Papendrecht 4 – DVVC 3: 2 – 1

Op de tweede zondag van oktober 2009 stond de tweede thuiswedstrijd van het seizoen op het programma. Daar waar bij de meeste elftallen het voetbalgebeuren zich beperkt tot de zondag, begint het bij ons “rariteitenkabinet”, zoals Frank ons pleegt te noemen, al op de zaterdag.
Edwin, onze pas gescheiden knuffelbeer, en collega-gescheidene Mark vd L., voormalig topvoetballer van de zaterdag, hadden weer eens zin om achter de vrouwtjes aan te gaan. Dat leek Rob S. ook wel wat, dus hij ging ook mee. Rob S. ziet zich als een echte adonis en womanizer, de dames zien dat toch echt volledig anders. Vandaar ook dat deze trieste vogel al sinds mensenheugenis vrijgezel is. Voormalig gastspeler Aad van T., nog gelukkig? getrouwd, besloot als chaperonne mee te gaan. Voordat ze op pad gingen, dronken ze zich moed in, waarbij vooral Rob zich niet onbetuigd liet. Er was nog een reden voor het nuttigen van alcohol voor vertrek: ze wilden naar de Blue Lagoon en daar wordt vanwege het jeugdige publiek voornamelijk frisdrank geschonken. Op zich niet verwonderlijk dat ze zich op jonge meisjes besloten te richten, aangezien het zielige stel bij volwassen dames geen schijn van kans heeft. Het werd een leuke avond. Rob kwam zijn nichtje nog tegen, die met haar klasgenoten achter de cola en de sinas zat. Ook Anouk Uitermarkt en de dochters van Eric en Gerardo waren er. Hoe het verder afgelopen is, is onbekend. Mark en Aad zijn nog niet boven water en Edwin en Rob weten zich van de rest van de nacht niets meer te herinneren. Edwin was in tegenstelling tot Rob tenminste nog wel in staat om te komen.
Op zich waren we wel blij dat Rob S. er niet was. Dit ongeleide projectiel onderscheidde zich vorige week alleen maar door zijn irritante gedrag, waardoor hij prompt het bekende gele kartonnetje voorgeschoteld kreeg. Alleen dankzij intimidatie na afloop van de vorige wedstrijd, werd daarvan geen melding gemaakt op het wedstrijdformulier. Ga volgend weekend maar weer achter de meisjes aan, Rob. We vinden het helemaal niet erg als je de komende wedstrijd in Oosterhout mist.
Ook met de ballen en de waterzak is het een aanhoudend drama. Rob U. had ze meegenomen voor de derde en vierde wedstrijd. Vorige week, na afloop van de wedstrijd tegen SCO/TOFS 6, had Rob de spullen in de kleedkamer laten liggen, naar eigen zeggen omdat hij het een zware en moeilijke opdracht vindt. En dat zegt dan een man die beweert door de week miljoenenprojecten in goede banen te leiden. Dat gelooft uiteraard geen hond. Volgens ons hangt hij de hele dag met Petra aan de telefoon om te vragen, wat hij moet doen.
Luciën had de taak op zich genomen om voor de ballen en de waterzak te zorgen, maar dat deed hij net zo slecht als Rob. De ballen waren niet opgepompt en de lege waterzak had hij in de kleedkamer laten liggen. Vandaar dat Luciën de tweede helft als wissel begon. Frank bood aan de waterzak te halen, die al sinds jaar en dag in een speciale tas bewaard wordt. Frank kon de waterzak echter niet vinden. Geen wonder als je in de sporttas van Jan Willem kijkt. Hoe dom kun je zijn.

