Papendrecht 3 – Internos 11: 1 – 7

Papendrecht 3 – Internos 11:  1 – 7

Op zondag 22 maart; naamdag van de heilige Basilius van Ancyra;
394 jaar nadat de Nederlandse rechtsgeleerde en schrijver Hugo de Groot in een boekenkist uit Slot Loevestein ontsnapte; de 183e sterfdag van de Duitse wetenschapper, toneelschrijver, romanschrijver, filosoof, dichter, natuuronderzoeker en staatsman Johann Wolfgang von Goethe; 120 jaar nadat de eerste film gedraaid werd in een privévoorstelling van de Franse gebroeders Lumière; 55 jaar nadat Arthur Schawlow en Charles Townes patent verkregen op de laser; ruim 34 uur na het begin van de astronomische lente; begonnen we aan het thuisduel tegen koploper Internos 11.

Ramon: “Hè Willem, aanwezig!” Kenneth: “Ik niet. Groet, Kessi.” “Hi JW, kan zondag spelen. Start graag in de basis, kan ik kijken hoe e.e.a. gaat, verwacht het een halve vol te houden.
Gr, Arie.” “Hallo JW, ik ben totaal niet fit, ik sla zondag over. Begreep dat je er gelukkig genoeg had. Veel succes.
Groet, Marcel.” “Jan Willem, ik doe mee, ben in bloedvorm.. Rob U….”
Al met al hadden we 13 man. Het was nog wel de vraag of Luciën er weer zou zijn. Hij was even heen en weer gereden naar Genève om de Autosalon te bezoeken. Hij wil zijn autocollectie uitbreiden en wilde de nieuwste modellen bekijken. Hij twijfelt tussen een Bentley Exp 10, een Aston Martin Lagonde Taraf – eerst bedoeld voor oliesjeiks maar gelukkig vanaf heden ook te koop voor Europeanen – en een Aston Martin Vulcan. Van die laatste worden er slechts 24 gebouwd. Luciën heeft daarom maar snel een optie genomen. Een andere mogelijkheid is de McLaren 675LT waarbij het getal staat voor het aantal pk’s. Hij vond de Aston Martin DBX ook wel aardig, maar het duurt nog enkele jaren voordat die verkrijgbaar is en zo lang kan Luciën niet wachten natuurlijk.

Ondanks het feit dat we al jaren op het laagste niveau ergens onderaan bungelen, zijn er nog steeds teamleden die denken dat we elke wedstrijd kunnen winnen, hetgeen je reinste flauwekul is natuurlijk. Om voor de nodige realiteitszin te zorgen, stuurde de teammanager de volgende mail: “Hallo allemaal, komende zondag spelen we thuis tegen de koploper die twee keer heeft gelijkgespeeld, niet verloren heeft en de rest allemaal gewonnen heeft. Ter herinnering: van de laatste 9 wedstrijden hebben wij er 8 verloren. We konden alleen winnen van de onderste.” “Eureka! JW, jij hebt een hele nieuwe toekomst voor je liggen als motivator binnen bedrijven waar allerlei moeilijke reorganisaties, downsizing, hogere omzettargets en wat dies meer aan de orde is 😉 . Geintje. Succes zondag mannen!” Bedankt voor de tip, Kenneth. Ik zal er eens over nadenken. Het begint met de feiten tenslotte.

Kennelijk hadden velen zich de kritiek van vorige week aangetrokken, want de meesten keken na binnenkomst in kleedkamer 3 zowaar op het A4-vel met de opstelling. We gaan vooruit. Ook was iedereen op tijd op veld 4 en warmde eenieder zich goed op. Dit keer was de tegenpartij aan de late kant. De Brabanders beweerden zelf op tijd in Papendrecht gearriveerd te zijn, maar hun tenues niet. Wonderlijke reden, maar goed, ze excuseerden zich direct voor het te laat zijn. Excuses aanvaard.

