Irene’58 5 – Papendrecht 3: 0 – 4

Irene’58 5 – Papendrecht 3:  0 – 4

Op zondag 12 april; naamdag van de heilige Mechtilde van Lappion;
382 jaar nadat de formele ondervraging van de Italiaans natuurkundige, astronoom, wiskundige en filosoof Galileo Galilei door de Inquisitie van start ging; 111 jaar nadat de Franse gebroeders Dufaux met succes het prototype van de helikopter beproefden; de 176e geboortedag van de Russische militair en ontdekkingsreiziger Nikolaj Michajlovitsj Przewalski; de 112e geboortedag van de Nederlandse econoom, natuurkundige en Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen; zakten we af naar Den Hout voor de return tegen Irene’58 5.

Vorig weekend waren we vrij, maar degenen die wilden, konden meedoen met Zondag 2.

Wim: “Ik stel voor dat de oud-eerste-elftalspelers zich aanbieden: Rob U., Ramon en volgens mij heeft Gerrit ooit één keer op de bank gezeten bij het eerste toen er door een griepepidemie niemand anders meer beschikbaar was.” Johan: “Sorry, ik kan niet, moet naar de meubelboulevard. Misschien iets voor Rob U om wat ritme op te doen…”
Rob U.: “Ha..ha. Johan, hoe is het met je buikje? 🙂 . Heb een etentje bij schoonfamilie… Zie jullie vanavond…” Ramon: “Ik heb het net overlegd, maar mag helaas niet. Afgaande op het wedstrijdverslag van afgelopen week van onze vaste verslaggever denk ik dat het niveau van het 2de iets te hoog voor ons gegrepen is.”
Kenneth: “Van Wijngaarden is altijd wel te porren voor een potje voetbal.”
“Hallo Jan Willem, ik kom wel en wil het proberen. Wim.” “Hoi Jan Willem, ik kan helaas niet meedoen, want moet zondagmiddag al naar Duitsland voor een paar dagen. Succes zondag! Rob U.” Kenneth: “Hoi JW, net je laatste verslagen gelezen en heb weer vaak moeten glimlachen. Leuk! (Bedankt Kenneth!) Ben er volgende week helaas niet bij vanwege een kwart marathon in Rotterdam. Wordt lekker sportweer…Succes! Kessi.” “Hi, afwezig wegens blessure! Laatste wedstrijd mijn been overstrekt. Vandaar natuurlijk mijn matige performance. Hardlopen is een probleem. Ik zak af en toe door mijn hoeven heen. Dus zeg ik af voor komende wedstrijd! Succes. Groet Rob S.” Hardlopen is een probleem, hoezo? We hebben je al jaren niet meer zien hardlopen, Rob.
“Hallo Jan Willem, ik ben er bij, zoals het er nu naar uitziet. Groeten Wilco.” “Aanwezig! Gr Edwin.” Ramon: “Zoals het er nu voorstaat, kan ik spelen.”

De Raad van Commissarissen heeft de laatste weken intensief overleg gehad met buitenlandse investeerders over een overname van Zondag 3 of een financiële injectie in ruil voor een flink aandelenpakket. Diverse hedgefonds en Aziaten hebben belangstelling getoond, maar vooralsnog zonder resultaten. Het is uiteraard de vraag of de Raad van Commissarissen wel kan blijven zitten nadat ze had ingestemd met een jaarlijkse loonsverhoging van de Zondag3-top met een ton. Die heeft daar weliswaar inmiddels vanaf gezien, maar de commotie erover is nog lang niet geluwd. Het leidde tot een storm van protest in de media. Vooral de commentaren op de sociale media waren niet mals. De Tweede Kamer riep zelfs de minister van Financiën op het matje.
“Het was moeilijk verdedigbaar. Wettelijk was echter alles in orde. Juridisch en bestuurlijk was het daarom niet tegen te houden was. Ik kon er daarom niets aan doen. Ik heb wel duidelijk gemaakt dat ik het moreel verwerpelijk vond”, aldus de minister.
Menig Kamerlid was niet tevreden met de reactie van de minister. “Met zichtbaar ingehouden woede reageerde de SP-woordvoerder: “Eerst hebben we Zondag 3 met een grote zak geld moeten redden, wat ten koste gegaan is van de allerarmsten in Nederland. Vervolgens bakken ze er sportief nog eens helemaal niets van. En dan zichzelf nog zo rijkelijk belonen ook. Zijn die gasten nou helemaal van de pot gerukt.”
Veel oppositiepartijen vinden dat de minister niet het maximale heeft gedaan om de salarisverhoging voor de Zondag3-top te voorkomen. Een oppositielid liet optekenen: “De minister wist eerder een bonus tegen te houden. Als enig aandeelhouder had hij met zijn vuist op tafel kunnen slaan en zeggen: ik wil het niet. Hij had het er op aan kunnen laten komen. Ze hadden dan in theorie naar de rechter kunnen stappen, maar als ze dat doen dan weet je zeker dat je niet de juiste bestuurders in huis hebt. Wat me vooral verbaast is dat hij zei de verhoging moeilijk verdedigbaar te vinden. Nu blijkt dat hij het al een jaar wist. Waarom heb je er dan niks aan gedaan? Dat is niet goed voor de geloofwaardigheid. De minister had de Kamer vorig jaar ook kunnen melden dat hij boos was over de salarisverhoging.”
Veel partijen vragen zich af of de minister de Kamer wel juist heeft geïnformeerd. De oppositie vindt dat hij alle documenten, die geen staatsgeheimen zijn, openbaar moet maken zodat er in alle openheid over gedebatteerd kan worden. De minister erkende hij dat hij de Kamer beter had kunnen informeren. Wel zijn alle volksvertegenwoordigers tevreden met de uitspraak van de minister dat de beursgang van Zondag 3 voorlopig van de baan is.

