Papendrecht 5 – Dubbeldam 5: 3 – 0

Op zondag 7 december 2008 stond de vijfde achtereenvolgende thuiswedstrijd op het programma. We hebben een vreemd programma dit jaar: halverwege de competitie hebben we maar drie keer uit en al zeven keer thuis gespeeld. Merkwaardig.
Om 10 uur moesten we beginnen tegen Dubbeldam 5, de gevaarlijke nummer 5 van de ranglijst. Uit hadden we met 4 – 1 verloren, we hadden dus wat goed te maken. Daarom werd gekozen voor de sterkste opstelling. Dit betekende uiteraard dat Rob Uit en Frank maar één helft mochten spelen. In het geval van Frank kon dit niet anders. Zijn minnares was een paar weken op vakantie geweest in Thailand. Hij had dus heel wat in te halen en kwam daarom zo laat, dat hij de eerste helft wissel moest. Ook Wim, Onze Grote Roerganger, deed weer eens een helft mee. Vorige week mocht hij niet van zijn vriendin omdat ze jarig was. Deze keer had ze haar hand over haar hart gestreken en mocht hij één helft meespelen. Aangezien volgens de meeste spelers Edwin de beste verdediger is, diende Eric thuis te blijven, zodat Edwin tot zijn grote spijt de hele wedstrijd voorstopper moest staan en niet op zijn geliefde plek, centraal op het middenveld. Vlak voor de wedstrijd bleek Louis er niet te zijn. Hij had naar de moeder van Wilco ge-sms’t dat hij niet kon spelen, maar wel zou komen, We hebben hem niet gezien. Rob Sig was er wel maar bleef aan de kant. Tijdens zijn verblijf in Amerika had hij door een partijtje voetbal met twee zevenjarigen een zware liesblessure opgelopen. En dat voor iemand die fysiotherapeut van opleiding is. Gelukkig was Gerardo er ook weer. Hij was er de laatste twee wedstrijden niet bij vanwege de jaarlijkse bijeenkomst van wereldwijde maffialeiders. Daar mocht hij uiteraard niet ontbreken. Hij had er wel spit aan overgehouden, waardoor hij alleen de tweede helft in actie kwam.

Papendrecht 5 begon uitstekend aan de sportieve wedstrijd in voor ons lastige omstandigheden tijdens de eerste helft. Over het veld hing een mistlaag. Bovendien stond de zon laag rechtsboven het doel van Dubbeldam. Vanwege de schittering was het spel daarom vaak moeilijk te volgen. Dubbeldam werd zwaar onder druk zet, maar de uitstekende verdediging van de tegenstander gaf geen krimp in de eerste helft. De thuisploeg kreeg enkele kansen, maar verder dan een bal op de lat kwam ze niet.
Tijdens de nog betere tweede helft van ons was de mist verdwenen, hadden we de zon in de rug en vielen de doelpunten wel. Na twee uitstekende aanvallen scoorde Wilco twee keer. Opvallend was wel dat daarna Wilco zelf voor een applauswissel koos door er vrijwillig uit te gaan. Met een knal via de binnenkant van de rechterpaal legde Kenneth de 3 -0 eindcijfers vast. Een prachtige afsluiting van een van onze kant geweldige pot voetbal. Niemand faalde, maar vooral de verdediging verdiende een pluim: vanwege het houden van de nul doordat de tegenstander nauwelijks kansen kreeg, vanwege het goede spel van Wilco die zoals gezegd twee keer scoorde en met name vanwege een fenomenale pot van Edwin die de gevaarlijke Dubbeldamspits volledig in zijn zak had. Voor velen het bewijs dat hij altijd voorstopper moet spelen en niet op het middenveld. Hij ziet dat echter anders. Als troost werd zijn vrouw tot supporter van de week uitgeroepen. Rest nog de prima fluitende Peter Bosselaar te bedanken voor het in goede banen leiden van de wedstrijd.

Opstelling: Gerrit; Wilco (80”: Patrick), Wim (46”: Herman), Edwin, Jan Willem; Rob Uit (46”: Gerardo), Johan, Arie, Roland; Kenneth en Patrick (46”: Frank).

Commentaren zijn niet meer mogelijk.