Vanaf de aftrap maakten de mannen uit Etten-Leur duidelijk waarom ze stijf bovenaan staan en waarom ze kampioen gaan worden. Ze namen direct het initiatief en in een hoog tempo kregen we de ene aanval na de andere te verduren. Dat we zouden gaan verliezen was wel duidelijk maar dat het na een uur 0 – 6 stond, lag toch echt aan onszelf. In tegenstelling tot vorige week zakte niemand door het ijs, maar de achterstand in die hoogte was toch echt onnodig.
De tegenstanders waren gemiddeld 25 jaar jonger – zo merkte onze doelman op dat hij nog met de vaders van enkele tegenstanders gespeeld had – , groot, fit, fysiek sterk en ze konden heel aardig voetballen, maar een aantal tegentreffers had door behoorlijk verdedigen toch echt voorkomen kunnen worden. Zo leden we een aantal keer te gemakkelijk balverlies, werd niet meegelopen met de directe tegenstander, keken we niet om ons heen waar de opponenten waren en werd het duel niet aangegaan bij een voorzet. Kom op mensen, dat moet echt beter. Probeer bij een voorzet nou eens de lucht in te gaan, al spring je maar mee om het afwerken te bemoeilijken, maar nu konden de Brabanders keer op keer ongehinderd afwerken.
In de eerste helft waren we bovendien aanvallend zo goed als machteloos omdat we voorin de bal niet kwijt konden. Of de spitsen liepen niet voorin, of ze waren niet aanspeelbaar of ze leden snel balbezit. Daarom konden we niet omschakelen en werd de achterhoede niet ontlast, waardoor Internos 11 ons doel kon blijven bestoken. Tijdens het eerste bedrijf kregen we maar één, echt goede mogelijkheid, toen Frank de bal na een hoekschop vanaf links bij de tweede paal legde. Na een kluts kwam de bal vlak voor de doellijn tot stilstand, waarna de Internos-verdediging de bal kon wegwerken. Wij hebben het geluk ook niet mee dat zo’n bal er ingaat. Andersom is dat meestal wel het geval.

Tijdens het tweede bedrijf werd Wilco in de spits gezet waardoor we nu eindelijk aanvallen konden opzetten. De bedrijvige jongeling was voortdurend in beweging, steeds aanspeelbaar en een plaag voor de Brabantse verdediging. Het was dan ook niet verwonderlijk dat na een fraaie aanval over rechts en een dito voorzet van Rob S. het Wilco was die afrondde door de bal in een keer op de slof te nemen en tegen de netten te rammen, een echte spitsengoal: 1 – 6. Niet veel later kregen we opnieuw een grote kans toen Wilco na weer een knappe actie in het strafschopgebied onderuitgehaald werd door de Internos-doelman. Frank had dit seizoen nog niet gefaald vanaf elfmeter, maar ditmaal schoot hij de bal boven op de rechter kruising. Bijzonder jammer, want in die fase waren we echt beter dan de tegenpartij, speelden we gewoonweg uitstekend en leken we hard op weg om de stand een draaglijker aanzien te geven.
De slotfase was voor de aanstaande kampioen. De één na de ander raakte bij ons geblesseerd en zo moesten we doorwisselen om nog 11 man binnen de lijnen te houden. Dat doorwisselen valt overigens niet mee als je Rob U. langs de lijn hebt staan. Eerst wilde Wim plaatsmaken voor de vlaggende Jan Willem, maar dat kon pas nadat Rob U. Jan Willems plaats als grensrechter had ingenomen. Voordat hem dat duidelijk was, waren we al weer vijf minuten verder. Niet veel later eenzelfde situatie toen Ramon, na ongelukkig neergekomen te zijn, strompelend langs Rob U. heen liep. Desondanks had Rob U. geen idee waarom al minutenlang tegen hem geroepen werd dat hij het veld weer in moest. Kenneth had gemeld dat hij niet zou meedoen, maar tot onze grote verrassing was hij toch opeens op komen dagen. Gelukkig, want zo kon hij Rob U. duidelijk maken dat hij weer moest mee voetballen. Kenneth nam vervolgens langs de lijn het stokje over van Rob U.

Tijdens de eindfase speelden we met Rob U. die last had van zijn rug, Jan Willem die een pijnlijke kuit had en Luciën die steeds naar zijn linkerbovenbeen greep. Hierdoor waren we zo gehandicapt dat we niet nog een treffer konden maken in tegenstelling tot de tegenpartij. De manier waarop die viel was typisch voor de vele pech dit seizoen, want waar voor ons, zoals eerder beschreven, de bal na een scrimmage niet goed viel, viel die voor Internos 11 wel goed, eindstand: 1 – 7. Net als vorige week weer een nederlaag met 6 doelpunten verschil, maar we hadden wel aanmerkelijk beter gespeeld dan vorige week. Nu de fouten er nog uit in verdedigend en aanvallend opzicht en dan kunnen we wellicht toch nog punten halen dit seizoen. Kenneth is Assistent-scheidsrechter, Patrick Benjamins Scheidsrechter, Ernst Eilbracht Supporter en Wilco Doelpuntenmaker en Speler van de Week.