Het leidde in elk geval tot een parlementaire hoorzitting waar menig parlementslid met zijn oren zat te klapperen of bijna van zijn stoel viel, omdat de Zondag3-top met droge ogen bleef beweren de ton loonsverhoging eigenlijk aan de magere kant te vinden, zeker gezien het feit dat afgesproken is voorlopig van een bonus af te zien. “Deze mensen bevinden zich in een ander universum, in een parallelle levenswereld. Elke vorm van realiteit ontbreekt. Ze weten niets over de gewone man. En maar blijven durven spreken van ‘marktconforme bedragen’, ammehoela. Ze vergelijken zich met topclubs als Internos 11, Beek Vooruit 12 en Dubbeldam 6. Dat slaat natuurlijk nergens op. Kijk, dat zo’n Richard Lokenberg een paar miljoen vangt en zo af en toe een tonnetje bonus krijgt, is logisch. Dat is een echte showman en publiekstrekker. Dankzij hem spelen ze jaarlijks om het kampioenschap mee, terwijl ze anders onderaan zouden bungelen. Maar Zondag 3 staat al jaren onderin, heeft met 9 nederlagen in 10 wedstrijden de slechtste reeks uit de geschiedenis achter de rug en dan nog om meer geld durven vragen. Het is gewoon te gek voor woorden”, aldus een rood aanlopend parlementslid.

Luciën meldde eerst: “Ik ben fit hoor.” Later kregen we volgende mail: “Ik moet mij toch afmelden voor a.s. zondag. Ik heb helaas andere verplichtingen. Met vriendelijke groet, Luciën.” Niemand wist wat die ‘andere verplichtingen’ waren, totdat we bij Den Hout waren. MTC de Dreef bleek namelijk op Circuit Hespelaar een open clubwedstrijd te organiseren. Dat wilde Luciën uiteraard niet missen. Dus had hij zijn vele motoren en quads van stal gehaald om lekker te kunnen crossen. We waren wel benieuwd wie bij hem in de zijspan zou zitten aangezien vaste bakkenist Edwin gewoon meevoetbalde.

Het was vandaag voor ons, de nummer 10 uit de stand, dé kans om de negatieve spiraal te onderbreken, aangezien we moesten aantreden bij de nummer 9. Thuis hadden we gewonnen. Het was dan ook niet meer dan logisch om met de sterkst mogelijk opstelling te opereren. Dit kon ook door de afwezigheid van Rob & Rob. Dat scheelt echt een slok op een borrel. Het is immers een stuk makkelijker voetballen met 11 actievelingen dan met 9.
De teammanager had voor een verrassend aanvalsduo gekozen: Arie en Wilco. Het bleek een gouden greep. Al in de 7e minuut hadden ze de openingstreffer kunnen aantekenen, nadat Frank G. verwoestend had uitgehaald. De doelman van Irene’58 5 kon de striemende pegel niet onder controle brengen, maar zowel Arie als Wilco kreeg de bal uit de rebound niet tegen de touwen. Aan de andere kant kwamen we goed weg toen de spits van Irene’58 5 alleen op Frank L. leek af te gaan, maar met een werkelijk sublieme sliding wist Jan Willem de zaak recht te breien.
In de 22e minuut kwamen we alsnog op voorsprong. Vanaf eigen helft verstuurde Kevin een fantastische pass door het Brabantse centrum op Wilco die de hele Irene-defensie van zich afschudde. Ondanks dat hij aan beide kanten gehinderd werd door een verdediger, bleef hij alleen voor de doelman rustig en schoof hij de bal rechts langs de goalie tegen het net: 0 – 1.

