Papendrecht 2 – Veerse Boys 5: 2 – 2

Papendrecht 2 – Veerse Boys 5:  2 – 2

Op zondag 18 oktober; naamdag van de heilige Fabianus van Sylvarolle; Alaskadag; Onafhankelijkheidsdag in Azerbeidzjan; 26 jaar na de lancering van de Galileo, een ruimtetuig bedoeld voor de bestudering van de planeet Jupiter en zijn manen; de 144e sterfdag van de Britse wiskundige, filosoof, uitvinder en werktuigbouwkundige Charles Babbage; de 84e sterfdag van de Amerikaanse uitvinder Thomas Alva Edison; begonnen we om 10 over 10 op veld 4 van het Slobbengors aan de confrontatie met Veerse Boys 5.

Enige weken terug stond dagelijks in de kranten dat Zondag 2 ervan overtuigd was dat het EK voor reserveteams in Frankrijk makkelijk te halen zou zijn, ondanks dat we het niet meer in eigen hand hadden na een reeks onnodige nederlagen. De perszalen zaten regelmatig afgeladen inclusief busladingen buitenlandse journalisten, allemaal op zoek naar dezelfde vraag: hoe is dit mogelijk? Hoe is Zondag 2 in vredesnaam verzeild geraakt in dit ongelooflijke rampscenario van hopen tegen beter weten in. Hoe heeft het allemaal zover kunnen komen? “Het enige waar wij zelf invloed op hebben, is zelf winnen”, zei de teammanager steeds. En de spelers riepen allemaal in koor dat de sfeer uitstekend is, dat ze allemaal achter de technische staf staan en dat we het makkelijk zouden gaan redden. De historie leert dat er altijd spelers opstaan die goed zijn voor een mirakel. Niet dus. Het werd een kansloze 7-0 nederlaag.

De kranten waren de afgelopen week meedogenloos met koppen als “Dit was het dan”, Blamage” en “Alles is stuk bij Zondag 2, de chaos regeert”. De analyses waren niet mals. Vooral Rob S. kreeg ervan langs. “Zijn gedrag alleen al buiten het veld. Komt hij aanzetten met een belachelijke hoed op en sjaal om die ze zelfs nog niet eens bij King Jeans & Casuals verkopen. En dan zo’n gouden gebit in, waar slaat dat op. Hij gedraagt zich niet alleen als pseudo-vedette, hij speelt ook zo. De cijfers zijn duidelijk: 0 assists, 0 doelpunten.” Ook Edwin kreeg ervan langs. “Zo iemand met oordopjes in, alleen maar kijkend op zijn mobieltje, de fans totaal negerend. Dat kan toch niet? Waarom spreekt de leiding hem niet op zijn gedrag aan?” “Als je nu naar het lijstje kijkt met ploegen die wel gaan: Tórshavn 6, Vaduz 3, Valletta 7, Vaticaanstad 4 en Zondag 2 niet. Het is toch een complete afgang.” Oud-scheidsrechter Mario vd E.: “Zondag 2 is nu definitief in te huren voor uitzwaaiwedstrijden.”
“Compleet stil viel de arena, van ongeloof en ontzetting in de wetenschap dat de mislukking geen grenzen meer kent bij Zondag 2. De afgang was compleet. Zondag 2 zakte nog wat verder weg in het moeras van totale wanorde. De gifbeker moest helemaal leeg.” En een columnist: “Bij deze faalcampagne weet je van gekkigheid niet meer waar je moet beginnen. Bij het tergukopballetje van Johan? Bij het gehannes van Wim? Was dit allemaal de schuld van Arie? Er is niet één verhaal. Als er schoonheid schuilt in mislukking, dan faalde dit Zondag 2 oogverblindend mooi, op ongeëvenaarde wijze.”
“Ontluisterend, maar dan in de overtreffende trap, grenzend aan het ongelooflijke. De wedstrijd was nog geen 10 minuten oud, toen er wéér iets gebeurde dat je niet kunt verzinnen, nog niet in een surrealistisch stripboek. Marcel Knipscheer, tonnen aan ervaring, die de bal zomaar in de eigen kruising krult achter de kansloze Frank L.” De Zondag2-fans toonde zich overigens bijzonder creatief. Op het internet circuleert een filmpje van het eigen doelpunt van Marcel, maar dan met het geluid eronder van het radioverslag van Jack van G. toen Marcel wél in het vijandelijke doel scoorde: “MARCEL KNIPSCHEER, MARCEL KNIPSCHEER, MARCEL KNIPSCHEER, MARCEL KNIPSCHEER, MARCEL KNIPSCHEER, MARCEL KNIPSCHEER, OOOOOOOHHHHHH, hij neemt de bal aan en schiet ‘m binnen, MARCEL KNIPSCHEER JAAAAAAAAAAAAAAA!!!”

“Zonder cynisch te doen over het verleden, het is óók gewoon een triest vooruitzicht. Denk even aan Frank G., thuis op de bank in Gilze. Of aan Jan Willem of Rob U. Het is een generatie voetballers die het Nederlandse voetbal prachtige herinneringen bezorgden. De halve finale voor de beker in mei 2014. Het kampioenschap in april 2005. Formidabele prestaties. Het maakt het afscheid door de achterdeur van Europa niet minder pijnlijk.” Overigens was het gedrag van de supporters hartverwarmend. Geen gefluit, geen witte zakdoekjes. Een dagje uit blijft een dagje uit. Een Zondag2-supporter lijdt in stilte.
Ook de buitenlanders roerden zich. Voormalige Engelse topspits Gary L.: “Mijn hemel. Zondag 2 is veranderd in Andorra 2.” De Belgische pers verkneukelde zich en riep de Nederlanders op zich massaal te scharen achter Sint-Job-in-‘t-Goor 9.

