Papendrecht 2 – TSC 7: 3 – 4

Papendrecht 2 – TSC 7: 3 – 4

Op zondag 20 september, naamdag van de heilige Willem Hessels van Est; 318 jaar na het tekenen van de Vrede van Rijswijk; 176 jaar na de ingebruikname van de eerste Nederlandse spoorweg, tussen Haarlem en Amsterdam; 83 jaar nadat de naam Zuiderzee officieel gewijzigd werd in IJsselmeer; de 152e sterfdag van de Duitse jurist, taal- en letterkundige Jacob Ludwig Karl Grimm; twee dagen na de Wereldbamboedag; 3 dagen voor het einde van de zomer; gingen we op veld 3 van het Slobbengors de confrontatie aan met TSC 7.

Ook deze week was weer de vraag wie op het doel zou gaan. “Hoi Mannen, ik ben gewoon aanwezig en wil me best opofferen om te keepen, daar ik nog niet geheel fit bent om te spelen. Keepen moet wel lukken. Tot zondag. Mvrgr Herman.” “Mooi Herman, is dat opgelost. Enige vraag is nog wie de keepersuitrusting heeft.” “Hi, ik heb de uitrusting, neem ik mee. Gr. Rainier.”

Vorige week hadden we een geweldige wedstrijd gespeeld. “Gefeliciteerd met de fraaie 1-4 uitoverwinning bij Be Ready 5. Afwezigheid van mensen als Gerardo, Frank G., Frank L., Rob U. en met name mezelf is cruciaal en een goede zaak gebleken. Reden om dat volgende week nog maar een keer te doen. Groeten, Jan Willem.” Dat zag Rob U. toch anders: “Mannen.. gefeliciteerd! Ben er trouwens gewoon bij zondag…..graag linkshalf of in de spits…..” Al jaren niets meer gepresteerd op het veld, op geen enkele positie, behalve in negatieve zin, en dan nog gewoon een plek opeisen. Je moet maar durven.
“Hi JW, volgens het programma hebben we 20 september een wedstrijd tegen TSC. Die keer ben ik er niet bij. Groet, Arie.” Edwin: “Ik kan 20 september niet. Gr Edwin.” “Hallo Jan Willem, zondag 20 september doe ik mee met de Dam tot Damloop en kan dan niet meedoen met voetballen. Groeten, Alex.” “Hallo heren, helaas moet ik definitief afhaken. Succes, volgende week ben ik er weer. Groeten Wilco.”

Het was een heel gedoe om het Slobbengors op te geraken. Een wedstrijd van Zondag 2 brengt altijd veel publiek en pers op de been en dat had menigeen aangegrepen om hun zaak in de publiciteit te krijgen middels een staking. De ene kant was afgesloten door boeren op tractoren, de andere kant door stakende politieagenten. Van dat laatste hebben we zelf al weken last. Vandaar dat onze vaste doelman al geen tijden meer gesignaleerd is. Uiteindelijk werden de spelers wel doorgelaten, maar de meeste fans werden geweerd. Het leverde trieste beelden op van huilende mensen, vooral vrouwen en kinderen, die de wedstrijd van hun favorieten moesten missen. De woedende menigte eiste hun geld terug en heeft al aangekondigd de gebroeders Anker in de arm te nemen om dat te realiseren. Het gelukte slechts drie supporters om de haag van ME’ers te doorbreken. Het leverde een ongekend sfeerloze bedoening langs de lijn op, iets wat we niet gewend zijn.

