Papendrecht 2 – SC Amstelwijck 6: 1 – 3

Papendrecht 2 – SC Amstelwijck 6:  1 – 3

Op zondag 4 oktober, naamdag van de heilige Augustinus van Lavoro; in Zweden de Nationale Kaneelbroodjesdag, 49 jaar nadat Basutoland onafhankelijk werd van het Verenigd Koninkrijk onder de naam Koninkrijk Lesotho; 132 jaar nadat de Oriënt-Express voor het eerst reed, 58 jaar na de lancering van de Spoetnik I, 29 jaar nadat Koningin Beatrix de stormvloedkering in de Oosterschelde in werking stelde;
de 346e sterfdag van Rembrandt Harmenszoon van Rijn; de 68e sterfdag van de Duitse Natuurkundige en Nobelprijswinnaar Max Karl Ernst Ludwig Planck; tijdens het Weekend van de Wetenschap; een dag na de Nationale Kringloopdag; gingen we op veld 4 van het Slobbengors de strijd aan met SC Amstelwijck 6.

Het was nog wel de vraag of we een scheidsrechter zouden hebben. Doordeweeks waren er weer internationale wedstrijden en dus moest toparbiter Bosselaar uiteraard op pad. Hij moest de risicowedstrijd FC Chandragadhi 4 – Samdrup Jongkar 7 in goede banen zien te leiden. Eerder was de burenruzie tussen de thuisploeg en Biratnagar compleet uit de hand gelopen. Voor zijn veiligheid werd de heer Bosselaar daarom al vanaf het vliegveld van Kathmandu begeleid door een gewapende escorte. Daarna volgde een 24 uur durende busreis die mede mogelijk gemaakt was door Administratiekantoor A. Mesman. Vervolgens liep het gezelschap naar basiskamp 1. Daar werden ze opgewacht door sherpa’s. Die waren overigens opmerkelijk slecht gekleed. Het bleek dat ze gesponsord waren door King Jeans & Casuals Hendrik-Ido-Ambacht. Sherpa’s met groen-geel-rode stropdassen met vissen. Geen gezicht. Lijkt me ook lastig klimmen. Met zuurstofmaskers op liepen ze naar basiskamp 2. Daar stonden de busjes van Distributie Partners Logistiek B.V. al klaar. Over een smal, afbrokkelend geitenpad met diepe kuilen, langs diepe ravijnen, werd uiteindelijk het gezellige Delta Logistiek Stadion van FC Chandragadhi bereikt.

De reputatie van de heer Bosselaar was hem kennelijk vooruitgesneld want de wedstrijd verliep zonder enige wanklank. Een hele prestatie gezien de mensen die op het veld liepen. Een doelman met -10 die weigert met een bril op of contactlenzen in te spelen. Een linksback die al begon met schreeuwen voordat er iemand op het sportpark was en pas ophield toen iedereen al lang en breed naar huis was. Een laatste man die geblesseerd geraakt was na het parkeren van zijn auto. Een voorstopper met storingsdienst die continu naar de zijlijn liep om zijn telefoon te checken. Een rechtervleugelverdediger die met de verkoop van kunstbloemen bezig was en daarom geen moment in de wedstrijd zat. Een linkshalf die vroeger op hoog niveau gespeeld heeft, maar tegenwoordig 90 minuten lang met zijn hoofd schuin omhoog van de zon staat te genieten. Een centrale middenvelder die het vorige decennium de titel binnenhaalde tijdens de kampioenswedstrijd tegen Taplejung 4, maar zijn hoofd tegenwoordig alleen maar gebruikt om ermee in de wolken te lopen in plaats van tegen een bal te koppen. Een rechtermiddenvelder die een compleet mislukt leven leek te leven, maar op zijn 50e besloot om ongevraagd in te trekken bij een vrouw en haar twee kinderen en sindsdien voortdurend afwezig is vanwege familiaire verplichtingen. Een linksbenige aanvaller die alleen maar hard holt, hetgeen komt omdat hij zo’n beetje alle vrouwen uit de regio wel gehad heeft en daarom voortdurend moet rennen voor zijn leven. En tot slot een rechtsbenige aanvaller die alleen presteert tijdens de derde helft en het zelfs klaarspeelt om dan geblesseerd te raken (au, au, ziekenhuis). Belangrijk voor ons was echter dat de heer Bosselaar weer op tijd terug was in Papendrecht.