We begonnen de wedstrijd uitstekend. Al na twee minuten zette Johan met een mooie pass Rob U. helemaal alleen voor de doelman van DVVC. Hij kopte helaas naast. Een paar minuten later maakte Rob zijn enige foutje van de eerste helft. Hij liet zijn tegenstander uit zijn rug lopen, die de 0-1 binnen tikte. Rob speelde een voor zijn doen goede eerste helft. Dat kwam omdat hij de avond ervoor op de bank met Petra had mogen rolbezemen. Gedurende de tweede helft was hij wat minder. Voortaan in de rust ook maar even met Petra aan de slag, Rob.
Na de 0-1 namen we het heft in handen en de ene mooie aanval na de andere rolde over het veld. Zo verscheen, na flitsend combinatievoetbal, Luciën alleen voor de keeper. Hij wist de Dongenaar nog wel te passeren, maar schoot uit een moeilijke hoek over. Niet veel later waren we opnieuw dicht bij een doelpunt, na mooie schoten van opnieuw Luciën en van Frank. Enkele minuten voor rust viel de gelijkmaker. Frank legde de bal uit een corner panklaar op het hoofd van Johan, die voor de verandering de bal eens in het doel van de tegenpartij legde: 1-1. In de slotseconden van de eerste helft volgde opnieuw een prachtige aanval over vele schijven. Edwin kwam oog in oog te staan met de keeper van de tegenpartij, maar Edwin faalde hopeloos. Hij had de nacht ervoor nog te veel in de benen.
Het was overigens de vraag of de scheidsrechter het doelpunt wel had goed gekeurd. Dat het met de rust 1-1 zou staan, stond namelijk voor de aftrap al min of meer vast. Dat had te maken met de arbiter van de eerste helft, de heer G. Dell’A., een beruchte spil in de internationale gokmaffia. Voor aanvang had hij eerst telefonisch contact met zijn vrienden uit het verre oosten: “Ja, de wedstrijd Papendrecht 4 – DVVC 3, hoe staat die bij de bookmakers? Oké, dat ziet er goed uit. Wat moet de ruststand worden? 1-1, prima, dat regel ik wel. En wie moet er eerst scoren? DVVC, ik houd er rekening mee. En nog gele kaarten, nee, dan weet ik dat. Wat staat er eigenlijk tegenover? Een vakantie met de familie, leuk. Waar naartoe? Zuid-Limburg, Vijlen, hartstikke leuk, geregeld, de groeten”. Vandaar dat de heer G. Dell’A. er volgende week niet is. Om verdere problemen te voorkomen werd besloten de tweede helft door de uiterst betrouwbare Drs. W. Veldhuis RA te laten fluiten.
De tweede helft begon zeer vreemd. Ruim 25 jaar geleden was Frank een snelle rechtsbuiten. Toen werd hij na de aftrap vaak gelijk de diepte in gestuurd. Dat was altijd gevaarlijk en leverde soms een doelpunt op. Dat trucje probeert hij tot op de dag van vandaag uit te halen, al struikelt hij sinds eind jaren tachtig na de aftrap na een paar meter over de bal of over zijn benen en zijn we de bal kwijt. En hoewel wij er elke wedstrijd wat van zeggen, hij blijft het proberen. Na de aftrap van Wilco ging Frank weer op zijn bekende avontuur. En verdraaid, hij haalde zowaar de rechtercornervlag. Hij legde de bal naar Herman, die de bal van ruim 20 meter met de buitenkant van zijn linkervoet en met een prachtige krul de linkerbovenhoek in pegelde: 2-1 en dat binnen 15 seconden in de tweede helft. Hoera!, de eerste voorsprong van het seizoen. De rest van de tweede helft waren wij beter en hadden de wedstrijd goed onder controle. Wilco kreeg nog een geweldige kans toen hij vanaf eigen helft alleen op het doel af kon gaan, maar de doelverdediger van de tegenpartij redde bekwaam. Achterin hielden wij het goed dicht en als de Brabanders al eens tussen de palen wisten te schieten, stond daar Gerrit die alles tegenhield. Zo konden wij de eerste winst van het seizoen vieren, een overwinning van het collectief. Het hele team werd daarom uitgeroepen tot speler van de week.

Na afloop van de wedstrijd maakte de directe tegenstander van Jan Willem nog een praatje met hem. Hij vroeg Jan Willem hoeveel spelers van het eerste met ons hadden meegedaan en of JW zelf nog mee moest met het eerste. Het moet niet veel gekker worden.
Tenslotte: hulde voor de meisjes van de kantine, bekenden van Edwin uit de Blue Lagoon. De laatblijvers kregen als dank en als wedstrijdpremie stukjes frikadel, hamburger en gehaktschijf voorgeschoteld. Opmerkelijk genoeg was Frank toen al weg. Voordat hij naar Gilze verhuisde, bleef hij steevast met zijn maatje Johan tot diep in de avond in de kantine zitten pimpelen. Tegenwoordig moet Frank na afloop van de wedstrijd meteen naar huis. Hij zit al net zo onder de plak bij zijn vriendin als Rob U. bij Petra. Als Frank te laat is, wordt hij voor straf enkele uren vastgeketend met handboeien en krijgt hij ervan langs met de gummiknuppel. Of dat in het geval van Frank nou wel echt straf is, is echter zeer de vraag.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Wim (46. Gerardo), Eric, Jan Willem; Rob U., Johan, Edwin (78. Luciën); Luciën (46. Wilco) en Frank.

Scheidsrechters:
Eerste helft:  Dhr. G. Dell’A. uit Mookhoek
Tweede helft:  Dhr. Drs. W. Veldhuis RA uit Etten-Leur.
De heer Veldhuis hield de wedstrijd kort en had daardoor geen kind had aan beide ploegen. Hij hield de kaarten op zak.

Rob S.: Waar ik steeds verder en dieper in’t moeras van’t leven verdrink stijgt Jan Willem naar grote literaire hoogte. Hulde! Ter informatie: m’n nichtje was niet aanwezig in de blue lagoon…die zat in Rotterdam aan de sinas in club Vie. Wel heb ik natuurlijk zondagmiddag met haar weer salsa gedanst.(en gisteravond in de huiskamer geoefend… salsa) Groet Rob.

From: J. Keizer: JWDM is Bril-jant !!!! en moest ook nog de groeten doorgeven aan JWDM van Cinda.

Ik ben zojuist overrompeld in mijn knibbel knabbel huisje door agenten in burger die een onderzoek naar mij starten voor het betasten van meisjes onder de 15 in een kinderdisco. De bron was een journalist met de intitialen JWDM. Onder zware druk heb ik mijn brothers in crime Mark v.d. L, Aart T en Rob S moeten aangeven. Kortom briljant stuk! Gr. Edwin.

Voetballen zit er niet echt meer in voor mij voorlopig, maar ik dacht als hoogstaand tekstschrijver nog iets van importantie te kunnen toevoegen aan de website van Papendrecht Zondag 5. Na het lezen van de hilarische twee laatste wedstrijdverslagen van Jan Willem op de Man ben ik even heel stil in een hoekje gaan zitten, heb vervolgens mijn pen en mijn blocnote (hoe ouderwets kan een mens zijn) ritueel verbrand en mij voorgenomen om nooit meer een stukje te schrijven. Ik erken het zonder enige vorm van schaamte: hier valt niet tegenop te schrijven. Briljante wedstrijdverslagen Jan Willem, ik kan niet anders zeggen. Vooral je zinsnedes over het Eftelingbezoek van Frank leidde bij mij tot enkele leverspoelende schaterlachen. Groeten, en ik blijf het beloven: ik kom echt een keer kijken binnenkort…..Louis.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.