We hadden dan weliswaar 14 man, maar dat was inclusief een waslijst halffitten. Het was kortom weer een heel gepuzzel om een opstelling in elkaar te flansen voor het treffen met oude bekende TSC, toch een soort angstgegner. Van de laatste 6 wedstrijden tegen TSC verloren we er 5. Alleen de laatste keer, ruim 17 maanden geleden, speelden we gelijk. We waren vastbesloten het nu beter te doen. De openingsfase was veelbelovend. We kregen vele kansen en de openingstreffer leek een kwestie van tijd, maar die viel helaas aan de verkeerde kant. Wim, één van de mensen die niet geheel fit aan de wedstrijd begonnen was, moest er met een blessure af, waardoor we kort met 10 man kwamen te staan. De gasten profiteerden daar optimaal van: 0 – 1. Nadat Rainier binnen de lijnen gekomen was, moest de boel even gereorganiseerd worden. Toen dat klaar was, stond het 0 – 2.
Sein voor de teammanager om de boel op scherp te zetten en een keer boos te worden. “Eén keer?”, zult u wellicht denken. Ja echt, één keer maar vandaag. We gaan vooruit. Hij liep vervolgens demonstratief ‘boos’ weg om een bank op te zoeken om op te gaan liggen, zogenaamd omdat hij ziek zou zijn. De avond ervoor natuurlijk weer cola en chocomel door elkaar lopen pimpelen. Dat is vragen om problemen natuurlijk. Het hielp wel. Eerst geselde Luciën de lat, maar daarna zorgden Kenneth, Luciën en Kevin voor de verdiende ommekeer, rust: 3 – 2.
Tijdens de eerste helft zagen we nog een opmerkelijk moment. Van achteruit werd aan de linkerkant de naar voren lopende en geheel vrijstaande Rob S. aangespeeld. Op het moment van spelen stond Rob nog op zijn eigen helft, een meter of vijf voor de middellijn en zelfs op het moment van balaanname stond hij nog op zijn eigen helft. Opeens stak de TSC-grensrechter zijn vlag omhoog en de scheidsrechter honoreerde dat signaal en bestrafte Robs wangedrag met een vrije trap tegen. Ons was deze regel niet bekend. Het is Rob S. kennelijk ten strengste verboden om aan onze linkerkant op eigen helft vrij te lopen en al helemaal om dan in balbezit te komen. Op overtreding van dit verbod staat een wedstrijd schorsing. En terecht. Kan Rob S. over een week zijn zonden overdenken en eindelijk eens de spelregels goed doornemen.

Onze assistent-scheidsrechter klaagde erover dat elk vlagsignaal voor buitenspel van de TSC-grensrechter overgenomen werd, terwijl onze grensrechter diverse malen stond te vlaggen zonder dat de scheidsrechter floot. Daarom voor Wim nog maar even kort wanneer een scheidsrechter moet fluiten en wanneer niet.

In buitenspelpositie staan is niet verboden. Het wordt pas strafbaar als een medespeler de bal naar deze speler speelt op het moment dat deze speler in buitenspelpositie staat. Pas als die speler de bal ontvangt, mag de grensrechter vlaggen en de scheidsrechter fluiten, niet eerder. Een speler wordt alleen voor zijn buitenspelpositie bestraft, indien hij of zij op het moment dat de bal wordt geraakt of gespeeld door een medespeler, naar het oordeel van de scheidsrechter, actief bij het spel betrokken is door in te grijpen in het spel, of een tegenstander in diens spel te beïnvloeden, of voordeel te trekken uit zijn of haar buitenspelpositie. Een speler wordt niet voor zijn of haar buitenspelpositie bestraft indien hij of zij de bal rechtstreeks ontvangt uit een hoekschop, doelschop of inworp of als hij of zij op het moment van spelen op eigen helft staat. Ook wordt hij of zij niet bestraft als hij of zij de bal van de tegenpartij ontvangt, behalve als de bal terugkaatst van het doelkader of vanuit een bewuste redding van een tegenstander als de doelman. De spelers die bij het schot op doel buitenspel stonden, kunnen dus niet ongestraft de bal spelen.
Dus: als een speler zich in buitenspelpositie bevindt, wil dat niet altijd zeggen dat hij of zij invloed heeft op de situatie en afgefloten moet worden voor buitenspel. Bijvoorbeeld:
– Als de bal aan de rechterkant van het veld is en de speler in het centrum zich beweegt naar een nieuwe aanvalspositie is hij of zij niet strafbaar buitenspel, behalve wanneer zijn of haar actie de mogelijkheid van de tegenstander om de bal te spelen beïnvloedt.
– Wanneer een speler probeert een bal te spelen die het doel ingaat, zonder dat hij of zij een tegenstander belemmert, of wanneer er geen tegenstander in de buurt is, behoort hij of zij niet bestraft te worden (Bron: KNVB).

