Papendrecht 4 – Dussense Boys 2: 0 – 5

Op de eerste dag van november 2009 stond de thuiswedstrijd tegen Dussense Boys 2 op het programma. Vorige week hadden we een sterke 3 – 0 thuisoverwinning geboekt tegen Right ‘Oh 4, vooral dankzij prima werk van Cees van den Berg, Peter Bosselaar en de familie Verzijl. Het blijkt maar weer dat Arie zelfs met een kapotte knie onmisbaar is voor ons team. Dankzij enkele positieve berichten waren we voorafgaand aan de wedstrijd tegen Dussense Boys 2 goed gestemd. Zo was Edwin afwezig. Dat scheelt op het middenveld een hoop onrust en balverlies alsmede gebrek aan voetbalinzicht en dom gehol. Bovendien was het lekker weer om te voetballen, maar niet om een dagje weg te gaan. Dat betekende dat Kenneth er eindelijk weer eens was.
Al snel bleek echter dat het vandaag een stuk lastiger zou worden dan vorige week. De mannen uit Dussen waren ruim een half uur eerder op het Slobbengors dan wij. Dat hadden we nog nooit meegemaakt. Ze begonnen met het testen van het veld en kleedden zich daarna snel om. Wat volgde was een uitgebreide warming-up met steigerungen, een serie oefeningen en rondo’s. Daarna werd met pionnen een veldje uitgezet waarbinnen een partijtje gespeeld werd. Na de opwarming van drie kwartier, gingen ze terug naar de kleedkamer voor een uitgebreide bespreking.
Toen was het tijd voor onze warming-up. Gerrit begon daar wat later aan. Edwin had Gerrits keepershandschoenen namelijk meegenomen naar China. Niet geheel duidelijk is wat Edwin daarmee wilde vangen, kunstbloemen of steekpenningen. Nadat de onvolprezen Henk van Steenis voor keepershandschoenen had gezorgd, kon ook Gerrit aan zijn warming-up beginnen. Of beter gezegd: zou kunnen beginnen als er goede ballen zouden zijn.
Aangezien Rob U. zijn taken in het veld al jaren niet meer uitvoert, leek het ons handig hem een taak op te dragen, die zo eenvoudig is, dat zelfs Rob die zou moeten kunnen uitvoeren: het zorgen voor de watertas en de ballen. Inmiddels is wel gebleken dat zelfs deze uiterst simpele taak veel te moeilijk is voor Rob. Toen de meesten op weg gingen naar het veld, vroegen we ons af waar de ballen waren. “Die liggen in mijn auto”, zei Rob. Zijn autosleutels had hij echter in de tas met waardevolle spullen gedaan, die Jan Willem bij de kantine afgegeven had. Toen bleek maar weer eens wat Rob U. onder het vervullen van zijn taken verstaat. Hij liet Rob S. zijn autosleutels halen, zodat Rob S. de ballen uit de auto van Rob U. kon halen. Vervolgens bleek de zwartwitte bal keihard te zijn en de twee witte ballen te zacht. Hierop antwoordde Rob U: “ja, maar ik heb geen pomp thuis, echt waar!”. Rob, luister nou eens, hoe denk je nou dat de mensen op het Slobbengors ervoor zorgen dat de ballen hard zijn? Denk je nou echt, dat Henk van Steenis de ballen met zijn mond opblaast, via een trechtertje of zo? Gelukkig wist Eric, dat in het ballenhok een elektrische pomp staat waarmee de ballen opgepompt kunnen worden.
Hiermee was eindelijk het mysterie opgelost hoe het mogelijk is dat Rob U. in zijn dagelijkse werk als projectleider erin slaagt projecten tot een goed einde te brengen. Het enige wat hij echt goed kan, is delegeren, zoals vandaag is gebleken. Als je zelf niks kan, zoals Rob U., zorg je er gewoon voor dat je taken uitgevoerd worden door mensen die wel kundig zijn, zoals in het geval van de ballen Rob S. en Eric.