De vraag blijft natuurlijk: hoe moet het nu verder met Zondag 2. Bert van M., voormalig bondscoach: “We zijn te afhankelijk geworden van het toeval. Het ontbreekt totaal aan structuur. Het is geëscaleerd. Op alle niveaus. Daar ligt het probleem. De verantwoordelijken moeten met zijn allen rond de tafel en elkaar als volwassenen in de ogen kijken: wat hebben we ervan gebakken de afgelopen jaren? Wie zijn hier echt de verantwoordelijken?”
Vooralsnog schuif iedereen de verantwoordelijkheid van zich af. Bert van O.: “Zondag 2 is slechts 3% van mijn takenpakket. Ik heb het ontzettend druk met zaken als de adressen van de tegenstanders opzoeken, de doelnetten controleren, de velden krijten. Dat is veel en zwaar werk, maar daar hoor je nooit iemand over. We blijven achter de teammanager staan. Als ik zelf gevonden had dat ik de oorzaak was, was ik gisteren al opgestapt.”
De teammanager: “Ik heb het niet voor elkaar gekregen en dan lig je onder vuur. Maar ik voel me niet beschadigd. Ik doe mijn werk. Ik heb met mijn volle verstand ‘ja’ gezegd en dus ga ik door.”

Bij binnenkomst in kleedkamer 4 bleek Kenneth er opeens weer te zijn, teruggekeerd na zijn avontuur bij Abu Dhabi 19, waar hij werkelijk niets presteerde, maar wel goed zijn zakken gevuld heeft. Vanwege gebrek aan wedstrijdritme moest hij wel op de bank beginnen.
We begonnen fantastisch aan de wedstrijd met oogstrelend combinatievoetbal. Ons middenveld speelde bijzonder sterk en zorgde voor een voortdurende aanvoer naar de spitsen. Na een fraaie aanval over rechts volgde een voorzet, waarna Luciën vanaf een paar meter voor het doel kon uithalen. Zijn schot werd echter gepareerd door de doelman van de gasten. Na een nieuwe fraaie aanval kon de doelman van Veerse Boys 5 na een hard schot de bal niet onder controle krijgen. Arie rende er achteraan en kon aan de rechterkant al vallend voorzetten op Kevin die de bal hard en hoog in de touwen joeg: 1 – 0. Lang konden we niet genieten van de voorsprong. Halverwege onze eigen helft leden we knullig balverlies wat de verdediging niet meer kon herstellen: 1 – 1.
We bleven goed voetballen en op een hoog tempo de aanval zoeken. De zoveelste doelpoging leverde de zoveelste hoekschop op. Deze werd op rechts genomen door Luciën die de bal hard en strak voorlegde waar Eric de bal, via een verdediger van Veerse Boys die bij de verre paal stond, in het doel kopte. En weer werd het snel gelijk. Dit keer stonden we niet goed op te letten bij een vrije trap waarna de bal voor de voeten viel van een tegenstander die gelijk uithaalde. Herman wierp zich in de baan van het schot, waarna de bal een vreemde curve meekreeg en onhoudbaar in de rechter benedenhoek verdween: 2 – 2, tevens de ruststand.

Na de rust gingen we door met waar gebleven waren, namelijk met aanvallen. Ons verse spitsenduo Kenneth en Wilco werd voortdurend in stelling gebracht. Dit leverde de nodige kansen, maar geen doelpunten op. In de loop van de tweede helft kregen de gasten het middenveld meer en meer in hun greep. De aansluiting naar voren begon minder goed te lopen, waardoor voorin Kenneth en Wilco veel alleen moesten doen en dat was onbegonnen werk. Desondanks bleven we het proberen, maar deze keer ging dat gelukkig met beleid. Vaak nemen we in een poging de winst binnen te slepen achterin te veel risico waardoor we het deksel op de neus krijgen, maar dat deden we nu niet. Een duidelijk winstpunt. In de tweede helft werd niet meer gescoord, waardoor de wedstrijd tegen subtopper Veerse Boys 5 in 2 – 2 eindigde. Al met al een terechte uitslag. En na bijna twee maanden eindelijk ons eerste punt in een thuiswedstrijd.

Aad Koot is Scheidsrechter, Jan Willem Grensrechter, Ernst Eilbracht Supporter en Rainier Speler van de Week. De derde helft werd overigens wel overtuigend gewonnen. Rutger moest er erg aan wennen dat hij versnaperingen tegenwoordig zelf moet halen. Dat werd vroeger voor hem geregeld door Henk van Wijngaarden. Gelukkig voor hem zorgde Johan wederom voor een grote schaal patat in de kantine. Reden om vaker te komen toch, Rutger?

Wim: “Geniaal verslag Jan Willem!”
Rainier: “Wederom rot gelachen 🙂 !”

Commentaren zijn niet meer mogelijk.