Dus Wim: de keren dat jij stond te vlaggen, stond er wel een TSC-speler in buitenspelpositie, maar niet strafbaar in buitenspelpositie. In dat geval is de arbiter verplicht het vlagsignaal van de grensrechter te negeren en het spel door te laten gaan. Een scheidsrechter moet altijd zelf de spelsituatie beoordelen en mag niet elk vlagsignaal van een grensrechter klasseloos overnemen. Het overnemen van een onterecht vlagsignaal is tegen de regels.

In de rust was duidelijk dat het wel eens een heel moeilijke tweede helft zou kunnen worden, aangezien we geen fitte mensen meer langs de lijn over hadden. Johan kon geen stap meer lopen en nam daarom de plaats onder de lat over van Herman die nog wel een halfje kon spelen. Kenneth had in de slotfase van de eerste helft vanwege een lichte hamstringblessure het veld al moeten verlaten ten faveure van Kevin. Het viel daarom niet mee om de juiste formatie te vinden. Toen dat gelukt was, stond het alweer gelijk na een benutte penalty.
Johan heeft in heel zijn carrière nog geen strafschop gestopt en wordt daar door journalisten veelvuldig op aangesproken, ook deze keer weer. Daar was hij zichtbaar niet van gediend, hij is wel klaar met strafschop-vragen. “Ik vind het wel makkelijk om het daar weer over te hebben”, zei de zichtbaar geïrriteerde doelman in gesprek met FOX Sports. “Jij gaat me afrekenen op een penalty. Ik vind het een beetje makkelijk. Zo laat je het in ieder geval overkomen. Natuurlijk baal ik er verschrikkelijk van dat die bal erin gaat. Maar goed, we kunnen erover door blijven zeiken maar dat heeft geen zin. Ik ben er wel een beetje klaar mee”, besloot Johan.

Toen ook Marcel niet meer verder kon en de geblesseerde Kenneth weer binnen de lijnen moest komen, leek het wel heel moeilijk te gaan worden. We bleven echter knokken voor de overwinning en waren daar enkele keren dichtbij. Vooral het ziedende schot van Luciën vanaf links vanuit een moeilijke hoek was bijzonder fraai, maar dat gold ook voor de redding van de TSC-doelman.
We deden weinig fout, maar maakten jammer genoeg in de slotfase een verkeerde keuze. Meer en meer mensen bij ons kwamen vanwege pijntjes nauwelijks meer vooruit. We hadden daarom het punt moeten koesteren en de partij rustig uit moeten spelen. Desondanks roken enkelen nog de zege en gingen daar vol voor. We gaven daardoor achterin te veel ruimte weg en de gasten profiteerden daar na een goede uitbraak optimaal van: 3 – 4. De resterende tijd was te kort om alsnog een punt aan het duel over te houden. Hard gewerkt, maar toch met lege handen. Zonde. Maar goed, als we op deze ingeslagen weg verdergaan, volgen de punten vanzelf. En het was een sportieve wedstrijd tegen een leuke tegenstander, dat was heel fijn. Bedankt mannen, succes verder en tot de volgende keer.

Eén antwoord op “Papendrecht 2 – TSC 7: 3 – 4”

  1. alex mesman schreef:

    Weer een prima en mooi verhaal! Bedankt voor het lachen! Alex