In het begin van de wedstrijd vervulde Rob U. ook deze keer zijn taken weer eens niet. Al na een paar minuten liet hij zijn directe tegenstander weglopen, die onmiddellijk de 0 – 1 aantekende. Maar, het moet gezegd, Rob herstelde zich daarna uitstekend. Een prachtige solo van Rob werd nog net afgebroken door de Brabantse goalie en een streep van ruim 25 meter zeilde rakelings langs de verre paal. We waren heel gevaarlijk met onze hoekschoppen. Johan was dicht bij een doelpunt toen hij een corner van Herman net naast kopte. Ook Patrick was een voortdurende plaag voor de tegenstander. Na een mooie voorzet van Gerardo kopte Patrick de bal net over. Helaas werd hij enkele keren toen hij in scoringspositie kwam op dubieuze afgevlagd en vervolgens afgefloten wegen buitenspel.
In de tweede helft besloten we in de jacht op de gelijkmaker wat meer risico te nemen. Hierdoor kregen de jeugdige opponenten meer ruimte, waar ze met hun kracht en snelheid goed gebruik van maakten. Halverwege de tweede helft stond het daardoor 0 – 4. De meesten van ons lieten het hoofd echter niet hangen en gingen verwoed op jacht naar de eretreffer. Een hele reeks corners was het gevolg evenals enkele kansen voor Patrick en Kenneth, maar onze aanvallers kwamen niet tot scoren. Helaas hadden we enkele dissonanten in ons team in de tweede 45 minuten. De eerste was uiteraard wederom Rob U. Zo goed als Rob speelde in de eerste helft, zo dramatisch was hij tijdens het tweede bedrijf. Maar opnieuw had hij een goed excuus. Na het voetballen begon het NK schaatsen. Hij zat al met zijn gedachten bij Ria Visser en door het idee aan haar werd hij helemaal week en slap werd en stond hij te soppen in zijn schoenen. Vandaar dat Rob in de tweede helft niet meer van zijn plaats te branden was. De tweede dissonant was Jan Willem. In de slotfase geloofde hij het wel en onder het mom van een blessure verliet hij het veld. Wat een slapjanus. Het verschil tussen voetballen met en zonder blessure is tegenwoordig aan jouw spel toch niet meer te zien, Jan Willem. En je vlaggen was trouwens net zo beroerd als het “voetbalniveau” van Rob U. De realiteit is dat de vijfde klasse te hoog gegrepen is voor onze bebrilde veteraan.

Het slotakkoord van de wedstrijd was van Marcel. Hij ergerde zich er al tijden aan dat zijn naam maar niet voorkomt in het verslag. Om er zeker van te zijn dat hij genoemd zou worden, tikte hij de bal enkele minuten voor tijd langs de kansloze Gerrit en legde zo de 0 – 5 eindcijfers vast. Na afloop eiste Marcel dat hij uitgeroepen zou worden tot man van de wedstrijd. Waarom was ons in het geheel niet duidelijk, in ieder geval niet op grond van zijn prestaties op het veld. Maar iedereen die Marcel een beetje kent, weet dat het voor je gezondheid beter is om te doen wat hij zegt. Bovendien is hij één van onze hoofdsponsors en voor je het weet zitten we zonder tenues en zonder tassen. Dus: Marcel werd unaniem uitgeroepen tot speler van de week.
Frank was niet aanwezig vandaag omdat hij twee weken geleden daadwerkelijk een ernstige blessure opgelopen had aan zijn linkerknie, zonder dat er een directe tegenstander in de buurt was. Frank blijft toch de wonderlijkste man van ons team. Hij is de enige die erin slaagt zwaar geblesseerd te raken, alleen maar door een stukje te wandelen op de groene weide. Sterkte met je herstel gewenst, Frank.
Ernst Eilbracht werd uitgeroepen tot supporter van de week. Hij demonstreerde even dat hij ondanks zijn 63 jaar en ondanks zijn artrose nog makkelijk een spagaat kan maken.
Komende zondag staat de uitwedstrijd bij Veerse Boys 4 op het programma. Aanvangstijd: 11.30 uur, vertrek vanaf het Slobbengors: 10.15 uur.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Wim (63. Patrick), Jan Willem (46. Eric), Wilco (71. Jan Willem (82. Wim)); Gerardo, Johan, Herman, Rob U.; Patrick (46. Kenneth) en Rob S.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.