Al vooraf leek het onbegonnen werk. “Hallo allemaal, komend weekend spelen we tegen de koploper die gemiddeld bijna 8 goals per wedstrijd maakt. Dat wordt de mouwen opstropen dus. Groeten, Jan Willem.” En dan te bedenken dat wij in twee beker- en drie competitiewedstrijden al 35 tegendoelpunten hebben moeten slikken, 7 gemiddeld dus. Een nieuwe dikke nederlaag leek dus aanstaande. En dan ook nog een hele reeks afmeldingen. “Hallo JW, helaas ben ik zondag verhinderd en kan ik er niet bij zijn. Volgende week ben ik er weer bij. Gisteren bij 7 tegen 7 een daverende overwinning geboekt. Koploper dankzij Papendrecht Zon 2. Groet, Marcel.” Marcel probeerde ons dus nog moed in te praten.
“Hoi, voor 04/10 moet ik me helaas afmelden. Gr. Rainier.” Rob U: “Hallo allemaal, moet me helaas ook afmelden voor a.s. zondag… heb een familiedag die al vroeg begint…. 🙂 .”
Naast Gerardo en Frank G. moeten we ook Alex langdurig missen vanwege blessureleed. “Hallo, toch maar ff langs de dokter geweest en de fijne mededeling gekregen dat er waarschijnlijk een scheurtje zit in mijn linkerachillespees. Voorlopig 4 weken rust en daarna fysio en oefeningen om het herstel wat te bevorderen………. Ben er voorlopig dus niet bij. Groeten, Alex.” Kenneth: “Hi JW, slechts één minuut gespeeld net op t 7×7 toernooi, gaat hem absoluut niet worden de komende weken. Helaas. Grt, Kessi.” Antony: “Ik ben a.s. zondag niet aanwezig vanwege rug- en liesblessure.”

Het was derhalve wederom bijzonder krap met het aantal mensen. Dus was het de vraag of we nog gastspelers zouden moeten aantrekken. “Hallo allemaal, we hebben er nu 13 hebben inclusief mezelf. Ik ben noodinvaller. We hebben er nu dus net genoeg en dat betekent weinig wissels. Wim en Johan komen terug van blessures, maar naar ik begrepen heb willen ze het wel proberen en gewoon starten. Ik vind het prima als jullie vinden dat er mensen bij moeten, maar dat betekent natuurlijk wel dat we meer wissels hebben. Ik laat het volledig aan jullie over. Ik hoor het wel. Groeten, Jan Willem.” Johan: “JWDM, ik kan weer een hele wedstrijd. Keizer is fit!” “Hoi JW, normaliter zeg ik dat we wissels altijd wel nodig hebben maar heel eerlijk gezegd uit eigenbelang vind ik het wel genoeg zo. Ik heb dit seizoen welgeteld 45 min gespeeld en ben er deze zondag en volgende week zondag bij om er daarna weer 2 afwezig te zijn. Ik heb nog maar 1 beurtje gehad maar als ik het mag wensen zou een hele wedstrijd wel weer eens lekker zijn. Gr Edwin.” Johan: …als jij belooft dat je het een hele wedstrijd volhoudt 🙂 .” “Prima, dan laten we het zo. Trouwens, niet zo zeuren rechtsback Edwin. Je hebt nog altijd 45 minuten meer gespeeld dan ik. Mocht niemand zich opwerpen als wissel, dan dienen Ramon en Luciën ernstig rekening te houden met een reservebeurt. Groeten, JW.” Ramon: “Lekker is dat… ik heb vorige week toch 2 beurten gehad. Dus ik kan uitslapen!!! Luciën en ik hebben onze 3 punten al binnen.” Frank G. “Ik offer me wel op. Ga wel wissel, maar als jullie het goed vinden blijf ik wel thuis! Neem aan, dat dit mijn 5e dubbele wissel wordt Jan Willem, toch!? Glim.”

Edwin: “Rechtsback ???? Dat is toch de plek waar onze nieuwe aanwinst Anthony zo uitblonk. Haha… JW ik snap de grap en dat je me op de kast probeer te krijgen maar ik ga ervan uit dat het centrale blok samen met Ramon weer in ere hersteld wordt.” “Het is geen grap hoor, Edwin. We hebben gewoon niemand anders meer die rechtsback kan spelen. En met alle respect: ik denk dat R.K. in het centrale blok een betere optie is dan jij of wie dan ook. Ik kan je eventueel wel de eerste helft voorstopper laten spelen, met Luciën als laatste man en Wim als rechtsback. Als in B1 achterin het centrale duo Louwman/Duinhouwer kan uitblinken, kan het bij Zondag 2 ook vast wel. Groeten, JW. Edwin: “Maakt mij niet uit JW. Ik zit maar te stangen. Rechtsback is prima. Ik speel overal.” Wim: “Ik word geslachtofferd. Vooruit dan maar.”

