SCO/TOFS 6 – Papendrecht 4: 8 – 1

Op zondag 4 oktober 2009 dienden we weer in Noord-Brabant aan te treden. Daar waar we de vorige week heel vroeg op moesten, speelden we nu juist laat, om 1 uur in Oosterhout.
Frank was er niet. Hij had een dubbele wisselbeurt aangevraagd omdat we aanvankelijk heel veel spelers hadden. Aangezien we bij vertrek toch wat weinig spelers hadden, belde Johan Frank op om te zeggen dat hij toch moest komen. Op de achtergrond hoorde Johan stemmen. Hij meende te horen: “Knibbel, knabbel, knuisje, wie knabbelt er aan mijn kruisje” en “Ooooooh, grootmoeder, wat hebt u toch een grote …”. Johan dacht meteen dat Frank één van zijn favoriete dvd’s aan het bekijken was, maar hij bleek in de Efteling te zijn. Hij probeerde alsnog naar Oosterhout te komen. Helaas had Holle Bolle Gijs zijn autosleutels opgegeten, dus moest hij op zoek naar alternatief vervoer. De stoomtrein zat helaas vol, de zevenmijlslaarzen pasten niet, in de Python durfde hij niet en in de Vliegende Hollander werd hij zeeziek. Daarna nam hij het Vliegende Tapijt, maar dat stortte vanwege Franks gewicht neer in de doolhof. Daar kon hij maar moeilijk uitkomen, omdat de broodkruimels opgegeten waren. Toen hij eindelijk uit de doolhof gekomen was, prikte zijn vriendin zich aan een spinnenwiel, waarna ze in slaap viel. Frank probeerde ze wakker te kussen, maar helaas, zij werd niet wakker en hij veranderde in de kikkerkoning. Hij zou komen zodra hij een knappe prins gevonden had, die Jules wakker kon kussen. We hebben Frank niet meer gezien. Hij is waarschijnlijk nog steeds aan het zoeken. Moet je Kenneth er maar even bijhalen, Frank.
Even voor de duidelijkheid: een bezoek aan de Efteling valt niet in de categorie “dubbele wisselbeurt”, net als vakantie in Zuid-Portugal (Kenneth), bezoek aan de speeltuin met de kinderen (Wim), op visite bij een lekkere schoonzus (Rob U), beetje pijn aan je knie (Arie), stand op de opblaaspoppenbeurs (Rob S) en een feestje bij Berlusconi (Gerardo). Maar goed: Frank zorgde voor een vrolijke boel in de kleedkamer, terwijl hij er zelf niet eens was. Is toch een knappe prestatie.
De tegenpartij had gedurende de eerste wedstrijden van de competitie nog niet veel gepresteerd. Twee weken geleden had SCO/TOFS 6 zelfs met 0 – 9 verloren. Hoop op een goed resultaat bleek al snel ijdele hoop. Het bleek om allochtone medemensen te gaan die vanwege de ramadan en het suikerfeest nog niet veel hadden kunnen laten zien. Helaas voor ons waren ze vandaag voor het eerst op volle oorlogsterkte.

Het grootste deel van de eerste helft ging het nog gelijk op. Na een kwartier kwamen we 1-0 achter, maar het stond al weer snel gelijk. Op eigen helft, vlakbij de zijlijn, veroverde Jan Willem op de linkerkant van het veld de bal na een prachtige sliding, één van zijn spaarzame goede momenten in de eerste 45 minuten. Hij speelde deze naar Luciën, die de bal schitterend diep stuurde op Rob S. Rob speelde zich op magistrale wijze vrij, gaf een prima voorzet op Patrick, die de bal tegen de touwen jaste. Ook daarna kregen we onze mogelijkheden, maar het was de thuisploeg die vlak voor rust nog tweemaal scoorde.
Tijdens de rust zei Rob U dat hij het altijd leuk vindt om tegen buitenlanders te spelen, want daar krijgt hij altijd een vakantiegevoel van. Waarop Gerardo opmerkte dat dat tijdens de eerste helft goed te merken was geweest.
De tweede helft begonnen we uitstekend. Binnen de minuut knalde Kenneth op de paal. Ook Patrick kreeg nog enkele kansen, maar het leverde ons geen doelpunt op. De eerste keer dat de Oosterhouters op ons doel schoten, was het wel meteen raak: 4-1. Daarna bleven we het onze tegenstanders moeilijk maken. Dat vonden enkele Brabanders, in een overigens sportieve wedstrijd, niet leuk en gingen jammer genoeg een paar keer over op onsportief gedrag. Zo werd een loepzuivere goal van Patrick volledig ten onrechte afgevlagd en afgefloten wegen buitenspel.
Na 90 minuten stond het nog steeds 4-1. Dat was echter niet de eindstand. “Hoe kan dat”, zult u zich wellicht afvragen. Welnu, de tegenstanders hadden 16 spelers en wisselden in de tweede helft om de paar minuten, in totaal een keer of 40. Aangezien volgens de regels voor elke wisselbeurt een halve minuut aan blessuretijd bijgeteld dient te worden, duurde de wedstrijd 20 minuten langer dan normaal. In die tijd kregen we nog 4 doelpunten om de oren, waarbij de één er op nog knulligere wijze inging dan de ander. Daarmee hebben we in dit seizoen tot nu toe veel pech. Het laatste doelpunt was overigens een fraaie intikker van Johan, die daarmee weer een eigen doelpunt op zijn naam zette. Hij claimde vorige week nóg een eigen goal gemaakt te hebben, iets wat verder iedereen ontgaan was, maar goed, we zetten hem graag op het lijstje. Johan heeft derhalve nu al vier eigen doelpunten gemaakt, een score van één per wedstrijd. Een ware prestatie.

Bij de zevende goal maakte Johan zich terecht kwaad op Jan Willem, die weer eens had staan slapen en daarmee buitenspel had opgeheven. Jan Willem probeerde zich er zoals gewoonlijk met zijn gebruikelijke “ja maar” uit te kletsen. Niets van aantrekken Johan, gewoon commentaar blijven geven op die kale knakker. Misschien dat hij het ooit eens leert met die buitenspelval. Lijkt me sterk, na 25 jaar spelen in de verdediging weet die krasse knar nog steeds niet dat je moet stappen om de tegenstander buitenspel te kunnen zetten.
Ondanks de zware nederlaag konden we elkaar niets verwijten. Opnieuw had iedereen zijn stinkende best gedaan, maar de opponenten waren vandaag gewoon veel te sterk voor ons. Veel van hen kunnen makkelijk hoger voetballen, maar vinden het kennelijk leuker om wedstrijden te spelen tegen minder goede teams zoals wij, zodat ze makkelijk en dik kunnen winnen. Waar hebben we dat meer gehoord.
Herman werd uitgeroepen tot man van de wedstrijd, Hij had de zware taak op zich genomen om tijdens de lastige uitwedstrijd Gerrit te vervangen als keeper. Herman had het als doelverdediger veel drukker dan normaal als veldspeler, maar kweet zich uitstekend van zijn taak. Zonder zijn vele reddingen waren het ongetwijfeld dubbele cijfers geworden.

Opstelling: Herman; Marcel (46. Wilco), Wim (60. Rob S.), Eric, Jan Willem; Gerardo, Johan, Rob U., Luciën; Rob S. (46. Kenneth) en Patrick.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.