Blauw Wit ’81 2 – Papendrecht 4: 6 – 2

Op de eerste zondag in de herfst stond de verste uitwedstrijd op het programma. We dienden om 10 uur aan te treden in De Moer. Dat betekende gruwelijk vroeg opstaan.
Enkele dagen voor de wedstrijddag een teken van leven van onze vedette Louis de Haas. Onze voormalige sterspeler is vanwege aanhoudend blessureleed al tijden niet meer op de velden te bewonderen geweest. Hij is nog wel lid en betaalt derhalve gewoon contributie. Kennelijk heeft hij daar genoeg van, want hij stuurde een factuur naar Jan Willem. Sorry, Louis, maar de contributie zul je toch echt zelf moeten betalen.
De eerste opmerkelijke actie na aankomst in De Moer was van Frank. Daar waar iedereen gelijk op weg ging naar het sportcomplex van Blauw Wit ’81, reed Frank linea recta naar de kerk. Heeft zeker te maken met zijn Brabantse inburgeringscursus.
In de kleedkamer gaf Jan Willem de opstelling. Hij deelde mede dat hij zichzelf de eerste helft wissel gezet had en Rob Uitermarkt de tweede helft, zodat hij deze wedstrijd gelukkig niet samen hoefde te spelen met Rob. De verhoudingen waren meteen duidelijk. Rob was het er niet mee eens dat hij wissel stond. “Ik heb toch de tas meegenomen met daarin de ballen en de waterzak”, aldus de voormalige eerste-elftalspeler. Het feit dat je voor de tweede keer in de 16 jaar dat je deel uitmaakt van onze ploeg, iets doet voor ons team, betekent niet automatisch dat je de hele wedstrijd mee mag doen, Rob. Bovendien: je had de tas wel meegenomen, maar de ballen niet opgepompt en de lege waterzak in de tas laten zitten. Pas wanneer de ballen goed hard zijn en je zorgt voor een gevulde waterzak langs het veld, mag je misschien weer eens een hele wedstrijd meedoen.
Voor aanvang bleek dat sprake was van een primeur. Daar waar normaalgesproken onze benjamin Wilco de jongste is op het veld, was hij deze keer een stuk ouder dan bijna alle spelers van de tegenstander. Oei.

Het was prachtig, zonnig en vrijwel windstil weer. Echt tijd om een beetje te slenteren, een wandelingetje te maken en rustig van het zonnetje te genieten. Jammer was alleen dat enkelen van ons dat deden tijdens de eerste 26 minuten van de wedstrijd. Dat leidde tot een tussenstand van 3-0. Maar het moet gezegd, daar waar we in het verleden bij zo’n stand het wel geloofden, rechtten we deze maal onze ruggen en volgde een uur goed voetbal van ons met mooie combinaties, fraai aanvalsspel en hard werken.
De opmerkelijkste actie van de week was van Patrick. Tot onze hilariteit vroeg hij voor aanvang van de tweede helft aan de scheidsrechter hoe hij het beste naar huis kon rijden. Dat beloofde niet veel goeds voor de tweede 45 minuten. Het bleek gelukkig mee te vallen. Al na een paar minuten in de tweede helft had Patrick de bal tegen de touwen gewerkt. Na een schitterende aanval en dito voorzet van Luciën vanaf links, tikte Patrick de bal met de punt van zijn rechterschoen via de binnenkant van de verre paal in het doel. Hoera, onze eerste goal van het seizoen. De ban was eindelijk gebroken. Halverwege de tweede helft opnieuw een prachtige actie van onze aanvalsleider. In het strafschopgebied en met een man in zijn nek hield hij de bal goed vast en legde deze panklaar voor Rob van den Sigtenhorst, die de knikker langs de keeper van de tegenpartij peerde. Genoeg om Patrick uit te roepen tot speler van de week.
Het doelpunt van Rob S. was de 4-2, aangezien de tegenstander tussen onze doelpunten in na een counter nog een keer gescoord had. In het vierde kwart van de wedstrijd gingen we net als de afgelopen weken verwoed op jacht naar een beter resultaat, maar helaas, ook dit keer zonder resultaat. In de laatste minuten maakten de jonge Brabanders goed gebruik van het verschil in leeftijd, kracht en frisheid en scoorden nog twee keer, voor ons op uiterst ongelukkige wijze na twee klusballen.
Ondanks het verlies en het slechte begin kunnen we terugkijken op een uur goed voetbal waarin we eindelijk scoorden. Als we de komende weken die opgaande lijn kunnen vasthouden, komen de punten vanzelf. En wat ook heel belangrijk is: het was een leuke wedstrijd tegen een sportieve tegenstander. Alleen Marcel kwam enkele keren ongelukkig in botsing met een tegenstander. Hierdoor werd hij in de eerste helft drie keer op zijn knie geraakt. In de tweede helft ging een Brabantse kolos op zijn tenen staan, waardoor hij nu enkele blauwe teennagels heeft. “Dat komt ervan als je de tegenstander zo kort dekt als ik”, was het commentaar van onze stoere bikkel.
Esmee Louwman werd uitgeroepen tot supporter van de week. Als een echte coach gaf ze uitstekende aanwijzingen als: “Naar voren Papendrecht, dan kan je scoren” en “Lopen Edwin!”. Als deze bruikbare aanwijzingen de volgende keer beter opgevolgd worden, ziet onze toekomst er zonnig uit.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Johan (46. Herman), Eric (46. Jan Willem), Wilco; Gerardo, Rob van den Sigtenhorst, Edwin (78. Rob Uitermarkt), Rob Uitermarkt (46. Luciën); Patrick en Frank.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.