Victoria’03 9 – Papendrecht 5: 1 – 1

Op zondag 14 december 2008, de laatste wedstrijd voor de winterstop, reisden we af naar Oudenbosch. Vorige week hadden we een fantastische wedstrijd gespeeld, dus nu tegen het slechtste team van Victoria’03, dat zouden we wel even doen, zo was de algemene stemming. Thuis hadden we met 7-0 de grootste overwinning van het seizoen behaald, dus wat kon er misgaan? Vrijwel alles dus. Hoewel enkelen voor onderschatting hadden gewaarschuwd, was dit duidelijk aan dovemansoren gericht. De wedstrijd werd overwegend weinig gemotiveerd, nauwelijks geïnspireerd en in wandeltempo afgelegd.
Na ruim een uur het enige hoogtepunt van onze kant, maar het moet gezegd, de actie van Frank was echt geweldig: met een fenomenaal, krullend schot van ruim 25 meter liet hij de keeper van de tegenstander kansloos. Toen dachten de meesten dat de buit al binnen was en gingen nog minder doen, voor zover dat al mogelijk was. De tegenstanders stroopten de mouwen op en hun enige kans van de wedstrijd leverde direct de gelijkmaker op. Voor hen het teken om alles op alles te zetten om het punt vast te houden, nog harder te werken en zich massaal in de zestienmeter terug te trekken. Wij schrokken wakker en realiseerden ons dat je je best moet doen om te kunnen winnen. Helaas, het was al te laat. We kwamen niet verder dan een schot op de lat en enkele enorme kansen voor Rob Uitermarkt, die hij uiteraard – ooh ooh, giechel giechel, giebel giebel – royaal miste.

Na afloop opmerkingen over het veld, dat weliswaar stijf bevroren was in en rond het doelgebied en dat plaatselijk wat modderig en glad was, maar verder goed bespeelbaar, en over scheids- en grensrechter, die inderdaad niet echt goed waren, maar duidelijk minder fout deden dan wijzelf. En eindeloos gezeur over de gelijkmaker: daarbij hadden enkele spelers van ons het inderdaad beter kunnen doen, het was echter de enige keer in de hele wedstrijd dat een tegenstander door de verdediging heen brak. De rest van de tijd had de laatste linie de zaak potdicht gehouden en had ze het dus gewoon goed gedaan. Wat dat betreft een pluim voor Gerrit, onze keeper. De enige keer dat hij echt in actie moest komen, was bij het uit het doel halen van de bal. Anderhalf uur lang stond hij te vernikkelen op een keiharde ondergrond en moest hij hulpeloos toekijken naar het gestuntel van de veldspelers voor zich, voorwaar geen pretje.
Waar ging het fout? Hierover twee punten:
– Mensen, voetbal is een teamsport. Dus: als je de bal hebt en een medespeler staat er beter voor: afspelen. Niet eindeloos aan de bal blijven, de bal weigeren af te spelen, zelf de actie willen maken en denken te kunnen scoren want dat lukt bij ons op onze leeftijd helaas toch bijna nooit meer. Voor de duidelijkheid: ik heb het nu niet (alleen) over Frank. Hij maakte tenminste nog een absolute wereldgoal.
– En als dan iemand de bal heeft die de bal wil afspelen: niet massaal blind naar voren hollen en/of met zijn allen op een kluitje en in de dekking gaan staan zodat die speler de bal niet kwijt kan. Vrijlopen, ruimte zoeken of ruimte creëren voor een ander.

Door het puntenverlies kunnen we de titel (voorlopig?) wel vergeten en moeten we ons richten op de strijd om de tweede plaats. Dat zal moeilijk genoeg worden. De eerste wedstrijd na de winterstop, die gepland is voor 18 januari, kunnen we meteen vol aan de bak als we naar DSE 4 moeten. Die ploeg staat qua verliespunten gelijk met ons.
Heel opmerkelijk was de aanwezigheid van de geblesseerde Rob van den Sigtenhorst, die kwam supporteren. Wat een teamgeest, al deed hij het waarschijnlijk om degene die de wisselbeurten bijhoudt, te beïnvloeden. Dat heeft niet gewerkt Rob, je staat de komende wedstrijden gewoon reserve. Je kunt je echter ook afvragen in hoeverre er overeenkomsten zijn tussen het droevige niveau van de wedstrijd en het soort leven dat Rob leidt als je je vrije dag op zo’n manier moet doorbrengen.
Dé conclusie van vandaag was echter, dat het puntenverlies vooral te wijten was aan de afwezigheid van onze absolute topspeler, Arie Verzijl. De supervedette van ons team heeft alles in huis: voetbalvernuft en -instinct, leepheid, geraffineerdheid, killer- en winnaarsmentaliteit, leiderschap, overwicht, krachtige persoonlijkheid, overzicht, loopvermogen, scorend vermogen, rust in zijn spel, is sterk in de duels, weet de poppetjes op de juiste plek te zetten, kortom: alles wat bij ons vandaag ontbrak. Arie was er niet omdat hij een zware, langdurige en uiterst pijnlijke voetoperatie had moeten ondergaan. Dit om na de winterstop weer alles voor het team te kunnen betekenen, dat heeft die man allemaal voor ons over. Daar wil hij echter wel de volgende privileges tegenover zien staan:

– Een privéchauffeur die hem voor de wedstrijd van huis haalt en hem na afloop weer thuis brengt.
– Een hulp die hem masseert, zijn spullen wast en strijkt, zijn voetbalschoenen poetst en, niet te vergeten, zijn veters strijkt en weer goed in zijn voetbalschoenen stopt.
– Gratis bier, patat en tosti’s na afloop.
– Een standbeeld gebeeldhouwd door ZKH Koningin Beatrix.
– Een loflied dat voor aanvang van elke wedstrijd ten gehore gebracht dient te worden en dat geschreven en uitgevoerd is door hetzij Jan Smit, hetzij Frans Bauer en Marianne Weber.
Of aan alle voorwaarden voldaan kan worden, is nog niet duidelijk. De onderhandelingen zijn nog gaande. Eén ding is wel duidelijk: Arie, je staat de komende weken gewoon reserve.

Opstelling: Gerrit; Marcel, Herman, Wilco (65. Wim), Jan Willem; Edwin (46. Roland), Johan, Frank, Rob Uit; Kenneth en Patrick (82. Edwin).
Grensrechter: Eric.

Laatste nieuws   25 december 2008:

Jan Willem heeft opnieuw een meesterlijk verslag geschreven, het betreft onze laatste wedstrijd van 2008 tegen Victoria ’03. U kunt hiervan genieten bij de Wedstrijdverslagen.

Hoi Jan Willem, mijn complimenten voor je wedstrijdverslagen! Groetjes en heel prettige feestdagen.  Lisette.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.