We begonnen uitstekend tegen de Dordtenaren. Organisatorisch zat het prima in elkaar en we speelden in alle linies ijzersterk. Aanvallend werden we regelmatig gevaarlijk. Arie werd voorin vrijgespeeld, maar vanaf de linkerkant schoof hij de bal vanuit een lastige hoek met links voorlangs. Ook onze andere spits, Wilco, werd in de diepte gestuurd. Hij kapte zijn man uit en schoot hard op het doel, maar de doelman van SC Amstelwijck pareerde de schotpoging.
Achterin hielden we het potdicht. Voor de gasten was er geen doorkomen aan en ze wisten zelf geen grote kans te creëren. Toch kwamen ze op voorsprong op een typische Zondag2-wijze. Achterin werd onnodig de bal verspeeld. Edwin poogde het schot van een Dordtse aanvaller te blokkeren, maar veranderde de bal daarbij zodanig van richting, dat Frank L. volledig kansloos was: 0 – 1, tevens de ruststand.

In de tweede helft gingen we direct op zoek naar de terechte gelijkmaker en die viel ook. De bal werd op rechts de diepte ingespeeld. Wilco kon er net niet bij, maar bleef druk zetten en dwong zo zijn tegenstander tot het over de achterlijn spelen van de bal. De hoekschop vanaf rechts werd door Herman met zijn linkerbeen ingedraaid en door Eric op fraaie wijze binnengekopt: 1 – 1.
Na een uur spelen kenden de gasten een sterke fase. Ze voerden de druk op en wisten tweemaal te scoren: 1 – 3. We gaven echter niet op en bleven goed spelen. Na een fraaie aanval kon Arie op links de achterlijn halen, maar zijn voorzet ging langs alles en iedereen heen. De bijzonder bedrijvige Wilco werd voortdurend gezocht, maar de bal viel helaas steeds net verkeerd. Herman schoot nog hard op het doel, maar de bal zeilde over. In de slotfase werd niet meer gescoord, waardoor we weer verloren. Gezien het vertoonde spel tegen de koploper mogen we echter tevreden op deze ochtend terugkijken. Het was overigens een bijzonder leuke en uiterst sportieve wedstrijd met een uitstekend arbitraal trio. Bedankt allemaal!
Vooraf was Alex er kennelijk niet van overtuigd dat het een rustige ochtend zou worden, want hij kwam met een vervaarlijk uitziend bewakingsbeest aanzetten. Geen idee wat het precies was. Het leek wel een jonge, wolharige mammoet. Ik dacht eerlijk gezegd dat die uitgestorven zijn, maar kennelijk heeft Alex er een laten klonen.
Het dient wel gezegd te worden dat we ons sterke optreden mede te danken hadden aan het debuut binnen onze gelederen van een voormalige Hoofklassespeler die jarenlang aanvoerder geweest is van Zondag 1. Volgens Arie de beste speler waarmee hij ooit heeft samengespeeld. Goh, ik dacht altijd dat dat Rob U. was, die andere voormalige eerste-elftalspeler. Nu maar hopen dat onze debutant het zo leuk gevonden heeft dat hij vaker wil meedoen. Het blijft natuurlijk de vraag of hij het nog steeds leuk vindt zodra Rob U. wél meedoet.

Mevrouw Veldhuis – Verzijl en Alex zijn de Supporters van de Week. Peter Bosselaar is scheidsrechter, Jan Willem Vlagger en Luciën Speler van de Week. Luciën was werkelijk briljant vandaag. Waar iedereen bij ons dikker, slomer en trager worden, geldt bij hem het tegenovergestelde. Het doet denken aan die bekende Hollywood-klassieker The Curious Case of Luciën Louwman met Brad Pitt in de hoofdrol. Brad heeft inderdaad wel wat weg van Luciën.
Het was weer bijzonder gezellig na afloop buiten op de banken op het plein, in het zonnetje. Jan Willem durfde er eindelijk voor uit te komen dat hij zijn 5e kruisje gehaald heeft. Het naderen van zijn 50e verjaardag hield hij angstvallig geheim, maar toen het eenmaal achter de rug was, durfde hij het wel te bekennen. Hij gaf zelfs een rondje, uiteraard wel nadat de meesten naar huis waren. Nog altijd beter dan Arie die afgelopen zomer, toen het zover was, met zijn hele gezin het land uit vluchtte. Nog altijd blijft hij het ontkennen. Waarschijnlijk om onder een rondje uit te komen.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.