Tijdens het tweede kwart van de match namen de gastheren het initiatief, maar het leidde niet tot uitgespeelde kansen. Voorin bleef de onvermoeibare Wilco de opbouw storen en ook in de omschakeling ging voortdurend dreiging van hem uit. Arie was weer over het hele veld te vinden. Edwin en Ramon heersten centraal op het middenveld. Zoals gemeld hadden we de mazzel dat Rob & Rob er niet waren, waardoor in tegenstelling tot twee weken geleden de zijkanten van het middenveld wél goed bezet waren met op links afwisselend Kevin en Eric en op rechts Frank G.
Frank G. was echt een openbaring als buitenste middenvelder. Het is duidelijk dat Rob & Rob zich de komende trainingen nadrukkelijk moeten tonen, extra arbeid moeten verrichten en de nodige stappen dienen te zetten, willen ze nog kans maken op een plek in onze equipe. Al is in het geval van Rob U. overduidelijk dat hij geen flauw idee heeft wat er bedoeld wordt.
Het granieten centrale verdedigingsblok Rainier en Johan liet nog geen muis door en vanaf de flanken kwam geen enkele Brabantse voorzet dankzij de onpasseerbare Jan Willem en Marcel. De thuisploeg kon alleen gevaarlijk worden uit vrije trappen en hoekschoppen, maar in tegenstelling tot normaal wierp deze keer wel steeds iemand zich voor de bal en hadden we eindelijk eens het geluk, dat de bal eens niet verkeerd viel. En kwam de bal dan toch richting het doel, dan was daar telkens Frank L. die als een veldheer tussen de palen stond en vanaf minuut 1 uitstraalde dat hij geen tegentreffer duldde.

We begonnen de tweede helft fel en gingen direct voor de beslissing. Die aanvallende tactiek werd na een uur beloond. Frank G. haalde van afstand uit, maar via een Irene-speler ging de bal over de achterlijn. Frank G. zette de corner van rechts strak voor. Bij de tweede paal torende Johan, bijna twee meter hoog springend, boven iedereen uit en hamerde de bal met een spetterende kopbal in de rechter bovenhoek. Voordat de tegenstander van de schrik bekomen was, was het al weer raak. Rustig rondspelend bouwden we aan een volgende fraaie aanval. Aan de linkerkant werd de mee naar voren geslopen laatste man Johan vrijgespeeld. Hij trok naar binnen en haalde van
25 meter uit. Het schot werd licht getoucheerd door een speler van de thuisploeg, waardoor hun doelman kansloos was: 0 – 3.
Na de ruime voorsprong gingen we eens niet gekke dingen doen en geen onnodige risico’s nemen. Van de eerste tot en met de laatste seconde bleven we compact, gegroepeerd en vanuit de organisatie spelen en bleven de posities goed bezet. Wat een verademing. De gastheren probeerden het wel, maar doordat we ook fysiek en conditioneel beresterk waren, kwamen ze er gewoon niet door. We bleven elkaar ondersteunen en bleven voor elke bal gaan. Al moet hierbij nogmaals opgemerkt worden dat we het geluk hadden dat Rob & Rob ontbraken, anders lukt zoiets niet natuurlijk.

In de slotfase bekroonde Wilco zijn voortreffelijke spel met zijn tweede doelpunt van de dag. Hij werd aan de rechterkant diep gestuurd, kapte enkele verdedigers uit en vanuit een scherpe hoek legde hij de eindcijfers vast:
0 – 4!!! Ramon had zelfs de mogelijkheid om de score nog verder op te voeren, maar zijn afstandsknal ging via de vingertoppen van de Irene-doelman op de lat.
Wat een weelde: een uitzege, de nul gehouden en zelf vier keer gescoord en dat alles dankzij een fabuleuze teamprestatie. Iedereen had geweldig gespeeld. Het hele team is Man van de Week. De foutloos vlaggende Wim is Grensrechter, Frank L. is Doelman en Johan en Edwin Doelpuntenmaker van de Week.
Onze vaste supporters hadden door de dramatische reeks van de afgelopen maanden uit protest de uitwedstrijd geboycot, maar de thuisblijvers hadden ongelijk gekregen. Superlatieven schieten tekort. Van onze kant was het een kijkspektakel van de bovenste plank geweest. Om van te smullen. Door de overwinning wippen we in de stand over Irene’58 5 naar de 9e plaats. Kijken of we die positie kunnen vasthouden. Stijgen kunnen we niet meer, zakken nog wel.
De overwinning werd uitgebreid en langdurig gevierd in de kantine, maar het was helaas niet genoeg voor de zege in de derde helft. Wel lichtte Frank G. een tipje van de sluier van wat we op zijn trouwfeest kunnen verwachten. Zo droeg hij het eerste deel voor van zijn alfabetgedicht. Klonk heel goed. Verder stelde hij leuke spelletjes in het vooruitzicht als zaklopen, sjoelen, ezeltje prik, spijkerpoepen, koekhappen en steltlopen. En niet vergeten je knikkerzak mee te nemen voor het knikkeren, een tol voor het tollen en een springtouw voor het touwtjespringen. Dat wordt oefenen, want we willen niet ook daarbij verliezen, natuurlijk.

Opstelling: Frank L.; Marcel, Johan, Rainier en Jan Willem; Frank G., Ramon, Edwin (81. Kevin) en Kevin (29. Eric); Wilco en Arie.
Assistent-scheidsrechter: Wim.
Toeschouwers: 38.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.