De crisis bij Zondag 3 lijkt totaal. Sportief krijgt de technische staf de ploeg maar niet op de rails en eerder kreeg het team een nieuwe klap te verwerken toen bleek dat de bouw van het nieuwe stadion weer uitgesteld moest worden. Volgens de Zondag3-watchers is de leiding de regie compleet kwijt, maar een woordvoerder bestrijdt dat. “Een nieuw stadion bouwen is een complexe zaak. Dat willen we heel zorgvuldig doen. Het moet wel verantwoord zijn. Dankzij onze trouwe sponsoren is de financiële basis voor de nieuwe ‘Luciën Louwman Distributie Partners Logistiek Arena’ solide, maar met de bouwers konden we het niet eens worden. De Drechtsteden zijn overigens nog steeds razend enthousiast over de locatie, een opgespoten eiland op het drierivierenpunt. Dat geeft de regio een enorme boost.” Tot opluchting van de initiatiefnemers van ‘Red het Zondag3-stadion’ die hopen dat hun plannen nu ook weer een kans krijgen. “De huidige knusheid, dat familiaire, die gezelligheid, krijg je nooit meer terug als het huidige stadion afgebroken wordt. Nu is het altijd uitverkocht. Dat gaat je nooit lukken in die nieuwe betonbak. De prijzen voor de seizoenkaarten liggen dan zo hoog dat de trouwe fans zullen moeten afhaken, alleen de superrijken en de sponsoren dat kunnen betalen. En wij zien die oliesjeiks echt niet elke keer overkomen vanuit het Midden-Oosten om de thuiswedstrijden bij te wonen.”

De woordvoerder van het nieuwe stadion ziet dat duidelijk anders. “Het is dit seizoen pijnlijk duidelijk geworden dat we gewoon niet mee kunnen met financieel krachtige ploegen als OVV ’67, Groen Wit en Dubbeldam. Dubbeldam 6 heeft onlangs het gloednieuwe Richard Lokenberg Centre geopend waardoor ze veel geld genereren. Willen we de aansluiting niet missen, dan zullen we mee moeten. Dat betekent om te beginnen een stadion met een uitschuifbaar dak. Tijdens de zomermaanden kunnen dan grotere artiesten optreden dan nu. U2, Metallica, The Rolling Stones, Madonna en Dries Roelvink hebben al interesse getoond. Dan kan ook vaker gespeeld en getraind worden en dat komt de fitheid van onze spelers ten goede, want daar schort het momenteel nogal eens aan. Ook zal een nieuwe sporthal gebouwd worden met op verzoek van onze hoofdsponsor korfbalpalen en komt er een fitnessruimte. Het wellnesscentrum wordt voorzien van lig- en bubbelbaden, een solarium, diverse sauna’s, een hamman en een gezondheidsstudio. Ook zullen wij een voedingsspecialist in dienst nemen. Onder het stadion zal een garage komen waarin de spelers en sponsoren hun auto’s kunnen laten onderhouden van merken als Koenigsegg, Lamborghini, McLaren, Ferrari, Bugatti, Maserati, Aston Martin en Tata. Het nieuwe stadion biedt ook veel meer mogelijkheden voor de sponsoren. Zo kunnen we eindelijk het lang verwachte driesterrenrestaurant openen. Ook kunnen we meer en grotere skyboxen kwijt inclusief een helikopterplatform. Verder zal het stadion een grotere Zondag3-fanshop en een groter Zondag3-museum herbergen en zal het supportershome flink uitgebreid worden. Tot slot kunnen we meer entertainment bieden in de vorm van bioscoop- en theaterzalen. Dhr. W. Veldhuis jr. heeft tijdens zijn ontmoeting met Kim Holland de nodige ideeën uitgewisseld waarmee we aan de slag willen. De sponsoren willen tenslotte ook wat, niet waar?”

De nazit was wederom bijzonder gezellig. Wel lijken de gespreksonderwerpen met de week vreemder te worden. Dit keer begon Kenneth over vingernagels. Hij vond die van Jan Willem te lang. Rob U. knipt ze altijd kort en bij Kenneth worden ze nooit lang omdat hij een nagelbijter is. Bijzonder hoogstaand allemaal voor de ploeg die ruim 20 jaar lang bekend stond als het Professorenteam. Je ziet toch dat met de nieuwste ‘aanwinsten’ het niveau drastisch omlaag gegaan is.
Deze keer zette Johan de door Frank ingezette traditie voort en schotelde ons een schaal patat voor. Super. Benieuwd wie er een volgende keer voor gaat zorgen.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.