regionen en draaien we weer boven in het rechterrijtje mee. Jan Scharloo is Supporter, Jan Willem Grensrechter, Edwin Doelman en Peter Bosselaar Scheidsrechter van de Week. Wim is uiteraard Speler van de Week.
Het bleef nog lang gezellig in onze drukke kantine. Frank hield maar niet op over Johans nieuwe trui die Johan voor 280 euro bij Frank gekocht had. Het ging om een blauw afdankertje dat Frank voor 50 eurocent bij het Leger des Heils op de kop getikt had en waarop hij enkele plakplaatjes had gedaan. Dankzij dit soort verkoopsuccessen kan Frank een groots bruiloftsfeest verzorgen.
Het plaatsje Alphen zal door een grote groep zwaar bewapende commando’s hermetisch van de buitenwereld afgesloten worden. Boven het dorp zullen gevechtshelikopters rondcirkelen zodat eventuele relschoppers direct geëlimineerd kunnen worden. De paar honderd gasten kunnen na uitgebreid in- en extern gefouilleerd te zijn het feestterrein op. Ze mogen alleen arriveren in een Koenigsegg, Bugatti, Lamborghini, McLaren, Aston Martin of Maserati. Veel teamgenoten zullen dus wel mee willen rijden met Luciën of van hem een auto willen lenen. De mannen mogen alleen komen in pakken van Armani, Hugo Boss, Dolce & Gabbana of Versace. De vrouwen dienen langs te gaan bij Karl Lagerfeld, Stella McCartney, Fong Leng, Mart Visser of Marlies Dekkers. Het eten zal verzorgd worden door chef-koks met drie Michelinsterren. Dweilorkest Kleintje Pils verzorgt de sfeermuziek.
Ter vermaak van de gasten is een tijdelijk pretpark aangelegd inclusief achtbanen en, op verzoek van Frank, zijn favoriete personages uit televisieprogramma’s als de Smurfen, Pino, de Bereboot, Barbapapa, Bolke de Beer, de Freggels, Kabouter Plop en Piet Piraat. Ook zullen de nodige artiesten optreden als De Havenzangers (“Trouw niet voor je veertig bent”), Bonnie St. Claire, Ronnie Tober, Wolter Kroes, Jannes, Dries Roelvink, Vader Abraham, Elly en Rikkert, Saskia & Serge, Imca Marina, Zwarte Riek, Albert West, Mannenkoor Karrespoor, Höllenboer, Barry Hughes en Henny Huisman. Als klap op de vuurpijl krijgen de gasten een exclusief en eenmalig optreden verzorgd van Ome Willem, Bassie en Adriaan, de Familie Knots en De Grote Meneer Kaktus Show. De avond eindigt met een optreden van multimedia-performer Ad Visser waarin hij met zijn project Brainsessions je stress en spanning in tijd van minuten uit je lichaam laat verdwijnen. Hij sluit zijn performance op verzoek van de bruidegom af met de Kamasutra Experience.
Om te voorkomen dat de plakplaatjes van Johans trui er te snel af zouden vallen adviseerde Frank om de trui binnenstebuiten te wassen op 30°C in het wolwasprogramma. Dan wordt de trui in de wasmachine als het ware heen en weer gewiegd en vallen de letters er niet af. Weer wat geleerd.

Tot slot nog dit. Velen twijfelen – begrijpelijkerwijs – eraan dat Rob U. ooit met Zondag 1 in de Hoofdklasse gespeeld heeft. Regelmatig worden oude voetbalfoto’s opgestuurd naar de webmail van VV Papendrecht. Onlangs stuurde iemand foto’s uit zijn jeugd. Op één van die foto’s poseert het jeugdteam trots met toenmalig Zondag 1. En wie staat daar verveeld en ongeïnteresseerd te gapen, vierde van links…? Is ie het echt…? Rob U.: “Toen was ik al tweebenig…..” Ramon: “Je bedoelt twee’niet’benig.” En Ramon, iemand waarvan we zeker weten dat hij in de Hoofdklasse gespeeld heeft, kan het weten. Johan: “Tegenwoordig heeft Robbie vinnen.”

 

Teamfoto

Commentaren zijn niet meer mogelijk.