Papendrecht 3 – IFC 7: 1 – 9

Papendrecht 3 – IFC 7:  1 – 9

Op zondag 19 april; naamdag van de heilige Aelfheah de Martelaar;
48 jaar nadat de Amerikaanse maanverkenner Surveyor 3 een zachte landing op de maan maakte; 35 jaar nadat na 577 afleveringen Pipo de Clown voor het laatst op de televisie was; 11 jaar nadat André Kuipers als derde in Nederland geboren ruimtevaarder gelanceerd werd met als bestemming het internationale ruimtestation ISS; de 98e geboortedag van Johnny Hoes; de 133e sterfdag van Charles Robert Darwin;
de 109e sterfdag van de Franse natuurkundige en Nobelprijswinnaar Pierre Curie; speelden we op het Slobbengors de voorlaatste thuiswedstrijd van het seizoen tegen IFC 7, de nummer 3 uit de stand.

“Hallo JW, ik ben erbij en hoop te kunnen spelen. Wim.” “Ik doe mee!
Gr Rob S.” “Ha Jan Willem, moet helaas afzeggen voor aanstaande zondag. Groet Peter.” Daardoor zaten we zonder leidsman. “Joo, ik ga Patrick bellen en laat het weten. Gr Johan.” Gevolgd door: “Scheidsie geregeld, kost ons broodje hamburger & colaatje.”

Uitgebreide bestudering van de filmbeelden van de laatste thuiswedstrijd heeft de leiding van Zondag 3 doen besluiten om de selfiesticks voortaan te verbieden op het Zondag3-complex. “Opdringerige fans die tijdens de wedstrijden met hun helden op de foto willen, leiden te veel af”; legt een woordvoerder uit. “Met name Rob & Rob hebben zich de laatste wedstrijden geen seconde met het voetballen beziggehouden. Ze stonden alleen maar een beetje in de rondte te kijken en te poseren om op die wijze zo goed mogelijk op de beelden terecht te komen. Door het invoeren van de maatregel hopen we dat de spelers en met name Rob & Rob zich eindelijk weer eens op het voetballen concentreren in plaats van op de randzaken”, aldus de woordvoerder.
De redactie kregen de laatste tijd veel ingezonden brieven waarin de aparte speelstijl van Rob & Rob nader werd toegelicht. Het blijkt dat zij fervente aanhangers en beoefenaars zijn van het in Nederland snelgroeiende en razend populaire wandelvoetbal waarover de laatste weken veelvuldig in de media bericht is. Als Papendrechtse ambassadeurs van die nieuwe vorm van voetbal laten zij geen moment onbenut om te tonen hoe leuk dat wel niet is. De laatste weken hebben zij dit willen demonstreren door te voetballen volgens de bijbehorende regels als niet rennen, maar uitsluitend wandelen, geen slidings en geen fysiek contact. Oooooh, vandaar natuurlijk. Onze excuses, daar was de redactie niet van op de hoogte. Bij dezen is het misverstand rechtgezet.

De avond en nacht voor de wedstrijd was het door Johan georganiseerde vrijgezellenfeest van Frank G. Bij aankomst bleken alle aanwezigen bijzonder slecht gekleed te zijn, in onooglijke kledij met schreeuwerige kleuren en niet bij elkaar passende kledingstukken. Allemaal hadden ze foeilelijke stropdassen om. Het bleek bij wijze van grap om kleding uit Franks modezaak te gaan. Vervolgens gingen ze in Breda allerlei modezaken af om aan Frank G. te tonen dat er ook winkels zijn die smaakvolle kleding verkopen tegen aantrekkelijke prijzen. Daarna moest Frank verschillende pakken aan. Aangezien hij een echte haan is en altijd haantje de voorste, moest hij eerst een hanenpak aan en kukelend door Breda rennen. Heel origineel. Hadden ze daar vast nog nooit eerder gezien. De rest van de avond liep hij afwisselend gekleed rond als ouwe lul, kale bats of als Borat. Ja, met Johan als organisator is het altijd lachen.

Vrijgezellenfeest Frank

Het was uiteraard afwachten hoe ze op zondagochtend de kleedkamer binnen zouden lopen. Kenneth kwam strompelend en met een dikke knie aanzetten. Hij was nog zo dronken dat hij zich niet meer kon herinneren hoe hij daaraan gekomen was. Ik heb wel eens vreemde redenen gehoord om op het allerlaatste moment af te haken, maar deze nog niet.

