Papendrecht 4 – TSC 5: 0 – 2

De eerste thuiswedstrijd van het seizoen was op zondagochtend 20 september. TSC 5 begon met 10 man en stond al snel met zijn negenen toen een Oosterhouter vanwege een blessure enige tijd langs de kant ging zitten. Dit alles was aanleiding voor een aantal spelers van ons om te gemakzuchtig te beginnen met als gevolg dat we al na anderhalve minuut met 0-1 achter kwamen na een enorme knal van 25 meter.
Halverwege de eerste helft arriveerde nog een TSC’er en toen de geblesseerde man ook weer binnen de lijnen stapte, stonden de Oosterhouters met 11 man. Toen gingen we eindelijk goed voetballen. Nou ja, bijna allemaal. Wat opviel was dat de geblesseerde Oosterhouter niet veel meer deed dan een beetje over het veld strompelen en toch liep hij zijn directe tegenstander Rob Uitermarkt aan alle kanten voorbij. Geeft toch te denken. We kregen verscheidene kansen, vooral Patrick, maar onze topscorer van vorig seizoen heeft jammer genoeg zijn vizier nog niet op scherp staan.
In de tweede helft was de keeper van de tegenstander veldspeler geworden en stond de geblesseerde veldspeler op het doel. We speelden vol op de aanval, maar vooralsnog hebben we veel moeite om echt gevaarlijk te worden. De keren dat de tegenstander voor ons doel verscheen, werd het wel steevast gevaarlijk. Vlak voor rust werd binnen 10 seconden tweemaal de lat geraakt, na rust belandde een schot op de paal. Een verraderlijk schot langs de paal betekende de 0-2. Net als vorige week bleven we tot het laatst vechten voor een beter resultaat, maar tevergeefs. In de vijfde klasse zijn de tegenstanders duidelijk beter dan vorig seizoen in de zesde klasse. Het tempo ligt hoger, de tegenstanders zijn conditioneel en fysiek sterker, staan er korter op en gaan elk duel vol in, maar op sportieve wijze. En voor het doel van de tegenpartij heb je duidelijk minder tijd als je probeert af te ronden. We hebben er tot nu toe duidelijk moeite mee.

Deze keer geen speler van de week, maar de aansteller van de week. Een beetje kenner van ons team weet dan onmiddellijk, dat dat alleen Frank kan zijn. Halverwege de tweede helft lag Frank opeens op zijn rug op het veld en riep: “Oh, oh, oh, trekken, trekken, het is stijf, ja zo, lekker, goed zo, doorgaan”. Een argeloze lezer zou kunnen denken, dat hij een onderonsje had met zijn vriendin, maar dat was niet het geval. Waar bikkels als Herman en Marcel met respectievelijk versleten ruggenwervels en een kapotte enkel zonder een onvertogen woord hun speelminuten maken, stort Frank na elk lichamelijk contact ter aarde alsof hij ter plaatse zou kunnen overlijden. Dit keer was hij op zijn rechterschouder gevallen en deed hij alsof zijn schouder uit de kom was en dat de boel weer rechtgezet moest worden door aan zijn arm te trekken. Na de “behandeling” speelde Frank weer “gewoon” verder. Het was uiteraard je reinste flauwekul en aanstelleritis, er was helemaal niets aan de hand, maar de tegenstanders waren danig onder de indruk. Zij dachten met een echte bikkel te maken te hebben, net als Mel Gibson in Lethal Weapon 2. Wij weten wel beter en stonden hoofdschuddend en schuddebuikend van het lachen toe te kijken. Elke keer als Frank weer “krimpend van de pijn” op het veld ligt, heb je het idee, dat elk moment zijn moeder het veld op zou kunnen stappen: “Och arme jongen, heb je au, heb je au? Heeft die stoute meneer je au gedaan? Niet meer doen hoor, stoute meneer. Stil maar, jongen, stil maar. Wil je een pleister of zal mama een kusje geven? Een kusje, een kusje, zo, gaat het weer? Nou, ga maar weer fijn verder spelen lieverd, daaaag.” Genoeg om Frank uit te roepen tot aansteller van de week.
De familie Verzijl – Veldhuis werd uitgeroepen tot supporters van de week. Het was plezierig om Arie weer te zien. De operatie aan zijn meniscus is goed verlopen. Wat opviel was dat Arie buiten de lijnen op zijn krukken een stuk krachtiger, sneller en wendbaarder was en veel meer liep dan Rob Uitermarkt binnen de lijnen. Neem volgende week maar gewoon je spullen mee, Arie, dan stellen we jou op in plaats van Rob. Of geef anders je krukken mee aan Rob, misschien dat dat helpt. Het is trouwens de vraag of Rob er wel is komende weekend. Zijn vrouw, de strenge meesteres Petra, had hem namelijk bevolen afgelopen vrijdagavond thuis te blijven. Rob was echter stout geweest en was toch stiekem hun huis uitgeslopen. Hij moest dan ook na afloop van de wedstrijd direct naar huis om te horen wat zijn straf zou worden. We hopen dat hij voor straf de komende wedstrijden niet mee mag doen.

Opstelling: Gerrit; Marcel (46. Wilco), Wim (46. Herman), Eric, Jan Willem; Gerardo (46. Rob van den Sigtenhorst), Edwin (75. Gerardo), Rob Uitermarkt, Luciën; Patrick en Frank.

Jan Willem, Bedankt het verslag, het staat er op. Ik kan me inmiddels weer prima voortbewegen zonder krukken, ze zijn derhalve beschikbaar voor Rob. Groet, Arie

Geniaal verslag, waarin eindelijk eens de waarheid verteld wordt. Ons land gaat kapot aan die aanstellers en luilakken. Ik stel voor een aanstellers-belasting in te voeren. Drs. Wim Veldhuis RA  Director.

Ook jullie ex-briljante geblesseerde middenvelder/back/spits of waar ik ook mocht ronddolen in het veld en die zichzelf wellicht tegen beter weten in nog altijd niet helemaal heeft afgeschreven voor het spelletje voetbal, heeft de wedstrijdverslagen met belangstelling gelezen. Het is duidelijk dat er man en vooral paard wordt genoemd door Jan Willem “Op de Man”. De verslagen zijn een duidelijk teken van de verharding in de huidige maatschappij. Hier is dus niet zozeer sprake van trendsetting, als wel van trendvolging. Ik ben best wat gewend, maar zo af en toe kon zelfs ik mijn wenkbrauwen niet ongefronst houden.
Overigens: een slechte seizoenstart helaas. Ik hoop dat de resultaten gauw beter worden. Ik ga niet beloven wanneer, maar ik kom binnenkort zeker een keer kijken. Want ik wil natuurlijk wel weten of dergelijke keiharde wedstrijdverslagen op waarheid zijn gestoeld. Louis.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.