Papendrecht 5 – SVC 4: 0 – 0

Koning Winter zorgde voor een tweede winterstop, nu van 5 weken, waardoor we pas op zondag 1 maart 2009 weer in actie diende te komen. En voor de verandering was het alweer een thuiswedstrijd, de voorlaatste van het seizoen, terwijl we nog vijf uitwedstrijden voor de boeg hebben. Wat een vreemd programma hebben we toch dit seizoen.
De laatste overwinning dateert alweer van bijna vier maanden geleden. De laatste twee wedstrijden waren gelijke spelen, tegen een middenmoter en tegen de nummer laatst. Daar moest vandaag, tegen de een-na-laatste uit de stand, maar eens verandering ingebracht worden. Helaas, het gebeurde niet. Het werd weer een gelijkspel, 0 – 0, al was het zeker geen bloedeloze brilstand.
We hadden een wat moeizame start tegen een ploeg met een gemiddelde leeftijd die een stuk lager lag dan bij ons. De tegenstander drong enkele keren fel aan, maar de verdediging hield goed en gemakkelijk stand. Verder dan een schot tegen de buitenkant van de paal kwam de ploeg uit Standdaarbuiten niet. De beste kans voor ons in de eerste helft was voor Edwin. Na een prachtige voorzet van Patrick stond onze geblokte middenvelder moederziel alleen voor de Brabantse keeper, op een paar meter van het doel. Hij had de hoek voor het uitzoeken, maar had een geweldige volley in gedachten à la Van Basten. Helaas, dat niveau haalt hij echt niet. Het werd dus een hopeloze afzwaaier à la Duinhouwer.
Het was de vraag hoe we het conditioneel zouden houden na de rust na vijf weken pauze en tegen een jongere tegenstander. Tot ieders verrassing bleken we fysiek en conditioneel een stuk sterker en drongen we SVC ver terug. De Brabanders kwamen er slechts een enkele keer uit, maar de uitstekende verdediging hield vrijwel alles tegen. En als de bal al eens richting het doel ging, dan stond daar onze geweldige doelverdediger Robert Rijntjes, die een foutloze wedstrijd keepte en zijn doel knap schoon hield. Hij werd dan ook terecht uitgeroepen tot man van de wedstrijd.

Met name onze hoekschoppen leverde veel gevaar op. Hè, zult u zeggen, hoe kan dat nou? Die worden toch meestal genomen door Frank? Dat is toch die man die ooit, lang geleden, een hoekschop er in één keer in pegelde en dat sindsdien blijft proberen, wat tegenwoordig vrijwel altijd leidt tot ongevaarlijke ballen naar de tegenstander of tot achterschoppen? Inderdaad, maar Frank was er niet en dus werden de corners genomen door Herman, een man met een fantastische traptechniek, een verademing. Elke hoekschop was daarom zeer gevaarlijk, maar ook op enkele meters van het doel kregen we de bal er niet in. Of de bal ging naast, of de uitstekende keeper van SVC wist de bal uit zijn doel te ranselen.
Op tien minuten van het einde kregen we nog een geweldige kans. Patrick kon alleen op de keeper afgaan na een uitstekende dieptepass. Ik kon niet goed zien wie daarvoor verantwoordelijk was, maar Marcel claimde de pass gegeven te hebben. Ik kan me het niet voorstellen gezien de traptechniek van Marcel, maar goed, we zullen hem het voordeel van de twijfel geven. De keeper ging al goedig liggen, Kenneth stond moederziel alleen voor het doel, dat moest dus wel een doelpunt opleveren gezien de reputatie van Patrick, onze topscorer. Normaalgesproken weet hij wel raad met zulke ballen, maar helaas, hij had zijn dag niet vandaag. Patrick had geen idee wat hij met de opgelegde kans aan moest en liep daarom maar gewoon met bal en al tegen de keeper op en weg was de kans. Ondanks onze inspanningen bleef het derhalve helaas bij 0 – 0. Maar goed, het was een leuke wedstrijd tegen een aardige tegenstander en dat is wel zo belangrijk.
Verder nog een oproep aan enkele van onze spelers: mensen, als je niet kunt, meldt dat dan aan Edwin of Wim en blijf niet zomaar weg zonder iets te zeggen. Het is dat we vandaag genoeg spelers hadden, anders had dat tot grote problemen kunnen leiden. Neem een voorbeeld aan Arie, die laat van zijn wintersportvakantie terug verwachtte te komen en daarom aan Wim doorgaf niet mee te doen. Dus Frank: het is leuk dat je op vakantie gaat met je vriendin, maar geef dat niet alleen door aan je moeder, de buren, Broodje van Kootje, de vuilnisman en Johan, maar ook aan Wim of Edwin. En Rob Uit: als je een half jaar geleden tijdens een babbeltje aangeeft mogelijk weg te zijn in de krokusvakantie, laat het dan niet bij zo’n terloopse opmerking die niemand weet te onthouden. Nu namen we maar aan dat je op vakantie was, maar niemand wist of dat echt zo was.
Tenslotte de zoveelste oproep aan mensen die hun honden uitlaten op het Slobbengors. SCHEID NOU EENS UIT MET DIE POEPFABRIEKEN OP DE VELDEN TE LATEN SCHIJTEN. Voor de zoveelste keer van het seizoen moest een hondendrol van het veld gehaald worden voorafgaand aan de wedstrijd. Uiterst irritant en onsmakelijk.

Opstelling: Robert; Marcel, Wim (75. Patrick), Eric, Jan Willem; Roland (46. Wilco), Edwin, Johan, Herman; Kenneth en Patrick (46. Rob Sig).

Commentaren zijn niet meer mogelijk.