Bij IFC 7, nummer 3 uit de stand, is het afhankelijk van wie ermee doen, alles of niets. Als hun beste spelers aanwezig zijn, zijn ze zo goed als onverslaanbaar. Tijdens de heenwedstrijd was dat het geval waardoor we met 9 – 3 werden weggevaagd. Wij hadden uiteraard weer de pech dat zij ook deze keer in de sterkste formatie opereerden. En dat zij bovendien van het begin af aan een moordend tempo aanhielden dat wij heden ten dage echt geen 90 minuten lang meer vol kunnen houden. Daarnaast was meer dan de helft van ons naar het vrijgezellenfeest van Frank G. geweest en dat was nog overduidelijk te merken. Verder regende het weer blessuregevallen. We waren met 16 man, maar na driekwart wedstrijd hadden we geen fitte speler meer langs de lijn staan, waardoor enkele halffitten noodgedwongen tot het laatste fluitsignaal moesten meehobbelen. En als dan ook nog eens, voor de zoveelste keer, elke rebound, stuiter- en klutsbal voor ons verkeerd viel, dan weet je dat het een dikke nederlaag zou gaan worden. De doelstelling werd dan ook het onder de 10 houden en een eretreffer maken en dat lukte precies, eindstand: 1 – 9. Dat IFC 7 de 10 niet kon vol maken, was overigens volledig op het conto te schrijven van onze uitblinkende doelman Frank L.
De ruime verliespartij doet vermoeden dat het aan onze kant abominabel was en dat we volledig weggespeeld werden, maar zo erg was het echt niet. Hoewel een voetbalkenner terecht opmerkte: “Mijn vader is sloom” en “Ik scoorde gelijk in mijn eerste wedstrijd”, terwijl zijn vader na 20 wedstrijden maar één keer gescoord heeft. Enkele IFC-doelpunten waren het gevolg van zondagsschoten die je normaal nooit ziet op ons niveau of van pure pech, waarbij de bal via via, tussen benen, binnenkant paal erin stuiterde.
Maar het was ook wel zo dat de echte vorm en scherpte van vorige week ontbraken. We kregen net zoveel kansen als een week terug, maar telkens werd halfzacht afgerond of werd zo lang gewacht dat een tegenstander kon ingrijpen waardoor de kans verloren ging. Onze enige treffer viel weer na een fraai genomen hoekschop van rechts van Frank G. die wederom op knappe wijze werd ingekopt door Johan. En zonder dat er nu echt geprutst of geflaterd werd achterin, alleen de eerste goal was het gevolg van een blunder, met wat scherper verdedigen hadden we het aantal tegentreffers aanzienlijk kunnen beperken. Eén belangrijk onderdeel van het edele voetbalspel ging echt heel bedroevend. Dat was niet de eerste keer en zal ook niet de laatste keer geweest zijn, daarom maar weer eens hoofdletters uit de kast gehaald:

HAAL DIE VOORZET ER NOU EENS UIT!!!

Want dat was wel echt super slecht en onbegrijpelijk. Iedereen kon zien dat er bij de tegenpartij diverse mannen rondliepen met een fantastische traptechniek in de benen en dat er enkele grote, fysiek sterke kerels bij waren met een geweldige sprongkracht die ook nog eens koelbloedig waren in de afronding. Het eerste wat je dan moet doen is voorkomen, dat de makkelijk afrondende mensen in scoringspositie komen. En dat doe je door te verhinderen dat de opponenten met een fijne pass in de benen kunnen voorzetten. En hoewel daar van onze kant vanaf minuut 1 op gehamerd werd, bleven enkelen van ons ijzerenheinig op een paar meter afstand van de tegenstander staan waardoor hij gemakkelijk een aanvaller in stelling kon brengen die vervolgens eenvoudig kon afronden. Kortom: verliezen tegen zo’n tegenstander is geen schande, zeg maar gerust onvermijdelijk. Van IFC 7, zoals die ploeg vandaag voor de dag kwam, kunnen wij echt niet winnen. Alleen hadden we redelijk gemakkelijk de hoogte van de nederlaag acceptabel kunnen houden, als we wat meer inzet getoond zouden hebben en we wat slimmer gespeeld zouden hebben.

Maar goed, het wederom talrijk opgekomen publiek had kunnen genieten van liefst 10 doelpunten. Wim is Grensrechter, Johan Eretrefferscorer en Lafour jr. Supporter van de Week. Doelman Frank L. en scheidsrechter Patrick Benjamins zijn Man van de Week.

Opstelling: Frank L.; Marcel, Wim (46. Rainier), Eric en Jan Willem; Kevin (29. Rob S.); Ramon (46. Johan); Arie (72. Ramon) en Luciën (46. Rob U.); Frank G. en Wilco.
Grensrechter eerste helft: Johan.
Grensrechter tweede helft: Wim.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.